Διαπιστώνοντας την όλο και επιτακτικότερη αναγκαιότητα της κοινωνικής αλληλεγγύης μεταξύ των φτωχών και καταπιεσμένων, ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία του κοινωνικού ανταγωνισμού (της πάλης των τάξεων),

και
Συνειδητοποιώντας τη σημαντικότητα του συντονισμού των πολλαπλών δράσεων και εγχειρημάτων, που αναδύονται καθημερινά στο συγκεκριμένο πεδίο, με στόχο τον πολλαπλασιασμό των δυνατοτήτων τους και τη μεγιστοποίηση της κοινωνικής αποτελεσματικότητας, αλλά και ορατότητάς τους,

και επειδή
Θεωρούμε την κοινωνική αλληλεγγύη ως ένα από τα ιστορικά ευγενέστερα και πρακτικά αποτελεσματικότερα όπλα του εργατικού κινήματος και γενικότερα των καταπιεσμένων στη διαχρονική πάλη τους απέναντι στους κυρίαρχους,

ενώ παράλληλα
Αντιλαμβανόμαστε την κοινωνική αλληλεγγύη ως οργανικό τμήμα του συνολικού κινήματος  αντίστασης – διεκδίκησης – χειραφέτησης, αλλά και ως το ουσιωδέστερο –το «συστατικό»- στοιχείο της αυτοοργάνωσης των «από κάτω»,

και ταυτόχρονα
Την οριοθετούμε σαφώς απέναντι (και ενίοτε εναντίον) τόσο στην υποκριτική «φιλανθρωπία» των κυρίαρχων, όσο και στην υποκατάσταση των καθολικών κοινωνικών δικαιωμάτων από τον ατομικό / «μη κυβερνητικό» εθελοντισμό,

ΚΑΛΟΥΜΕ
κάθε συλλογικότητα και/ή άτομο, που θεωρεί σημαντική αυτή την πτυχή της ταξικής πάλης (ανεξάρτητα από το βαθμό εμπλοκής της/του σε αντίστοιχες απόπειρες)

ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
για το συντονισμό των δράσεων και εγχειρημάτων και την ανάληψη πρωτοβουλιών, που –με οποιονδήποτε τρόπο- αναφέρονται στο πεδίο της κοινωνικής αλληλεγγύης.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ
ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΜΑΪΟΥ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΡΟΤΟΝΤΑΣ

12:00    Θεματικές συνελεύσεις-εργαστήρια με άξονες τα εγχειρήματα και τις ανάγκες για αλληλεγγύη στους τομείς: α. σίτιση, β. υγεία, γ. εκπαίδευση.
15:00 Γεύμα από την Κουζίνα Αλληλεγγύης
17:00 Κεντρική εκδήλωση – συνέλευση για το πρόταγμα και τον συντονισμό των δράσεων της Δικτύωσης Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Αντίστασης
21:00 Συναυλία οικονομικής ενίσχυσης με τους State of Tension και τα Περσινά Ξινά Σταφύλια

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, Ομάδα Μεταναστών και Προσφύγων, Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης, Σχολείο για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσσας στους μετανάστες “Οδυσσέας”, ομάδα μαθημάτων στεκιού μεταναστών “Εκτός Τάξης”, Κουζίνα Αλληλεγύης, Πρόσβασιμότητα, Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας

Επιπλέον στην επιστολή του εξηγεί ότι το πρόγραμμα της Χρυσής Αυγής περιέχει τοποθετήσεις και προτάσεις που έρχονται κατάφωρα σε αντίθεση με τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως είναι η άμεση απέλαση των παράνομων και νόμιμων μεταναστών, η επανεισαγωγή της ποινής του θανάτου για τους εμπόρους ναρκωτικών ή ακόμα η απαγόρευση των συνδικάτων.

Αυτά τα στοιχεία, σημειώνουν, αρκούν για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι η Χρυσή Αυγή, που χρησιμοποιεί αρχικά που προσομοιάζουν ιδιαίτερα με αυτά του χιτλερικού καθεστώτος του Γ’ Ράιχ, συγκαταλέγεται στα νεοναζιστικά κόμματα και παραβιάζει τις ευρωπαϊκές αξίες.

Το ENAR καταλήγει ότι το εκλογικό αποτέλεσμα της Χρυσής Αυγής στις εκλογές της 6ης Μαΐου πρέπει να μας ωθήσει να προβληματιστούμε για τις πολιτικές λιτότητας, που έχουν επιβληθεί στις πιο εύθραυστες χώρες της Ευρωζώνης.

Πηγή: www.enar-eu.org

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.

Στις 18.00 θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση – συζήτηση με θέμα: ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ με φιλική συμμετοχή του Γιάννη Ζουγανέλη.

Θα συζητηθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πολίτης με αναπηρία και τον κοινωνικό αποκλεισμό που βιώνει, όχι λόγω της σωματικής βλάβης αλλά εξαιτίας του κοινωνικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζει και τον έχει εγκλωβίσει σε ένα πλαίσιο παθητικότητας. Θα συζητηθούν, επίσης, μέσω παραδειγμάτων από τις δράσεις της ΟΜΑΔΑΣ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑΣ (χωρίς να διεκδικούμε το αλάθητο) οι τρόποι αντίδρασης που μπορούν να οδηγήσουν σε έναν χειραφετημένο πολίτη με αναπηρία.

Στις 21.00 θα αρχίσουν οι συναυλίες με συμμετοχή των:

Δημήτρη Ζερβουδάκη, Γιώργου Αετόπουλου, Trio komple, Sahara, Sky pup, Nothing ‘n’ Everything και Μανόλη του κιθαρίστα!!!!

ΕΜΕΙΣ… βάζουμε την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ, τα σουβλάκια, τις μπύρες και τη μουσική.
ΕΣΕΙΣ … βάλτε τη ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ, το κέφι κι ελάτε να σας γνωρίσουμε!!

Σας περιμένουμε
ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑΣ

Ιρένα Σέντλερ (Irena Sendler)

Πριν μερικά χρόνια πέθανε μια 98χρονη κυρία που την έλεγαν Ιρένα. Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου η Ιρένα είχε εργαζόταν στο γκέτο της Βαρσοβίας ως ειδική υδραυλικός υπονόμων.

Είχε όμως κι έναν απώτερο σκοπό. Η Ιρένα έβγαζε λαθραία βρέφη στον πάτο της εργαλειοθήκης της ή σε ένα σάκο από λινάτσα που είχε στην καρότσα του φορτηγού της τα μεγαλύτερα παιδιά. Ακόμα, είχε ένα σκύλο στην καρότσα, που τον είχε εκπαιδεύσει να γαβγίζει όταν οι ναζί φαντάροι της άνοιγαν να μπει ή να βγει από το γκέτο. Οι φαντάροι, φυσικά, δεν ήθελαν πάρε-δώσε με το σκύλο, ενώ το γάβγισμά του κάλυπτε τους θορύβους/ήχους που έκαναν τα βρέφη/παιδιά! Στο διάστημα που το έκανε αυτό, κατάφερε να φυγαδεύσει και να σώσει 2.500 παιδιά και βρέφη.

Συνελήφθη και οι ναζί τη χτύπησαν πάρα πολύ άσχημα και της έσπασαν και τα χέρια και τα πόδια. Η Ιρένα κράτησε ένα αρχείο με τα ονόματα των παιδιών που είχε διασώσει και το φύλαξε σ΄ένα γυάλινο βάζο που έθαψε κάτω από ένα δέντρο στην αυλή της.

Μετά τον πόλεμο, προσπάθησε να εντοπίσει όσους γονείς είχαν επιζήσει και επανένωσε τις οικογένειες. Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πεθάνει στους θαλάμους αερίων. Τα παιδιά αυτών, τα βοήθησε να τακτοποιηθούν σε θετές οικογένειες ή να υιοθετηθούν.

Το 2007, η Ιρένα προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.  Δεν επελέγη.
Ο Πρόεδρος Ομπάμα το είχε κερδίσει ένα χρόνο πριν γίνει Πρόεδρος, για την εργασία του ως «οργανωτής κοινότητας» για το ACORΝ… και ο Αλ Γκορ το κέρδισε το 2007, για ένα φιλμ σχετικά με την υπερθέρμανση της γης…

Το μήνυμα αυτό προωθείται, σε δεκάδες γλώσσες εδώ και χρόνια με mail από υπολογιστή σε υπολογιστή στη μνήμη των 6 εκατομμυρίων Εβραίων, 20 εκατομμυρίων Ρώσων και των 10 εκατομμυρίων των υπόλοιπων λαών του κόσμου που δολοφονήθηκαν, σφαγιάστηκαν, βιάστηκαν, κάηκαν, λιμοκτόνησαν και ταπεινώθηκαν.

Είναι επιτακτική ανάγκη να διασφαλιστεί ότι ο κόσμος ποτέ δεν θα ξεχάσει, γιατί υπάρχουν άλλοι που θα το ξαναέκαναν…

]]> http://ecology-salonika.org/2010/05/08/the-prize-does-not-always-get-the-one-who-deserves/feed/ 1 http://ecology-salonika.org/2010/04/14/humayun-anwar-and-wakar-ahmed-the-sacrifice-of-illegal/ http://ecology-salonika.org/2010/04/14/humayun-anwar-and-wakar-ahmed-the-sacrifice-of-illegal/#comments Sat, 14 Apr 2012 13:27:38 +0000 odysseas http://ecology-salonika.org/2010/?p=8328 του Niko Ago

Το Γκουτζράτ είναι πρωτεύουσα της περιφέρειας Πουντζάμπ και βρίσκεται ανάμεσα στη Λαχώρη και το Ισλαμαμπάντ, στο Βορειοδυτικό Πακιστάν. Από ένα μεγάλο χωριό εκεί κοντά, με περίπου 5.000 κατοίκους, οι περίπου 80 ζουν στην Ελλάδα. Από εκεί ήταν οι Humayun Anwar με τον Wakar Ahmed. O Humayun, πρωτότοκος γιος μια οικογένειας που έχει κι άλλα τρία κοριτσάκια -6,5 ετών το μικρότερο- ήταν 18,5 ετών, ενώ ο Wakar, πρωτότοκος κι αυτός, που άφησε πίσω του έναν αδελφό και δυο αδελφές, 33 ετών.

«Στο Κρυονέρι, μετέδωσαν τα ΜΜΕ, ένα αυτοκίνητο που ακινητοποιήθηκε στις ράγες παρασύρθηκε από το τρένο της γραμμής Αθήνα-Θεσσαλονίκη και σκοτώθηκαν τέσσερα άτομα. Ανάμεσά τους είναι ένα ζευγάρι ηλικιωμένων Ελλήνων και δύο Πακιστανοί μετανάστες, που εικάζεται ότι πήγαν να βοηθήσουν». Στους καιρούς που ζούμε, που οι μετανάστες «τσουβαλιάζονται» όλοι, νόμιμοι και παράνομοι, πρόσφυγες και θύματα βασανιστηρίων ή trafficking και παραδίδονται βορά στις εκλογικές ανάγκες των πολιτικών κομμάτων -κυρίως αυτών της εξουσίας και της άκρας Δεξιάς-, όλα όσα τους αφορούν πρέπει να έχουν και δεύτερη ανάγνωση. Αυτός ήταν και ο λόγος που δεν αρκέστηκα στο επιγραμματικό αστυνομικό δελτίο και ξεκίνησα το ρεπορτάζ. Ένα ρεπορτάζ που θα έβγαζε μια ιστορία πραγματικού ηρωισμού και μια αντίδραση με περιεχόμενο βαθιάς ανθρωπιάς.

Οι «δυο Πακιστανοί μετανάστες», εκτός από ονόματα και φωτογραφίες, «έκρυβαν» μέσα τους -εκεί που έκρυβαν και τον φόβο της απέλασης (όντας ο μικρός χωρίς χαρτιά) και της ρατσιστικής βίας, που παραμονεύει, για τους συμπατριώτες τους και κάθε έγχρωμο μετανάστη, παντού- ένα ολόκληρο ποτάμι αλτρουισμού. Ο Wakar ενημέρωσε ότι στις ράγες ανατράπηκε ένα αυτοκίνητο -και δεν κόλλησε, όπως μάθαμε αρχικά- και άλλοι τρεις έτρεξαν από το διπλανό ξυλουργείο να βοηθήσουν. Ο Humajun, ο Masuud (ο τρίτος που μάθαμε ότι τραυματίστηκε και που ευτυχώς ήταν κάτι επιπόλαιο, και ο Αχμάντ, συνομήλικος του μικρού Humajun που στο Κρυονέρι τον φωνάζουν «Τζάκσον» επειδή έχει το στιλ του γνωστού pop star, βρέθηκαν στο σημείο «πετώντας». Με το σκαπτικό εργαλείο της δουλειάς του (ήταν κηπουρός), ο Wakar έσπασε το τζάμι από το παράθυρο του αυτοκινήτου και μπήκε μέσα να απεγκλωβίσει το ζευγάρι. «Η κυρία, που ήταν συνεπιβάτης, ήταν τραυματισμένη στο πόδι και καλούσε σε βοήθεια. Όσοι ήμασταν έξω, προσπαθούσαμε να φέρουμε το αμάξι σε ίσια θέση και μετά να το τραβήξουμε από τις ράγες. Όπως είχε περάσει το ανάχωμα, από τον κάθετο δρόμο που ήρθε με ταχύτητα -δεν πρόλαβε καν να φρενάρει, όπως δείχνει η άσφαλτος- είχε συρθεί πλάι με τους τροχούς στον αέρα.

Είχε αρκετό κόσμο μαζεμένο που προσπαθούσε να βοηθήσει. Προσπαθούσαμε να γυρίσουμε το αμάξι, να το φέρουμε σε ίσια θέση. Άκουσα πανικόβλητες φωνές, ‘τρένο’ -το σημείο είναι απολύτως ‘τυφλό’ και η τροχαία δεν ενημερώθηκε εγκαίρως να το σταματήσει – και ενστικτωδώς γύρισα το κεφάλι αριστερά. Αν γυρνούσα από την άλλη, με την ταχύτητα που ερχόταν πάνω μας, θα ήμουν νεκρός. Πρόλαβα να πεταχτώ πίσω. Ο Humayun, που βρισκόταν στις ράγες και έσπρωχνε το αμάξι, μόλις είδε το τρένο, μια ανάσα μακριά του, σήκωσε τα χέρια ψηλά, σαν να ήθελε να το σταματήσει πριν το παρασύρει στο διάβα του και μαζί με τους άλλους τρεις, τον Wakar και τους δυο ηλικιωμένους που ήταν μέσα στο αμάξι, τους πάει τριακόσια μέτρα πιο πέρα», διηγείται σοκαρισμένος ο Μασούντ. Ο ίδιος, έκανε πέντε ώρες να μιλήσει στο νοσοκομείο.

Ο Wakar έζησε μόνο λίγες στιγμές. Κάποιος τον άκουσε που ψιθύρισε «βγάλτε με από ‘δώ». Πρόλαβαν να του βρέξουν απλώς τα χείλη με λίγο νερό. Του Humayun, του προστατευόμενου μικρού των θείων του, που πρόσεχαν «να είναι καλό παιδί σε όλα», κανείς δεν ξέρει ποια ήταν η τελευταία του επιθυμία. Ίσως να πουν οι φίλοι του στους δασκάλους του Πολιτιστικού Κέντρου Δροσιάς, όπου μάθαινε ελληνικά το βράδυ, ότι «απόψε μάλλον θ’ αργήσει…».

Στο σπίτι τους, εκεί που οι θείοι του Humayun αλλά και παιδικοί φίλοι του Wakar δέχονταν τα συλλυπητήρια, μαζεύτηκαν πολλοί συμπατριώτες τους. «Είμαστε βαθιά λυπημένοι αλλά πολύ υπερήφανοι που τα παιδιά μας πέθαναν βοηθώντας άλλους», θα μας πει ο θείος του Humayun. Ο μικρός Αχμάντ, φιλαράκια με τον Humayun από το χωριό, πάει κάθε μέρα στο σημείο του δυστυχήματος και κλαίει μόνος του. Βάζω τον εαυτό μου στη θέση του -μετανάστης και ο ίδιος- και ανακαλύπτω ότι δεν είμαι και τόσο γενναίος. Τέτοια απώλεια δεν θα την άντεχα εύκολα. Μακριά, τόσο μακριά από τους δικούς του, και ο μοναδικός του φίλος σκοτώθηκε μπροστά στα μάτια του. Αν και ούτε 19 ετών, μοιάζει να ανδρώθηκε μεμιάς.

Κάτω από ένα επίμονο και ξαφνικό ανοιξιάτικο ψιλόβροχο -που δεν μπόρεσε να κρύψει τα δάκρυα των φίλων τους- το σούρουπο της Δευτέρας, τους αποχαιρέτησαν οι φίλοι με μια βουβή τελετή, για το απρογραμμάτιστο ταξίδι της επιστροφής. Οι οικογένειές τους ενημερώθηκαν «μέσα σε δέκα λεπτά αφού συνέβη»! Ο θρήνος τους θαρρείς και έφερε την ξαφνική βροχή…

Με το μεροκάματο που έβγαζαν ζούσαν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους. Μια Ελληνίδα φίλη τους, που βοήθησε τα μέγιστα στο πρώτο ρεπορτάζ καταγραφής του συμβάντος, ζήτησε συμπαράσταση, χωρίς καν να το πει στους ανθρώπους των δυο παιδιών. Έπρεπε να μεταφερθούν οι σοροί τους στο Πακιστάν, όπου τα ξημερώματα της Πέμπτης που έφτασαν τους περίμεναν χιλιάδες κόσμου. Όχι με τιμές ηρώων, αλλά, όπως μου έγραψε ένας φίλος, «τους δικούς τους και δικούς μας ήρωες». Στο κάλεσμα που έκανα ανταποκρίθηκε αρκετός κόσμος. Είτε συνεισφέροντας είτε γνωστοποιώντας την ανάγκη. Τα έξοδα καλύφθηκαν. Οι ευχαριστίες και η ευγνωμοσύνη των συγγενών τους φυσικά και δεν ανήκουν μόνο σε μένα, αλλά περισσότερο ανήκουν στους άλλους, που βοήθησαν και μπορέσαμε να δείξουμε ότι στους σημερινούς χαλεπούς καιρούς χάσαμε πολλά αλλά τον ανθρωπισμό ακόμα δεν τον έχουμε απωλέσει. Τον πόνο των οικογενειών τους δεν θα το απαλύνουν τα φέρετρα που μπόρεσαν και έφτασαν. Αν δεν έφταναν, ο στιγματισμός μας θα ήταν πιο βαρύς και από τους θανάτους τους.

_________________________

Υ.Γ.: Ο ίδιος δεν γεννήθηκα ούτε Έλληνας ούτε στην Ελλάδα. Η ανταπόκριση των ανθρώπων στην έκκληση που έκανα για βοήθεια με κάνει άλλη μια φορά υπερήφανο που επέλεξα την Ελλάδα για πατρίδα μου και πατρίδα των παιδιών μου. Όσο υπερήφανο με κάνει ως άνθρωπο και η ηρωική πράξη των Humayun και Wakar.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αυγή

]]> http://ecology-salonika.org/2010/04/14/humayun-anwar-and-wakar-ahmed-the-sacrifice-of-illegal/feed/ 0 http://ecology-salonika.org/2010/04/12/in-thessaloniki-the-mobile-school-for-the-protection-of-street-children/ http://ecology-salonika.org/2010/04/12/in-thessaloniki-the-mobile-school-for-the-protection-of-street-children/#comments Thu, 12 Apr 2012 04:28:12 +0000 odysseas http://ecology-salonika.org/2010/?p=8274 Εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως εργάζονται και επαιτούν στους δρόμους. Μόνο στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι ο αριθμός τους αγγίζει τα 6.000, ενώ στη Θεσσαλονίκη σύμφωνα με δεδομένα των δύο οργανώσεων PRAKSIS και ΑΡΣΙΣ, ο αριθμός τους φτάνει τουλάχιστον τα 100. Παρά τη σοβαρότητα του φαινομένου μέχρι σήμερα δεν έχει οριστεί Παγκόσμια Ημέρα που θα υπενθυμίζει αλλά και θα ευαισθητοποιεί την κοινότητα για την κατάσταση που βιώνουν τα παιδιά αυτά.Προς αυτή την κατεύθυνση η βελγική Μη Κυβερνητική Οργάνωση Mobile School (Κινητό Σχολείο) έχει ξεκινήσει μία παγκόσμια καμπάνια ενημέρωσης κι ευαισθητοποίησης για να ανακηρυχτεί ως Παγκόσμια Ημέρα των Παιδιών του Δρόμου. Στην Ελλάδα οι συνεργαζόμενες με το Mobile School Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ΑΡΣΙΣ και PRAKSIS υποστηρίζουν την καμπάνια και συνδιοργανώνουν ανοιχτή εκδήλωση-δράση την ημέρα αυτή.

Στο πλαίσιο των παγκόσμιων αυτών εκδηλώσεων οι Μ.Κ.Ο. PRAKSIS και ΑΡΣΙΣ με σύμμαχό τους το Κινητό Σχολείο (Mobile school) διοργανώνουν στη Θεσσαλονίκη εκδηλώσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης βάζοντας ακόμα ένα λιθαράκι για την καθιέρωση της 12ης Απριλίου ως Παγκόσμια Ημέρα για τα Παιδιά του Δρόμου.

Πιο συγκεκριμένα, σήμερα, Πέμπτη, το Mobile School θα “παρκάρει” στην Πλατεία Αριστοτέλους από τις 10.00 έως τις 18.00 με βασικό μάθημα της ημέρας το παιχνίδι και την ενημέρωση. Με την καθοδήγηση των εθελοντών και στελεχών των δύο οργανώσεων θα πραγματοποιηθούν διαδραστικά παιχνίδια και παράλληλα θα παρουσιαστεί η έκθεση ζωγραφικής των παιδιών. Κλόουν και ξυλοπόδαροι θα προσφέρουν μια νότα χαράς και διασκέδασης σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης.

Τι είναι το mobile school:
Το Mobile School είναι ένα κινητό σχολείο που δημιουργήθηκε από τη Βελγική Μη Κυβερνητική Οργάνωση Mobile School το 1996 για τις ανάγκες των παιδιών που ζουν ή εργάζονται στο δρόμο και δεν έχουν πρόσβαση στο σχολικό περιβάλλον. Αποτελεί ένα πρωτοποριακό εργαλείο για την υποστήριξη των παιδιών του δρόμου στο «φυσικό» περιβάλλον τους που είναι ο δρόμος. Είναι μια παρέμβαση χρησιμοποιώντας μεθοδολογικά εργαλεία του streetwork. Βασικός στόχος του είναι η ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης των παιδιών μέσα από την άτυπη εκπαίδευση και το παιχνίδι.

Το πρόγραμμα Mobile School ξεκίνησε στη Θεσσαλονίκη στις αρχές Νοεμβρίου 2009 με τη συνεργασία των Μ.Κ.Ο. ΑΡΣΙΣ και PRAKSIS και εφαρμόζεται σε περιοχές όπου παρατηρούνται παιδιά πουν ζουν ή εργάζονται στο δρόμο.

Σύμφωνα δε, με την Πασκαλίν Ντεσί (Pascaline Descy), επικεφαλής Έρευνας και Ανάλυσης Πολιτικής του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (cedefop), με έδρα τη Θεσσαλονίκη, «αν η ΕΕ προσεγγίσει τους στόχους για την αειφόρο ανάπτυξης, που περιγράφονται στη στρατηγική »Ευρώπη 2020», η προοπτική για την απασχόληση στην Ευρώπη είναι η δημιουργία περισσότερων από 1 εκατ. θέσεων εργασίας».
Αν και οι «πράσινες» δεξιότητες τείνουν να εξελιχθούν σε προαπαιτούμενο για σχεδόν κάθε μορφής εργασίας, ωστόσο έκθεση του cedefop, που θα δοθεί στη δημοσιότητα την άνοιξη του 2012, κατέγραψε μια σειρά από προβλήματα και αδυναμίες, που αφορούν τόσο τις κυβερνήσεις και τους εργοδότες, όσο και τους ίδιους τους εργαζόμενους.

Έρευνα για εννέα «πράσινα» επαγγέλματα σε οκτώ χώρες
Η έκθεση, με τίτλο «Green Skills and Environmental Awareness in Vocational Education and Training», χαρτογράφησε τις εξελίξεις σε εννέα επαγγέλματα σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες (Ελλάδα, Γερμανία, Ιταλία, Ουγγαρία, Ολλανδία, Σλοβακία,Φιλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο). Τα επαγγέλματα που μπήκαν στο μικροσκόπιο ήταν: επιστήμονες νανοτεχνολογίας, μηχανικοί περιβάλλοντος, ενεργειακοί επιθεωρητές, ηλεκτρολόγοι, εγκαταστάτες φωτοβολταϊκών, εργάτες μόνωσης, εξειδικευμένοι «λαμαρινάδες», επιθεωρητές εκπομπών ρύπων οχημάτων και συλλέκτες ανακυκλώσιμων υλικών.

«Χωρίς μακροπρόθεσμη επένδυση, όμως, ιδίως στην επιστημονική και τεχνολογική κατάρτιση, οι εργοδότες ενδέχεται σύντομα να βρεθούν ενώπιον έλλειψης εργαζομένων με τα απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα. Για την ακρίβεια, σε χώρες με χαμηλή ανεργία αντιμετωπίζουν ήδη τέτοιες ελλείψεις και οι πιθανές επιπτώσεις για την ευρωπαϊκή οικονομία και αγορά εργασίας είναι σοβαρές”, υπογραμμίζεται στο σημείωμα του cedefop.

To Ευρωπαϊκό Κέντρο «ανακάλυψε» ακόμη ότι, παρά τον ισχυρό ρόλο που παίζουν στη ζήτηση για «πράσινες» θέσεις οι απαιτούμενες πολιτικές και κανονισμοί, τα περισσότερα κράτη μέλη δεν έχουν ακόμη ενσωματώσει στις περιβαλλοντικές πολιτικές τους την ανάπτυξη εθνικών στρατηγικών δεξιοτήτων. Με απλά λόγια, «αυτό σημαίνει ότι οι περιβαλλοντικοί στόχοι [της Ευρώπης] δεν στηρίζονται επαρκώς από την εκπαίδευση και την κατάρτιση», προειδοποιεί το cedefop.

Χώρες όπως η Γερμανία νιώθουν ήδη τους κραδασμούς: «Η Γερμανία αντιμετωπίζει ήδη έλλειψη εργαζομένων με τις απαιτούμενες δεξιότητες στα περισσότερα από τα εννέα επαγγέλματα [που εξετάζονται στο πλαίσιο της έκθεσης], ακολουθούμενη κατά πόδας από την Ολλανδία. Το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετωπίζει επίσης ελλείψεις, σε ό,τι αφορά τα επαγγελματικά προσόντα ανώτερου επιπέδου».

Ποιες ειδικότητες προβλέπεται να έχουν ζήτηση στην Ευρώπη και την Ελλάδα

Σύμφωνα με την έκθεση, για τις χώρες Γερμανία, Φιλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο προβλέπεται μελλοντική αύξηση στον όγκο των θέσεων εργασίας για τα περισσότερα από τα εννέα επαγγέλματα που εξετάζονται. Η ζήτηση για μηχανικούς περιβάλλοντος αναμένεται να αυξηθεί κα στις οκτώ χώρες και ιδίως στη Σλοβακία, όπου ξεκινάει από χαμηλά. Αύξηση της ζήτησης για επιστήμονες νανοτεχνολογίας αναμένεται κυρίως στη βόρεια Ευρώπη και ιδίως στο Ην. Βασίλειο και τη Γερμανία.

Περισσότερους ενεργειακούς επιθεωρητές, ηλεκτρολόγους, εγκαταστάτες φωτοβολταϊκών, εργάτες μόνωσης και εξειδικευμένους «λαμαρινάδες» εκτιμάται ότι θα ζητήσουν στα επόμενα χρόνια οι περισσότερες από τις οκτώ χώρες, αν και η ζήτηση δεν είναι ομοιόμορφη μεταξύ τους.

Σε Ελλάδα και Ιταλία, τα προγράμματα χρηματοδότησης φωτοβολταϊκών έχουν ενεργοποιήσει τα … αισθητήρια των πολιτών, σε ό,τι αφορά τα περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη της εγκατάστασης τέτοιων συστημάτων, με ό,τι αυτό σημαίνει και για την αγορά εργασίας.

Η ζήτηση για εργαζόμενους υψηλά εξειδικευμένους στον τομέα της συλλογής και διαχείρισης αποβλήτων και της ανακύκλωσης αναμένεται να αυξηθεί σε κάποιες χώρες, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, η Ιταλία και η Σλοβακία.
Αντίθετα, οι αλλαγές νομοθεσίας στην Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο προβλέπεται να μειώσουν τη ζήτηση για ενεργειακούς επιθεωρητές, εγκαταστάτες φωτοβολταϊκών και εργάτες μόνωσης.

Το ίδιο ισχύει για τους επιθεωρητές εκπομπών ρύπων στα οχήματα, σε ορισμένες χώρες, όπως η Γερμανία (εξαιτίας της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης των πολιτών, που περιορίζει την αγορά/χρήση αυτοκινήτων) , η Ολλανδία (συνεπεία παραγόντων όπως οι φορολογικές επιβαρύνσεις για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τα πετρελαιοκίνητα και βενζινοκίνητα αυτοκίνητα) και το Ηνωμένο Βασίλειο (όπου υπάρχει σχεδιασμός για λιγότερους ελέγχους τύπου «ΚΤΕΟ»). «Όπως οι περισσότεροι ‘’κήποι’’, η πράσινη οικονομία της Ευρώπης χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμη», καταλήγει η έκθεση του cedefop.

Στο διαδίκτυο, κυκλοφορεί ειδικά το τελευταίο διάστημα, μια είδηση «μαϊμού» σχετικά με την λευκή ψήφο. «Λυτοί και δεμένοι» λοιπόν, καλούν τον κόσμο να ψηφίσει λευκό στις εκλογές, διότι όπως ισχυρίζονται, αν υπάρχουν 51% λευκά ψηφοδέλτια επί του συνόλου των ψηφισάντων, τότε οι εκλογές ή ακυρώνονται ή επαναλαμβάνονται ή το αποτέλεσμά τους είναι αντισυνταγματικό, ανάλογα με την έκδοση που διαχέεται αυτή η εσφαλμένη πληροφορία στο διαδίκτυο.

Σύμφωνα με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, η Λευκή ψήφος πλέον αθροίζεται και συν-προσμετρείται με τα Ακυρα. Δεν υπάρχει πιο ξεκάθαρη διατύπωση στο Φύλλο εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ) της 7ης Φεβρουαρίου 2006, στο οποίο αναφέρεται ο νέος εκλογικός νόμος.

Πρόκειται για τον εκλογικό νόμο 3434/2006 (νόμος Παυλόπουλου), στο Αρθρο 1, του οποίου αναφέρεται ρητά ότι «τα λευκά ψηφοδέλτια ΔΕΝ προσμετρούνται στα έγκυρα».

Ξεκάθαρα, σε τέτοιο βαθμό που δεν επιτρέπει καμία αμφισβήτησή του. Προφανώς όμως αυτό δεν πτοεί τα κέντρα παραπλάνησης του εκλογικού σώματος, τα οποία διατείνονται ότι το 51% των Λευκών φηφοδελτίων, ακυρώνει τις εκλογές. Πουθενά, σε κανένα σημείο του νόμου 3434/06 δεν αναφέρεται το παραμικρό! Από κανένα άρθρο του Συντάγματος δεν προκύπτει κάτι ανάλογο.