Παλιές μπλούζες της Οικολογικής Κίνησης. Ας θυμηθούμε και ας σκεφτούμε τη διαδρομή!

Υπενθυμίζουμε ότι στο πλαίσιο της ιστορικής ανασκόπησης των δράσεων γίνεται μια προσπάθεια ψηφιοποίησης των ντοκουμέντων και των τεκμηρίων που έχουμε από τη διαδρομή της Οικολογικής Κίνησης Θεσσαλονίκης. Καλούμε τα μέλη μας, πρώην μέλη μας και κυρίως τις φίλες και τους φίλους που κατα καιρούς συμμετείχαν σε κάθε μορφής δράσεις μας και  έχουν κρατημένα υλικά όπως  φυλλάδια, αυτοκόλλητα, αφίσες, εκδόσεις, αποκόμματα εφημερίδων κλπ και κυρίως φωτογραφίες από την εποχή που η αναπαραγωγή τους δεν ήταν τόσο εύκολη υπόθεση όπως σήμερα, να μας τα δανείσουν ώστε να τα αντιγράψουμε ψηφιακά. Καλοδεχούμενα είναι επίσης κείμενα με αναμνήσεις από πορείες, διαμαρτυρίες, χάπενιγκ, συναυλίες, λαμπαδοφορίες, ποδηλατοδρομίες, δικαστικούς αγώνες  και άλλες δράσεις στις οποίες συμμετείχαν. Τους πιο τολμηρούς και τολμηρές τους καλούμε σε συνενετεύξεις που θα καταγραφούν σε βίντεο με σκοπό την δημιουργία ντοκιμαντέρ από την 30χρονη διαδρομή της Οικολογικής Κίνησης .

Για το σκοπό αυτό μπορείτε να επικοινωνείτε στο τηλέφωνο 2310 222503 από τις 10 π.μ. μέχρι τις 6 μ.μ. ή να στείλετε e-mail στη διεύθυνσή μας:

Επί μήνες το «Μέτωπο Αγώνα Eνάντια στα Μεταλλεία σε Κρούσσια-Πάικο» διοργανώνει ημερίδες, τόσο μέσα στην πόλη του Κιλκίς όσο και στα 12 άμεσα εμπλεκόμενα χωριά που βρίσκονται εντός του μεταλλευτικού χώρου των 91.000 στρεμμάτων, με αντικείμενο τις επιπτώσεις των μεταλλείων που θέλουν να εγκαταστήσουν στον τόπο μας. Κυκλοφορεί αφίσες, γράφει σε όλες τις τοπικές εφημερίδες, στέλνει άρθρα και σχόλια (πάνω από 200 μέχρι στιγμής) σε πολλά μπλογκ καθημερινά, συλλέγει υπογραφές πολιτών, μοιράζει κείμενα στις παρελάσεις, δίνει το παρόν στις συγκεντρώσεις σε άλλα μέρη της Βόρείας Ελλάδας (Θράκη, Κιλκίς, Χαλκιδική) που αντιμετωπίζουν την ίδια απειλή, δίνει το παρόν και “αναστατώνει” τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου και καταφέρνει να συσπειρώσει σε ένα ΟΜΟΦΩΝΟ ΟΧΙ 52 θεσμοθετημένους, σοβαρούς φορείς του τόπου. Και όμως, μετά από όλα αυτά διαπιστώνουμε ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν συμπολίτες μας που υποστηρίζουν ότι αγνοούν το θέμα ή θέλουν να πιστεύουν πως τίποτε δε θα συμβεί! Συνεχίζοντας λοιπόν, κάνουμε εδώ μια ακόμη προσπάθεια ενημέρωσης, θέτοντας κάποια ερωτήματα, κι ας βρει ο καθένας μας τις απαντήσεις σ’ αυτά.

Αρχικά, απευθυνόμενοι σε μια μικρή – ευτυχώς – μερίδα Κιλκισιωτών, ρωτάμε τα εξής 4 πράγματα:

1. Είσαι σίγουρος ότι αντιλαμβάνεσαι πως δεν είσαι μόνο εσύ σε δεισχερέστατη οικονομική θέση; Γνωρίζεις πως έτσι είμαστε οι περισσότεροι; Άρα, πως δε μας παίρνει να χρησιμοποιούμε τη δικαιολογία της ανάγκης για δουλειά στο μεταλλείο χρυσού για να διαχωριστούμε από το σύνολο; Είσαι σίγουρος πως ακριβώς τώρα δεν πρέπει να είμαστε ενωμένοι ενάντια σε αυτόν που μας κουνάει τη φραντζόλα και περιμένει να ορμήσουμε σαν τα σκυλιά; Και είσαι σίγουρος ότι οι θέσεις δεν θα είναι περιοδικές και για λίγους μήνες, επιδοτούμενες από τον ΟΑΕΔ (γιατί πρόσφατα ανακοινώθηκε αυτό ακριβώς);

2. Είσαι σίγουρος πως δεν φαντασιώνεσαι απλώς μια μελλοντική συνεργασία σου με την ανάδοχο μεταλλευτική εταιρεία; Πώς άραγε μπορείς να ελπίζεις πως θα προτιμηθείς εσύ; Έχεις άραγε το κατάλληλο τονάζ, όχημα, γνώσεις, ικανότητες; Είσαι έτοιμος να παίξεις το ρόλο του φύλακα-μπάστακα της εταιρείας και να αντιπαραταχθείς με τους πολλούς φίλους και συγγενείς συμπολίτες σου;

3. Είσαι σίγουρος πως θα πουλήσεις στην τιμή που εσύ νομίζεις μερικά στρέμματα γης που κατέχεις και δε θα σου τα απαλλοτριώσουν βάσει του ισχύοντος νόμου με το ελαχιστότατο αντίτιμο; Είσαι σίγουρος πως γνωρίζεις και καταλαβαίνεις ακριβώς τις διατάξεις του ισχύοντα μεταλλευτικού κώδικα (νόμος 210/1973); Δεν έχεις ακούσει ποτέ τίποτα για αναγκαστικές απαλλοτριώσεις περιουσιών και ξερίζωμα χωριών παρά τη θέληση των κατοίκων τους;

4. Είσαι σίγουρος ότι ακόμη κι αν όλα τα παραπάνω δεν σε αφορούν και βρεις τελικά δουλειά στα μεταλλεία, θα μπορείς να κοιτάξεις άνθρωπο στα μάτια; Άνθρωπο από τους κατοίκους των 12 χωριών που θα αναγκαστούν να χάσουν τα πάντα, να ξαναγίνουν πρόσφυγες και να αρχίσουν, αν το αντέχουν, πάλι από το μηδέν; Είσαι σίγουρος πως όταν ο φίλος σου, ο συμμαθητής του παιδιού σου, ο γείτονάς σου αρρωστήσει από κάποια παράξενη αρρώστια δεν πρόκειται ποτέ να αναρωτηθείς μήπως γι’ αυτό φταίει τυχόν αυτό το μεταλλείο χρυσού;

5. Είσαι σίγουρος ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;

Τώρα πιο γενικά, στον ευρύτερο κύκλο του κόσμου που δεν αντιδράει και δεν προλαβαίνει:

• - Είσαι σίγουρος ότι πράγματι δεν άκουσες τι γίνεται στο δήμο μας; Είσαι σίγουρος ότι κάτι ή κάποιος σε εμπόδισε να μάθεις τι συζητιέται έντονα εδώ και τόσους μήνες; Είσαι σίγουρος ότι σου ήταν αδύνατο να διαβάσεις πέντε κείμενα, να ακούσεις τις σχετικές ομιλίες και να κάνεις τις δικές σου κριτικές σκέψεις πάνω στο θέμα των μεταλλείων; Πρέπει να είσαι γιατρός για να ξέρεις ότι η ηρωίνη σκοτώνει; Δεν είσαι γιατρός κι όμως το γνωρίζεις, βασισμένος στην υπάρχουσα γνώση. Για τη μεταλλεία χρυσού που μαστίζει τον πλανήτη και έρχεται και εδώ, άποψη δεν πρέπει να έχεις;

• Είσαι σίγουρος ότι οι ξεσηκωμένοι Saami Σουηδίας (ναι καλά διάβασες), Φιλανδοί, Ρουμάνοι, Βούλγαροι, Τούρκοι, Καναδοί (πάλι καλά διάβασες – η περιοχή ΚΙ του Καναδά), Αμερικανοί, Αργεντινοί, Κοσταρικανοί, Περουβιανοί, Ινδονήσιοι και πληθώρα λαών αφρικανικών χωρών αντιδρούν χωρίς λόγο στη μεταλλευτική «ανάπτυξη» και απαιτούν το κλείσιμο των μεταλλείων χρυσού; Άνευ λόγου οι άνθρωποι από χωριά της Ρουμανίας μας στέλνουν την αλληλεγγύη τους για δύναμη στον αγώνα κατά των μεταλλείων χρυσού; Άνευ λόγου οι γείτονες από τη Βουλγαρική Ροδόπη ήρθαν να δώσουν το παρόν στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας της Αλεξαδρούπολης; Άνευ λόγου οι Τούρκοι του Ovacik έφτασαν μέχρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και έχουν σε 17 χρόνια 72 αποφάσεις για κλείσιμο των μεταλλείων, αν και τα μεταλλεία της πολυεθνικής – κολοσσός στον τόπο τους είναι πλέον κράτος εν κράτη και κανείς δεν τα κουνάει; Είσαι σίγουρος ότι αυτά όλα δεν σε αφορούν και είναι απλά ένα απατηλό κατασκεύασμα “κολλημένων εγκεφάλων” που αποσκοπεί στο να σου στερήσει εσένα το χρυσό το κουταλάκι;
• Είσαι σίγουρος πως μπορούμε να βλέπουμε τους πολιτικούς μας ρομαντικά, όπως οι παλιοί, και εξακολουθείς να πιστεύεις ότι αυτοί θα μας «φροντίσουν»; Είσαι σίγουρος πώς, ειδικά σήμερα που οι επαναλήψεις απατηλών και αποτυχημένων υποσχέσεων έχουν κάνει κύκλους δεκαετιών, μπορείς να εμπιστευτείς το πολιτικό προσωπικό σε θέματα που αφορούν άμεσα τη ζωή όλων μας και να περιμένεις παθητικά τη δική τους “τοποθέτηση” και μάλιστα ενόψει εκλογών;
• Είσαι σίγουρος πως στο συγκεκριμένο θέμα η Πολιτεία μάς έχει ενημερώσει πλήρως και αντικειμενικά με τρόπο που να εμπνέει εμπιστοσύνη; Και αν δεν το έκανε δεν αναρωτιέσαι γιατί άραγε; Όταν για πρώτη και μοναδική φορά ήρθαν στο Κιλκίς για δήθεν «ενημέρωση» κατόπιν εορτής και μόλις 37 ημέρες πριν τη λήξη του διαγωνισμού; Είσαι σίγουρος ότι τα «χίλια κύματα ενημέρωσης και διαβούλευσης» που είπαν, τα «η τοπική κοινωνία θα αποφασίσει» που έγραψαν, τηρήθηκαν, τηρούνται ή πρόκειται να τηρηθούν; Είσαι σίγουρος ότι τους εμπιστεύεσαι; Μπορείς να αφήσεις την τύχη της ζωής των παιδιών σου και των παιδιών μας σε αυτό το πλαίσιο διαλαλούμενων υποσχέσεων που, χωρίς ίχνος ντροπής, όποια στιγμή θέλουν τις ανακαλούν για να κάνουν στην πράξη τα αντίθετα;
• Είσαι σίγουρος πως έχουν ήδη γίνει όλες οι άλλες πραγματικά αειφόρες αναπτυξιακές προσπάθειες για το Κιλκίς, όπως π.χ. να μας βοηθήσουν να καλλιεργήσουμε (να γυρίσουμε στις καλλιέργειες – και όχι στις πονηρές επιδοτήσεις) κατασκευάζοντας έργα, όπως το φράγμα Μεταξοχωρίου που από χρόνια περιμένουν οι καλλιεργητές, να λειτουργήσουν τα κτίρια που με δικά μας λεφτά έχτισαν και ρημάζουν δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο του Παλατιανού, να μας κάνουν το (ανέκδοτο πια) κολυμβητήριο, να μας κάνουν το τμήμα ΤΕΙ που ακούμε χρόνια τώρα, να δώσουν σε λειτουργία με διαδικασίες αστραπή το ξενοδοχειακό συγκρότημα στα Θοδωράκια και να βγάλει ο τόπος χρήματα, να δώσουν από την καλλιεργήσιμη γη στους άνεργους που όλοι έχουμε κατά επιταγή τους στα σπίτια μας, να εφαρμόσουν τη μελέτη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου για ανάπτυξη του Κιλκίς, να μας βοηθήσουν να καλλιεργήσουμε φαρμακευτικά βότανα που όλοι τα ακριβοπληρώνουν, να, να, να, να… Αλήθεια, πιστεύεις πως αν όλα αυτά, και πολλά άλλα τέτοια γίνονταν θα βγάζαμε λιγότερο από 1.000.000€ που ορίστηκε ως ετήσιο μίσθωμα (μετά το 3ο έτος…) για τα μεταλλεία (μόνο τα 200.000€ για Κιλκίς); Είσαι σίγουρος ότι ξέρεις την απάντηση στην ερώτηση: γιατί δεν έγιναν τόσα και τόσα άλλα σε έναν νομό κατεξοχήν γεωργοκτηνοτροφικό, με βέλτιστη γεωγραφική θέση και δίκτυο μεταφορών, παρά ξαφνικά η μόνη λύση είναι να επιβιώσουμε ανατινάζοντας τα βουνά μας και εξαφανίζοντας το νερό μας;
• Είσαι σίγουρος ότι κάποιο άλλο ζήτημα μπορεί να είναι πιο σημαντικό από τη ζωή μας; Είσαι σίγουρος ότι το ζωντανό ποτάμι όταν μολυνθεί με τοξικά θα μπορέσει να καθαριστεί και να ξαναζωντανέψει; Είσαι σίγουρος ότι τα υπόγεια νερά μας δεν θα μολυνθούν με τοξικές ουσίες; Πως δεν θα ποτίζουμε τους μπαχτσέδες με νερό μολυσμένο με μόλυβδο, κάδμιο και αρσενικό; Είσαι σίγουρος ότι δεν σε νοιάζει να τρέφεσαι από ζωντανά που θα έχουν εισπνεύσει και φάει τοξικές ουσίες;
• Είσαι σίγουρος ότι ο καλός ο μάγος θα έρθει και θα τα διορθώσει όλα αυτά και ότι η όποια περιβαλλοντική μελέτη, κονδύλι αποκατάστασης και τιμωρία θα αλλάξει το κακό που μόνιμα θα έχει εγκατασταθεί στον τόπο μας ;
• Είσαι σίγουρος ότι δεν έχεις ακούσει τίποτα από την ανακοίνωση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης ότι στο νομό Κιλκίς απαιτούνται έργα άμεσης επέμβασης για παρεμπόδιση του φαινομένου της ερημοποίησης; Δηλαδή, με άλλα λόγια, είσαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να αντιμετωπίσουμε σοβαρό πρόβλημα λειψυδρίας και ότι διαθέτουμε άνετα τα περίπου 700.000 επι πλέον κυβικά μέτρα νερού που απαιτούνται για κάθε κιλό χρυσού που θα παράγεται;
• Είσαι σίγουρος πως δεν άκουσες τι έγινε τον τελευταίο καιρό στις Σκουριές της Χαλκιδικής; Πως δεν άκουσες για τους χιλιάδες Θράκες που μαζεύτηκαν για τον ίδιο λόγο το Φεβρουάριο στην Αλεξανδρούπολη; Είσαι σίγουρος ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι επαγγελματίες (ψευτο)οικολόγοι, υστερικοί με τα βιολογικά, που σε όλα λένε «όχι», έτσι από λόξα; Ότι είναι όλοι αναρχικοί που προκαλούν φασαρίες; Ότι είναι όλοι λεφτάδες που δεν χρειάζονται δουλειές; Ότι είναι όλοι υποκινούμενοι από κάποιο κόμμα; Ότι είναι όλοι φωνακλάδες της συναλλαγής μέχρι να έρθει η πολυεθνική και να τους τα χώσει να σκάσουν; Αυτές οι ερωτήσεις, σε όσους σας φαίνονται υπερβολικές, δεν είναι δικές μας – είναι αναπαραγωγή από λεγόμενα άλλων. Είσαι λοιπόν σίγουρος ότι δε βιάστηκες να μας κατατάξεις, εμάς του Μετώπου, στα άχρηστα ή στα μη σοβαρά, ακούγοντας τις μπηχτές που μας ρίχνονται από τα θεωρούμενα ως “σοβαρά” πολιτικά και μη πρόσωπα και διασπείρονται, εμπιστευτικά δήθεν, ώστε ο Kιλκισιώτης να μας αμφισβητήσει ως πρόσωπα και άρα να ακυρωθούν τα επιχειρήματά μας; Εμάς αφήστε μας σε τελευταία ανάλυση, αν έτσι το θέλετε. Κρίνετε όμως αυτά που σας λέμε. Όσο είναι καιρός. Αφορούν όλους μας, τα παιδιά μας και τον τόπο μας.
• Είσαι σίγουρος ότι είμαστε κάτι άλλο παρά απλοί πολίτες του Κιλκίς με όνομα και ταυτότητα; Είσαι σίγουρος ότι κρύβουμε το πρόσωπό μας και γράφουμε ανώνυμα; Είσαι σίγουρος ότι δε μας ξέρει όλους μας το Δημοτικό Συμβούλιο Κιλκίς, ότι δε μας γνωρίζεις εσύ από τις αγορές σου στα μαγαζιά, από τα σχολεία, από τη γειτονιά σου, από τα φαρμακεία, από τα οδοντιατρεία, από τα δικαστήρια, από τους παιδότοπους με τα παιδιά μας… Γνωρίζεις άραγε πως μέχρι σήμερα οι μόνες δαπάνες που δεν έχουν καλυφθεί από τις τσέπες μας είναι: α) τα έγχρωμα έντυπα ενημέρωσης, τα οποία ορισμένα βιβλιοπωλεία μας παρείχαν χωρίς χρέωση και τη δαπάνη των οποίων ανέλαβε ο Δήμος Κιλκίς με όλες του τις παρατάξεις ομόφωνες, β) οι υπηρεσίες νομικών συμβουλών που μας παρέχονται από το Δικηγορικό Σύλλογο Κιλκίς χωρίς αμοιβή γ) το ποσό των περίπου 600€ που μαζέψαμε έξω από το Δημαρχείο Κιλκίς με έρανο (με αποδείξεις) προς τον κόσμο (16/2/2012) και δ) το εισιτήριο μετάβασης μέλους μας στην Βουλή που πληρώθηκε από τη Μητρόπολη Κιλκίς; Όλα τα άλλα τα καλύπτουμε με μεταξύ μας έρανο. Αν κάποιος έχει την οποιαδήποτε, έστω και ένδειξη, για το αντίθετο ας την παρουσιάσει δημόσια.

• Είσαι σίγουρος ότι όλοι μαζί δεν μπορούμε να αποτρέψουμε το κακό που θέλουν να επιβάλλουν στον τόπο μας;

Αν λοιπόν εσύ δεν είσαι σίγουρος για όλα τα παραπάνω, είναι καιρός να πάρεις μια απόφαση. Να πληροφορηθείς, να σκεφτείς, να αμφισβητήσεις, να ενεργοποιηθείς. Το μέτωπο είναι ανοικτό σε όλους όσους συμμερίζονται την αγωνία μας για τον τόπο αυτόν.

Να γιορτάσουμε την εργατική Πρωτομαγιά στο Δάσος των Σκουριών στη Μεγάλη Παναγιά της Χαλκιδικής

Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής

Στους πολλούς είναι εντελώς άγνωστο το γεγονός ότι έχει συνεισφέρει σημαντικές ιδέες και πλούσια δράση ως ανθρωπιστής, ειρηνιστής, αντιμιλιταριστής, αντιρατσιστής και σοσιαλιστής. Το 1933 έγινε ο πιο διάσημος πολιτικός πρόσφυγας, καταφεύγοντας στις ΗΠΑ για να ξεφύγει από το χιτλερικό καθεστώς της Γερμανίας, που είχε ήδη εξαπολύσει πογκρόμ σε βάρος των Εβραίων. Στις ΗΠΑ ανέπτυξε πλούσια επιστημονική και πολιτική δράση για την ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα και το 1949 δημοσίευσε  ένα βαρυσήμαντο άρθρο στο πρώτο τεύχος του περιοδικού “Monthly Review” με τίτλο «Γιατί ο Σοσιαλισμός».  Η τελευταία υπογραφή του, μια εβδομάδα πριν πεθάνει στις 18.4.1955 στο Πρίνστον, ήταν κάτω από το περίφημο «μανιφέστο Αϊνστάιν – Ράσσελ» που αποτέλεσε τη βάση για ένα από τα μεγαλύτερα παγκόσμια αντιπυρηνικά κινήματα, το Pugwash.

«Τον θαυμάζω όχι μόνο ως μεγάλο επιστήμονα, αλλά και ως μεγάλο άνθρωπο» έγραφε για τον Αϊνστάιν ο τιμημένος με Νόμπελ Ειρήνης (1995) συνάδελφός του Τζόζεφ Ροτμπλατ σε επιστολή που μας έστειλε στις 11 Ιουνίου 2005. «Παρά τη διάνοιά του και τη φήμη του συμπεριφερόταν πάντοτε με μεγάλη απλότητα», γράφει  ο Μπέρτραντ Ράσσελ για τον χαρακτήρα του συναδέλφου του.

«Η αντιπάθεια του Αϊνστάιν προς την πρωσική στρατοκρατική παράδοση τον οδήγησαν – ήδη δεκαπεντάχρονο – γράφει ο καθηγητής της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Ευθύμης Παπαδημητρίου – να αποφύγει τη στράτευση εγκαταλείποντας τη Γερμανία και καταφεύγοντας στη φιλελεύθερη και ουδέτερη Ελβετία. Παραιτείται από τη γερμανική του υπηκοότητα, και παραμένει για πέντε χρόνια χωρίς υπηκοότητα, λόγω της αντιπάθειας που τρέφει προς τη γερμανική μιλιταριστική νοοτροπία»

«Η αποστροφή του –συνεχίζει ο Ευθ. Παπαδημητρίου – προς κάθε μορφή εξουσίας επρόκειτο να τον συνοδεύσει σε όλη τη μετέπειτα ζωή του. Έχοντας ταξιδέψει και ζήσει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αισθάνεται λιγότερο Γερμανός και περισσότερο ευρωπαίος πολίτης και αργότερα πολίτης όλου του κόσμου, όντας αφιερωμένος στην επιστημονική έρευνα και την υπόθεση της παγκόσμιας ειρήνης και της δικαιοσύνης».

Μετά τα ολοκαυτώματα της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, στις 6 και 9 Αυγούστου 1945, ο Αϊνστάιν ξεκίνησε από τους πρώτους τον αγώνα για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων, ιδρύοντας κίνηση το 1946 με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Επιτροπή Έκτακτης Ανάγκης Ατομικών Επιστημόνων».

 Ωστόσο, η είσοδος στον ψυχρό πόλεμο έκανε το έργο τέτοιων κινήσεων εξαιρετικά δυσχερές, ιδιαίτερα στα χρόνια του «Μακαρθισμού» όταν και ο Αϊνστάιν βρέθηκε στο στόχαστρο της περιβόητης υποεπιτροπής ερευνών της Γερουσίας για «αντιαμερικανικές ενέργειες». Δεν κάμφθηκε, όμως, ο Αϊνστάιν και μάλιστα δεν δίστασε να απευθύνει έκκληση στον πρόεδρο Τρούμαν για τη ζωή του ζεύγους  Εθελ και Τζούλιους Ρόζεμπεργκ, που είχαν κατηγορηθεί για κατασκοπία σε όφελος της ΕΣΣΔ και είχαν καταδικαστεί σε θάνατο, ποινή που τελικά εκτελέστηκε.

Ο Αϊνστάιν πίστευε στην ικανότητα των ανθρώπων να ορίζουν τη μοίρα τους. «Τα ανθρώπινα όντα δεν είναι καταδικασμένα,  λόγω της βιολογικής τους συγκρότησης, να αλληλοεξοντώνονται ή να βρίσκονται στο έλεος μιας σκληρής και αμετάτρεπτης μοίρας», έγραφε στο άρθρό του, προσθέτοντας ότι «ο ανταγωνισμός χωρίς όρια οδηγεί σε τεράστια σπατάλη εργασίας…..».

Κατά τον Αϊνστάιν, η εξάρτηση του ανθρώπου από την κοινωνία αποτελεί  γεγονός αναμφισβήτητο και καθοριστικό για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του καθενός. Απέδιδε ιδιαίτερη σημασία στον κοινωνικά συνειδητοποιημένο πολίτη, γράφοντας σε επιστολή του, το 1932, ότι «η πραγματική αξία ενός ανθρώπου κρίνεται κυρίως από το κατά πόσον έχει κατορθώσει να απελευθερωθεί από το εγώ του». Σε μια άλλη επιστολή το 1931 γράφει: «Να χαίρεσαι με τις χαρές των άλλων και να υποφέρεις μαζί τους – αυτοί είναι οι καλύτεροι οδηγοί για τον άνθρωπο».

Πάνω απ΄όλα ο Αϊνστάιν ήταν πολέμιος του πολέμου. Καλούσε όλη την ανθρωπότητα να ενωθεί, παραμερίζοντας πολιτικές ή άλλες διαφορές, μπροστά στον κίνδυνο της πυρηνικής καταστροφής. «Θυμηθείτε ότι είσθε άνθρωποι και ξεχάστε τα υπόλοιπα», έλεγε στο κοινό του μανιφέστο με τον Μπέρτραντ Ράσσελ, το 1955. Είναι χαρακτηριστική η φράση του: «Ο πόλεμος δεν μπορεί να γίνει ανθρώπινος, μόνο να καταργηθεί μπορεί».

Πηγή: tvxs.gr

30 χρόνια για τα οποία όσοι δραστηριοποιήθηκαν στον οικολογικό χώρο από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’80, τώρα συνειδητοποιούν ότι είναι αυτό που λέμε «μια ζωή»… Χρόνια για τα οποία κανείς δεν περίμενε ότι θα έφτανε η στιγμή να γίνει αποτίμηση και οι δράσεις της Οικολογικής Κίνησης Θεσσαλονίκης να καταγραφούν ως ιστορικά γεγονότα, ως κομμάτι της ιστορίας της Θεσσαλονίκης, η οποία φέτος συμπληρώνει τα 100 χρόνια της ενσωμάτωσής της στο ελληνικό κράτος.

Στο πλαίσιο της ιστορικής ανασκόπησης των δράσεων γίνεται μια προσπάθεια ψηφιοποίησης των ντοκουμέντων και των τεκμηρίων που έχουμε από τη διαδρομή της Οικολογικής Κίνησης Θεσσαλονίκης. Καλούμε τα μέλη μας, πρώην μέλη μας και κυρίως τις φίλες και τους φίλους που κατα καιρούς συμμετείχαν σε κάθε μορφής δράσεις μας και έχουν κρατημένα υλικά όπως φυλλάδια, αυτοκόλλητα, αφίσες, εκδόσεις, αποκόμματα εφημερίδων κλπ και κυρίως φωτογραφίες από την εποχή που η αναπαραγωγή τους δεν ήταν τόσο εύκολη υπόθεση όπως σήμερα, να μας τα δανείσουν ώστε να τα αντιγράψουμε ψηφιακά. Καλοδεχούμενα είναι επίσης κείμενα με αναμνήσεις από πορείες, διαμαρτυρίες, χάπενιγκ, συναυλίες, λαμπαδοφορίες, ποδηλατοδρομίες, δικαστικούς αγώνες και άλλες δράσεις στις οποίες συμμετείχαν. Τους πιο τολμηρούς και τολμηρές τους καλούμε σε συνενετεύξεις που θα καταγραφούν σε βίντεο με σκοπό την δημιουργία ντοκιμαντέρ από την 30χρονη διαδρομή της Οικολογικής Κίνησης .

Για το σκοπό αυτό μπορείτε να επικοινωνείτε στο τηλέφωνο 2310 222503 από τις 10 π.μ. μέχρι τις 6 μ.μ. ή να στείλετε e-mail στη διεύθυνσή μας:

Δεν μπορείτε να λύσετε τα προβλήματα των επαρχιακών κοινοτήτων με βαριά, βρώμικη μεταλλευτική βιομηχανία.  Η Βόρεια Σουηδία έχει μοιάζει να έχει γίνει η δική μας εκδοχή μιας αναπτυσσόμενης χώρας. Οι κάτοικοί της έχουν να αντιμετωπίσουν και να ζήσουν με τη ρύπανση, ενώ αφαιρούμε  φυσικούς πόρους τους με υποσχέσεις για θέσεις εργασίας. Αυτό είναι εκβιασμός!

Με τις τιμές των ορυκτών που συνεχώς ανεβαίνουν στην παγκόσμια χρηματιστηριακή αγορά, κυρίως λόγω της αύξησης της βιομηχανικής και καταναλωτικής ζήτησης στις αναπτυσσόμενες χώρες, οι διεθνείς επίδοξοι κυνηγοί πολύτιμων ορυκτών εξερευνούν ολόκληρη τη Σουηδία. Στο Όβικεν (Oviken), στους πρόποδες των Σκανδιναβικών Άλπεων (βλέπε χάρτη), η εξερευνητική γεώτρηση της καναδικής εταιρείας Continental Precious Minerals (CPM) έχει ξεκινήσει μια διαμάχη στην τοπική κοινωνία κατά πόσο οι ευκαιρίες «ανάπτυξης» που παρέχει η εξορυκτική δραστηριότητα αξίζουν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και το κόστος για την τοπική τουριστική βιομηχανία.

Η υπόσχεση των 400 θέσεων εργασίας είναι ελκυστική σε μια κοινότητα  7.000 ανθρώπων, που προβλέπει ότι θα χάσει το ένα έβδομο των κατοίκων της το 2025, οι οποίοι εγκαταλείπουν την περιοχή για να βρουν αλλού ευκαιρίες εργασίας. Το Όβικεν όμως έχει επίσης μια αξιόλογη μερίδα κατοίκων που ζει από τον τουρισμό και φοβούνται ότι η ύπαρξη ενός ορυχείου θα μπορούσε να καταστρέψει την ελκυστικότητα της περιοχής για τους τουρίστες. Έχουν ενώσει λοιπόν τις δυνάμεις τους με αυτές των αντιπυρηνικών ομάδων επειδή τα κοιτάσματα ουρανίου της περιοχής είναι το κύριο θέλγητρο για μεταλλευτικές έρευνες.

Το Oviken βρίσκεται στην κορυφή του μεγαλύτερου αποθέματος ουρανίου στον κόσμο, 1200 δισεκατομμύρια Ευρώ σύμφωνα με τον υπολογισμό της CPM. Η εκτίμηση είναι ότι η τιμή αυτή θα αυξηθεί «επειδή το πετρέλαιο εξαντλείται», όπως λέει ο αναλυτής Lars Norin της Κρατικής Αρχής Γεωλογίας της Σουηδίας.  Ωστόσο, η τιμή του ουρανίου είναι λιγότερο σημαντική από ό, τι τα πυρηνικά παράγωγά του.

Στη Σουηδία, παρά το ότι η κοινή γνώμη εξακολουθεί να αντιτίθεται γενικά στην πυρηνική ενέργεια, η νομοθεσία ανέτρεψε πρόσφατα την απαγόρευση της προσθήκης νέων αντιδραστήρων, οι οποίοι μέχρι σήμερα τροφοδοτούνται  από εισαγόμενο ουράνιο.

 Οτιδήποτε για θέσεις εργασίας;

Ενώ η κυβέρνηση είναι γνωστή για την φιλική στάση της απέναντι στις επιχειρήσεις, οι δήμοι διατηρούν το δικαίωμα να ασκήσουν βέτο στην εξόρυξης ουρανίου.  Ο δήμος του Μπέργκ (Berg) που περιλαμβάνει την κωμόπολη του Όβικεν  έχει δεσμευτεί ότι θα αφήσει τους κατοίκους να ασκήσουν αν θελουν αυτό το δικαίωμά τους, ένα γεγονός για το οποίο όμως δεν είναι όλοι ευχαριστημένοι.

«Εάν δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας δεν μπορούμε να μείνουμε στο χωριό μας», λέει ο Χένρικ Λάρσον οξυγονοκολλητής, που μόλις τελείωσε το λύκειο. «Ελάχιστες είναι σήμερα οι κοπέλες που έχουν μείνει εδώ.»

Η πρωτεύουσα του νομού Östersund, που βρίσκεται απέναντι από την λίμνη Storsjön, την πέμπτη μεγαλύτερη της Σουηδίας, παρέχει ορισμένες ευκαιρίες εργασίας. Πολλοί έφηβοι εγκαθίστανται εκεί αμέσως μετά την αποφοίτηση από το σχολείο, αλλά μερικοί πηγαίνουν ακόμα μακρύτερα για εξεύρεση εργασίας.

«Εμείς ακούμε όλα τα αρνητικά πράγματα,» λέει ο κ. Larsson, κατά τη διάρκεια διαλείμματος από τις επισκευές που πραγματοποιεί στο τουριστικό του κατάλημα. «Αλλά αν υπήρχε ένα ορυχείο εδώ θα είχαμε εγγυημένη εργασία, έτσι ώστε να απαλλαγούμε από όλα, εφ ‘όσον υπάρχουν θέσεις εργασίας για όλους μας.»

Με τη φράση «να απαλλαγούμε από όλα» ο κ. Larsson επικεντρώνει στον κύριο λόγο για τον σκεπτικισμό από τους συμπολίτες του. Αν δοθεί το πράσινο φως και δημιουργηθεί το ορυχείο ουρανείου , θα ξυρίσει, κυριολεκτικά μακριά τμήματα της κορυφογραμμής επάνω στην οποία βρίσκεται τοΌβικεν.

Ο Γεωλόγος Olle Holmstrand, ο οποίος εργάζεται στη Σουηδική Εταιρεία για τη Διατήρηση της Φύσης (Swedish Society for Nature Conservation-SSNC), λέει ότι κατανοεί τη δυσχερή θέση των ατόμων που αναζητούν εργασία, αλλά προσθέτει, «Δεν μπορείτε να λύσετε τα προβλήματα των επαρχιακών κοινοτήτων με βαριά, βρώμικη μεταλλευτική βιομηχανία.  Η Βόρεια Σουηδία μοιάζει να έχει γίνει η δική μας εκδοχή μιας αναπτυσσόμενης χώρας. Οι κάτοικοί της έχουν να αντιμετωπίσουν και να ζήσουν με τη ρύπανση, ενώ αφαιρούμε  φυσικούς πόρους τους με υποσχέσεις για θέσεις εργασίας. Αυτό είναι εκβιασμός! ».

Η φυσική ομορφιά της περιοχής την έχει κάνει εγχώριο και διεθνή τουριστικό προορισμό. Ένας κάτοικος του Όβικεν που αρνήθηκε να δώσει το όνομά της εκμυστηρεύθηκε ότι υπάρχουν ήδη κάποιες καταγγελίες. Ένας ρώσος τουρίστας διαμαρτυρήθηκε για την  εγκατάσταση μιας ανεμογενήτριας που κατέστρεψε την φυσική ομορφιά του τόπου. «Φανταστείτε τι θα έλεγε αν υπήρχε εδώ και ορυχείο!» πρόσθεσε.

Η ιστορία μας θυμίζει την ΒΑ Χαλκιδική όμως εκεί η δημοτική αρχή είναι βασιλικότερη της κυβέρνησης. Αυτό που περιγράφει για τη χώρα του ο Σουηδός γεωλόγος (που προφανώς ανήκει κι αυτός “σε μια διαφορετική οικογένεια γεωλόγων”) είναι ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό που κάποιοι θέλουν να κάνουν στην Ελλάδα. Η πλούσια σε μεταλλεύματα βόρεια Ελλάδα  να γίνει ένα είδος “αναπτυσσόμενης χώρας”. Ο δικός μας Τρίτος Κόσμος. Θα γεμίσει με ανοιχτά πηγάδια και τοξικές χαβούζες, με αμφίβολο όφελος για την εθνική οικονομία και την σίγουρη καταστροφή της τοπικής οικονομίας και του περιβάλλοντος. Με τον εκβιασμό ή με το καρότο των θέσεων εργασίας, όπως γίνεται παντού στον κόσμο.

Και ας υπάρχουν τόσα παραδείγματα που μας δείχνουν από πριν πού θα καταλήξουμε.

Πηγές: antigoldgreece.wordpress.com, rmiglobal.org

Πρωταπριλιάτικο ΕΝ ΟΙΚΩ. Χωρίς ψέματα…

«Πιστεύω ότι οι δύο βαθμοί δεν μπορούν να επιτευχθούν», σημείωσε ο ντε Μπουρ, πρώην εκτελεστικός γραμματέας της Σύμβασης Πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις Κλιματικές Αλλαγές (UNFCCC) στο περιθώριο διάσκεψης που πραγματοποιείται στο Λονδίνο για την προετοιμασία της συνόδου κορυφής του OHE για την Αειφόρο Ανάπτυξη στο Ρίο ντε Ζανέιρο (Rio+20) τον ερχόμενο Ιούνιο.

«Οι δύο βαθμοί χάθηκαν, αλλά αυτό δεν σημαίνει κατά την άποψή μου ότι θα πρέπει να τους ξεχάσουμε (…) επειδή ο στόχος αυτός αναφέρεται σε μια προσπάθεια να περιοριστεί ένας κάποιος αριθμός συνεπειών της κλιματικής αλλαγής», σημείωσε ο ντε Μπουρ απαντώντας σε ερώτηση του Γαλλικού Πρακτορείου.

Σήμερα Πέμπτη λήγει η τριήμερη προθεσμία και το Δασαρχείο διεξάγει καταγραφή όλων των έργων και επεμβάσεων που πραγματοποίησε παράνομα στο δάσος η εταιρεία από τις 19 Μαρτίου, προκειμένου να υποβληθούν μηνύσεις και να επιβληθούν οι κυρώσεις που προβλέπει ο νόμος.

Έστω και με καθυστέρηση μιας εβδομάδας, το Δασαρχείο αντέδρασε. Θα έπρεπε να είχε εφαρμοστεί η διαδικασία της αυτόφωρης σύλληψης των υπευθύνων της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ και των υπεργολάβων της και της κατάσχεσης των μηχανημάτων και οχημάτων τους.

Παράνομη λοιπόν η εταιρεία και οι τραμπούκοι της και παράνομες οι εργασίες τους.

Παράνομη η Αστυνομική Διεύθυνση Χαλκιδικής που την Κυριακή 25 Μαρτίου έστειλε αστυνομικές δυνάμεις και ΜΑΤ, με κροτίδες κρότου-λάμψης και δακρυγόνα, απέναντι στους πολίτες που θέλησαν ασκήσουν το αναφαίρετο δικαίωμά τους να περπατήσουν στο βουνό. Χαρακτηριστικές η δηλώσεις του Υποδιοικητή της αστυνομικής δύναμης Αντισυνταγματάρχη κ. Σαρακατσιάνου ότι “το βουνό είναι ιδιοκτησία της εταιρείας” και ότι “υπάρχουν άδειες” για τις εργασίες. Μόνο που τις άδειες αυτές δεν τις είδε ποτέ κανείς γιατί απλούστατα δεν υπήρχαν.

Περίεργη τουλάχιστον η ηχηρή απουσία του Εισαγγελέα Χαλκιδικής από τα ντροπιαστικά γεγονότα της Κυριακής.

Θλιβερό το κατάντημα της Δημοτικής Αρχής Αριστοτέλη με το Δήμαρχο Χρήστο Πάχτα και τον Αντιδήμαρχο Βασίλη Μοσχόπουλο να εκπροσωπούν την παράνομη ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ και τους τραμπούκους της.

Η προσπάθεια της εταιρείας να κάνει επίδειξη δύναμης και να δημιουργήσει τετελεσμένα γεγονότα, παραβιάζοντας με θράσος τους νόμους, γύρισε μπούμερανγκ εναντίον της. Η λαοθάλασσα της Κυριακής απέδειξε περίτρανα ότι οι πολίτες της Β. Χαλκιδικής δεν υποκύπτουν στην τρομοκρατία και ότι είναι αποφασισμένοι να περιφρουρήσουν το πολύτιμο βουνό τους, τον Κάκαβο.

Ο Κάκαβος μεταλλείο δεν πρόκειται να γίνει.

Πηγή: antigoldgreece.wordpress.com

Σχολιάζοντας, εκ μέρους της εκτελεστικής γραμματείας, την εντολή του Δασαρχείου Αρναίας για άμεση διακοπή κάθε εργασίας στις Σκουριές από την ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.«, η συνεκπρόσωπος τύπου των Οικολόγων Πράσινων, Ελεάννα Ιωαννίδου, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

 «Οι Οικολόγοι Πράσινοι συγχαίρουμε τους υπαλλήλους του Δασαρχείου Αρναίας, γιατί, μέσα σε ένα κλίμα βίας και φόβου που ενορχηστρώθηκε από οργανωμένα συμφέροντα, υπερασπίστηκαν, ως όφειλαν, το περιβάλλον και τη νομιμότητα.  Θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε δίπλα στους ανθρώπους της Χαλκιδικής που επιμένουν να περιφρουρούν τα συλλογικά αγαθά απέναντι σε ένα πελατειακό πολιτικό σύστημα που πλέον καταρρέει».

Καταγγέλλει την εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.» συμφερόντων της ελληνικής κατασκευαστικής εταιρείας «Άκτωρ» και της καναδικής Eldorado Gold η οποία με τη στάση της δημιουργεί στρατό μισθοφόρων στην περιοχή για να επιβάλλει τα συμφέροντά της απέναντι στα συμφέροντα χιλιάδων άλλων κατοίκων που βιοπορίζονται από εργασίες που θα καταστραφούν από την ανάπτυξη των μεταλλείων.

Καταγγέλλει τη στάση της Ελληνικής Αστυνομίας, οι αξιωματικοί της οποίας επιβεβαίωναν ότι θα εμποδίσουν τους μισθοφόρους της εταιρείας να πλησιάσουν στο χώρο που βρίσκονταν οι κάτοικοι, αλλά αντίθετα τους επέτρεψαν και εμπόδισαν τους κατοίκους της περιοχής που προσέτρεξαν προς βοήθεια να πλησιάσουν. Την ώρα της επίθεσης οι λιγοστοί αστυνομικοί που βρίσκονταν εκεί παρέμειναν αμέτοχοι και δεν προστάτεψαν στο ελάχιστο τους κατοίκους από τους τραμπουκισμούς.

Καταγγέλλει το αντιδήμαρχο Αριστοτέλη Μοσχόπουλο, τον πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου Στρατωνίου Ζαγοράκη και τον υποδιευθυντη της «Ελληνικός Χρυσός» Στούρνα ως επικεφαλείς των τραμπούκων και ηθικούς αυτουργούς των τραυματισμών.

Καταγγέλλει το Δήμαρχο Αριστοτέλη Χρήστο Πάχτα ο οποίος λειτουργεί ως εκπρόσωπος της εταιρείας ενάντια στη θέληση των δημοτών που εκπροσωπεί.

Το Συντονιστικό Επιτροπών Αγώνα εναντίον των νέων μεταλλευτικών δραστηριοτήτων και μεταλλουργιών χρυσού και η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων δηλώνουν πως θα συνεχίσουν να αντιστέκονται στα σχέδια καταστροφής της περιοχής μας με όποιο πρόσφορο μέσο διαθέτουν.

Ήδη το Δημαρχείο του Δήμου Αριστοτέλη στην Ιερισσό τελεί υπό κατάληψη και ο αγώνας θα κλιμακωθεί.

Συντονιστικό Επιτροπών Αγώνα

Ιερισσός 20.03.2012