Οι μέλισσες συλλέγουν αδιάκοπα ρητίνες και βάλσαμα από συγκεκριμένα φυτά, τις αναμιγνύουν με κερί και γύρη, τις εμπλουτίζουν με ένζυμα και ιχνοστοιχεία για να παρασκευάσουν την πρόπολη, προκειμένου να προστατέψουν την πόλη τους, την κυψέλη, από μολύνσεις και ανεπιθύμητους εισβολείς. Εκείνο όμως που επιτυγχάνεται με τη χρήση της πρόπολης είναι η απόλυτη αποστείρωση. Η Πρόπολη περιέχει κατά μέσο όρο 55% ρητίνες και βάλσαμα, 30% κερί, 10% αιθέρια έλαια και 5% γύρη, φλαβονοειδή, φαινολικές και αρωματικές ουσίες και ιχνοστοιχεία.

Η λέξη πρόπολις ετυμολογικά σημαίνει προ της πόλεως. Οι μέλισσες τη χρησιμοποιούν σαν δομικό και απολυμαντικό υλικό για να προστατέψουν και να αποστειρώσουν την κυψέλη. Περιέχει ένζυμα, οργανικά οξέα, πρωτεΐνες, αμινοξέα, βιταμίνες, μέταλλα και πάνω απο 30 βιοφλαβονοειδή. Η πρόπολη είναι γνωστή από την αρχαιότητα όπου αναφερόταν και ως «μαύρο κερί». Οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, οι Αιγύπτιοι και οι Άραβες τη χρησιμοποιούσαν για τις θεραπευτικές της ιδιότητες. Ο Ιπποκράτης συνιστούσε την επάλειψη με πρόπολη για την επούλωση των πληγών. Στη Ρώμη, όπου μια ολόκληρη κουλτούρα ήταν αφιερωμένη στη μέλισσα και στα προϊόντα της, η πρόπολη πουλούνταν πιο ακριβά από το μέλι. Κάθε Ρωμαίος λεγεωνάριος την είχε μαζί του κατά τη διάρκεια στρατιωτικών εκστρατειών. Για τους Αιγύπτιους, η μέλισσα είχε μεγάλη θρησκευτική σημασία και συμβόλιζε τη γενναιότητα, ενώ στο Μινωϊκό πολιτισμό τη γονιμότητα, με το γνωστό κόσμημα της μέλισσας των Μαλίων.

Η πρόπολη χρησιμοποιούνταν στην θεραπευτική από τους ιερείς, για μεγάλη ποικιλία ασθενειών καθώς επίσης στην ταρίχευση πτωμάτων. Ο διάσημος ιατροφιλόσοφος Αβικένας, στον 11ο αίωνα είχε παρατηρήσει ότι η πρόπολη δρα αποτελεσματικά στους τραυματισμούς από βέλη τόξων κατά τη διάρκεια πολεμικών επιχειρήσεων. Στο τέλος του 19ου αιώνα, στη Ρωσία και στη Γερμανία, η αγορά ήταν γεμάτη από πρόπολη. Ήταν γνωστή για τη χρήση της ως θεραπεία των μολύνσεων και για την επούλωση των πληγών, όπως επίσης και ως αντιφλεγμονώδες υπό μορφή αλοιφής και εμπλάστρου.

Οι σύγχρονες χρήσεις της πρόπολης στην ιατρική έχουν μεταφερθεί από γενιά σε γενιά. Τις τελευταίες δεκαετίες στην Ανατολική Ευρώπη, Ασία και κυρίως στην Ιαπωνία, η σύγχρονη ιατρική κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πρόπολη πρέπει να πάρει τη θέση που της αξίζει, όπως αποδείχτηκε μετά από πολυετή έρευνα σε αναγνωρισμένα και φημισμένα επιστημονικά και πανεπιστημιακά εργαστήρια.

Ιδιότητες της πρόπολης

Η πρόπολη και ορισμένα από τα συστατικά της έχουν πολλές βιολογικές και φαρμακολογικές ιδιοτήτες. Οι βακτηριοστατικές ιδιότητές είναι ισοδύναμες με τα αντιβιοτικά. Πράγματι, το επικάλυμμα της πρόπολης, που είναι πολύ λεπτό και καλύπτει το εσωτερικό του μελισσιού, έχει αποδειχτεί αρκετό για να εμποδίσει τη διάβρωση του ξύλου, για την οποία υπεύθυνος είναι ο Bacillus larvae, που γρήγορα εξελίσσεται. Τα πολλά φλαβονοειδή (που περιλαμβάνονται στην πρόπολη) και η συγκέντρωσή της σε αρωματικά μόρια είναι η αρχή της αντιβακτηριδιακής της δράσης.

Η πρόπολη δρα αποτελεσματικά κατά της σήψης, γεγονός που εξηγεί την ταρίχευση των μικρών εισβολέων, μετά από κάλυψή τους με αυτή. Η πρόπολη έχει τοπικά αναισθητικά χαρακτηριστικά χάρη στα αιθέρια έλαια, τα οποία σύμφωνα με ορισμένες μελέτες είναι 3 φορές ισχυρότερα από τα αναισθητικά. Επουλώνει τις πληγές και βοηθάει στην ανάπλαση των ιστών (σχετικά με εγκαύματα δευτέρου βαθμού, εκζέματα κτλ). Η πρόπολη είναι πολύ αποτελεσματική στην υγεϊινή της στοματικής κοιλότητας, όπου καταπολεμά τις διάφορες λοιμώξεις και την κακοσμία. Βοηθάει στη θεραπεία κρυολογημάτων, πονόλαιμων, χρόνιων φαρυγγίτιδων, αφθών, γαστρεντερίτιδας, κολίτιδας.Όλοι οι τύποι πρόπολης έχουν την ιδιότητα να ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Η αντιβακτηριακή δράση της πρόπολης

Η πρόπολη καταπολεμά μεγάλο φάσμα βακτηρίων. Η παράλληλη χορήγηση της πρόπολης με τα αντιβιοτικά μειώνουν τις βλάβες, που προκαλούν τα τελευταία στον οργανισμό. Η πρόπολη δρα στο σταφυλόκοκκο, στο στρεπτόκοκκο, που είναι υπεύθυνοι για μολύνσεις της στοματικής κοιλότητας. Το σιναμικό οξύ, ορισμένα αρωματικά συστατικά και πολλά φλαβονοειδή είναι ουσίες, που συντελούν την αντιβακτηριακή δράση της πρόπολης. Οι μηχανισμοί που προκαλούν το θάνατο των βακτηριδίων δεν έχουν πλήρως κατανοηθεί, αλλά πολλοί Ιάπωνες ερευνητές απέδειξαν ότι η πρόπολη μπορεί και αναστέλλει τη μικροβιακή ανάπτυξη, προκαλώντας τη ρήξη της κυτταρικής μεμβράνης του βακτηριδίου εμποδίζοντας με αυτό τον τρόπο τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων.

Αντιική δράση της πρόπολης

 Η δράση της πρόπολης κατά των ιών, είναι επίσης πολύ σημαντική και τα φλαβονοειδή που περιέχει, είναι κατά πάσα πιθανότητα υπεύθυνα για αυτή. Η δράση τους κατά των ιών του τύπου έρπη, και των αδενο-ιών έχει πλήρως επεξηγηθεί. Άλλα συστατικά, όπως οι εστέρες και το καφεϊκό οξύ εμπλέκονται στην δράση της πρόπολης. Τέλος, η πρόπολη λόγω της αντιικής της δράσης δρα προληπτικά στη γρίπη, ηπατίτιδα Β και έρπη ζωστήρα.

Αντιμυκητισιακή δράση της πρόπολης

Η πρόπολη αποδεικνύεται αποτελεσματική κατά των παθογόνων μύκητων που ταλαιπωρούν την επιδερμίδα. Στη δερματολογία και στην κοσμητολογία εξασφαλίζει τη λάμψη και τη στιλπνότητα του δέρματος, μειώνοντας τα Candida και Microsporum. Φαίνεται ότι η πρόπολη ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα και παράγει μεγαλύτερο αριθμό μακροφάγων, απαραιτήτων για την εξολόθρευση των μυκητών και των βακτηρίων.

Επουλωτική δράση της πρόπολης

Η πρόπολη επιταχύνει την επούλωση των κατεστραμμένων ιστών, κυρίως χάρη στα αιθέρια έλαια. Η αντιοξειδωτική δράση της πρόπολης έχει μεγάλη επίδραση στην αναγέννηση κατεστραμένων κυττάρων, η οποία οφείλεται στα φλαβονοειδή, που περιέχει και τα οποία δεσμεύουν τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου.

Αντιπαρασιτική δράση της πρόπολης

Η πρόπολη είναι αποτελεσματική στην αναστολή των παρασίτων, όπως Τριχομονάδα, Τρυπανόσωμα κτλ. Η αντιπαρασιτική της δράση οφείλεται στην αναστολή της σύνθεσης της πρωτεϊνης τους.

Αντιφλεγμονώδης δράση της πρόπολης

Μια πιθανή εξήγηση της αντιφλεγμονώδους δράσης της πρόπολης είναι η αναστολή της σύνθεσης της προσταγλανδίνης, που είναι υπεύθυνη για την εκδήλωση της φλεγμονής.Η επιστημονική έρευνα έχει αποσαφηνήσει πλήρως τις αξιόλογες αντιβιοτικές, αντιφλεγμονώδεις, αντιβακτηριακές, αντιμυκητιασικές, αντιοξειδωτικές και αναλγητικές ιδιότητές της, χάρη στις οποίες έχει βρει πλήθος εφαρμογών στη σύγχρονη θεραπευτική και κοσμητολογία. Όπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κάποιος η μέλισσα και τα παράγωγά της και ιδιαίτερα η πρόπολη είναι υψίστης σημασίας για φαρμακευτική, θεραπευτική, διατροφική και κοσμητολογική χρήση. Πάνω από όλα όμως όπως πεσσιμιστικά αλλά και προφητικά διατύπωσε ο Αϊνστάιν όταν αυτό το θαύμα της φύσης, η μέλισσα, πάψει να ζει στον πλανήτη μας τότε θα απομένουν μόνο τέσσερα χρόνια ζωής για τον πλανήτη και κατ’ επέκταση για τον ίδιο τον άνθρωπο.

__________________________

Η Βασιλιάννα Παντελέων είναι Διατροφολόγος-Διαιτολόγος

Οι ερευνητές, που δημοσίευσαν τις σχετικές μελέτες στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με το BBC και τα πρακτορεία Ρόιτερς και Γαλλικό, μελέτησαν τις επιπτώσεις μιας κατηγορίας χημικών ουσιών, των νεονικοτινοειδών, που από τη δεκαετία του ΄90 χρησιμοποιούνται σε πάνω από 100 χώρες τόσο στη γεωργία, όσο και στους κήπους.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα παρασιτοκτόνα -που έχουν δημιουργηθεί έτσι ώστε να πλήττουν το νευρικό σύστημα των επιβλαβών παρασίτων- προκαλούν μείωση 85% στην παραγωγή των βασιλισσών. Η μυστηριώδης και μαζική μείωση των πληθυσμών των μελισσών διεθνώς πλήττει όχι μόνον τους μελισσοκόμους, αλλά γενικότερα τη γεωργική παραγωγή, καθώς δυσκολεύει την επικονίαση των φυτών. Σε ορισμένες χώρες ιδίως, οι αριθμοί των μελισσών έχουν υποχωρήσει δραματικά, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Πολλές αιτίες έχουν προταθεί για αυτή την εξέλιξη, όπως ασθένειες των μελισσών, παράσιτα, εντομοκτόνα- παρασιτοκτόνα ή ένας συνδυασμός αυτών και άλλων πιθανών αιτιών. Οι νέες μελέτες δείχνουν ότι τα παρασιτοκτόνα είναι σίγουρα ανάμεσα σε αυτές τις αιτίες. Τα νεονικοτινοειδή, που μεταξύ άλλων χρησιμοποιούνται στις καλλιέργειες δημητριακών, συχνά ψεκάζονται στους σπόρους, πριν καν αυτοί φυτευτούν στο χώμα, με συνέπεια, καθώς το φυτό αναπτύσσεται, κάθε μέρος του να περιέχει το παρασιτοκτόνο, γεγονός που καθιστά το τελευταίο πιο αποτελεσματικό. Όμως, με αυτό τον τρόπο, η χημική ουσία εισέρχεται επίσης στη γύρη και το νέκταρ, με συνέπεια να πλήττει τις μέλισσες.

Οι Βρετανοί ερευνητές, μέσα από παρατηρήσεις και συγκριτικά πειράματα, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι κυψέλες που δεν εκτίθενται στο παρασιτοκτόνο, αφενός είναι κατά 12% μεγαλύτερες σε μέγεθος και αφετέρου παράγουν περίπου 14 βασίλισσες η κάθε μία, ενώ όσες εκτίθενται στα νεονικοτινοειδή, παράγουν μόλις δύο βασίλισσες κατά μέσον όρο.

Από την άλλη, οι Γάλλοι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι, όταν οι μέλισσες εκτίθενται στις εν λόγω χημικές ουσίες, σε μεγάλο βαθμό δεν μπορούν πια να βρουν τον δρόμο για να γυρίσουν στην κυψέλη τους, καθώς χάνουν πια την ικανότητα προσανατολισμού και έτσι αντιμετωπίζουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν. H βρετανική έρευνα μελέτησε κυρίως την επίδραση της ουσίας imidacloprid, ενώ η γαλλική του thiamethoxam.

Και στις δύο περιπτώσεις (μείωση αριθμού βασιλισσών, απώλεια προσανατολισμού), κατά τους ερευνητές, οι αποικίες των μελισσών κινδυνεύουν με σημαντική μείωση πληθυσμού, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια την επιβίωσή τους, σε συνδυασμό με τις πιέσεις και από άλλους παράγοντες.

Οι επιστήμονες εισηγούνται στις αρμόδιες αρχές να επανεξετάσουν τα τεστ ασφαλείας για τις συγκεκριμένες χημικές ουσίες, καθώς μέχρι σήμερα η προσοχή στρέφεται στο αν η εφαρμοζόμενη δόση σκοτώνει τις μέλισσες, όμως, όπως φαίνεται, ο κίνδυνος είναι έμμεσα θανατηφόρος, ακόμα κι όταν τα έντομα δεν πεθαίνουν άμεσα από τα παρασιτοκτόνα.

Τα νεονικοτινοειδή αποτελούν μία επικερδή αγορά πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ παγκοσμίως. Αν και μερικές χώρες έχουν εφαρμόσει μερική απαγόρευση, μία πλήρης παγκόσμια απαγόρευση, όπως προτείνουν ορισμένες οικολογικές οργανώσεις, φαίνεται μάλλον αδύνατη.

Να υπενθυμίσουμε ότι το θέμα της  μαζικής απώλειας μελισσών έχουν φέρει στο ευρωκοινοβούλιο οι Οικολόγοι Πράσινοι με ερώτηση  και παρέμβαση στην ολομέλεια Μιχάλη Τρεμόπουλου κατά τη συζήτηση σχετικής προφορικής ερώτησης για τις προοπτικές των ευρωπαϊκών προγραμμάτων για τη μελισσοκομία μετά το 2013  προς τον Επίτροπο Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου. Επίσης έχει ζητηθεί  να παρθούν αγρο-περιβαλλοντικά μέτρα για να προστατευθούν οι μέλισσες και άλλα επικονιαστικά έντομα ενώ το πρόβλημα όπως παρουσιάζεται στην χώρα μας  συζητήθηκε κατά την επίσκεψη στα γραφεία της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδας και τη συνάντηση με αντιπροσωπία της διοίκησης στην οποία συμμετείχαν ο αντιπρόεδρος κ. Βασίλης Ντούρας, η ταμίας κα Χριστίνα Κουβαρά και ο διοικητικός σύμβουλος κ. Γιώργος Σαμαράς.

Πηγή: tvxs.gr

Ο μαζικός θάνατος αποικιών μελισσών σε πολλά σημεία του πλανήτη ενδέχεται να αποτελεί ένα μέρος μόνο της μεγάλης, βαθιάς και αυξανόμενης απειλής -που προέρχεται από τη μόλυνση του περιβάλλοντος- και για τα αποθέματα τροφών για τους ανθρώπους, προειδοποιεί σχετική έκθεση των Ηνωμένων Εθνών.

Η εξασθένιση των άνθεων των φυτών, η μεγάλη εξάπλωση των παρασίτων, η αλόγιστη χρήση μικροβιοκτόνων είναι μερικοί μόνο από τους δεκάδες παράγοντες της μόλυνσης του αέρα που οδήγησαν στην πρόσφατη κατάρρευση των αποικιών των μελισσών, κυρίως στη Βόρεια Αμερική (μείωση κατά 30%) και στην Ευρώπη (επίσης 30%), αναφέρεται στην έκθεση του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του ΟΗΕ.

Αυτό το «κοκτέιλ» προβλημάτων μόλυνσης -σπανίως υπάρχει ένα μόνο πρόβλημα, το οποίο είναι και εύκολο να εντοπιστεί και να αντιμετωπιστεί- ενδέχεται να πλήξει και τις άγριες μέλισσες και άλλα έντομα που η ύπαρξή τους είναι ζωτικής σημασίας για την γονιμοποίηση της πατάτας , της σόγιας, των μήλων και δεκάδων άλλων προϊόντων.

«Είναι τελικώς η κορυφή του παγόβουνου αυτό που γίνεται με τις μέλισσες;» αναρωτιέται ο Πίτερ Νιούμαν, επικεφαλής συντάκτης της έκθεσης του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του ΟΗΕ, που τιτλοφορείται «Η εξαφάνιση των μελισσών και οι διάφορες απειλές για τα έντομα».

«Δεν υπάρχει άμεση απειλή για τη γονιμοποίηση των μελισσών αλλά είναι προδιαγεγραμμένη», ανέφερε ο κ. Νιούμαν που έκανε έκκληση «να κάνουμε όλοι κάτι για να ενισχύσουμε τα έντομα για τις μελλούμενες γενιές».

Στην έκθεση αναφέρεται ότι μεγάλη θνησιμότητα σε αποικίες μελισσών καταγράφεται και στην Κίνα, στην Αίγυπτο αλλά και στην Λατινική Αμερική.

«Υπάρχουν ενδείξεις ότι το πρόβλημα επεκτείνεται και τείνει να γίνει παγκόσμιο, αφού σε ορισμένες περιοχές της γης υπάρχει μείωση των μελισσών κατά 85%–στη Μέση Ανατολή, για παράδειγμα» ανέφερε εκφράζοντας τη λύπη του ο κ. Νιούμαν.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι μέλισσες, οι πεταλούδες και τα σκαθάρια, όπως και τα πουλιά, εκτιμάται ότι προσφέρουν ετησίως στην ανθρώπινη οικονομία εργασία αξίας 153 δισεκατομμυρίων ευρώ, δηλαδή το 9,5% της συνολικής αξίας της εργασίας για την παραγωγή ανθρώπινης τροφής, επισήμανε ο κ. Νιούμαν αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι μόνο στις ΗΠΑ πάνω από δύο εκατομμύρια αποικίες μελισσών προσφέρουν στον άνθρωπο την πολύτιμη γονιμοποίηση των ειδών προς βρώση με το συνεχές γυρολόγημά τους από φυτό σε φυτό και από λουλούδι σε λουλούδι.

Με δεδομένο ότι από τα 100 είδη λαχανικών που προσφέρουν το 90% της τροφής στον κόσμο, τα 70 είδη γονιμοποιούνται από τις μέλισσες, γίνεται σαφής η ανεκτίμητη προσφορά τους και οι αυξημένες ευθύνες των ανθρώπων για τη σωτηρία τους, προστίθεται στην έκθεση.

Πηγή: ΑΠΕ

Στη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκαν σειρά προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ελληνική μελισσοκομία στην προσπάθεια περαιτέρω ανάπτυξής της ενώ στο επίκεντρο βρέθηκε η πρόσφατη ερώτηση του κ. Τρεμόπουλου για το θέμα της μαζικής απώλειας μελισσών που ξεκίνησε από τις Η.Π.Α. και άρχισε να εμφανίζεται και σε ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία, αποτελεί μεγάλο κίνδυνο και για την παγκόσμια παραγωγή τροφίμων.

Η ερώτηση των Οικολόγων Πράσινων αναφέρεται σε πρόσφατες έρευνες για τα αίτια του προβλήματος στην Ευρώπη, που το συνδέουν με την εγκατάλειψη της υπαίθρου αλλά και με την εντατική χρήση αγροχημικών. Τονίζει επίσης την ανεπάρκεια των πόρων που διαθέτει η Ε.Ε. για να προστατέψει το φυσικό κεφάλαιο της αγροτικής οικονομίας. Καλεί, τέλος, από την Κομισιόν να ενισχύσει τα αγροπεριβαλλοντικά μέτρα, να στηρίξει τους μικρούς παραγωγούς στις μειονεκτικές περιοχές και να ενθαρρύνει τη δημιουργία ζωνών «οικολογικής ανάκαμψης» όπως ζητούσε το ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου για τη μελισσοκομία το 2008.

«Το πρόβλημα με τις μέλισσες δείχνει ότι είμαστε πολύ πιο εξαρτημένοι από την οικολογική ισορροπία από ότι θέλουμε να φανταζόμαστε. Είναι απόλυτη προτεραιότητα να παρθούν επειγόντως ουσιαστικά μέτρα για το αγροτικό περιβάλλον, πριν το πρόβλημα γίνει ανεξέλεγκτο. Το μέλλον της αγροτικής οικονομίας μας αφορά όλους και πρέπει να μας κινητοποιήσει έγκαιρα» δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος και ενημέρωσε την Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων για την απάντηση της απερχόμενης Επιτρόπου κ. Boel από την οποία προκύπτει ότι ελάχιστα φαίνεται να ενδιαφέρουν την Κομισιόν οι ανησυχητικές απώλειες μελισσών, που απειλούν να θέσουν σε κίνδυνο ακόμη και το ίδιο το μέλλον της γεωργίας.

Ο αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας κ. Βασίλης Ντούρας σε παρέμβασή του μεταξύ άλλων τόνισε την ανάγκη μεγαλύτερης χρήσης των μελισσοκομικών φυτών στις δενδροφυτεύσεις καθώς δημιουργούν ζώνες προστασίας στις πυρκαγιές, αναφέρθηκε στις καταστροφικές συνέπειες της χρήσης των νεονικοτινοειδών στις καλλιέργειες φυτών για τη ζωή της μέλισσας και ζήτησε τη στήριξη του Έλληνα ευρωβουλευτή στη βασική θέση των μελισσοκόμων να παραμείνει η Ελλάδα χώρα ελεύθερη μεταλλαγμένων καθώς η ελληνική μελισσοκομία θα πληγεί ανεπανόρθωτα από την πιθανή ύπαρξη Γενετικά Τροποποιημένων Οργανισμών.

Σημειώνεται ότι η Ο.Μ.Σ.Ε. με πρόσφατη παρέμβασή της προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης δηλώνει κατηγορηματικά αντίθετη στην προοπτική έγκρισης της καλλιέργειας και εμπορίας των Γ.Τ.Ο. στη χώρα μας αναπτύσσοντας σειρά επιχειρημάτων ως ακολούθως:

«Πέρα από τα προβλήματα βιοηθικής που ανακύπτουν -το κατά πόσο και μέχρι ποιο όριο μπορεί ο άνθρωπος να παρεμβαίνει στη φύση και να αναλαμβάνει το ρόλο του Θεού- η επιστημονική διασφάλιση είναι ανύπαρκτη τόσο για την παραγωγή όσο και για την κατανάλωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών, καθώς η γενετική τροποποίηση είναι μια μη προβλεπόμενη διαδικασία. H επιστήμη δε διαθέτει σήμερα μοντέλο πρόβλεψης της συμπεριφοράς των γονιδίων που θα διαφύγουν και, κατά συνέπεια, δυνατότητα εκτίμησης και παρακολούθησης αυτών των κινδύνων. Το τρομακτικότερο όλων είναι πως δεν υπάρχει διαδικασία απόσυρσης του γενετικού υλικού.

Ειδικότερα για τη μέλισσα η εξελικτική πίεση που θα ασκηθεί τόσο σε αυτό καθαυτό το έντομο όσο και στους εχθρούς του είναι άγνωστη. Επιπλέον, αφαιρείται το δικαίωμα των παραγωγών να παράγουν ασφαλή και ποιοτικά προϊόντα, βιολογικά ή ολοκληρωμένης διαχείρισης, παραδοσιακά, ονομασίας προέλευσης κλπ. καθώς η συνύπαρξη καλλιεργειών Γ.Τ.Ο. και συμβατικών καλλιεργειών δεν θα αποκλείσει την παρουσία της μέλισσας στους αγρούς με Γ.Τ.Ο. και συνεπακόλουθα τη μεταφορά γύρης και νέκταρος στην κυψέλη και άρα την παρουσία τους και στα προϊόντα της μέλισσας. Βέβαια, η ανίχνευση του οποιουδήποτε ποσοστού γενετικά τροποποιημένων ουσιών σε προϊόντα όπως το μέλι, επιβάλλει την οριστική απόσυρση και καταστροφή του προϊόντος και όχι απλά την επιβολή υποχρεωτικής σήμανσης. Ακόμη όμως και όταν δεν υπάρχει επιμόλυνση ο μελισσοκόμος θα πρέπει να επιβαρυνθεί με υψηλό κόστος αναλύσεων για να το αποδείξει.

Βέβαια, όταν ελλοχεύει ο κίνδυνος ένα τόσο αγνό προϊόν όπως το μέλι να είναι επιμολυσμένο λόγω της καλλιέργειας Γ.Τ.Ο., είναι άγνωστη και η αποδοχή που θα έχει από το καταναλωτικό κοινό. Υπάρχει φόβος το όλο γεγονός να αντιμετωπιστεί με σκεπτικισμό και έτσι να υπάρχει αντίκτυπος τόσο στη ζήτηση του προϊόντος όσο και στην τιμή του. Φυσικά, αν η χώρα παραμείνει ελεύθερη μεταλλαγμένων, τα μελισσοκομικά προϊόντα ενδεχόμενα να μπορέσουν να απολαύσουν υψηλότερης τιμής, λόγω ακριβώς αυτής της αγνότητάς τους και της μηδενικής επιμόλυνσης με Γ.Τ.Ο..

Προβλήματα θα αντιμετωπίσει ο κλάδος της μελισσοκομίας και με πειραματικές καλλιέργειες ή καλλιέργειες Γ.Τ.Ο. που δεν προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση. Παράδειγμα: Γενετικά τροποποιημένες λεύκες δεν θα έχουν κάποια σχετική έγκριση από την Ε.Ε. αφού δεν προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, αλλά με μαθηματική ακρίβεια προβλέπεται να γίνει επιμόλυνση του μελιού από μέλισσες που θα βρεθούν εκεί.

Οι Γ.Τ.Ο. εξ ορισμού έχουν ανταγωνιστικό προβάδισμα έναντι των συμβατικών καλλιεργειών και άρα ακολουθεί μείωση της βιοποικιλότητας και συνεπακόλουθα μείωση και υποβάθμιση των μελισσοβοσκών. Στις καλλιέργειες Γ.Τ.Ο. η προσέλκυση των μελισσών είναι διαφορετική και μη προβλέψιμη και άρα συνέπειες παρατηρούνται τόσο στη συλλογή γύρης όσο και νέκταρος για τα μελισσοσμήνη, με άμεσα αποτελέσματα στην ύπαρξη και εύρεση τροφής.

Πρόσφατες εργασίες δείχνουν καθαρά την αρνητική επίδραση της τοξίνης Cry1Ab, που περιέχει ο γενετικά τροποποιημένος αραβόσιτος στη μέλισσα και ιδιαίτερα στην ικανότητα επικοινωνίας, στην ικανότητα μάθησης και στη δραστηριότητα της συλλογής τροφής. Άλλες έρευνες σε γενετικά τροποποιημένο αραβόσιτο έδειξαν ότι άλλαξε η επιφάνεια του εντέρου των μελισσών και μειώθηκε τόσο πολύ η αντίσταση του ανοσοποιητικού τους συστήματος, ώστε άρχισαν να προσβάλλονται πολύ εύκολα από διάφορα παράσιτα και να μειώνεται δραματικά ο πληθυσμός τους. Έρευνες σε μεταλλαγμένη σόγια που δόθηκε ως τροφή σε νεαρές μέλισσες έδειξαν ότι η τροφοδότηση αυτή είχε πολύ μεγάλη επίδραση στην ανάπτυξη των υποφαρυγγικών τους αδένων (είναι οι αδένες που παράγουν τον βασιλικό πολτό). Επίσης η ίδια τοξίνη όταν χορηγήθηκε σε αναπτυσσόμενες μορφές μελισσών (λάρβες) προκάλεσε μείωση της σωματικής μάζας και θάνατο.

Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω, καταλήγει η Ο.Μ.Σ.Ε., έχουμε τη δυνατότητα ως κράτος να λάβουμε προστατευτικά μέτρα υιοθετώντας υψηλότερο επίπεδο προστασίας από αυτό των κοινοτικών ρυθμίσεων διότι η αρχή της προφύλαξης έχοντας ως πυλώνες τις έννοιες του κινδύνου και της επιστημονικής αβεβαιότητας μας δίνει τη δυνατότητα να αξιολογήσουμε διαφορετικά αυτές τις έννοιες σε σχέση με την αξιολόγηση που κάνουν τα κοινοτικά όργανα».