Ενέργεια

Βερολίνο: Ακτιβιστές κατά των πυρηνικών

Περίπου 50.000 ακτιβιστές κατά της πυρηνικής ενέργειας διαδήλωσαν χθες στο Βερολίνο, τρεις εβδομάδες πριν από τις βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία, με αίτημα μια “πραγματική έξοδο από την πυρηνική ενέργεια”, σύμφωνα με τους διοργανωτές.

64 χρόνια πυρηνικής εποχής

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα λοιπόν; Αν ο σκοπός είναι ηθικός (το τέλος του πολέμου, η ειρήνη), δικαιούμαστε να κάνουμε οτιδήποτε, ακόμη και τέτοια εγκλήματα κατά αμάχων; Η απάντηση του ειρηνιστικού και οικολογικού κινήματος είναι όχι κατηγορηματικά. Τα μέσα μας πρέπει να είναι ανάλογα του σκοπού μας. Αν θέλουμε ειρήνη, τότε τα μέσα μας πρέπει να είναι ειρηνικά.

Και το απέδειξε η Ιστορία. Η ρίψη των ατομικών βομβών σταμάτησε μεν τον πόλεμο, εγκαινίασε όμως μια νέα εποχή πλανητικού τρόμου, την πυρηνική εποχή, με τον ανταγωνισμό των πυρηνικών εξοπλισμών. Εφ’ όσον το μέσο που οδήγησε στην ειρήνη ήταν ο τρόμος των πυρηνικών όπλων, το αποτέλεσμα ήταν μια πλανητική κοινωνία τρόμου εξαιτίας των πυρηνικών.

Σύντομα ατομικές βόμβες απέκτησαν η Σοβιετική Ένωση, η Κίνα, η Γαλλία, η Βρετανία, τα υπόλοιπα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ μαζί με τις ΗΠΑ. Ο ανταγωνισμός των πυρηνικών εξοπλισμών, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, έδωσε τη θέση του στην ανεξέλεγκτη διάδοση των πυρηνικών, που είχε ήδη από παλιότερα αρχίσει με την απόκτηση ατομικής βόμβας από το Ισραήλ, την Ινδία και το Πακιστάν.

Πώς απέκτησαν πυρηνικά όπλα αυτές οι τρεις χώρες; Ξεκινώντας από την «ειρηνική» χρήση της πυρηνικής ενέργειας, για παραγωγή ρεύματος, προχώρησαν τις έρευνές τους κι έφτασαν στα πυρηνικά όπλα. Γι’ αυτό και είναι μια ιδιαίτερα επικίνδυνη εξέλιξη η προσπάθεια της Τουρκίας να αποκτήσει πυρηνικά εργοστάσια, κι οι πρόσφατες συζητήσεις για το θέμα αυτό με τη Ρωσία. Γι’ αυτό επιμένει το ειρηνιστικό και το οικολογικό κίνημα ότι δεν υπάρχει «ειρηνική» χρήση της πυρηνικής ενέργειας, είναι απλά το πρώτο βήμα για την απόκτηση πυρηνικών όπλων. Η στάση των ΗΠΑ και των άλλων χωρών του Συμβουλίου Ασφαλείας απέναντι στις προσπάθειες του Ιράν και της Βόρειας Κορέας για την απόκτηση «ειρηνικών» πυρηνικών εργοστασίων, είναι η απόδειξη της στενής διασύνδεσης της «ειρηνικής» με την πολεμική χρήση της πυρηνικής ενέργειας.

Όμως η δική μας ευαισθησία δεν πρέπει να είναι επιλεκτική. Θέλουμε έναν κόσμο χωρίς τον πυρηνικό τρόμο. Η πυρηνική ενέργεια δεν είναι «δικαίωμα», είναι κατάρα! Όπως καταδικάζουμε τις πυρηνικές έρευνες του Ιράν και της Βόρειας Κορέας, έτσι καταδικάζουμε και τα πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Κίνας, της Γαλλίας, της Βρετανίας, του Ισραήλ, της Ινδίας και του Πακιστάν. Όλες αυτές οι χώρες θα πρέπει να δώσουν το παράδειγμα του πυρηνικού αφοπλισμού, της κατάργησης των πυρηνικών όπλων, αντί να προσπαθούν να κρατήσουν απλά το κλαμπ κλειστό αποκλειστικά για τα μέλη. Ειδάλλως, δε δικαιούνται δια να ομιλούν. Αντιθέτως, το ειρηνιστικό και το οικολογικό κίνημα ανησυχεί για όλα τα πυρηνικά όπλα και εργοστάσια, σε όποια χώρα και αν βρίσκονται. Και πρέπει να κινητοποιηθούμε όλοι για να δώσουμε ένα τέλος στον πυρηνικό παραλογισμό, ένα τέλος στην πυρηνική εποχή, που δεν θα έρθει υποστηρίζοντας τα πυρηνικά των μεν κατά των δε, αλλά κλείνοντας όλα τα πυρηνικά εργοστάσια και καταργώντας όλα τα πυρηνικά όπλα. Η λογική «αφού κι οι άλλοι έχουν, γιατί όχι κι εμείς» οδηγεί στον όλεθρο κι πολλαπλασιάζει τις πιθανότητες πυρηνικού πολέμου ή ατυχήματος.

Για την ελευθερία του λόγου και της έρευνας

«Η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες». Αυτό ορίζει η πρώτη παράγραφος του άρθρου 16 του Συντάγματός μας. Κάποιοι όμως φαίνεται πως το αμφισβητούν. Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια συστηματική προσπάθεια από πολιτικούς φορείς του ακροδεξιού και εθνικιστικού χώρου και από συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης να ελεγχθούν επιστήμονες και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι …

Για την ελευθερία του λόγου και της έρευνας Read More »

Θυμάσαι το Τσέρνομπιλ; Θυμήσου το Τσέρνομπιλ!

23 χρόνια μετά την έκρηξη στον αντιδραστήρα Νο 4 της πυρηνικής μονάδας του Τσέρνομπιλ, πολλοί εξακολουθούν να αγνοούν τις δραματικές επιπτώσεις αυτής της καταστροφής. Σήμερα παραμονή της μαύρης αυτής επετείου πραγματοιποιήθηκε εκδήλωση των Οικολόγων Πράσινων Θεσσαλονίκης στην πλατεία Αριστοτέλους, απ’ όπου και οι φωτογραφίες. Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε εδώ Να θυμήσουμε κάτι που πολύ ξεχνούν …

Θυμάσαι το Τσέρνομπιλ; Θυμήσου το Τσέρνομπιλ! Read More »

23 χρόνια μετά το Τσερνομπίλ

Η προσπάθεια του πυρηνικού λόμπι να ξεχάσουμε δεν θα περάσει, λένε οι Οικολόγοι Πράσινοι, που έχουν αναλάβει σημαντικό ρόλο και σε Βαλκανικό επίπεδο για την προώθηση της συνεργασίας, ώστε να αποτρέψουμε τα πυρηνικά σχέδια σε ολόκληρη την περιοχή. Στη Θεσσαλονίκη, στις 15 και 16 Μαΐου 2009, συνάντηση με τα πράσινα κόμματα των Βαλκανίων.

Ξεχάστηκε το Τσέρνομπιλ;

Αυτή την εντύπωση θα αποκόμιζε κανείς διαβάζοντας, 23 χρόνια μετά το γνωστό «ατύχημα», την πρόσφατη ανακοίνωση/πόρισμα κάποιων «Αθανάτων», της Ακαδημίας Αθηνών, σχετικά με το «ενεργειακό μείγμα», που κρίνεται ως ενδεικνυόμενο για τη χώρα μας! Άρθρο του Ευθύμη Παπαδημητρίου