Αρχικά ο κύριος στόχος μας ήταν να αντιμετωπίσουμε με οργανωμένο και επιστημονικό τρόπο τις ανάγκες και τις απειλές που αντιμετωπίζει το δάσος Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου και να καταγράψουμε τις εξελίξεις στο Δέλτα του Έβρου ώστε να συμβάλλουμε στη βελτίωση της διαχείρισης και της προστασίας του.

Σήμερα η Δαδιά είναι μία από τις πληρέστερα διαχειριζόμενες προστατευόμενες περιοχές στην Ελλάδα. Η διαχείριση αυτή πέρα από τα καθαρά οικολογικά οφέλη έχει συμβάλει σημαντικά στην φυσιογνωμία της περιοχής. Η Δαδιά αποτελεί αυτή την στιγμή ίσως τον δημοφιλέστερο οίκο-τουριστικό προορισμό της Ελλάδας. Υποδέχεται περισσότερους από 35000 επισκέπτες το χρόνο, με μεγάλα οικονομικά οφέλη για την τοπική κοινωνία, όπως πολλαπλές θέσεις εργασίας για νέους και γυναίκες του χωριού, αυξημένη ζήτηση για τις παρεχόμενες υπηρεσίες, που διαχέονται και στις άλλες γειτονικές περιοχές.

Έχοντας συμβάλλει αποφασιστικά στην εξέλιξη της Δαδιάς σε μία από τις πληρέστερα διαχειριζόμενες προστατευόμενες περιοχές στην Ελλάδα, οι δραστηριότητες των συνεργατών και των εθελοντών του WWF Ελλάς συνεχίζονται και εξελίσσονται με στόχο να δώσουν απαντήσεις στις νέες περιβαλλοντικές προκλήσεις.

1) Αιολικά Πάρκα σε Έβρο και Ροδόπη
Παρακολουθούμε και καταγράφουμε τις πιθανές επιπτώσεις των αιολικών πάρκων στα μεγάλα αρπακτικά πουλιά και προωθούμε πρακτικές για την ορθή χωροθέτηση των αιολικών στην περιοχή καθώς έχει χαρακτηριστεί «Περιοχή Αιολικής Προτεραιότητας (ΠΑΠ)»
Δείτε την πρόταση του WWF Ελλάς εδώ (2008).

Την περίοδο 2008-2010 πραγματοποιήσαμε στοχευμένη μελέτη αξιολόγησης των επιπτώσεων αιολικών πάρκων στα αρπακτικά πουλιά της περιοχής. Δείτε τα αποτελέσματα της έρευνας και τη συνολική προσέγγιση μας:

• Υπόμνημα: Επιβεβλημένη η αλλαγή προσέγγισης ως προς την ανάπτυξη αιολικών πάρκων στην κεντρική περιοχή των νομών Έβρου και Ροδόπης
• Αξιολόγηση των επιπτώσεων εννέα αιολικών πάρκων της Θράκης στα αρπακτικά πουλιά 2008-2009 | Η αξιολόγηση στα Αγγλικά
• Επιπτώσεις των αιολικών πάρκων στα αρπακτικά πουλιά στη Θράκη. Ετήσια Αναφορά 2009-2010 | Η αναφορά στα Αγγλικά
• Επιπτώσεις της λειτουργίας των αιολικών πάρκων της Θράκης στα Χειρόπτερα κατά την περίοδο Ιουλίου 2008-Αυγούστου 2010

2) Μαυρόγυπας
Παρακολουθούμε την αναπαραγωγική επιτυχία και τις δραστηριότητες του μοναδικού αυτού αρπακτικού που απειλείται με εξαφάνιση στην Ελλάδα. Εφαρμόζουμε πρόγραμμα δακτυλίωσης και συστήματα ραδιο-τηλεμετρίας και δορυφορικής τηλεμετρίας για την παρακολούθηση του πληθυσμού του μαυρόγυπα.

Δείτε παρακάτω:

• Αποτελέσματα παρακολούθησης ραδιοτηλεμετρίας
• Αποτελέσματα παρακολούθησης δορυφορικής τηλεμετρίας

Σε συνεργασία με Βούλγαρους ομολόγους μας πραγματοποιούμε δράσεις κοινής παρακολούθησης και μεταφέρουμε την τεχνογνωσία μας στις γειτονικές χώρες.

3) Αρπακτικά
Παρακολουθούμε την αναπαραγωγική επιτυχίας του όρνιου στο Εθνικό Πάρκο και το νότιο Έβρο. Επίσης παρακολουθούμε, καταγράφουμε και, όπου υπάρχει η δυνατότητα, αντιμετωπίζουμε τις απειλές που δέχονται τα αρπακτικά και οι βιότοποί τους εντός και εκτός του Εθνικού Πάρκου.

4) Εθνικά Πάρκα
Συμμετέχουμε στο Διοικητικό Συμβούλιο του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Δαδιάς Λευκίμης Σουφλίου όπως και σε αυτό του Φορέα Διαχείρισης του Υγροτοπικού Πάρκου του Δέλτα του Έβρου.

5) Τουρισμός
Εργαζόμαστε για την ανάπτυξη του βιώσιμου τουρισμού στην περιοχή. Στη Δαδιά το WWF Ελλάς έχει συμβάλλει ουσιαστικά στον σχεδιασμό της ανάπτυξης της περιοχής, στην διάνοιξη και σηματοδότηση μονοπατιών, αλλά και στην κατασκευή των υποδομών της υποδοχής επισκεπτών όπως ο ξενώνας και το κέντρο ενημέρωσης. Πρόσφατα εκπονήσαμε για λογαριασμό του Φορέα Διαχείρισης του Υδρολογικού Πάρκου μια μελέτη για την αξιολόγηση και την ορθολογικότερη οργάνωση του τουρισμού στο Δέλτα του Έβρου

6) Εθελοντές
Εφαρμόζουμε και διαχειριζόμαστε το προγράμματα της EVS (Ευρωπαϊκή Εθελοντική Υπηρεσία)

7) Επιστημονική Γνώση
Εφαρμόζουμε πολιτική διάχυσης της επιστημονικής γνώσης που αποκομίζουμε από τις δράσεις και τα προγράμματά μας – με την ενεργή συμμετοχή μας σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια, δίκτυα και φόρουμ, την παραγωγή επιστημονικών δημοσιεύσεων, αλλά και τη συμμετοχή μας σε εκδηλώσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού όπως είναι η Γιορτή των Πουλιών και τα μουσικά φεστιβάλ.

Υπεύθυνη προγράμματος: Δώρα Σκαρτσή, d.skartsi@wwf.gr

Ο Ασπροπάρης είναι το μικρότερο από τα τέσσερα είδη γύπα που αναπαράγονται στην Ελλάδα την οποία επισκέπτεται κατά τη θερινή περίοδο για να φωλιάσει σε απόκρημνα βράχια. Απαντάται κυρίως στη Θράκη, τη Θεσσαλία και την Ήπειρο, ενώ τρέφεται κατά κύριο λόγο με ψοφίμια. Κυριότερες απειλές για το είδος είναι η έλλειψη τροφής, η δηλητηρίαση από τη χρήση παράνομων δολωμάτων που προορίζονται για τα “ζημιογόνα” ζώα και η ηλεκτροπληξία σε ηλεκτροφόρα καλώδια. Έτσι, ενώ κατά τις περασμένες δεκαετίες ο Ασπροπάρης ήταν κοινός σε όλη τη χώρα, σήμερα έχει υποστεί μείωση μεγαλύτερη από 80%, έχοντας απομείνει πλέον λιγότερα από 50 ζευγάρια.

Στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία, τις δύο χώρες που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο πληθυσμό του είδους στα Βαλκάνια, ο πληθυσμός του Ασπροπάρη έχει υποστεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες δραματική μείωση καθιστώντας επιτακτική τη λήψη άμεσων μέτρων για την επιβίωση του είδους στα Βαλκάνια.

Το πενταετούς διάρκειας πρόγραμμα LIFE-Φύση «Επείγοντα μέτρα για την εξασφάλιση της επιβίωσης του Ασπροπάρη (neophron percnopterus) στη Βουλγαρία και στην Ελλάδα» έχει ως βασικό στόχο την ανάσχεση της μείωσης του πληθυσμού του Ασπροπάρη στις δύο αυτές χώρες. Για το σκοπό αυτό ενώνουν τις δυνάμεις τους τέσσερις φορείς από την Ελλάδα, τη Βουλγαρία και το Ηνωμένο Βασίλειο που θα παρακολουθούν το είδος και θα υλοποιήσουν τις απαραίτητες δράσεις για την προστασία του.

Η πρώτη συνάντηση του προγράμματος πραγματοποιήθηκε πρόσφατα, όταν οι Έλληνες εταίροι του προγράμματος, η Ορνιθολογική και το WWF Ελλάς, ταξίδεψαν μέχρι το Ματζάροβο, στη Βουλγαρική πλευρά της Ροδόπης, για να συναντηθούν με τη Βουλγαρική Ορνιθολογική Εταιρεία (BSPB), τον ανάδοχο του προγράμματος.

Οι κύριες δράσεις του προγράμματος στοχεύουν στη βελτίωση της γνώσης μας σχετικά με τη θνησιμότητα του Ασπροπάρη στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία και τις μεταναστευτικές του διαδρομές, στη βελτίωση της αναπαραγωγικής του επιτυχίας και τη μείωση της θνησιμότητάς του, στην Κατάρτιση Εθνικού Σχεδίου Δράσης για το είδος στην Ελλάδα, καθώς και στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού.

Στην Ελλάδα, το πρόγραμμα υλοποιείται σε 15 Ζώνες Ειδικής Προστασίας (πέντε στην Θράκη και οι υπόλοιπες στην Κεντρική και Δυτική Ελλάδα) που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο αναπαραγόμενο πληθυσμό του είδους. Η υλοποίηση του Προγράμματος γίνεται με την οικονομική υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τη συγχρηματοδότηση του Ιδρύματος Α. Γ. Λεβέντη.

Επικοινωνία:

Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία:
Ρούλα Τρίγκου, Υπεύθυνη Επικοινωνίας Προγράμματος LIFE , τηλ.: 210 8227937, 210 8228704. εσωτ.118, rtrigou@ornithologiki.gr

WWF Ελλάς:
Δώρα Σκαρτσή, Υπεύθυνη Προγράμματος Έβρου, 25540 32210, d.skartsi@wwf.gr

Το Πρόγραμμα LIFE+ Φύση «Επείγοντα μέτρα για την εξασφάλιση της επιβίωσης του Ασπροπάρη Neophron percnopterus στη Βουλγαρία και την Ελλάδα» (LIFE10 NAT/BG/000152) υλοποιείται από τη Βουλγαρική Ορνιθολογική Εταιρεία (BSPB) κατά την περίοδο 2011-2016, σε συνεργασία με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, το WWF Ελλάς και τη Βρετανική Ορνιθολογική Εταιρεία (RSPB). Η υλοποίηση του Προγράμματος γίνεται με την οικονομική υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τη συγχρηματοδότηση του Ιδρύματος Α.Γ. Λεβέντη.

Φωτογραφία: © Πέτρος Μπαμπάκας / WWF Ελλάς

Το γεγονός αυτό προσβάλει κάθε έννοια περιβαλλοντικής διαχείρισης και ακυρώνει τις εξαγγελίες της στρατιωτικής ηγεσίας περί διασφάλισης του φυσικού περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, κατά τη διεξαγωγή ασκήσεων των Ενόπλων Δυνάμεων.

 Το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας, «ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ» υπογραμμίζει ότι η στρατιωτική άσκηση όπως σχεδιάζεται να γίνει σε μη χαρακτηρισμένο πεδίο βολής (χωρίς τις προβλεπόμενες προδιαγραφές και σχετικές άδειες) και αποκλειστικά στο θαλάσσιο χώρο αντίκειται στην ελληνική, την ευρωπαϊκή νομοθεσία και τις διεθνείς συμβάσεις με τις οποίες δεσμεύεται η Ελλάδα για την προστασία των θαλάσσιων ειδών και οικοτόπων. Επίσης, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με κάθε έννοια προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, της βιοποικιλότητας, των παραγωγικών οικοσυστημάτων της παράκτιας ζώνης, της δημόσιας υγείας, καθώς και της διασφάλισης της βιωσιμότητας της αλιείας.

Η χρήση βαρέων όπλων και οι βολές από ξηρά προς την παράκτια ζώνη με τη χρήση πραγματικών πυρών σε ευαίσθητα οικοσυστήματα προκαλούν ανυπολόγιστες συνέπειες στο θαλάσσιο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Ο διασκορπισμός τοξικών ουσιών και βαρέων μέταλλων, που εμπεριέχονται ακόμα και στα λεγόμενα «καθαρά» συμβατικά πυρομαχικά, βιοσυσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα και επιβαρύνουν έμμεσα την υγεία των κατοίκων της περιοχής, αλλά και των θαλάσσιων οργανισμών.

Την έντονη αντίθεση τους εκφράζουν σε όλους τους τόνους τόσο οι αλιείς του νησιού, όσο και ο Σύλλογος Οικολογίας και Περιβάλλοντος Χίου, καθώς απειλούνται με καταστροφή ένα μοναδικό θαλάσσιο οικοσύστημα και το παραγωγικότερο αλιευτικό πεδίο μεταξύ Χίου & Ψαρών, το οποίο αποτελεί και σημαντική πηγή για την τοπική οικονομία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο προηγούμενο αντίστοιχο πεδίο βολής που χρησιμοποιείτο επί χρόνια στο νότιο τμήμα της Χίου, παρατηρείται έως σήμερα ολική καταστροφή της θαλάσσιας ζωής και εξαφάνιση των ιχθυαποθεμάτων. Κι όλα αυτά, σε μία περίοδο όπου καταγράφεται κατακόρυφη μείωση και υποβάθμιση των ιχθυαποθεμάτων στο Αιγαίο και διευρύνεται η απόγνωση των επαγγελματιών του αλιευτικού κλάδου.

Η αδράνεια που επιδεικνύει επί χρόνια το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας στο θέμα της χωροθέτησης και δημιουργίας σύγχρονου πεδίου βολής στη Χίο, το οποίο θα τηρεί όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας, τους περιβαλλοντικούς όρους και θα συμβάλει ταυτόχρονα στην εκπαίδευση και το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να συνεπάγεται την απειλή της δημόσιας ασφάλειας και την ολική καταστροφή σπάνιων οικοσυστημάτων.

Το ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ, ως όφειλε, ζήτησε επίσημα από την στρατιωτική και πολιτική ηγεσία την ματαίωση της συγκεκριμένης άσκησης, δηλώνοντας ρητά ότι θα στραφεί νομικά κατά παντός υπευθύνου, χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα νομικά εργαλεία που προβλέπονται από την εθνική, ευρωπαϊκή νομοθεσία και τις διεθνείς συμβάσεις.

Περισσότερα: http://www.archipelago.gr

Πρόσκληση για προσφορές με κριτήριο επιλογής την οικονομικά πιο συμφέρουσα προσφορά για την ανάθεση του Έργου: «Οικονομοτεχνική μελέτη εγκατάστασης, επίβλεψης, κατασκευής και εκπαίδευσης τελικού χρήστη συστήματος φύλαξης κατά της λαθροθηρίας σε δύο υγροτόπους στην Βόρεια Ελλάδα» στα πλαίσια υλοποίησης του προγράμματος  LIFE10 NAT/GR/000638, “Διαφυλάσσοντας τον Φιννοσκανδικό πληθυσμό της Νανόχηνας σε σημαντικές περιοχές διαχείμασης και στάθμευσης κατά μήκος της Ευρωπαϊκής μεταναστευτικής διαδρομής”.

Το πρόγραμμα υλοποιείται από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία κατά την περίοδο 2011-2016, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Έρευνας (ΕΘΙΑΓΕ), το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ), τη Βουλγαρική Ορνιθολογική Εταιρεία (BSPB), το Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Hortobágy Ουγγαρίας (HNPD), τη Γραμματεία της Συμφωνίας για τη διατήρηση των αφρo-ευρασιατικών αποδημητικών υδρόβιων πουλιών (UNEP/ AEWA), το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF) Φινλανδίας και την Υπηρεσία Φυσικής Κληρονομιάς της Φινλανδίας (Metsähallitus). Η υλοποίηση του Προγράμματος γίνεται με την οικονομική υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τη συγχρηματοδότηση της Διεύθυνσης Διαχείρισης Φυσικών Πόρων της Νορβηγίας.

Το αναλυτικό τεύχος της πρόσκλησης είναι διαθέσιμο μετά από απευθείας αίτηση στην ηλεκτρονική διεύθυνση mvougioukalou@ornithologiki.gr υπ’ όψη Μανόλιας Βουγιούκαλου.

Ένα από τα πιο απειλούμενα είδη πουλιών στην Ευρώπη

O παγκόσμιος πληθυσμός είναι διαχωρισμένος σε δύο τμήματα, το δυτικό και το ανατολικό με τους αντίστοιχους μεταναστευτικούς δρόμους. Το γεωγραφικό όριο διαχωρισμού τους είναι η Χερσόνησος Taimyr στην βόρεια κεντρική Σιβηρία. Το δυτικό τμήμα του παγκόσμιου πληθυσμού (περίπου τα μισά άτομα) μεταναστεύει μέσω του βορειο-δυτικού Καζακστάν προς περιοχές διαχείμασης στην Κασπία Θάλασσα ή και στην Μαύρη Θάλασσα, που όμως στο μεγαλύτερο μέρος τους μας είναι ακόμη άγνωστες. Το ανατολικό τμήμα του πληθυσμού ξεχειμωνιάζει κυρίως στην Κίνα (ιδίως στα ανατολικά της προστατευόμενης περιοχής της Λίμνης Dongting).

Ένα μικρό, γενετικά διαφοροποιημένο τμήμα του πληθυσμού είναι ο ευρωπαϊκός πληθυσμός που φωλιάζει στις βόρειες περιοχές της σκανδιναβικής χερσονήσου και αριθμεί μόλις 20 – 30 ζευγάρια.

O πληθυσμός αυτός εκτιμόταν σε περισσότερα από 10.000 άτομα στις αρχές του 20ου αιώνα, και υπολογίζεται ότι τα τελευταία 60 χρόνια μειώθηκε κατά 98%. Τα τελευταία χρόνια η μέση ετήσια μείωση έχει υπολογιστεί στο 3 – 4%.

Όλοι οι πληθυσμοί νανόχηνας έχουν μία τάση μείωσης όμως οι ευρωπαϊκές νανόχηνες είναι σε κρίσιμη κατάσταση.

Oι μεταναστευτικές διαδρομές της νανόχηνας (κάντε κλικ για μεγέθυνση)
Κόκκινοι κύκλοι: Σημαντικές για τα Πουλιά Περιοχές (το μέγεθος κάθε κύκλου είναι ανάλογο του πλθυσμού νανόχηνας που παρατηρείται εκεί)
Σκιασμένες περιοχές: Σημαντικές περιοχές για το είδος (περιοχές αναπαραγωγής στην Bόρεια Nορβηγία και βόρεια Pωσία, περιοχές στάθμευσης στο βορειοδυτικό Kαζακστάν)
Mαύρα βέλη: Mεταναστευτικές διαδρομές (άγριοι πληθυσμοί)
Γκρίζα βέλη: Mεταναστευτικές διαδρομές (επανεισηγμένοι πληθυσμοί)

Βασισμένοι σε διαθέσιμες πρόσφατες πληροφορίες μπορούμε με σιγουριά να γνωρίζουμε ότι δυστυχώς όλοι οι υποπληθυσμοί νανόχηνας είναι τουλάχιστον ευάλωτοι, αν όχι σε κρίσιμα χαμηλό επίπεδο. O ευρωπαϊκός πληθυσμός είναι τόσο μικρός που είναι ήδη στο χείλος της εξαφάνισης. Ακόμη και τυχαία γεγονότα όπως για παράδειγμα μερικές χρονιές στην σειρά με δυσμενείς καιρικές συνθήκες κατά την αναπαραγωγική περίοδο, μπορούν να οδηγήσουν τον ευρωπαϊκό πληθυσμό σε εξαφάνιση, γι’ αυτό υπάρχει άμεση ανάγκη για αποτελεσματική προστασία του.

Για ποιους λόγους όμως φτάσαμε ως εδώ;

Σύμφωνα με το Διεθνές Σχέδιο Δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το είδος αυτό, οι κυριότερες απειλές για την νανόχηνα σε παγκόσμια κλίμακα είναι:

1. Υψηλή θνησιμότητα λόγω κυνηγιού και λαθροθηρίας
2. Απώλεια και υποβάθμιση των βιοτόπων στάθμευσης κατά την μετανάστευση και των βιοτόπων ξεχειμωνιάσματος
3. Ενόχληση από ανθρώπινες δραστηριότητες που τρομάζουν τις χήνες και τις εκτοπίζουν προς περιοχές μη κατάλληλες ή μη ασφαλείς
4. Αρνητικοί παράγοντες στις περιοχές φωλιάσματος που μειώνουν την αναπαραγωγική τους επιτυχία

Αποξηράναμε και υποβαθμίσαμε τους υγροτόπους…

Σε αντίθεση με τα άλλα είδη χηνών η νανόχηνα τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά σε φυσικά λιβάδια, στέπες, βάλτους και ελώδεις εκτάσεις. Πρόκειται για βιότοπους που σε όλη την Ευρώπη έχουν μετατραπεί σε καλλιεργούμενες εκτάσεις ή έχουν αποξηρανθεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ελλάδα από τις αρχές του 20ου αιώνα έχει αποξηρανθεί το 60-70% των υγροτόπων της χώρας.

Στις περιοχές όπου στάθμευαν οι νανόχηνες κατά την ανοιξιάτικη μετανάστευση (Εσθονία, Φιλανδία) και παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν ως βοσκότοποι ή κοφτολίβαδα λόγω της εγκατάλειψης των παραδοσιακών χρήσεων, οι βιότοποι αυτοί έχουν γίνει ακατάλληλοι καθώς έχουν γεμίσει καλάμια και άλλη ψηλή βλάστηση. Η απώλεια ή υποβάθμιση των βιοτόπων της νανόχηνας αναγκάζει τα πουλιά να χρησιμοποιούν άλλους ακατάλληλους και λιγότερο ασφαλείς βιότοπους.

Την ενοχλούμε διαρκώς…

Ανθρώπινες δραστηριότητες όπως η κίνηση των τροχοφόρων, ο τουρισμός, η γεωργία και το κυνήγι, ακόμη κι αν οι ίδιες οι νανόχηνες δεν είναι στο στόχαστρο, τις τρομάζουν και τις αναγκάζουν να μετακινηθούν σε ακατάλληλες και μη ασφαλείς περιοχές για να τραφούν και να κουρνιάσουν. Η μετακίνηση αυτή προκαλεί επίσης απώλεια ενέργειας, ενώ όταν τρομάξουν μπορεί να πετάξουν σε περιοχές όπου η κυνηγετική πίεση είναι υψηλή.

Και δεν έχουμε όλες τις απαραίτητες γνώσεις για να την προστατέψουμε αποτελεσματικά…

Oι νανόχηνες είναι ένα πολύ σπάνιο είδος και κατά συνέπεια σε μεγάλο βαθμό δεν είναι γνωστή η οικολογία του. Μας λείπουν ακόμη βασικές γνώσεις για τους μεταναστευτικούς δρόμους, τους τόπους στάθμευσης και ξεχειμωνιάσματος και τα μέτρα προστασίας που πρέπει να ληφθούν σε αυτούς τους τόπους. Εξαιτίας της έλλειψης γνώσης τα μέτρα προστασίας που εφαρμόζονται δεν είναι πάντα όσο αποτελεσματικά θα θέλαμε. Για τον λόγο αυτό χρειάζεται περισσότερη έρευνα και παρακολούθηση του είδους.

«Μία βασική ανάγκη στη μάχη για τη διάσωση της νανόχηνας από την εξαφάνιση είναι να αποκτήσουμε περισσότερες γνώσεις για τις περιοχές στάθμευσης κατά τη μετανάστευση και για τους τόπους ξεχειμωνιάσματος του είδους» εξηγεί ο Ingar Jostein Øien από την Νορβηγική Oρνιθολογική Εταιρεία.

Η νανόχηνα και το κυνήγι

Όπως προκύπτει από έρευνες με δακτυλιωμένα άτομα και άτομα που παρακολουθούνται με δορυφορικούς πομπούς, το κυνήγι και η λαθροθηρία είναι, πιθανώς, η μεγαλύτερη απειλή παγκοσμίως για την νανόχηνα.

Πηγή : Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία

Η περίπτωση των εκφράζει κατ’ εξοχήν την ελληνική «ιδεολογία» τού «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;». Μετά ή άνευ τού «ρε» ως κερασάκι στην τούρτα! Αυτή η χώρα δεκαετίες τώρα είναι γαλουχημένη με το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ (ρε);». Εγώ (ρε) είμαι πολιτικός, νομάρχης, δικηγοράρα, σταρ της τηλεόρασης, είδωλο της ποπ, μοντέλο της πασαρέλας, αντιδήμαρχος, αδελφός αντιδημάρχου, ανιψιός, κουμπάρος, μπατζανάκης, κλητήρας του αντιδημάρχου.

Ο φύλακας έστειλε στην υπηρεσία του την παρακάτω αναφορά. Ελπίζουμε σύντομα οι αναφερόμενοι να καταδικαστούν και να βγάλουμε τα κουτάκια που καλύπτουν τα ονόματά τους.

 Το κείμενο «ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε» είναι της Έλενας Ακρίτα και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα τα Νέα της προηγούμενης εβδομάδας. Ταίριαζε κουτί στην περίπτωσή μας και χρησιμοποιήσαμε ένα σημαντικό τμήμα του.

Αυτή τη «μαύρη» χρονιά για τους ελέφαντες, κατασχέθηκαν 23 τόνοι ελεφαντόδοντου, δηλαδή τα νεκρά ζώα είναι  2.500. Η λαθροθηρία των ελεφάντων συνεχίζεται εξαιτίας της τεράστιας ζήτησης για ελεφαντόδοντο στην Ασία, κυρίως σε Κίνα και Ταϋλάνδη, όπου χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ειδών διακόσμησης.

Σύμφωνα με τη  «Traffic», τα κυκλώματα των λαθροθήρων και παράνομων εμπόρων οργανώνονται αποτελεσματικότερα.
Οι λαθρέμποροι ακολουθούν τη θαλάσσια οδό για να μεταφέρουν το ελεφαντόδοντο έναντι των εναερίων μέσων που χρησιμοποιούσαν παλιότερα.

Τα μόνα που παραμένουν σταθερά είναι η αφετηρία και ο προορισμός της διαδρομής: από την Αφρική στην Ασία. Αλλά ο τρόπος μεταφοράς αλλάζει κάθε φορά προκειμένου να αποφύγουν τη σύλληψη.

Πηγή: www.atticapress.gr

Ο αρσενικός λύκος, ηλικίας δυόμισι ετών και γνωστός ως  OR-7, διέσχισε πάνω από 700 μίλια με αφετηρία το Όρεγκον και την Τετάρτη έφτασε στην κομητεία Siskiyou της Καλιφόρνια.

«Η συγκίνηση από το ουρλιαχτό ενός λύκου που επέστρεψε στην Καλιφόρνια μετά από τόσα χρόνια είναι καλός λόγος για γιορτή», δήλωσε ο Noah Greenwald, διευθυντής του τμήματος απειλούμενων ειδών στο αμερικανικό Κέντρο Βιολογικής Ποικιλότητας.

«Οι έρευνες δείχνουν ότι οι λύκοι είναι επωφελείς για πολλά άλλα είδη στην άγρια φύση. Οι κάτοικοι της Καλιφόρνια πρέπει να αισθάνονται περήφανοι και ενθουσιασμένοι που αυτή η μέρα τελικά έφτασε», προσέθεσε ο κ. Greenwald.

Μέχρι τον 20ο αιώνα, οι λύκοι περιφέρονταν στο μεγαλύτερο μέρος της Καλιφόρνια και έπαιζαν σημαντικό ρόλο, καθώς βρίσκονταν στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.

Η σημασία τους για τα υπόλοιπα είδη και τη βιοποικιλότητα γενικότερα είναι πολύ μεγάλη.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι όταν επανεντάχθηκαν στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone στις ΗΠΑ, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι οι λύκοι ανάγκασαν τα ελάφια να κινηθούν σε νέες τοποθεσίες, γεγονός που ευνόησε την ανάπτυξη της βλάστησης, τους κάστορες και τα ωδικά πτηνά.

Επισημαίνεται επίσης ότι στα Βραχώδη Όρη οι λύκοι διαδραματίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην εξισορρόπηση του πληθυσμού των κογιότ, ευνοώντας κατ’ επέκταση τις αλεπούδες και άλλα μικρόσωμα ζώα.

Πηγή: econews

Η Ομάδα Άμεσης Επέμβασης του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ έσπευσε στην περιοχή και διαπίστωσε σοβαρό τραυματισμό του λύκου και ανεπανόρθωτη βλάβη στη σπονδυλική στήλη. Μετά από εύλογο χρονικό διάστημα η κατάσταση του ζώου παρέμενε κρίσιμη και μη αναστρέψιμη, οπότε και ως μοναδική επιλογή αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε ευθανασία για το άτυχο ζώο τηρώντας τους ηθικούς όρους αλλά και το επιστημονικό πρωτόκολλο. Ακολούθησε η ταφή του ζώου σε χώρο του δασαρχείου Ελασσόνας.

Τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ ενημέρωσε για το περιστατικό συνεργάτης της ΑΝΙΜΑ ενώ συμμετείχαν ενεργά σε όλη την επιχείρησης η Δασάρχης Ελασσόνας, κα Ζωή Σφίκα, και η Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή.

Σε περιπτώσεις τροχαίων ατυχημάτων με θύματα άγρια ζώα, η Ομάδα Άμεσης Επέμβασης του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ σε συνεργασία με τις Αρμόδιες Αρχές, περιθάλπει τα τραυματισμένα ζώα και φροντίζει για την ασφαλή επιστροφή τους στο φυσικό περιβάλλον, συλλέγει σημαντικά επιστημονικά δεδομένα για τη μελέτη και προστασία της άγριας πανίδας και φροντίζει για την ασφαλή ταφή των νεκρών ζώων. Συνολικά ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ προτείνει στην Πολιτεία τη λήψη των ενδεδειγμένων προστατευτικών μέτρων για την ασφάλεια των οδηγών και της άγριας πανίδας στους μεγάλους οδικούς άξονες και πιέζει για την υλοποίηση και εφαρμογή τους.

Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ παρακαλεί τους πολίτες-οδηγούς διερχόμενους τις επαρχιακές οδικές οδούς ημιορεινών και δασικών περιοχών να κινούνται με χαμηλές ταχύτητες και να τηρούν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί να διατηρήσουμε το πιο σπάνιο και πολύτιμο κομμάτι της φύσης, την άγρια ζωή κι ας ευχηθούμε το πρώτο τροχαίο ατύχημα με θύμα λύκο για το 2012 να είναι και το τελευταίο.

Πηγή: econews.gr

«Κάθε επίθεση σε δάση αποτελεί οικολογικό έγκλημα. Ακόμα πιο σοβαρό είναι αυτό το είδος εγκλήματος αν διαπράττεται από κυβερνήσεις ή μυστικές υπηρεσίες. Εμείς οι Πράσινοι της Τουρκίας και της Ελλάδας καταδικάζουμε με τον πιο έντονο τρόπο την καταστροφή της φύσης ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής και κρατικών συμφερόντων.

Στο πλαίσιο αυτό, οι πρόσφατοι ισχυρισμοί του πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας κ. Γιλμάζ για «αντίποινα σε ελληνικά δάση» τη δεκαετία του ’90 πρέπει να ερευνηθούν απόλυτα και με ανεξάρτητο τρόπο και στις δυο πλευρές του Αιγαίου και να αποδοθούν αποζημιώσεις ανάλογα με τα αποτελέσματα της έρευνας.

Η ενίσχυση της δημοκρατίας, της δημόσιας λογοδοσίας και της ειρήνης αποτελεί τον καλύτερο τρόπο για να εξασφαλίσουμε πως κυβερνήσεις και μυστικές υπηρεσίες δεν θα μπορέσουν να διαπράξουν ξανά τέτοια εγκλήματα.

Σε μια εποχή οικολογικής κρίσης που οι περιβαλλοντικές απειλές δε γνωρίζουν σύνορα, είναι επιτακτική ανάγκη για χώρες που μοιράζονται τα ίδια σύνορα, να μοιράζονται επίσης κοινές προσπάθειες  για την προστασία των φυσικών πόρων και του περιβάλλοντος. Η Τουρκία και η Ελλάδα πρέπει να συνεργαστούν στο σχεδιασμό και την υλοποίηση επαρκών πολιτικών δασοπροστασίας που θα κάνουν τις δασικές πυρκαγιές λιγότερο πιθανές, τα δάση λιγότερο ευάλωτα και την αναγέννηση των καμένων δασών πιο αποτελεσματική.»

Οι Ελεάννα Ιωαννίδου και Τάσος Κρομμύδας πρόσθεσαν:

«Πρέπει να χυθεί άπλετο φως στους ισχυρισμούς του κ. Γιλμάζ. Αν αληθεύουν, πρόκειται για πρωτοφανές έγκλημα σε βάρος του διεθνούς δικαίου και του περιβάλλοντος από σκοτεινούς κύκλους της Τουρκίας που αντιλαμβάνονται πως ο μεγαλύτερος μας πλούτος είναι τα δάση μας και το φυσικό μας περιβάλλον. Τα σχέδια παρακρατικών εμπρησμών δεν μπορούν όμως να αποτελέσουν άλλοθι για τη διαχρονική αποτυχία των κυβερνήσεών μας να προστατέψουν τον εθνικό αυτό πλούτο και να εξασφαλίσουν εγγυήσεις για την αποκατάσταση της καμένης δασικής γης.

Αν ήταν όντως «πράκτορες του εχθρού» αυτοί που έβαλαν φωτιές πριν 15 χρόνια, τότε τι είναι αυτοί που σήμερα προσπαθούν να επωφεληθούν εις βάρος των καμένων εκτάσεων;»

1 χρόνος στο Μικρόπολις, 2 χρόνια Δράσης 20+ χρόνια Περίθαλψης

Η Δράση για την Άγρια Ζωή ασχολείται με την περίθαλψη τραυματισμένων, άρρωστων ή εξαντλημένων άγριων ζώων που βρίσκουν συμπολίτες μας στη Βόρεια Ελλάδα. Τα ζώα όταν κριθεί ότι είναι απελευθερώσιμα επανεντάσσονται στο φυσικό περιβάλλον, ενώ για όσα διαπιστωθεί ότι απαιτείται μακροχρόνια θεραπεία αποστέλλονται στο Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων (ΕΚΠΑΖ) στην Αίγινα.

Η Δράση για την Άγρια Ζωή αν και έλαβε νομική υπόσταση ως σωματείο πριν από μόλις δύο χρόνια, πολλά από τα μέλη της ασχολούνται με την περίθαλψη άγριων ζώων ακόμα και για πάνω από 20 έτη, δραστηριοποιούμενα στην ομάδα που διατηρούσε μέχρι πρότινος το ΕΚΠΑΖ στη Θεσσαλονίκη. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, με επιμονή και υπομονή κατέβαλε κάθε προσπάθεια για την ανεύρεση στέγης και πριν από ένα έτος βρήκε προσωρινό «σπίτι» στο Μικρόπολις. Ο χώρος, αν και δεν είναι κατάλληλος, εξυπηρετεί χάρη στη φιλότιμη και ανιδιοτελή συνεισφορά δεκάδων εθελοντών, σε ικανοποιητικό βαθμό τις ανάγκες ενός Σταθμού Α’ βοηθειών για άγρια ζώα, ενώ και με την τελευταία κατασκευή στην ταράτσα του κτιρίου, τις ανάγκες προς αποθεραπεία επιπλέον νοσηλευόμενων ζώων.

Ακόμη και με αυτή τη στοιχειώδη υποδομή, η Δράση για την Άγρια Ζωή, χάρη στη συλλογική οργάνωση και λειτουργία, έχει καταφέρει πολλά πράγματα τόσο στην περίθαλψη και επανένταξη άγριων ζώων όσο και στην περιβαλλοντική ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών. Το Σάββατο 17 Δεκέμβρη θα γιορτάσουμε το γεγονός αυτό και θα θέλαμε να το μοιραστούμε με όλους όσους μας έχουν στηρίξει τόσο καιρό αλλά και με όσους επιθυμούν να μας γνωρίσουν και να μάθουν για τις δράσεις μας.

Η γιορτή θα ξεκινήσει στις 17:30 με μια συζήτηση που θα έχει ως θέμα «Οικονομική κρίση και οικολογία, μπορούμε εν καιρώ κρίσης να μιλάμε για οικολογία;».

Στις 19:00 θα παίξει για μας το συγκρότημα Αμάν κι Έρως.

Στις 20:00 θα προβληθούν 2 ταινίες: «Ταξιδιάρικα Πουλιά» και «Η τελευταία Νανόχηνα» (απόσπασμα από το «Όλα είναι δρόμος») και μετά τις 22:00 θα έχει μουσική και ξέφρενο πάρτυ.

Όλη την ημέρα όμως θα μπορείτε να δείτε την έκθεση φωτογραφίας που διοργανώνεται από το Φορέα Διαχείρισης του Δέλτα Αξιού Λουδία Αλιάκμονα «Τόσο κοντά και τόσο μακριά», μια φωτογραφική ματιά στο Δέλτα Αξιού και θα βρισκόμαστε κι εμείς εκεί για να σας ενημερώνουμε και να μας γνωρίσετε καλύτερα.

Σας περιμένουμε όλους γιατί η δράση μας στηρίζεται σε εσάς!