Οι Οικολόγοι Πράσινοι στα ΜΜΕ

Μετά το 3,5% που έδωσε η δημοσκόπηση της έγκυρης VPRC στους Οικολόγους Πράσινους, τα ΜΜΕ έδωσαν χώρο για τις απόψεις τους.

Κάποιοι άλλοι ένιωσαν ανασφάλεια και άρχισαν τις επιθέσεις.

Δείτε κάποια από τα δημοσιεύματα:

press.gr

Επενδυτής-26.7.08

Free Sunday-27.7.08

Ελευθεροτυπία 27.7.08

Ημερησία-26.7.08

Μια επίθεση από τον Ριζοσπάστη-3.8.08

Μια ακροδεξιά επίθεση -Στόχος-7.8.08

Και κάποια σενάρια ακόμη: Πολιτικά Θέματα-28.7.08

22 thoughts on “Οι Οικολόγοι Πράσινοι στα ΜΜΕ”

  1. Νοσφερατος

    Στη σχετική συζητηση που γινεται στου Ροιδη
    εστειλα το παρακάτω σχολιο
    το οποιο παραθετω κι εδώ:

    ”Παρολο που αυτή η συζητηση μαλλον εχει τελειωσει

    θα ηθελα να πώ μόνο τα εξής …

    Ελπίζω πως οι συντροφοι του Συριζα και του Συνασπισμου

    – εννοω οσους εχουν την στοιχειωδη , κοινή πολιτική λογική-

    δεν θα αφησουν τους Ο -Π

    (ενα νεαρό κομμα που ετσι κι αλλως κινειται επι χρόνια στους χωρους της εναλλακτικής νεας αριστεράς με μη εθνικιστικές αρχες , ανοιχτο στην Διαπολιτισμικότητα , με αγωνες ,περαν των
    οικολογικών , και στα επιπεδα των Δικαιωματων , κατά του Ρατσισμου και του Σεξισμου)

    – να αποξενωθει απο τον Φυσικό του χωρο δηλαδή την Δημοκρατική Αριστερά …

    κατι τετοιο θα ηταν και πολιτικά επιζημιο και για τον Συνασπισμό και το Συριζα και για τους Ο -Π

    (ασε που θα ανοιγε την ορεξη και στους διαφορους συντηρητικους και Νεοφιλελευθερους που -ηδη – κανουν οτι μπορουν για να επηρεασουν το ανερχομενο Πρασινο κομμα, και να Ψαρεψουν στα θολά νερά

    και να επιβαλλουν την Νεοφιλελευθερη Αηδιαστική Ουτοπία τους )….

    Ετσι νομίζω πως μια ανοιχτή πολιτική φιλιας , συνεργασιας και

    ανοιχτου διαλογου και επικοινωνιας μεταξύ Συριζα και Οικολογων Πρασινων θα ειναι οτι το καλύτερο και για τα δυο αυτά κομματα
    ακομα κιαν δεν κατεφερουν να συνεργαστουν εκλογικά

    Γιατί αυτά τα δυο κομματα – και οι πολιτικοι-πολιτισμικοι χωροι που εκφραζουν – ενωνονται απο μια κοινή πολιτική κουλτουρα – και συνυπαρχουν συν-αγωνιστικά για πολλλά χρονια(οπως δειχνει η προιστορια τους )ετσι κι αλλως στο πεδιο των Κοινωνικών , οικολογικών , και πολιτικών αγώνων …..

    Ετσι λοιπόν , ζητω και απο τους συντροφους του Συριζα
    οσο και απο

    τους Ο -π ( κυριως τα νεοεισερχομενα μελη και Στελέχη )

    να

    προσπαθουν τουλαχιστον να μην ανακατευουν προσωπικές αντιπαθειες, εμαθειες ή φιλοδοξιες προβαλλοντας τις ως ΔΗΘΕΝ πολιτικές διαφορες (μεταξυ Οικολογωνκαι Αριστεράς )

    …ουτε να γκρεμιζουν με τις τυχόν προσωπικές εμπαθειες , την Κοινή -μη εθνικιστική , υπερ των δικαιωμτων Πολιτική κουλτουρα – που οικοδομηθηκε με κοπο εδώ και πολλά χρονα ( κοινή μεταξύ Οικολογων και Αριστεράς )

  2. Προσωπικά μου έκαναν άσχημη εντύπωση κάποιες δηλώσεις στην Κυρ. Ελευθεροτυπία όπως οι παρακάτω:

    «Θα επιδιώξουμε αλλαγές για έξοδο από την κρίση είτε από την αντιπολίτευση, είτε από κυβερνητική θέση, στη βάση ενός προγράμματος» λένε, διευκρινίζοντας ότι η συνεργασία θα πρέπει γίνει σε συγκεκριμένα θέματα.

    *Με ποιο κόμμα θα μπορούσαν να συμμαχήσουν; Θεωρούν εξαιρετικά δύσκολο να δεχθεί τις προτάσεις του η Ν.Δ. ή το ΠΑΣΟΚ, λένε όμως ότι οι ίδιοι δεν έχουν προτιμήσεις «με βάση το αν αυτοχαρακτηρίζεται κάποιος συντηρητικός ή προοδευτικός».
    ————————————-

    Δεν ξέρω αν ο Χρυσόγελος και ο Κρομμύδας ήθελαν να εκμεταλλευτούν επικοινωνιακά την πρόσφατη δημοσκόπηση, αλλά οι τοποθετήσεις τους – αν μεταφέρθηκαν βέβαια σωστά – είναι παρεξηγήσιμες από το σκληρό πυρήνα των Ο-Π. Κατ’ αρχάς το ότι “θα επιδιώξουμε αλλαγές” και “από κυβερνητική θέση”, μπορεί να θέλει να εμπνεύσει αξιποπιστία, αλλά φοβάμαι ότι δεν ανταποκρίνεται ακόμη στην ωριμότητα του χώρου. Ας εξασφαλίσουμε πρώτα έναν ευρωβουλευτή, μερικές δεκάδες δημοτικούς και νομαρχιακούς συμβούλους, καλή εμπειρία από την τοπική αυτοδιοίκηση και μετά βλέπουμε και για κυβερνητικές θέσεις από άτομα που έχουν δοκιμαστεί και τα εμπιστευόμαστε. Και ο ρόλος του κόμματος διαμαρτυρίας για λίγα χρόνια
    δεν είναι άσχημος. Έτσι μοιάζουμε με λιγούρηδες για εξουσία.

    Από ‘κει και πέρα για το αν υπάρχουν προτιμήσεις συντηρητικές ή προοδευτικές, νομίζω ότι κινούνται εκτός της γραμμής που υιοθετήθηκε στο Συνέδριο του Μαρτίου, όπου αν θυμάμαι καλά στο κείμενο για την τακτική και την στρατηγική του κόμματος γινόταν λόγος για συνεισφορά σε “προοδευτικές” λύσεις. Ανατριχιάζω πάντως στη σκέψη ότι κάποιος από τους δυο συνεντευξιαζόμενους μπορεί να εννοούσε ότι υπάρχει η δυνατότητα για συμαχία με τη Ν.Δ.! Με τη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης που καταστρέφει και υπονομεύει το περιβάλλον με πολύ γρηγορότερους ρυθμούς από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση στο παρελθόν!
    Λένε βέβαια ότι είναι δύσκολο να δεχθούν τις προτάσεις μας η ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ. Πιστεύουν άραγε ότι είναι εύκολο να δεχθούμε εμείς τις προτάσεις π.χ. της ΝΔ για τις περίφημες “μεγάλες μεταρρυθμίσεις”;

    Νομίζω ότι ήταν από τις μεγαλύτερες πατάτες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια από στελέχη των Ο-Π. Κρίμα!
    ———————————————–

    Τα παραπάνω τα είχα γράψει πριν διαβάσω και τα υπόλοιπα δημοσιεύματα που περιελάμβανε το αρχικό ποστ. Όταν τα διάβασα (και ιδιαίτερα τις δηλώσεις του Τρεμόπουλου) άρχισε να μου δημιουργείται η υποψία μήπως ο συγκεκριμένος συντάκτης πήρε κάποιες παραπάνω ελευθερίες και “πείραξε” λίγο τις απόψεις των συνεντευξιαζόμενων ώστε να είναι κάπως πιο ευεπίφορες σε παρεξηγήσεις. Άλλωστε και τα δείγματα γραφής του κατά τις προηγούμενες εκλογές δεν ήταν και ακριβώς… πρότυπα δημοσιογραφίας. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε η πατάτα είναι της Κυρ. Ελευθεροτυπίας. Οπότε θα πρότεινα και στον Νοσφεράτο πριν βγάλει βιαστικά συμπεράσματα να διαβάσει και τα άλλα δημοσιεύματα.

    Ωστόσο, καλό θα ήταν να δοθούν οι απαραίτητες διευκρινήσεις και από όσους συμμετείχαν στη συγκεκριμένη συνέντευξη.

  3. Οικολόγοι Πράσινοι Ζακύνθου

    Έχουμε τις ίδιες ανησυχίες..

  4. ανησυχία είναι που δε βγήκαν άμεσα με αντανακλαστικές κινήσεις για να διορθώσουν την υποτιθέμενη πατάτα της Ελευθεροτυπίας και (ακόμα) περιμένουμε ή ευελπιστούμε να γίνει “διορθωτική” δήλωση που δήθεν θα βάλει τα πράγματα στη θέση τους.

    Αλλά όσο περνάει ο καιρός και δεν γίνεται αυτή η διορθωτική δήλωση τόσο πιο πολύ ανησυχούμε ότι τα εννοούσαν και περιμένουν να δουν εσωτερικές αντιδράσεις για να δουν αν αξίζει τον κόπο να κατασκευάσουν εκ των υστέρων μια δικαιολογία ή διόρθωση.

    Είμαστε διακριτός πόλος και αυτός πρέπει να παραμείνουμε. Ανήκουμε στο φάσμα των προοδευτικών δυνάμεων προς την μεριά της αριοστεράς την οποία και συμπληρώνουμε ή και ξεπερνάμε. Αλλιώς είμαστε απλώς το φρένο που θα πρέπει να βάλει μόνος του ο καπιταλισμός για να συνεχίσει ανενόχλητος την εκμετάλλευση κερδίζοντας χρόνο από την μοιραία τελική συντριβή του στα όρια του πλανήτη.

    αλλά ακόμα και αν (το τονίζω ΑΝ) εξωτερικοί παράγοντες μας ωθήσουν
    σε συνεργασία, αυτή θα πρέπει να είναι με το πιο αδελφό κόμμα άσχετα αν δεν μας ξηγήθηκε καλά σε προηγούμενες εκλογές.

    Αν δεν μας ξηγήθηκε καλά ο Σύριζα, φαντάσου τι χαντάκωμα και πέταγμα σαν στιμμένη λεμονόκουπα θα φάμε με τα δυο μεγάλα κόμματα, μάνες στην διαφθορά στην εξαπάτηση στα πισώπλατα μαχαιρώματα και την καταστροφική πολιτική. Και δεοντολογικοί αλλά και πρακτικοί λόγοι πρέπει να μας αποτρέπουν από τέτοιες σκέψεις.

  5. Τάσος Κρομμύδας

    Όσο οι ΟΠ αποκτούν όλο και μεγαλύτερη αγνωρισιμότητα και παρέμβαση, να είμαστε σίγουροι πως όλο και μεγαλύτερες επιθέσεις και σαρκασμούς θα δεχόμαστε. Και βέβαια για το λόγο αυτό θα πρέπει να γινόμαστε όλο και πιο προσεκτικοί.

    Η παρουσίαση από πλευράς της “Ε” βγάζει μάτι για τις ειρωνικές πινελιές της (“έτοιμοι για όλα”, “και …πρόγραμμα έχουμε” κλπ), κυρίως στους τίτλους οι οποίοι επιλέγονται από την αρχισυνταξία, χωρίς μάλιστα να δικαιολογούνται καν από το ίδιο το κείμενο. Και νομίζω πως η αρχισυνταξία της “Ε”, κάθε άλλο παρά φιλική μαζί μας είναι.

    Διαβάζοντας και τις υπόλοιπες (και πιο πλήρεις) συνεντεύξεις που επισυνάπτονται στο αρχικό ποστ, γίνεται φανερή η ουσία και το σκεπτικό των δηλώσεών μας και καλό είναι κανείς να τις διαβάσει συγκριτικά πριν διαμορφώσει άποψη.

    Πιο συγκεκριμένα, και επί της ουσίας, δηλ πέρα από τους δημοσιογραφικούς παραμορφωτικούς φακούς:

    1. Η όλη συζήτηση για κυβερνητική στήριξη είναι εντελώς υποθετική αυτή τη στιγμή κι επομένως δεν έχει νόημα σήμερα. Από θέση αρχής όμως, οι ΟΠ δεν αποκλείουν οποιοδήποτε ενδεχόμενο οποιασδήποτε κυβερνητικής στήριξης οποτεδήποτε. Ας μην τσιμπάμε σε μπηχτές περί λιγούρηδων και ας είμαστε ετομασμένοι για τέτοιες επθέσεις στο μέλλον. Ας μεταφέρουμε τη συζήτηση στη ταμπακιέρα δηλ στις συγκεκριμένες αλλαγές που έχει άμεσα ανάγκη η κοινωνία και η οικονομία μας.

    2. Πράσινοι και Αριστερά είναι τεράστια κουβέντα, ας μην επεκταθώ εδώ. Όμως δεν καταλαβαίνω γιατί παρεξηγήθηκε η δήλωση “αν αυτοχαρακτηρίζεται κάποιος συντηρητικός ή προοδευτικός”. Αν πιστεύει κανείς ότι το ΚΚΕ ή η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ είναι προοδευτικοί, ε τότε ευχαριστώ, εγώ δεν θα πάρω τέτοια προοδευτικότητα.
    Μήπως χρειάζεται να επικαλεστώ και τον Μαρξ και τη γνωστή του ρήση περί πραγματικότητας και συνείδησης και ποια διαμορφώνει ποια;

  6. Τάσο, ακριβώς τα δυο σημεία που αναφέρεις στο τέλος του σχολίου σου εκμεταλλεύτηκε ο καλοθελητής της Κ.Ε. και αυτό θα έπρεπε να σε βάλει σε σκέψεις. Προσωπικά πιστεύω ότι δείχνουν πολιτική ανωριμότητα, αν και αντανακλούν ευρύτατα διαδεδομένες απόψεις στη νεολαία.

    Δεν μπορείς να λες από τη μια ότι η συζήτηση για κυβερνητική στήριξη είναι εντελώς υποθετική σήμερα και από την άλλη ότι – “από θέση αρχής” κι όλας – δεν αποκλείουμε οποιοδήποτε ενδεχόμενο κυβερνητικής στήριξης. Που τη βρήκες αυτή τη “θέση αρχής”; Όχι μόνο δεν έχει διατυπωθεί πουθενά, αλλά είναι και εμφανώς αφελής αλλά και επικίνδυνη. Και επαναλαμβάνω την ερώτηση που αφορά ένα αρκετά πιθανό σενάριο: θα συναινούσες αν μετά τις επόμενες εκλογές η ΝΔ ως πρώτο κόμμα (αλλά χωρίς αυτοδυναμία) μας έκανε πρόταση συνεργασίας;

    Ως προς το δεύτερο σημείο, καταλαβαίνω ότι δεν θεωρείς κανένα κόμμα προοδευτικό – εκτός ίσως από τους Ο-Π! Αυτό αποτελεί μια τρομακτική ισοπέδωση που διευκολύνει σαφώς επικίνδυνα κόμματα όπως το ΛΑΟΣ, αλλά και κόμματα που αποδεικνύονται όχι απλώς “λίγα” αλλά και καταστροφικά για τη φύση και τους ανθρώπους της χώρας, όπως η ΝΔ και μάλιστα στην παρούσα – όχι υποθετική – διακυβέρνησή της. Το να μην τοποθετείσαι πολιτικά για αυτές τις διαφορές των κομμάτων και να αρνείσαι να πεις με ποιον πολιτικό χώρο αισθάνεσαι να σε συνδέεουν πιο συγγενικοί δέσμοί το θεωρώ στάση απολίτικη, επικίνδυνη και ανώριμη. Γι’ αυτό και θεωρώ ότι οι τοποθετήσεις των Τρεμόπουλου και Παρασκευόπουλου στις πρόσφατες συνεντεύξεις ήταν πολύ πιο ορθές και προσεγμένες πολιτικά.

    Όλα αυτά βέβαια αναδεικνύουν μια σαφή πολιτική διαφοροποίηση εντός των Ο-Π, όπως και τη διαμόρφωση δύο πολιτικών ρευμάτων (ένα πιο απολίτικο-κεντρώο-φλιλελεύθερο και ένα πιο πολιτικοποιημένο-ριζοσπαστικό) που νομίζω ότι θα ξανασυγκρουστούν στο μέλλον. Αλλά καλό είναι να αρχίσει να διαφαίνεται ποιος εκπροσωπεί τι.

  7. οι δυο τελευταίες παράγραφοι είναι πολύ πιο ανησυχητικές και από τις δηλώσεις στην Ελευθεροτυπία.

    Από πότε έχουμε ως θέση αρχής την συνεργασία με οποιοδήποτε κυβερνητικό κόμμα και με οποιοδήποτε ενδεχόμενο; Η αοριστία αυτών των δηλώσεων με τρομάζει πιο πολύ. Γιατί αν κάνουμε τώρα τέτοιες δηλώσεις, τι θα γίνει όταν τα μεγάλα κόμματα θα μας ρίξουν ένα πολύ δελεαστικό δόλωμα;

    Οσο για την δεύτερη αν είναι συζητήσιμα τα θεμέλια και οι καταβολές μας και σε ποιο βαθμό, μάλλον και εδώ διαβλέπω μια τάση ρευστοποίησης και διακύβευσης των πάντων.

    Το ΚΚΕ ΔΕΝ είναι προοδευτικό κόμμα σε συγκεκριμένες θέσεις του, όμως ΕΙΝΑΙ προοδευτικό κόμμα σε κάποιες άλλες. Ο Σύριζα ΕΙΝΑΙ προοδευτικό κόμμα στο συντριπτικό μέρος του προγράμματός του και των ιδεών του. Αν κοιτάμε ένα τόσο δα ψεγάδι στον δεύτερο (που εμείς ίσως να το συμπληρώνουμε) και το μεγενθύνουμε κάνοντάς το κεντρικό, είναι μια δήλωση που προκαλεί ερωτηματικά και ανησυχίες κατά πόσο θέλουμε να είμαστε ένας διακριτός πόλος ή απλώς ένα εξάρτημα που προσαρμοζεται παντού

    Δεν μου φαίνεται περίεργο που μας αντιμετωπίζει η Ε με κάποιο σαρκασμό και περιπαιχτικότητα, άσχετα ποιά είναι τα πραγματικά της κίνητρα για αυτό.

    Για να γίνω και πιο πονηρός, μήπως δεν μας ενδιαφέρει το αριστερό κοινό μια και αυτό έχει τον προσανατολισμό του και την έκφρασή του με μικρή προσέλευση προς μας και θέλουμε να τσιμπήσουμε στα θολά νερά του απολίτικου φάσματος που μάλλον αποτελεί και το μεγαλύτερο ποσοστό των συμπαθούντων του 3,5%; Μήπως αυτός είναι ο λόγος που τα μασάμε και στο Μακεδονικό ζήτημα;

    Κάτι τέτοιο σημαίνει και σταδιακή απεμπόληση κάθε προοδευτισμού, μια και πολλοί απολιτίκ συμπαθούντες και ψηφοφόροι μας (φιλόζωοι, που κάνουν ανακύκλωση, που τρώνε βιολογικά προϊόντα, που δεν αφηνουν σκουπίδια στο δάσος και στην παραλία, κλπ) συχνά κάνουν την ερώτηση με καχυποψία αν είμαστε αριστερά ή όχι. Αυτοί οι απολιτίκ είναι ουσιαστικά δεξιών νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων, μια και όχι μόνο δεν γουστάρουν αριστερά, αλλά και βολεύονται κουτσά στραβά στο παρόν σύστημα.

    Αλλά είναι και πρώην ψηφοφόροι των δυο μεγάλων κομμάτων που απλώς τα σιχάθηκαν σε θέματα περιβαλλοντικής πολιτικής, αλλά συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται κόσμο και κοσμάκη στις επιχειρήσεις τους (μετανάστες, νέους ανέργους, επιχειρήσεις σε Βουλγαρία, κλπ, κλπ) και να είναι αδιάφοροι ή και να στηρίζουν νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

  8. Γ. & Κ.

    Καταρχάς, καλό είναι ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη διαμόρφωση της τακτικής των ΟΠ για τόσο σημαντικά θέματα να γίνονται
    α. στη βάση της αλήθειας και όχι εικασιών για το τί πιστεύει ο καθένας
    β. με συντροφικό και πολιτισμένο τρόπο
    γ. κατά προτίμηση στο εσωτερικό μας, επώνυμα και με αντιπαράθεση πολιτικής επιχειρηματολογίας

    Και οι δύο -χωρίς καν να έχετε μιλήσει μαζί μου- όχι μόνο παρερμηνεύετε τα όσα έγραψα παραπάνω αλλά προχωράτε και σε χαρακτηρισμούς.

    Ξεκινάω με το απλό:
    Η διατύπωση “από θέση αρχής δεν αποκλείουν οποιοδήποτε ενδεχόμενο” δε σημαίνει “ανοιχτοί σε όλα” αλλά “δεν λένε από θέση αρχής και εκ των προτέρων όχι σε οτιδήποτε”.
    Δεν ξέρω ποιος χειρίζεται καλύτερα τη νεοελληνική, αλλά πολύ λυπάμαι που μου χρεώνετε έτσι εύκολα ένα “ναι στα πάντα”.
    Ξεκαθαρίζοντας τη θέση μου: Ναι το θεωρώ σχεδόν αδιανόητο τυχόν Πράσινοι Βουλευτές σήμερα στην Ελλάδα να δώσουν στήριξη σε κυβέρνηση.
    Όμως είναι άλλο κάτι τέτοιο που θα προκύπτει από ένα χάσμα δημόσιων και συγκεκριμένων προγραμματικών δεσμεύσεων και εντελώς άλλο το να απορρίπτεις αυτάρεσκα και εκ των προτέρων οτιδήποτε, και μάλιστα να το δικαιολογείς με έναν ανύπαρκτο “ιδεολογικό” (και όχι προγραμματικό) μανδύα.

    Προχωρώντας λοιπόν στο ζουμί:

    Περί προοδευτικότητας: Δεν αντιλαμβάνομαι τι σημαίνει προοδευτικός και δε δηλώνω τέτοιος. Όταν αρνούμαι την ανάπτυξη, δεν μπορώ παρά να αρνούμαι και αυτό που οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται ως πρόοδο.
    Αν η έννοια “πρόοδος” περιέχει την κατοχύρωση σύγχρονων δικαιωμάτων και ελευθεριών, την αναζήτηση φρέσκων οπτικών και απαντήσεων στα σημερινά προβλήματα, προσωπικά πιστεύω ότι πολλοί αυτοαποκαλούμενοι “προοδευτικοί” βρίσκονται σε απέναντι όχθη από το Πράσινο κίνημα και είναι βαθιά συντηρητικοί.

    Περί Αριστεράς-Δεξιάς: Ομοίως δε δέχομαι αυτή τη γραμμική αντίληψη ως επαρκές ερμηνευτικό εργαλείο των σημερινών πολιτικών ζητούμενων και αντιπαραθέσεων. Ας χωνέψουμε πως η πολιτική του 50 και του 60 και τα σχήματά της δε μας χωράει πια. Προφανώς και συνεπάγεται ότι αρνούμενος τη γραμμική ερμηνεία, στερείται νοήματος για μένα και οτιδήποτε έχει να κάνει με το “κέντρο”.

    Περί ριζοσπαστικότητας: Ναι, πιστεύω πως οι Πράσινοι είναι ριζοσπάστες και αποδέχομαι το χαρακτηρσμό αυτό. Πιστεύει όμως κανείς ότι η Ελληνική Αριστερά είναι ριζοσπαστική; Μήπως είναι ριζοσπαστικές οι θέσεις της για την ενέργεια, τη δόμηση, τις μεταφορές, τη διαφθορά, την κρατικοποίηση της οικονομίας, τα ατομικά δικαιώματα, τη θεση της Ελλάδας στον κόσμο;
    Ο λόγος που εγκατέλειψα την Αριστερά είναι ακριβώς το ότι διαπίστωσα ότι αποτελεί ίσως τον πιο φανατικό υπερασπιστή του υφιστάμενου. Ο Πράσινοι (πρέπει να) είναι αυτοί που ζητούν άμεσες και συγκεκριμένες αλλαγές. Δε μας αρκεί ο αυτάρεσκος αμυντικός καταγγελτικός λόγος της Αριστεράς.

    Περί καταβολών: Ναι, οι Πράσινοι προέρχονται από την Αριστερά, είναι όμως ταυτόχρονα και κληρονόμοι της liberal παράδοσης που αρνείται να βάλει τα ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες στο λάστιχο των οποιωνδήποτε αποφάσεων της “αριστερής” ή “δεξιάς” εξουσίας. Και δεν καταλαβαίνω γιατί όποιος αγων΄ζεται για την κοινωνική αλλαγή και δικαιοσύνη πρέπει ντε και καλά να είναι αριστερός.
    Επίσης, δεν είμαστε θεωρητικός όμιλος αλλά πολιτικό κόμμα. Δεν συζητάμε τί νοηματοδοτεί ο καθένας στο κεφάλι του με την έννοια “Αριστερά” αλλά τις συγκεκριμένες τακτικές της ελληνικής Αριστεράς σήμερα. Κι αν ήθελα να φτιάξω μια καλύτερη Αριστερά απο αυτή που έχουμε, σίγουρα θα ήμουν καπου αλλού, όχι στους ΟΠ.

    Περί “απολιτίκ”: Αντιπαρέρχομαι το ύφος και πιστεύω ότι αρκετά καλύφτηκαν ήδη. Επισημαίνω πάντως ότι από όσα γράφετε προκύπτει ευθέως ότι για εσάς όποιος δεν είναι “Αριστερός” είναι “απολιτίκ” και σε μια συζήτηση που θεωρεί αυτό ως δεδομένο δεν είμαι διατεθειμένος να μπω, ακόμα κι αν γινόταν με συντροφική αμοιβαία εκτίμηση και εμπιστοσύνη.

    Τάσος

  9. Δεν θέλω να επιμείνω περισσότερο εδώ, αλλά στο εσωτερικό μας, όπως θέλει ο Τάσος και συμφωνώ. Περιορίζομαι, ωστόσο, σε μια πρόταση από το κείμενο “Πολιτική στρατηγική και τακτική των Ο-Π” που ψηφίστηκε στο Συνέδριο του Μαρτίου. Στην τακτική μας για την κοινωνία περιλαμβάνεται: “Η διαμόρφωση προϋποθέσεων για τη συσπείρωση του ευρύτερου προοδευτικού πολιτικού πόλου”. Αυτή τη θέση θα περίμενε κάποιος να υπερασπιστεί ένας εκπρόσωπος των Ο-Π στα ΜΜΕ, έστω και αν διαχωρίσει κατόπιν την προσωπική του διαφωνία.

  10. Νοσφερατος

    Κατ’ αρχάς χαιρομαι γιατι κι απο εδώ ξεκινησε μια μεγάλη συζητηση

    – Φυσικά και πρεπει να γινει απολύτως ξεκαθαρο οτι οι Ο- Π δεν εχουν
    καμμια απουτως σχεση με την Κυβερνωσα Δεξια του Καραμανλή ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ κυβερνηση απο την μεταπολιτευση ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΉ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ κΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΦΥΣΗ .

    – εξαλλου η μονη πιθανοτητα συνεργασιας της Ν Δ ειναι με το Λαος …

    – ακομα πρεπει να ξεκαθαριστει η αντιθεση απεναντι στους Νεοφιλελευθερους και στα κομματα που εκφραζουν την Νεοφιλελευθερη ιδεολογια …

    – Απο εκει και περα .. Δεν συμφωνώ με την αποψη οτι οι Ο -Π περεπει να περιμενουν …πριν αναλαβουν ευθυνες .. Κανεις δεν μπορει να περιμενει σε μια πολιτική συγκυρια Καταστροφικής πολιτικής εκ μερους της Δεξιας

    …και κυριως δεν μπορει να περιμενει η ελληνική κοινωνια ..Αν υπάρχει καποια στροφή προς τους Ο-π στις δημοσκοπησεις ειναι ακριβώς γιατί η ελληνική κοινωνια μπροστα στην Απελπισια που εφερε η δεξια προσπαθει με αγωνια να βρει διεξοδο

    ..Το ιδιο συμβαινει και με την στροφη στο Συριζα ..και εκει στρεφονται περιμενοντας λύση

    .. Αν ο Συριζα νομιζει οτι το ποσοστο που περνει στις Δημοσκοπήσεις το περνει λόγω Αριστερου προγραμματος και οτι μπορει να λεει αυτά τα περι ”ακυβερνησιας ”ασυστολα και χωρις μελλοντικές συνεπειες ειναι βαθια νυχτωμένος ..Θα του γυρισουν την πλατη

    .. Το ιδιο και στους Ο -π αν νομισουν οτι τα ποσοστα των δημοσκοπήσεων μπορει να τα κλεισουν σε κανενα χρονοντουλαπο για το μελλον ..

    – Συνεργασια δεν σημαινει απαραιτητα Κυβερνητική συνεργασια .. Σημαινει πανω απο ολα ενα Κοινωνικό πολιτικό μετωπο ΤΩΡΑ μεταξύ πολιτικών δυναμεων(αριστερων – νεων αριστερων δημοκρατικών ή οτι αλλο )

    αλλά και κοινωνικών δυναμεων για να ξαναδωθει η Ελπιδα στην ελληνική κοινωνια και να αντιμετωπισθει η Ξεδιαντροπη επιθεση της Δεξιας σε ολα
    τα επιπεδα: Δικαιωματα , Δικαιοσυνη , Κρατος Δικαιου , Φυση -περιβαλλον , Οικονομία (ακριβεια ) , Μισθοι , Εργασιακές σχεσεις Απιστευτα προνομια στο Ασυδοτο Κεφαλαιο κλπ ..

    Αυτό σημαινει πανω απ’ ολα συνεργασια : Κοινωνική- πολιτικη συνεργασια

    και αυτό ειναι φυσικά θεμα Αρχής ..εφοσον οι Ο -Π ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΤΙΚΌ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΜΙΜΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΉ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗς ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΉς Γυμναστικής της Παλαιας παραδοσιακής στρατηγικής .. και που νομιζει πως κατεχει την απολυτη αλήθεια

  11. Τάσος

    (Ελπίζω κλείνοντας την κουβέντα εδώ) ας αντιγράψω κι εγώ από το ίδιο κείμενο – απόφαση του πρόσφατου Συνεδρίου μας που μου θύμισε ο aigaiopelagitis:

    Οι Οικολόγοι Πράσινοι επιδιώκουμε να λειτουργήσουμε ως καταλύτης στο φθαρμένο πολιτικό σύστημα […] διαμορφώνοντας μια συνεκτική πρόταση πολιτικών αλλαγών, η οποία θα προωθείται σταδιακά είτε με την ισχυρή παρουσία μας σε κοινωνικό και κοινοβουλευτικό επίπεδο είτε μέσω μιας εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης, που θα έχει όμως συνδιαμορφωθεί και συμφωνηθεί δημόσια και θα στοχεύει σε βαθιές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές στην κατεύθυνση της οικολογίας και της κοινωνικής αλληλεγγύης. […] Δεν φοβόμαστε τις συνεργασίες αλλά και δεν επιδιώκουμε συνεργασίες χωρίς αρχές και με κάθε τίμημα.

    […]

    Πολιτικός στόχος μας δεν είναι απλώς να υπερβούμε το 3% στις ευρωεκλογές (και στις εθνικές εκλογές, όποτε γίνουν) αλλά να συμβάλλουμε σε αναδιάταξη των κομματικών τειχών, με στόχο να αποκλειστούν πλέον οι μονοκομματικές κυβερνήσεις που έδειξαν τα όρια τους στις όποιες εκδοχές, η παντοδυναμία των δύο κομμάτων εξουσίας και η κοινωνία των κολλητών. Είναι καιρός, με την καταλυτική παρουσία των Οικολόγων Πράσινων στην πολιτική σκηνή, να περάσουμε σταδιακά σε μια ισχυρή κοινωνία των πολιτών, συνταγματικά κατοχυρωμένη καθώς και σε πολυκομματικές κυβερνήσεις συνεργασίας, βασισμένες όμως σε πολιτικές προγραμματικές συμφωνίες δημόσια κατατεθειμένες.

    http://www.ecogreens.gr/Sunedrio_Mar08/Apof_Stratigiki_Taktiki.pdf

  12. Μιχάλης Τρεμόπουλος

    Αγαπητοί μου, πάντα υπάρχουν πιθανότητες παρανοήσεων, γι’ αυτό απαιτούνται ακριβόλογες διατυπώσεις. Κι αυτό όμως δεν αρκεί.
    Σημειώνω για την ανάγκη της συζήτησης ότι στις σχετικές ερωτήσεις του Press.gr έδωσα τις παρακάτω απαντήσεις, που βασίστηκαν σε συζήτηση και με τον Τάσο και με τον Νίκο αλλά και το Γιώργο:

    “Οι Οικολόγοι – Πράσινοι που τοποθετούνται, σχηματικά, στο πολιτικό φάσμα; Προς τα «δεξιά», προς τα «αριστερα» ή προς το «κέντρο»;”

    Απ: Σε όλη την Ευρώπη, τα Πράσινα κόμματα αποτελούν έναν 4ο διακριτό πολιτικό πόλο, πέρα από τη Δεξιά, τη Σοσιαλδημοκρατία και την Αριστερά. Αναγνωρίζουμε την πολιτική μας καταγωγή από τον χώρο της πολιτικής αμφισβήτησης που προέκυψε από τα κινήματα της νεολαίας κατά τη δεκαετία του 1960 και από την κριτική (και αυτοκριτική) αριστερά και μας ενώνει με αυτήν η επιθυμία για κοινωνική δικαιοσύνη και κοινωνική αλλαγή. Είμαστε όμως διαφορετική πολιτική παράταξη με διαφορετικές προτεραιότητες και στόχους. Ταυτόχρονα, σε ζητήματα δικαιωμάτων και ελευθεριών συντασσόμαστε με φιλελεύθερους κοινωνικούς χώρους που βρίσκονται πιο μπροστά από την Αριστερά.
    Πιστεύουμε πως μια γραμμική διάκριση Αριστεράς-Δεξιάς (κι επομένως ένας υποτιθέμενος «μεσαίος χώρος») δεν μπορεί να ερμηνεύει πλέον ικανοποιητικά τις πολιτικές αντιπαραθέσεις και τα ζητήματα του 21ου αιώνα, του αιώνα της οικολογίας. Παρόλα αυτά:
    -Δεν ανήκουμε στη συντήρηση. Είναι βέβαιο ότι οι αλλαγές που πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητες για να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα την πρωτοφανή οικολογική κρίση θα πρέπει να είναι εκτεταμένες και ριζοσπαστικές. Τα διογκωμένα περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα δεν είναι δυνατό να αντιμετωπιστούν με παλιά εργαλεία και νοοτροπίες. Ωστόσο, διαθέτουμε και κάποιες… συντηρητικές όψεις: θέλουμε να συντηρήσουμε την πολιτιστική κληρονομιά (π.χ. την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, που τυχαίνει να διαθέτει και πολλά βιοκλιματικά στοιχεία), τις ποικίλες πολιτιστικές ταυτότητες (περιλαμβανομένων και των κοινοτήτων των μεταναστών και των μειονοτήτων) και βέβαια να προστατέψουμε τη μοναδική φύση αυτής της χώρας με τις ανθρώπινες κοινότητές της σε αρμονική συμβίωση και όχι σε αντιπαλότητα.
    -Δεν είμαστε νεοφιλελεύθεροι. Είναι βέβαιο ότι ο πολιτικός οικολογικός λόγος που θέλουμε να εκφράσουμε διακρίνεται από το νεοφιλελεύθερο μοντέλο. Θεωρούμε ότι ο οικονομικός φιλελευθερισμός σε τελική ανάλυση ενέχει αντιφάσεις που τον φέρνουν σε αντίθεση με άλλες πολιτικές και κοινωνικές ελευθερίες και γενικότερα με τον κοινωνικό φιλελευθερισμό. Μια ασύδοτη «ελεύθερη» αγορά, με την αλληλένδετη ιδεολογία της αέναης οικονομικής μεγέθυνσης, οδηγεί μέσω του άγριου ανταγωνισμού, στην ανάπτυξη ολιγοπωλίων, στην ασυδοσία του μεγάλου κεφαλαίου και στην ανάπτυξη «διαπλεκόμενων συμφερόντων» και διαφθοράς που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε μια ολιγαρχική τυραννία οργουελικών διαστάσεων. Πρόκειται για μια εικόνα που διαμορφώνεται και στη χώρα μας, υπό τις ευλογίες της κυβερνητικής παράταξης, η οποία ίσως αποτελεί και μια από τις χειρότερες κυβερνήσεις της χώρας τις τελευταίες δεκαετίες. Εμείς είμαστε υπέρ της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας.
    -Πιστεύουμε στην προοδευτική πολιτική. Στόχος μας η αποδυνάμωση (και με νομοθετικά μέσα) των μεγάλων και πολυεθνικών επιχειρήσεων (που λειτουργούν και σαν μικρές δικτατορίες) και η ενδυνάμωση, αυτοοργάνωση και δικτύωση των μικρών παραγωγών, σε μια οικονομία αποκεντρωμένη και τοπικής κλίμακας, που να σέβεται τα τοπικά φυσικά χαρακτηριστικά (γονιμότητα εδάφους, διαθεσιμότητα νερού και φυσικών πόρων, μη-οικονομικές περιβαλλοντικές παροχές) και να ελέγχεται από τις δημοκρατικές διαδικασίες των ώριμων και υπεύθυνων τοπικών κοινωνιών. Γενικότερα πιστεύουμε ότι το δημοκρατικό μας σύστημα χρήζει αναμόρφωσης και εμβάθυνσης, καθώς πολλές πλευρές του δεν είναι και τόσο… δημοκρατικές. Εμείς παίρνουμε τη συμμετοχική δημοκρατία πολύ πιο σοβαρά από το να εκφράζουν τα μέλη την άποψή τους για τον αρχηγό του κόμματος (!) και θέλουμε να συνεισφέρουμε στη διαμόρφωση πιο αμεσοδημοκρατικών θεσμών.
    -Υποστηρίζουμε την «από τα κάτω» κοινωνική δυναμική. Αναπτύσσουμε τους δεσμούς αλληλεγγύης και συνεργασίας στους αγώνες με επιμέρους άτομα και συνιστώσες του κοινωνικού κινήματος. Διαφωνούμε όμως με τον ενοχλητικό παραγωγισμό και μια ιδιότυπη αριστερή λατρεία της ανάπτυξης, από μια διστακτική και χλιαρή αντίδραση σε περιβαλλοντικά ζητήματα και από μια αδυναμία ανάδειξης του ριζοσπαστικού και κεντρικού τους χαρακτήρα. Πιστεύουμε ότι η αυτόνομη παρουσία μας στο εκλογικό γίγνεσθαι θα μας απελευθερώσει ώστε να αρθρώσουμε έναν σαφέστερο και οξύτερο λόγο, ο οποίος πιστεύουμε ότι θα αποβεί και χρήσιμος για το κοινωνικό σύνολο.

    Στην ερώτηση “Εξετάζετε το ενδεχόμενο συνεργασίας -προεκλογικής σύμπραξης με μεγαλύτερα κόμματα;” είπα το εξής:
    Απ: Οι Οικολόγοι Πράσινοι διεκδικούν τη συγκρότηση ενός τέταρτου διακριτού πολιτικού πόλου, διαφορετικού από τη δεξιά, το ΠΑΣΟΚ και την αριστερά και αυτό φαίνεται ότι αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα. Πιστεύουμε πως η ύπαρξη ενός διακριτού, μαζικού, σύγχρονου πράσινου κόμματος στην κεντρική πολιτική σκηνή είναι ανάγκη της κοινωνίας (αλλά και επιθυμία σημαντικού τμήματός της) και θέλουμε να αποδείξουμε πως αυτό μπορεί να γίνει άμεσα πραγματικότητα. Δεν ενσωματωνόμαστε στις εκλογικές στρατηγικές κανενός κόμματος.

    Στην ερώτηση “θα συνεργαζόσασταν με κάποιο από τα μεγάλα κόμματα προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση; Και αν ναι, με ποιο;” απάντησα τα εξής:
    Απ: Πρόκειται για μια υποθετική ερώτηση. Εάν και όταν υπάρξει αυτό το ενδεχόμενο, θα γίνει και η συζήτηση με βάση τα συγκεκριμένα δεδομένα και τη ρεαλιστικότητα υλοποίησης συγκεκριμένων αλλαγών που απαιτούμε. Η συζήτηση αυτή θα γίνει με διαφανείς διαδικασίες, με τη συμμετοχή όλων των μελών μας.
    Εν γένει, προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι η αλλαγή της σημερινής πολιτικής κουλτούρας (λογική αυτοδυναμιών, συμφωνίες σε ιδεολογική και όχι προγραμματική βάση), η διαμόρφωση κοινωνικών πλειοψηφιών σε επιμέρους ζητήματα και μια δημόσια συμφωνημένη πολιτική προγραμματική συμφωνία.
    Είμαστε αντίθετοι σε μονοκομματικές αυτοδύναμες κυβερνήσεις και βιώνουμε τη ζημιά που έχουν κάνει δεκαετίες τώρα. Δύσκολα όμως φανταζόμαστε συνεργασία με πολιτικούς χώρους οι οποίοι υποστηρίζουν απαράδεκτες προτάσεις και πρακτικές (π.χ. υποστήριξη ρυπογόνου λιγνίτη, υδροβόρου βαμβακιού, εκτροπή Αχελώου, ανάπτυξη αυτοκινητόδρομων, έλλειψη δασολόγιου, στήριξη αυθαίρετης και αντιοικολογικής δόμησης κλπ).
    Δεν μας ενδιαφέρει απλώς να συμμετάσχουμε στην κατάληψη της εξουσίας μαζί με ένα ή περισσότερα κόμματα για να μετέχουμε και εμείς στο πολιτικό σύστημα όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα και έχει απογοητεύσει μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας.
    Είμαστε πάντως ανοικτοί στον πολιτικό διάλογο με όλα τα δημοκρατικά πολιτικά κόμματα και με την κοινωνία των πολιτών. Είναι τα άλλα κόμματα που πρέπει να αλλάξουν και να δεχθούν την αναγκαιότητα βαθιών αλλαγών στην πολιτική. Εμείς δεν φοβόμαστε ούτε να είμαστε στην αντιπολίτευση, ούτε να συμμετέχουμε σε πιθανή κυβέρνηση συνεργασίας είτε να στηρίζουμε υπό όρους μια κυβέρνηση μειοψηφίας αν δεσμεύεται σε μια σειρά πολιτικών αλλαγών. Το κύριο όμως για μας είναι αν από όποια θέση και αν βρισκόμαστε προωθούνται αλλαγές που θα βελτιώσουν τη ζωή των πολιτών και θα προωθούν τις αναγκαίες οικολογικές και κοινωνικές αλλαγές”.

    Αυτό δεν εμπόδισε τους υπεύθυνοιυς του blog να βάλουν τίτλο “Θα στηρίζαμε κυβέρνηση συνεργασίας…”. Αυτό με ανάγκασε να επανέλθω και να πω: “Οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι ανοιχτοί σε πολιτικό διάλογο με άλλες πολιτικές δυνάμεις αλλά όσον αφορά τις συνεργασίες -όπως λέω και στη συνέντευξη- “οι προϋποθέσεις σήμερα δεν υφίστανται”.

  13. Νοσφερατος

    νομιζω πως το Οικολογικό κινημα θα εβρισκε στην λεγομενη” Λακανική Αριστερά” -που κριτικαρει τους Ψυχοκοινωνικους μηχανισμους της απεριοριστης καταναλωσης – μια θεωρητική βαση για μια Ηθική του αυτοπεριορισμου . Ριξτε μια ματιά :

    http://nosferatos.blogspot.com/search/label/%CE%9B%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7%20%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1

  14. Καλως, νομιζω πως ο Μιχαλης βαζει τα πραγματα στην θεση τους,με τον σωστο και εξυπνο τροπο που απαντα στις δημοσιογραφικες ερωτησεις.
    Ας μην ξεχναμε, ολοι εμεις που δεν δινουμε συνεντευξεις,την ευθυνη που παιρνουν πανω τους,ο Τασος,ο Νικος, ο Μιχαλης και οι αλλοι αγωνιστες του χωρου.
    Θα πρεπει οι απαντησεις,στις ετσι κι αλλιως στημενες ερωτησεις, να διαφευγουν/ξεγλυστρανε απο τις παγιδες που στηνονται,απο τους δημοσιογραφους/υπαλληλους των εκδοτικων τραστ.
    Εμεις οι υπολοιποι, καλο ειναι να στηριζουμε και να αποδεχομαστε την προσπαθεια που γινεται ,να μην κατινιαζουμε και να μην πυροβολουμε στις πλατες των φιλων.
    Χρειαζομαστε την εμπιστοσυνη και την αγαπη,την αποδοχη και την καλη κριτικη για να παμε μπροστα.

  15. Νοσφερατος

    ”Εμεις οι υπολοιποι, καλο ειναι να στηριζουμε και να αποδεχομαστε την προσπαθεια που γινεται ,να μην κατινιαζουμε και να μην πυροβολουμε στις πλατες των φιλων”

    Συμφωνώ : αρκει να μην εννοεις το ”σκασε και κολύμπα ” 😉
    Εξαλλου αλλο ειναι η ”αμεση Δημοκρατια ” και αλλο ο Δημοκρατικός Συγκεντρωτισμός ”(αν προτιμαμε το δευτερο υπαρχει και το..ΚΚΕ ‘)

  16. Παντως περα απο τα εκλογικά κατι πρεπει να γινει ( ΕΝΑ ευρυτερΟ ΑΝΤΙ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΩΠΟ) που θα αντιμετωπισει την απροκαλυπτη χυδια επιθεση της Νεοφιλελευθερης Δεξιας(με τα παρακλαδια της ) στην ΠΑΙΔΕΙΑ ) νΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ιΔΙΩΤΙΚΏΝ κΩΛΕΓΙΩΝ ΠΑΡΆ ΤΟ α 16 ΤΟΥ σΥΝΤΑΓΜΑΤΟς ) υγεια ( ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ Κ.Α ) Οικονομια (οΛΗ Η ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΧΕΙ ΠΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΑ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΗ ΑΦΑΙΜΑΞΗ για να πλουτισουν οι Λιγοι ) ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ., ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ , ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ , Δαση κλπ ( γιατί δεν κανουν Δασικό κτηματολογιο αλλα αστικό; ε; Κι απο κει να αρπαξουνε ) ΩΜΑ σκανδαλα …

    οι Ο-Π πρπει να συγχρονισουν τον βηματισμό τους μαζί με τα αλλα κομματα της Δημοκρατικής αντιπολιτευσης σε ενα ευρυτατο κοινωνικό μετωπο για να αντιμετωπισθει η επιθεση των Νεοφιλελευθερων Εναντοιον της Κοινωνιας και της Φυσης …

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *