Για μας η οικολογική σκέψη είναι αυτή που θέτει στο επίκεντρο την αποκέντρωση και την τοπική δράση και η Αυτοδιοίκηση αποτελεί φυσικό κύτταρο της δημόσιας ζωής.

Μέσα σ’ αυτό το πεδίο, λοιπόν, μπορούν να υλοποιηθούν οι βασικές επιλογές της για αποκέντρωση, τοπικότητα και συμμετοχή όλων των ενεργών πολιτών. Το οικολογικό όραμα για την Αυτοδιοίκηση απαιτεί ισορροπημένη και βιώσιμη κοινωνία με ζωντανή ύπαιθρο και συνεκτικές πόλεις σε ανθρώπινα μεγέθη.

Η σημερινή ελληνική πραγματικότητα όμως βρίσκεται στον αντίποδα αυτού του οράματος. Το τοπίο της οικολογικής κρίσης είναι σήμερα καθοριστικό και για την Αυτοδιοίκηση με το συγκεντρωτικό κράτος, τοπική διαχείριση κατά κανόνα αδιαφανή και κοντόφθαλμη, υπερ-διογκωμένες αφιλόξενες πόλεις και ύπαιθρο αποψιλωμένη από τον πληθυσμό της με αρκετούς οικισμούς στην Ελλάδα να έχουν ζωή μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες.

Παρ’ όλα αυτά είμαστε οι τελευταίοι που θα υποστηρίξουμε, ότι η Αυτοδιοίκηση πάει καλά και δεν χρειάζεται αλλαγές. Οι μετρήσεις της κοινής γνώμης τουλάχιστον δείχνουν περιορισμένη εμπιστοσύνη των πολιτών και προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Οι εκθέσεις του Συνήγορου του Πολίτη δείχνουν σοβαρά και εκτεταμένα προβλήματα. Οι αρμοδιότητες, όπως όλοι ξέρουμε, είναι περιορισμένες, οι πόροι ανεπαρκείς και επισφαλείς. Με όλα τα προβλήματα και τις ανεπάρκειες της η Αυτοδιοίκηση δεν παύει να είναι όμως ο πλησιέστερος στον πολίτη θεσμός.

Γι’ αυτό, λοιπόν, θέλουμε Αυτοδιοίκηση ισχυρή, διαφανή και συμμετοχική. Θεσμικό πλαίσιο με τεκμήριο αρμοδιότητας υπέρ της Αυτοδιοίκησης. Κεντρική εξουσία περιορισμένη σε επιτελικό ρόλο ικανή να συνεργάζεται με την Αυτοδιοίκηση στη βάση μιας νέας σχέσης.

Η καθιέρωση Αυτοδιοίκησης σε επίπεδο Περιφέρειας έρχεται με μεγάλη καθυστέρηση στην Ελλάδα. Αποτελεί ασφαλώς θετικό βήμα δημοκρατίας και αποκέντρωσης. Η πραγματική όμως πρόκληση για όλους μας είναι να την προχωρήσουμε και πέρα από τις αυτονόητες τυπικές μεταρρυθμίσεις που συγκεντρώνουν τη συναίνεση όλων των πρόσφατων κυβερνήσεων.

Πρώτο, λοιπόν, σημαντικό βήμα και σ’ αυτό θα σταθώ χωρίς να επεκταθώ, γιατί πολλές από τις θέσεις μας και τις απόψεις μας έχουν ήδη κατατεθεί από τον Μιχάλη τον Τρεμόπουλο, θα ήθελα να σταθώ στο θέμα της ενίσχυσης της συλλογικότητας στη διοίκηση των Δήμων και των Περιφερειών σε αντίθεση με το σημερινό σύστημα Αυτοδιοίκησης που έχει οικοδομηθεί γύρω από την έννοια του τοπικού άρχοντα με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Γι’ αυτό, λοιπόν, προτείνουμε κύριο εκλεγμένο όργανο πρέπει να είναι το Περιφερειακό Συμβούλιο, απλή αναλογική, συνεργασία σε προγραμματική βάση και δικλείδες ασφαλείας που θα επιτρέπουν να μην μένει ακέφαλη η Περιφέρεια σε περίπτωση διαφωνίας.

Ο Περιφερειάρχης και οι τοπικοί και θεματικοί Αντιπεριφερειάρχες να αναδεικνύονται από το Περιφερειακό Συμβούλιο. Οι ρόλοι των θεματικών και τοπικών Αντιπεριφερειαρχών να μην συμπίπτουν στο ίδιο πρόσωπο. Να μην υπάρχει κανένας περιορισμός στις υποψηφιότητες, πέρα από εκείνες που ισχύουν στις βουλευτικές εκλογές. Επείγουσες διορθώσεις στο εκλογικό σύστημα για να μην γίνουν τα Περιφερειακά Συμβούλια αποκλειστική υπόθεση των δύο πρώτων συνδυασμών.

Και για να αποδείξουμε το θέμα, του ότι προς τα εκεί οδηγούμαστε, κάτσαμε και κάναμε ένα σενάριο, μία μελέτη για να δούμε πώς θα είναι η σύνθεση των Περιφερειακών Συμβουλίων της χώρας εφαρμόζοντας τις υποθέσεις εργασίας, ότι οι Περιφέρειες μένουν στα σημερινά τους όρια, τα Συμβούλια θα έχουν 100 έδρες στην Αττική και στην Κεντρική Μακεδονία, 60 έδρες στους υπόλοιπους Νομούς και τα ποσοστά των συνδυασμών θα είναι αντίστοιχα με εκείνα των βουλευτικών του 2009.

Με τα δεδομένα, λοιπόν, αυτά και τα δεδομένα του «Καλλικράτη» με το ισχύον εκλογικό σύστημα απ’ αυτή τη μελέτη βγήκε το συμπέρασμα ότι τα δύο κόμματα εξουσίας θα έπαιρναν αθροιστικά το 97,6% των εδρών συγκεντρώνοντας το 77,40% των ψήφων. Τα μικρότερα κόμματα θα εξέλεγαν μόλις 21 από τους 860 συμβούλους σε όλη την Ελλάδα.

Ειδικά όσον αφορά την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας αυτό που προκύπτει από τη μελέτη μας είναι, ότι από τις 100 έδρες τις 95 τις παίρνουν τα δύο μεγάλα κόμματα και μόνο 5 έδρες καταλαμβάνουν τα μικρά κόμματα. Κι αυτές οι 5 έδρες βγαίνουν μόνο στην εκλογική Περιφέρεια της Α’ Θεσσαλονίκης, όπου το εκλογικό μέτρο διαμορφώνεται στο 4,58%. 2 έδρες στο ΚΚΕ, 2 έδρες στο ΛΑ.Ο.Σ. και 1 στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Στους άλλους Νομούς: Ημαθίας, Πέλλας, Κιλκίς, Χαλκιδικής όπου το εκλογικό μέτρο ξεπερνάει το 9% και φτάνει στη Χαλκιδική στο 27,5%, κανένας άλλος συνδυασμός δεν μπορεί να εκπροσωπηθεί. Αποδεικνύεται έτσι ότι γίνεται δύσκολη έως αδύνατη η εκλογή συμβούλων από μικρούς ή ανεξάρτητους συνδυασμούς.

Με τον τρόπο αυτό, λοιπόν, το Σχέδιο «Καλλικράτης» δεν μεταρρυθμίζει μόνο τους θεσμούς, αλλά οριοθετεί και τα ίδια τα τοπικά εκλογικά αποτελέσματα.

Τελειώνοντας, λοιπόν, θέλουμε να τονίσουμε, ότι εάν δεν θεσπιστεί η απλή αναλογική και παραμένει η εκλογή των δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων ανά εσωτερική εκλογική περιφέρεια θα πρέπει τουλάχιστον το εκλογικό μέτρο να υπολογίζεται με βάση τις έδρες της αντιπολίτευσης στο σύνολο της περιφέρειας ή του νέου Δήμου και όχι χωριστά σε κάθε εσωτερική εκλογική περιφέρεια.

Για τις έδρες που μένουν αδιάθετες στην πρώτη κατανομή, να αθροίζονται και τα αχρησιμοποίητα υπόλοιπα ψήφων από διαφορετικά περιφερειακά διαμερίσματα. Να μην ισχύει κανείς περιορισμός στο δικαίωμα υποψηφιότητας και κατάρτισης συνδυασμών για τους Δήμους και τις περιφέρειες πέρα από όσους προβλέπονται ήδη και στις βουλευτικές εκλογές.

Με τις σκέψεις αυτές και τελειώνοντας θεωρούμε, ότι το Σχέδιο «Καλλικράτης», όπως κατατέθηκε δύσκολα μπορεί να οδηγήσει την Αυτοδιοίκηση σε αναβάθμιση ή ακόμη με το γενικόλογο πλαίσιό του να αποτελέσει βάση ουσιαστικού διαλόγου.

Χρειάζεται ριζική και συνολική επανεξέταση, ώστε να μην οδηγηθούμε σε μια Αυτοδιοίκηση απομακρυσμένη από τον πολίτη στην καλύτερη περίπτωση και με σοβαρό έλλειμμα δημοκρατίας και διαφάνειας στη χειρότερη.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

Το νέο θεσμικό πλαίσιο, ανεξάρτητα από το αν θα ενσωματώσει τις κριτικές και τις προτάσεις μας, θα αναδιατάξει τα δίκτυα σχέσεων και συμφερόντων σε μεγάλη κλίμακα. Για μας, τους Οικολόγους Πράσινους, αποτελεί μια ιδανική ευκαιρία για να αναπτύξουμε πραγματικές κοινωνικές ρίζες και ουσιαστικούς δεσμούς με την κοινωνία των πολιτών, ώστε από ένας εν τω γεννάσθαι πολιτικός πόλος να μετατραπούμε σε σταθερό, αξιόπιστο και ελκυστικό πολιτικό και κοινωνικό χώρο. Και επειδή το μέλλον δε περιμένει, όπου οι συνθήκες το επιτρέπουν, θα πρέπει να επιδιώξουμε να βάλουμε σε εφαρμογή τις ιδέες μας, διαμορφώνοντας ευρύτατες κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες και διεκδικώντας τη διοίκηση Δήμων και Περιφερειών.

Ειδικά στη Θεσσαλονίκη, την ανατροπή των απαράδεκτων καθεστώτων στο Δήμο και τη Νομαρχία, με την αναζήτηση ευρύτερων συμμαχιών, την επιδιώξαμε και το 2006. Αυτό όμως προσέκρουσε στις κομματικές σκοπιμότητες και τους μικρο-υπολογισμούς άλλων. Τα αποτελέσματα των παρατάξεων που υποστηρίξαμε, δηλαδή την «Οικολογία Αλληλεγγύη» (4,6% στη Νομαρχία) και την «Πρωτοβουλία για τη Θεσσαλονίκη» (16% στον κεντρικό Δήμο) ήταν σαφώς ικανοποιητικά και σήμερα μπορούν να αποτελέσουν τη μαγιά για τη διαμόρφωση -επιτέλους- ευρύτερων συνεργασιών με πλειοψηφική έφεση.

Ήδη από τον Ιούνιο έχουν ξεκινήσει οι διεργασίες με πρόσωπα από διάφορους πολιτικούς χώρους και ανένταχτα άτομα, που κατέληξαν πρόσφατα σε ένα πρώτο κείμενο-κάλεσμα συσπείρωσης για μια άλλη Θεσσαλονίκη. Η πρωτοβουλία αυτή όχι μόνο είναι ανοιχτή σε νέες συμμετοχές, αλλά επιβάλλεται η στήριξη της και η προσωπική ενασχόληση μελών και φίλων μας, ώστε να προχωρήσει σε παραπέρα επεξεργασίες, διευρύνσεις και προγραμματικές εμβαθύνσεις.

Αυτό το πνεύμα αποτυπώνεται σαφώς και στην ομόφωνη απόφαση του Συνεδρίου του Μαρτίου 2008 για τη στρατηγική και τακτική μας, καθώς και στην πρόσφατη απόφαση του Π.Σ. για τις φετινές αυτοδιοικητικές εκλογές. Στις εκλογές αυτές δεν κατεβαίνουν, φυσικά, οι Οικολόγοι Πράσινοι αλλά αυτοδιοικητικές κινήσεις πολιτών, που περιμένουν τη συμμετοχή και την υποστήριξη μας.

Διαμορφώνουμε τους καιρούς μας, αλλάζουμε τις πόλεις μας, ανασυγκροτούμε τις περιφέρειες μας.

Ακολουθεί το κείμενο που υπογράφουν τριάντα πέντε πρόσωπα της Θεσσαλονίκης και ζητούν να αλλάξει σελίδα η Θεσσαλονίκη στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου 2010.

Παρέμβαση πολιτών για μια ΑΛΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η Θεσσαλονίκη πρέπει να αλλάξει σελίδα. Να ξεφύγει από την πολύπλευρη υποχώρηση και την αφόρητη υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της, και να απαλλαγεί από το κλίμα σκοταδισμού και φοβικών συνδρόμων που συστηματικά καλλιεργούν πολιτικοί και τοπικοί παράγοντες τις τελευταίες δεκαετίες.

Η πόλη μας αξίζει σίγουρα μια καλύτερη τύχη. Έχει όλες τις προϋποθέσεις να εξελιχτεί σε δυναμικό περιφερειακό κέντρο ευρωπαϊκής, βαλκανικής και μεσογειακής εμβέλειας, σε μια πόλη με ταυτότητα, αντάξια της ιστορίας και των προσδοκιών των κατοίκων της, που θα εξασφαλίζει ελκυστική λειτουργία και αισθητική, προκοπή και εργασία, ευημερία και αλληλεγγύη για όλους. Μια πόλη με υψηλή ποιότητα ζωής, με διεύρυνση του δημόσιου χώρου και σεβασμό στο περιβάλλον, με πλούσια πολιτιστική δημιουργία και δραστηριότητα, φιλική στους κατοίκους της, στους επισκέπτες, στους μετανάστες και στο διαφορετικό.

Εγγύηση για τα παραπάνω αποτελούν τα ιστορικά και γεωγραφικά της πλεονεκτήματα, κυρίως όμως οι άνθρωποί της, οι ενεργοί ανώνυμοι και επώνυμοι πολίτες, φορείς, συλλογικότητες και κινήσεις, ομάδες πρωτοβουλίας, άνθρωποι του πολιτισμού και του πνεύματος, ανεξαρτήτως πολιτικής ένταξης, που δεν βολεύονται με την απουσία οραματικών στόχων και τον εγκλωβισμό τους στις μειωμένες προσδοκίες μιας απρόσωπης μεγαλούπολης, αλλά αντίθετα προσβλέπουν σε ένα διαφορετικό πρότυπο διοίκησης και σε μια προοπτική για την πόλη και το νομό διαφορετική από αυτήν της καθήλωσης και της στασιμότητας, όπου την έχει οδηγήσει η παρούσα δημοτική και νομαρχιακή αρχή.

Η πλειονότητα των πολιτών, ανεξάρτητα από κομματική επιλογή, κατανοεί την ανάγκη να απαλλαγεί η πόλη όχι μόνο από τους σημερινούς διοικούντες, που έχουν συνδεθεί με εξόφθαλμες ανεπάρκειες, σκάνδαλα, μαύρες τρύπες και μιζέρια αλλά και από πρόσωπα παρόμοιας αντίληψης, που ίσως κληθούν να ανακαινίσουν την πρόσοψη ενός πολύχρονου καθεστώτος, το οποίο έχει εγκαθιδρυθεί στην πόλη επί ένα τέταρτο του αιώνα. Να αλλάξουν οι πολιτικές και όχι μόνο τα πρόσωπα.

Πρέπει επιτέλους να δράσουμε αποφασιστικά για την υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος, τη βιώσιμη ανάπτυξη, την αποκέντρωση, την αντιμετώπιση της αέριας και θαλάσσιας ρύπανσης, την αύξηση του πράσινου και των ελεύθερων χώρων, την προώθηση των ήπιων μορφών ενέργειας, την ανάπτυξη του προαστιακού σιδηροδρόμου, την ενίσχυση των δημόσιων και των εναλλακτικών μέσων μετακίνησης με περιορισμό της χρήσης του αυτοκινήτου, την προστασία των δασών, την εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων και την ανακύκλωση.

Να αφήσουμε πίσω την επιφανειακή φιλανθρωπία και τις ελεημοσύνες των κοινωνικών βοηθημάτων, εφαρμόζοντας πολιτικές κοινωνικής συνοχής και βιωσιμότητας. Να ενισχύσουμε την κοινωνία των πολιτών, την κουλτούρα της συμμετοχής, τον πλουραλισμό στην επικοινωνία και την ενημέρωση, τη διεκδίκηση και το δημοκρατικό διάλογο, με χρηστή διοίκηση, αποκέντρωση και διαφάνεια παντού.

Αυτά είναι τα πραγματικά ερωτήματα που πρέπει να τεθούν και να απαντηθούν στις εκλογές της περιφερειακής και της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης το 2010. Όχι ποιό κόμμα θα κερδίσει τον Δήμαρχο ή τον Περιφερειάρχη. Ούτε πώς θα καταγραφούν οι κομματικοί συσχετισμοί, πώς θα τακτοποιηθούν εσωκομματικές ισορροπίες και προσωπικές φιλοδοξίες.

Η συντηρητική κυριαρχία στην αυτοδιοίκηση της Θεσσαλονίκης μπορεί να ανατραπεί μόνο με την ενεργοποίηση των πολιτών και τη σύγκλιση ενός ευρέως φάσματος πολιτικών αντιλήψεων και κομματικών επιλογών. Με τη σύμπραξη δηλαδή, πολιτών, παρατάξεων και πολιτικών φορέων που επιθυμούν την αλλαγή πλεύσης. Οι κομματικές περιχαρακώσεις και οι ηγεμονισμοί είναι συνταγή που αποδείχθηκε ότι ηττάται και αδυνατεί να ανατρέψει τις ισχυροποιημένες από τη συναλλαγή τόσων χρόνων κατεστημένες δυνάμεις.

Η παρέμβασή μας δεν ανταγωνίζεται τους πολιτικούς φορείς, αντίθετα είναι μια ενωτική προσπάθεια που λειτουργεί συσπειρωτικά, που δεν επιχειρεί να διχάσει αλλά να συνθέσει, και αποβλέπει στη συγκέντρωση των αναγκαίων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που απαιτούνται ώστε, μακριά από οποιαδήποτε κομματική εκμετάλλευση, να συγκροτηθεί ένα νικηφόρο πλειοψηφικό ρεύμα, ικανό να αλλάξει τη μοίρα της Θεσσαλονίκης.

Πρόκειται για μια πρωτοβουλία πολιτών με διαφορετική ή χωρίς κομματική ένταξη, που πιστεύουν ότι μόνο με την υπέρβαση των πολιτικών διαχωρισμών και τη συνεργασία των ενεργών πολιτών και των προοδευτικών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων της τοπικής κοινωνίας μπορεί να διατυπωθεί μια πειστική εναλλακτική πρόταση για τη διοίκηση της πόλης, με ανθρώπους αξιόπιστους και ικανούς να την υλοποιήσουν.

Το κείμενο που συνυπογράφουμε φιλοδοξεί να ανοίξει έγκαιρα τη δημόσια συζήτηση και να λειτουργήσει ως καταλύτης έτσι ώστε, επιτέλους, η Θεσσαλονίκη να αλλάξει σελίδα.

Οι υπογράφοντες είναι οι:

Αβραμόπουλος Παναγιώτης, δημοτικός σύμβουλος, Άγιος Αλέξανδρος, αν. Καθηγητής Ιατρικής Α.Π.Θ., Ακριτίδου Μαίρη, δημοτική σύμβουλος, Γερόλυμπου-Καραδήμου Αλέκα, καθηγήτρια Πολεοδομίας Α.Π.Θ., Γουργούρη Φανή, μέλος Δ.Σ. Ομοσπονδίας Υπ/λων λιμένων Ελλάδος, Γωγάκου Δήμητρα, νομαρχιακή σύμβουλος, Εδιάρογλου Ρούλης, μέλος του Δ.Σ. του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, Ζαφείρης Χρίστος, δημοσιογράφος-συγγραφέας, Θεοδωρίδης Πάνος, δημοσιογράφος – συγγραφέας, Ίκας Στέλιος, σύμβουλος επιχειρήσεων, Καζάκος Άρις, καθηγητής Εργατικού Δικαίου Α.Π.Θ., Καράγιωργας Αντώνης, βιοχημικός-Γραμματέας Ένωσης Πεζών, Καρυπίδης Γιώργος, οδοντίατρος, Κουράκης Ανδρέας, δημοτικός σύμβουλος, Κουταλιανός Θέμης, γεωτεχνικός, Κωνσταντίνου Γιάννης, μέλος Δ.Σ. Δικηγορικού Συλλόγου Θεσ/νίκης, Κωτίδου Γωγώ, πολιτικός μηχανικός, Λαμπριανίδης Λόης, καθηγητής Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Λειψηστινού Θεοδώρα, δημοτική σύμβουλος, Λιβέρης Πάνος, μηχανικός, Λυσαρίδης Γιώργος, μαθηματικός, Μανιτάκης Αντώνης, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Α.Π.Θ., Μαυράκης Γρηγόρης, πρόεδρος Ένωσης Πεζών, Νεράντζης Παύλος, δημοσιογράφος, Παπαδημητρίου Ζήσης, καθηγητής Α.Π.Θ., Παπαδόπουλος Λόης, καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Παπάζογλου Δημήτρης, πολιτικός μηχανικός, Παπάς Θανάσης, αρχιτέκτονας, Πασχαλίδης Γρηγόρης, αν. καθηγητής Α.Π.Θ., Σκαμπαρδώνης Γιώργος, δημοσιογράφος – Συγγραφέας, Τελίδης Χρήστος, δημοσιογράφος, Τζιώλας Γιάννης, μηχανικός, Τρεμόπουλος Μιχάλης, ευρωβουλευτής, Φωτίου Νίκος, φιλόλογος, Χαλβατζής Λαοκράτης, τραπεζικός.