www.ecology-salonika.org » Βία – Μη Βία

Μάνος Χατζιδάκις: «Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι»

odysseas — Sat, 12 May 2012 12:23:09 +0000

O Mάνος Χατζιδάκις αποδυκνύει για μια ακόμη φορά ότι ήταν μπροστά για την εποχή του και είχε μάτια και αυτιά ανοιχτά φιλτράροντας το κάθε τι που συνέβαινε και έχοντας ταχύτατα αντανακλαστικά το κατέγραφε και το παρατηρούσε. Έμπαινε σε βάθος στα φαινόμενα της εποχής και γι’ αυτό κατάφερε να είναι διαχρονικός. Παρακάτω παραθέτουμε αυτούσιο ένα κείμενό του για το νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του. Το κείμενο αυτό είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λίστ και Μπάρτον. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία.

«Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.

Οι παρελάσεις των αγανακτισμένων

odysseas — Thu, 29 Mar 2012 08:34:58 +0000

του Νίκου Τζένου

Παρά το γεγονός ότι στον τόπο μου είχα για πολλά χρόνια την ιδιότητα του «επισήμου» (κατά το «πρωτόκολλο» συνεχίζω να την έχω), ουδέποτε ανέβηκα σε εξέδρα. Γενικώς δεν συμπαθώ τα απογυμνωμένα από κάθε ουσία και περιεχόμενο πατριωτικά «ταραντατζούμ», τους διαγκωνισμούς για μια καλύτερη θέση στην εξέδρα, τους μικροκαβγάδες μεταξύ γονέων για το ποιανού το «καμάρι» θα είναι ο σημαιοφόρος, τη μαζική ρατσιστική υστερία στην περίπτωση που ο σημαιοφόρος είναι ένα παιδί αλβανικής καταγωγής.

Από αυτή την άποψη δεν έχω κάποιο προσωπικό λόγο να υπερασπιστώ την «τάξη», την «ευρυθμία» και τους πολιτικούς που έγιναν στόχος των «αγανακτισμένων» στο Ηράκλειο, στην Πάτρα, την Κοζάνη, Λάρισα κλπ. Θεωρώ όμως ότι έχω ένα πολιτικό λόγο να το κάνω, που συνδέεται ευθέως με την προστασία του κοινοβουλευτισμού και των δημοκρατικών θεσμών.

Τα γεγονότα της Ρόδου κατά τον εορτασμό –επέτειο της ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα που προηγήθηκαν (πριν ένα μήνα περίπου) οφείλουν να προβληματίσουν τον κάθε σκεπτόμενο πολίτη. Τι έγινε εκεί;

Ομάδα από 250 «αγανακτισμένους» όρμησε στην εξέδρα και έτρεψε σε άτακτη φυγή τους κακούς πολιτικούς. Όλοι αιρετοί. Περιφερειάρχης, δήμαρχοι, βουλευτές. Οι μόνοι που έμειναν απτόητοι ήταν οι στρατηγοί και οι παπάδες. Αφού οι αγανακτισμένοι εκτέλεσαν το επαναστατικό τους καθήκον συνεχίστηκε η παρέλαση. Οι μαθητές της Ρόδου παρέλασαν ενώπιον των «υγειών δυνάμεων του έθνους» απαλλαγμένοι από την παρουσία των κακών πολιτικών. Ο λαός της Ρόδου παρέμεινε και αποδέχτηκε ως «φυσική του ηγεσία» ένστολους και ρασοφόρους.

Για ένα κομμάτι της Ελληνικής αριστεράς αυτό που συνέβη στη Ρόδο και στη συνέχεια σε όλη την Ελλάδα, είναι αναγκαία μορφή αντίστασης, έκφραση Ριζοσπαστισμού των μαζών και άλλα παρόμοια ηχηρά. Κατά τη γνώμη μου είναι ένα χυδαίο άλλοθι αγωνιστικότητας , μία ψευδαίσθηση πολιτικής παρέμβασης και όχι μόνο αυτό. Είναι η πρωταρχική έκφραση του φασιστικού φαινομένου όπως το ανέλυσε ο μεγάλος θεωρητικός της αριστεράς Antonio Gramsci, που εκδηλώθηκε στην Ιταλία τη δεκαετία 1920-1930.

Η Ελληνική αριστερά αγνοεί (ή ξεχνά) ότι ο φασισμός και ο Ναζισμός ήταν μαζικά κινήματα αγανακτισμένων που ως πρώτο στόχο είχαν το «Σάπιο Κοινοβουλευτισμό» και τους εκφραστές του. Εκείνους δηλαδή που στα πλαίσια του «αντιπροσωπευτικού συστήματος» εκλέγει ο λαός για να τον εκπροσωπήσουν.

Προφανώς κάποιοι από τους Ηγέτες της αριστεράς, που μπήκαν από μικροί στα «βάσανα» της πολιτικής, δεν «προκάμανε» να διαβάσουν και αδυνατούν να κατανοήσουν ότι οι παρελάσεις των αγανακτισμένων είναι το φίδι που βγήκε από το αυγό που εκκολάφτηκε στην «πάνω πλατεία» το προηγούμενο καλοκαίρι.

Για όσους επιμένουν να θεωρούν την εκδίωξη των πολιτικών από τις παρελάσεις (και όχι μόνο) ως έκφραση αριστεροσύνης, θυμίζω ότι:

Αφού ο Ναζισμός ξεκαθάρισε τους λογαριασμούς του με τον «Σάπιο Κοινοβουλευτισμό» και τους εκφραστές του, αφού απαξίωσε και αποθωράκισε τον κοινοβουλευτισμό, είχε πλέον την άνεση να στείλει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης κομμουνιστές , σοσιαλιστές, δημοκράτες, αλλά και 8000 προτεστάντες κληρικούς που όψιμα αποφάσισαν να εναντιωθούν στο Ναζισμό.

_________________

Ο Νίκος Τζένος είναι δικηγόρος, πρώην Δημοτικός Σύμβουλος και Αντιδήμαρχος του Δήμου Καλαβρύτων και μέλος του Πανελλαδικού Συμβουλίου των Οικολόγων Πρασίνων.

Πηγή: thebest.gr

Τί να κάνω; Παρέλαση;

odysseas — Fri, 23 Mar 2012 13:41:38 +0000

Μέχρι πότε θα συντηρούμε τους αναχρονιστικούς και αντικοινωνικά δαπανηρούς θεσμούς των (μαθητικών -στρατιωτικών) παρελάσεων και της υποχρεωτικής θητείας;

ΚΑΤΑΡΓΗΣΤΕ τις παρελάσεις και την υποχρεωτική θητεία

ούτε λεπτό στο στρατό, ούτε ευρώ στη στρατιωτική βιομηχανία

Αφοπλισμός και αποστρατικοποίηση της Μεσογείου

Πατρίδα μας η Γη

one race, one love, one planet

Ηλιόσποροι

www.iliosporoi.net

Ηλεκτρομαγνητικό όπλο των ΗΠΑ προκαλεί αφόρητο αίσθημα ζέστης

odysseas — Sun, 18 Mar 2012 06:27:04 +0000

Ένα αίσθημα αφόρητου καύσου εμφανίζεται από το πουθενά και κάνει το στόχο να απομακρυνθεί έντρομος. Το αμερικανικό Πεντάγωνο επέδειξε στους δημοσιογράφους το «Σύστημα Ενεργού Άρνησης», ή ADS, ένα όπλο ηλεκτρομαγνητικών ακτίνων για την απώθηση εχθρών και διαδηλωτών.

«Δεν θα το δεις, δεν θα το ακούσεις, δεν θα το μυρίσεις. Σίγουρα όμως θα το νιώσεις» σχολίασε ο συνταγματάρχης Τρέισι Ταφόλα, διευθυντής της Κοινής Διεύθυνσης Μη Θανατηφόρων Όπλων του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας. Το ADS αναπτύχθηκε για λογαριασμό της υπηρεσίας από την εταιρεία οπλικών συστημάτων Raytheon.

Η επίδραση του όπλου είναι τόσο έντονη ώστε αναγκάζει το στόχο να το βάλει γρήγορα στα πόδια, επιβεβαιώνει ο ρεπόρτερ του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων που ένιωσε στο πετσί του την ηλεκτρομαγνητική ακτίνα.

Ο τετράγωνος πομπός του ADS, σχεδιασμένος να τοποθετείται πάνω σε οχήματα Humvee, εκπέμπει ηλεκτρομαγνητικά κύματα με μήκος κύματος μερικών χιλιοστών, τα οποία θερμαίνουν τα μόρια νερού και λίπους στο δέρμα του στόχου σε απόσταση μέχρι και ενός χιλιομέτρου.

Η αρχή λειτουργίας είναι ίδια με αυτή στην οποία βασίζονται οι φούρνοι μικροκυμάτων. Η διαφορά είναι το μεγαλύτερο μήκος κύματος του ADS, το οποίο εμποδίζει την ακτινοβολία να φτάσει σε βάθος μεγαλύτερο από 0,4 χιλιοστά μέσα στο δέρμα. Αυτό σημαίνει ότι το όπλο είναι ασφαλές, παρόλο που η ισχύς του είναι 100 φορές μεγαλύτερη από ό,τι ο πομπός ενός φούρνου μικροκυμάτων.

«Έχουμε πραγματοποιήσει περισσότερα από 11.000 πειράματα έκθεσης σε ανθρώπους. Είχαμε μόνο δύο τραυματισμούς που απαιτούσαν ιατρική φροντίδα αλλά και στις δύο περιπτώσεις οι βλάβες αποκαταστάθηκαν χωρίς επιπλοκές» διαβεβαίωσε η Στέφανι Μίλερ, η οποία μέτρησε τις επιδράσεις του όπλου στο Ερευνητικό Εργαστήριο της Πολεμικής Αεροπορίας.

Προϊόν ερευνών που διήρκεσαν 15 χρόνια, το ADS θεωρείται πλέον έτοιμο για χρήση. Επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί το 2010 στον πόλεμο του Αφγανιστάν, τελικά όμως αποσύρθηκε πριν τεθεί σε δράση.

Δεδομένου ότι το Πεντάγωνο συνεχίζει να επενδύει στα λεγόμενα μη θανατηφόρα όπλα, τo ADS προορίζεται να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο σε στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά και σε σταθμούς ελέγχου σε δρόμους και σε λιμάνια, ακόμα και για τον έλεγχο του πλήθους σε διαδηλώσεις.

Η Raytheon, πάντως, δεν έχει ακόμα δεχτεί παραγγελίες από την αμερικανική κυβέρνηση.

Πηγή: www.alterthess.gr

Μικρό εγχειρίδιο πολιτικής ανυπακοής

odysseas — Sat, 31 Dec 2011 22:02:27 +0000

Το δώρο του Αι-Βασίλη στους αναγνώστες αυτού του δικτυακού τόπου

Η μη βίαιη πολιτική ανυπακοή μπορεί να έχει διάφορες μορφές: το ξερίζωμα γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, το «κατέβασμα» διαφημιστικών πινακίδων, οι κλόουν ακτιβιστές, το ξεφούσκωμα ελαστικών σε μεγάλα 4x4 πόλης, η επιθεώρηση πυρηνικών εργοστασίων από πολίτες, η παρουσία ερασιτεχνών του θεάματος, ο οικολογικός ακτιβισμός, η στέγαση μεταναστών χωρίς χαρτιά.

Οι νέες αυτές μορφές πολιτικής δράσης πολλαπλασιάζονται, ενισχύονται και διαχέονται, ειδικά μέσα από την συλλογικότητα των Ανυπάκουων (Les desobeissants). Εδώ και τρία χρόνια οι Ανυπάκουοι οργανώνουν σεμινάρια πρακτικής εκπαίδευσης στην πολιτική ανυπακοή για διάφορες οργανώσεις (πολιτικές, συνδικαλιστικές κτλ) και έγιναν γνωστοί από τις επικοινωνιακές τους δράσεις.

Αυτό το εγχειρίδιο είναι εμπνευσμένο από τα σεμινάρια: πρακτικό και πολύ σαφές, αποτελεί έναν πραγματικό εκπαιδευτικό οδηγό. Έχει ένα θεωρητικό κεφάλαιο, όπου παρουσιάζονται σκέψεις γύρω από την ανυπακοή και την μη βία, αλλά και ένα πρακτικό, όπου αναλύονται όλα τα στάδια των δράσεων, από την οργάνωση έως και την πραγματοποίηση. Τέλος υπάρχουν δύο κεφάλαια, ένα αφιερωμένο στα ΜΜΕ (προτάσεις για αποτελεσματική επικοινωνία) και ένα στην δικαιοσύνη (αξιολόγηση κινδύνων και οδηγός νομικών συμβουλών). Όλα τα κεφάλαια εξειδικεύονται με παραδείγματα και φωτογραφίες.

Ο Ξαβιέ Ρενού (Xavier Renou) είναι κοινωνικός ακτιβιστής, μέλος πολλών συλλογικοτήτων (Ανυπάκουοι, Έξοδος από την Πυρηνική Ενέργεια, Γενοκτονία αλά Γαλλικά). Είναι πρώην συντονιστής της καμπάνιας για τον πυρηνικό αφοπλισμό της Greenpeace, διαχειρίζεται τον ιστότοπο desobeir.net και οργανώνει σεμινάρια σχετικά με την πολιτική ανυπακοή σε όλη την Γαλλία. Έχει γράψει το βιβλίο «Η ιδιωτικοποίηση της βίας» (εκδ. Agone 2006).

Συλλογική μετάφραση και επιμέλεια στα ελληνικά Ηλιόσποροι (δίκτυο νέων για την κοινωνική και πολιτική οικολογία).

Εκδόσεις Ηλιόσποροι 2011 (Για ελεύθερη διαδικτυακή διακίνηση), www.iliosporoi.net, iliosporoi@yahoo.gr

Για να κατεβάσετε το βιβλίο σε μορφή αρχείου pdf (1,3 Mb) πατήστε με το ποντίκι σας πάνω στη φωτογραφία του εξώφυλου ή ΕΔΩ

Σε έντυπη μορφή κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΑΝΤΙΓΟΝΗ, σε περιορισμένα συλλεκτικά αντίτυπα και συμβολική τιμή για τη στήριξη του συγγραφέα και της οργάνωσης Les desobeissants (οι ανυπάκουοι).Περισσότερες πληροφορίες info@antigone.gr

Το «μορφωμένο» τεθωρακισμένο του Πολυτεχνείου.

odysseas — Wed, 16 Nov 2011 14:46:28 +0000

Τι έγινε το άρμα μάχης που μπήκε εκείνη τη νύχτα στο Πολυτεχνείο;

Το άρμα “υπηρέτησε” μέχρι την απόσυρσή του, σε μονάδες του Έβρου, απ΄ όπου και η φωτογραφία που κράτησε για ενθύμιο, ο στρατιώτης. Με αρκετή δόση …μαύρου χιούμορ -κατάμαυρου και ατυχούς- κάποιοι αξιωματικοί είχαν “κολλήσει” στο άρμα μάχης το παρατσούκλι“μορφωμένος”, επειδή είχε μπει στο Πολυτεχνείο! Τώρα εκτίθεται στο ΚΕΤΘ.

Η “ταυτότητα” του άρματος: ΑΜΧ-30 Γαλλικής κατασκευής. Η Ελλάδα είχε 140 Γαλλικά άρματα ΑΜΧ-30. (σ.σ. Αλήθεια υπάρχει κανείς να μας πει αν η αγορά τους έχει εξοφληθεί ή ακόμη μέχρι σημερα πληρώνουμε τα τοκοχρεωλύσια της αγοράς;)

Ο στρατιώτης ο οποίος έβγαλε αναμνηστική φωτογραφία με το έτσι κι αλλιώς ιστορικό άρμα, είχε υπηρετήσει ως πυροβολητής το 1985-1986, στην 1ηΕΜΑ, 2ηΙΛΗ στην Αλεξανδρούπολη. “Το ΑΜΧ-30 με αριθμό Νο-84337 ήταν διοικητικό, με τις περισσότερες ώρες ασκήσεων. Στο ημερολόγιο του άρματος δεν έγραφε τίποτα για το βράδυ της 17 Νοεμβρίου1973. Ήταν το γνωστό μας 37άρι”, γράφει ο παλιός μαυροσκούφης.

Ο στρατιώτης που οδήγησε το άρμα στο Πολυτεχνείο, θυμάται…

Η εισβολή του άρματος μάχης στο Πολυτεχνείο, δεν σημάδεψε μόνο τους εξεγερμένους μέσα από τη πύλη που τσακίστηκε από τους τόνους χάλυβα που έπεσαν με ορμή πάνω της. Σημάδεψαν βαθειά τον 20χρονο τότε στρατιώτη που είχε διαταχθεί να οδηγήσει το άρμα μέσα στο Πολυτεχνείο.

Τ΄ όνομά του Α. Σκευοφύλαξ, αλλά μικρή σημασία έχει τ΄ όνομα. Σημαντικές είναι οι αναμνήσεις ενός ανθρώπου, όπως τόλμησε να της πει μία και μοναδική φορά σε συνέντευξή του στο Βήμα, στην επέτειο του 2003.

Η ιστορία πολλές φορές κάνει ανθρώπους απλούς πρωταγωνιστές.

Κάποιες φορές αρνητικούς πρωταγωνιστές. Όπως εκείνο το 20χρονο παιδί στο άρμα μάχης. Η διήγησή του για εκείνη τη νύχτα, ήταν συγκλονιστική:

«Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στον στρατό είχα δέκα μήνες. Ημουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι «μαυροσκούφηδες» ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. «Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα» μας έλεγαν και εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά τον σταθμό του Πολυτεχνείου. «Παλιοκουμμούνια» θα καλοπεράσετε!» λέγαμε».Στα 20 χρόνια του ο A. Σκευοφύλαξ βρέθηκε στη δίνη του κυκλώνα, στην επίλεκτη ομάδα του Σώματος των Τεθωρακισμένων κατέπνιξε την εξέγερση των φοιτητών. «Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 16ης Νοεμβρίου, η ίλη μου πήρε εντολή να ετοιμαστεί για έξοδο. Αποφασίστηκε να βγουν πέντε δικά μας άρματα, κάτι γαλλικά AMX30. Εγώ ήμουν οδηγός στο πρώτο άρμα που βγήκε στον δρόμο». Στο ίδιο άρμα βρίσκονταν ο αξιωματικός Μιχάλης Γουνελάς, ως επικεφαλής, ο ανθυπασπιστής Λάμπρος Κωνσταντέλλος, ως οδηγός εδάφους, ο λοχίας Στέλιος Εμβαλωμένος και ο Γιάννης Τίρπας.«Στη 1.15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαμε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του IKA, στη στάση Σόνια, σταματήσαμε γιατί ο δρόμος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγματα, φωτιές και ακινητοποιημένα λεωφορεία. Με διάφορες μανούβρες αριστερά – δεξιά, μπρος πίσω, άνοιξα τον δρόμο και προχωρήσαμε» θυμάται ο κ. Σκευοφύλαξ. Ο δρόμος για τα τανκς ήταν ανοιχτός πλέον προς το Πολυτεχνείο. «Οταν φτάσαμε στη διασταύρωση της λεωφ. Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, μας έδωσαν εντολή να σταματήσουμε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, μείναμε περίπου μία ώρα. Ο κόσμος θυμάμαι ότι μας φώναζε «είμαστε αδέλφια, είμαστε αδέλφια». Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα»!Την έξοδο των τανκς από το Γουδί θα πληροφορηθούν οι Αθηναίοι από τον εκφωνητή του Πολυτεχνείου, τον Δημήτρη Παπαχρήστο. Παρά τις παρεμβολές της ΚΥΠ, το ραδιόφωνο των εξεγερμένων φοιτητών θα μεταφέρει στους Αθηναίους τον ανατριχιαστικό συριγμό από τις ερπύστριες των τανκς. Ο εκφωνητής απευθύνει έκκληση στα «στρατευμένα νιάτα» να μη χτυπήσουν. «Δεν θα χτυπήσουν τα παιδιά, τα αδέλφια μας οι φαντάροι, το φρούριο της ελευθερίας, το μόνο μέρος της Ελλάδας που είναι ελεύθερο. Δεν έχουμε όπλα. Προτάσσουμε μόνο ανοιχτά τα στήθη μας. Λαέ της Αθήνας, όλοι μαζί το σύνθημα: λαός και στρατός μαζί. Δεν θα χτυπήσει ο στρατός!».Με νεότερη εντολή των στρατιωτικών που κατευθύνουν την επιχείρηση «Εκκένωσις του Πολυτεχνείου» τα πέντε τανκς προωθούνται προς το Μουσείο. H ώρα της αιματοβαμμένης επέμβασης πλησιάζει. «Μας είπαν να πάμε κοντά στο Πολυτεχνείο, αλλά όχι μπροστά στην πόρτα. Αυτό κάναμε. Σταματήσαμε λίγα μέτρα πιο πέρα». Στη θέα των τανκς εκατοντάδες φοιτητές πλησιάζουν στην πύλη, ανεβαίνουν στα κάγκελα, φωνάζουν συνθήματα συναδέλφωσης.Με διάφορους απειλητικούς ελιγμούς και μαρσαρίσματα που ακούγονται σαν κανονιές, οι οδηγοί των τανκς προσπαθούν να κάμψουν το ηθικό των φοιτητών. Ο εκφωνητής του Πολυτεχνείου απευθύνει νέα έκκληση να αποφευχθεί η αιματοχυσία. «Οι φαντάροι δεν ανήκουν στη χούντα. H χούντα στηρίζεται στο μέταλλο, στηρίζεται στα τανκς, στο σίδερο. H καρδιά των φαντάρων έχει τον ίδιο παλμό με τη δικιά μας. Αγαπάτε τους φαντάρους. Ελληνικά στρατευμένα νιάτα, ο λαός δεν σας κρατάει κακία. Ξέρει ότι είστε μαζί μας».

H ώρα έχει πάει 2 το πρωί. «Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Εδειχναν πανικόβλητοι». Ο κ. Σκευοφύλαξ φέρνει στη μνήμη του τα φοβισμένα πρόσωπα των συνομηλίκων του που ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο. Χαμηλώνει το βλέμμα του. «Και εγώ, να σκεφτείς ότι τους έβλεπα σαν μαμούνια που ήθελα να τα φάω»!

Με ολοένα μεγαλύτερη ένταση και αγωνία οι φοιτητές φωνάζουν προς τους στρατιώτες «είμαστε αδέλφια, αφήστε τα άρματα», ενώ ο εκφωνητής του Πολυτεχνείου καλεί το πλήθος να δείξει αυτοσυγκράτηση. «Απομονώστε τους προβοκάτορες. Δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτα με το στρατό. Δεν θέλουμε να χυθεί ελληνικό αίμα». Ο Δημήτρης Παπαχρήστος ψάλλει τον εθνικό ύμνο. Το ίδιο κάνουν και οι χιλιάδες νέοι που βρίσκονται στο Πολυτεχνείο.

Ενα τέταρτο πριν από τις 3 το πρωί οι στρατιωτικοί δίνουν προθεσμία λίγων λεπτών στους φοιτητές για να αποχωρήσουν από το Πολυτεχνείο, να παραδοθούν. Κάποιοι από τους φοιτητές που θέλουν να αποχωρήσουν δοκιμάζουν να απασφαλίσουν την κεντρική πύλη. Δεν τα καταφέρνουν. Πίσω από την πύλη είναι σταθμευμένο ένα αυτοκίνητο Μερτσέντες που μπλοκάρει το άνοιγμά της. Ο επικεφαλής των τεθωρακισμένων αρμάτων εκνευρίζεται. Οργισμένος φωνάζει: «Τσογλάνια, ρεζιλεύετε το στράτευμα!» και δίνει σήμα για την επέλαση του άρματος.

«Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: «Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!»» λέει ο κ. Σκευοφύλαξ. «Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».

Λίγα λεπτά αργότερα ο A. Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα και εγώ από το άρμα και μπήκα στον χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί» λέει με μοναδική ειλικρίνεια.

Στο εσωτερικό του Πολυτεχνείου επικρατεί πανδαιμόνιο. Διαφωτιστική είναι η περιγραφή που δίνει ο εισαγγελέας Δημήτρης Τσεβάς στην έκθεση που συνέταξε το 1974 για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου: «Εντρομοι και εμβρόντητοι οι σπουδασταί κυριεύονται από την ενώπιον του εσχάτου κινδύνου φοβεράν αγωνίαν. Υπό την πίεσιν πλήθους ανθρώπων καταρρίπτεται τμήμα των προς την οδόν Στουρνάρη κιγκλιδωμάτων. Και διά του δημιουργηθέντος ανοίγματος εξέρχονται οι σπουδασταί κατά μάζας. Νέον, όμως, δι’ αυτούς αρχίζει μαρτύριον. Υβρεις κατ’ αυτών εκτοξεύονται και καταδιωκόμενοι βαναύσως κακοποιούνται».

Οπως αναφέρει ο κ. Σκευοφύλαξ, «αστυνομικοί κυνηγούσαν και χτυπούσαν τους φοιτητές όπου τους έβρισκαν. Αν δεν ήταν οι ΛΟΚατζήδες να τους σταματήσουν – θυμάμαι ότι πολλές φορές πιάστηκαν στα χέρια μαζί τους – δεν ξέρω και γω τι θα γινόταν». Λίγο αργότερα οι στρατιώτες σχηματίζουν έναν διάδρομο για να περάσουν ασφαλείς οι φοιτητές. Για το θέμα αυτό, στο πόρισμα Τσεβά υπογραμμίζεται χαρακτηριστικά: «Εμπροσθεν μεν της πύλης του Πολυτεχνείου δημιουργείται διάδρομος υπό των στρατιωτών μέσω του οποίου διέρχονται οι εξερχόμενοι, κατευθυνόμενοι προς την οδόν Τοσίτσα, εντός δε του Πολυτεχνείου βοηθούν, προστατεύουν και εις τους ώμους των πολλούς αδυνάτους κρατούν διά να δυνηθούν να υπερπηδήσουν το υψηλόν κιγκλίδωμα. Και επεισόδια μεταξύ στρατιωτικών και αστυνομικών λαμβάνουν χώραν εν τη προσπαθεία των πρώτων να προστατεύσουν τους φοιτητάς από το διωκτικόν μένος των άλλων».

Μέσα στο Πολυτεχνείο ο A. Σκευοφύλαξ είδε πολλούς τραυματίες και ίσως, όπως λέει, και νεκρούς. «Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολύ χτυπημένοι, θυμάμαι ότι είδα πολλούς τραυματίες, ενώ τρεις-τέσσερις ήταν σωριασμένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγμή ένας φοιτητής όρμησε κατά πάνω μου και μου είπε: «Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες;». Αφήνιασα. Εβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: «Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω». Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή… Αν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα! Τέτοιος ήμουν. Ενας φασίστας».

Παρά τον πόνο τους, οι φοιτητές θα δείξουν μεγαλείο ψυχής απέναντι στον στρατιώτη που ισοπέδωσε το όνειρό τους. Αδιάψευστη απόδειξη, η μαρτυρία του κ. Σκευοφύλακα: «Οπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Οταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Οσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ’ όσα τους κάναμε… Δεν μπορώ να το συχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..».

Την αναγνώριση των φοιτητών για ορισμένους από τους αξιωματικούς του στρατού και τους έφεδρους στρατιώτες θα διαπιστώσει αργότερα και ο εισαγγελέας: «Πολλοί αξιωματικοί και στρατιώται παρεμβαίνουν προς προστασίαν των φοιτητών. Και υπήρξε πηγαία και βαθειά η ευγνωμοσύνη πολλών εξ αυτών προς τους αγνώστους σωτήρας των, ως εις τας καταθέσεις των τούς αποκαλούν με συγκίνησιν»!

Εκατοντάδες φοιτητές καταφέρνουν να βγουν έξω από το Πολυτεχνείο, ξεχύνονται στους γύρω δρόμους, τρέχουν να φύγουν, να γλιτώσουν τη ζωή τους, καθώς γίνονται στόχος ελεύθερων σκοπευτών. «Απομακρυνόμενοι όμως του Πολυτεχνείου αγωνιώδεις τούς αναμένουν εκπλήξεις. Από παντού τους καταδιώκουν και τους χτυπούν. Εις την γωνίαν των οδών Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας άνδρες της ΚΥΠ εν πολιτική περιβολή τους χτυπούν ανηλεώς και πυροβολούν κατ’ αυτών, ενώ εις την ταράτσαν ενός των αυτόθι κτιρίων έχουν εγκαταστήσει πολυβόλον. Εις τας ταράτσας των γύρω κτιρίων επισημαίνονται ελεύθεροι σκοπευταί υπό του ιδίου Διευθυντού της Αστυνομίας να επιτελούν το φονικόν έργον των»!

Την ίδια στιγμή, όπως επισημαίνεται στην ίδια έκθεση, «ομάδες τραμπούκων και επικινδύνων τρωκτικών της γαλήνης του τόπου εκδηλώνουν το εγκληματικόν μένος των κατά των ατυχών σπουδαστών που κατά μάζας εξέρχονται του Πολυτεχνείου». Οι τραμπούκοι είναι άνδρες της ΕΣΑ, οι οποίοι δεν διστάζουν, μάλιστα, να κακοποιήσουν ακόμη και πανεπιστημιακό γιατρό, ο οποίος, μαζί με τη σύζυγό του, είχε σπεύσει να βοηθήσει τους ανυπεράσπιστους φοιτητές.

Στη συμβολή των οδών Πατησίων και Στουρνάρη «άνδρες εν πολιτική περιβολή, κραδαίνοντες ρόπαλα, εξήλθον από ομάδα αυτόθι ευρισκομένων αστυνομικών και εκακοποίησαν σεβάσμιον καθηγητή Πανεπιστημίου, την σύζυγόν του και νεαρόν σπουδαστήν, διότι εξήρχοντο του Πολυτεχνείου, ένθα ο καθηγητής-ιατρός και η σύζυγός του είχον μεταβή προς εκπλήρωσιν του ανθρωπιστικού και ιατρικού των καθήκοντος. Και οι ροπαλοφόροι ούτοι ήσαν άνδρες της ΕΣΑ εν πολιτική περιβολή. Εις το πανδαιμόνιον τούτο της εξόδου των φωνών, των κραυγών, των οιμωγών, των καταδιώξεων και των πυροβολισμών έπεσαν οι περισσότεροι εκ του πλήθους των τραυματιών».

Οταν επέστρεψε στο Γουδί, στη βάση των Τεθωρακισμένων, ο κ. Σκευοφύλαξ έγινε δεκτός με ζητωκραυγές. Ηταν το τιμώμενο πρόσωπο. «Οταν γυρίσαμε στο στρατόπεδο, έγινα ήρωας. Οι στρατιωτικοί μου έδιναν συγχαρητήρια. Τότε αισθανόμουν ότι ήμουν κάποιος, ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα «παλιοκουμμούνια», όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Ενιωθα περήφανος. Ημουν και εγώ φασίστας».

Οκτώ ημέρες αργότερα, κάτι θα σπάσει μέσα του. Το φρόνημά του θα κλονισθεί, όταν θα δει τον «εθνοσωτήρα» να καθαιρείται και να περιφρονείται από τους συνοδοιπόρους του, αυτούς που πιο πριν ορκίζονταν στο όνομά του. «Την επόμενη εβδομάδα έγινε η στάση του Ιωαννίδη. Ημουν πάλι σε επιφυλακή. Μας πάνε στο ΓΕΣ. Στο προαύλιο λάβαμε θέσεις. Δεν ξέραμε γιατί πήγαμε εκεί. Δεν μας είπαν. Γυρνώντας στο Γουδί μάθαμε ότι «έριξαν» τον Παπαδόπουλο» αναφέρει ο κ. Σκευοφύλαξ. «Τότε μέσα μου κάτι άλλαξε. Αυτοί που τον παρουσίαζαν σαν θεό, τώρα τον έβριζαν. Δεν μπορούσα να το καταλάβω αυτό. «Μα είναι τόσο πουλημένοι όλοι τους;» αναρωτήθηκα. Αυτοί πάνε όπου φυσάει ο βοριάς. «Πουλημένα τομάρια» είπα μέσα μου. Θυμάμαι ότι ο Μιχάλης Γουνελάς παρέδωσε τα γαλόνια του στους άνδρες της ΕΣΑ, που ήρθαν στο Κέντρο και τον συνέλαβαν».

Με τη Μεταπολίτευση ο στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ θα βρεθεί στα σύνορα. «Ο Καραμανλής είχε πει «τα άρματα στα σύνορα». Ηταν τα γεγονότα της Κύπρου. Πήγαμε Αλεξανδρούπολη. Μετά από έξι μήνες πήρα άδεια. Αντί να απολυθώ στους 22 μήνες, έφτασα στους 30. Εφεδρεία στην εφεδρεία. Οταν απολύθηκα, όλα είχαν αλλάξει μέσα μου».

Στη Δυτική Αθήνα, όπου κατοικούσε με τους γονείς και τα δύο αδέλφια του, θα αναζητήσει δουλειά. «Στο μεροκάματο η ζωή μου άλλαξε 180 μοίρες. Εκανα όποια δουλειά μπορείς να φανταστείς. Εργάτης κατάλαβα ότι δεν μπορώ να έχω τα ίδια αιτήματα με τους εργοδότες. Εμένα που μου έμαθαν να μισώ τους κομμουνιστές, ψήφισα δύο φορές KKE»!

Ολα αυτά τα χρόνια ο κ. Σκευοφύλαξ θα κάνει μια ήρεμη ζωή. Σπίτι – δουλειά, δουλειά – σπίτι. Ποτέ δεν θα μιλήσει για το Πολυτεχνείο. Δεν θα αισθανθεί να τον ενοχλούν. Μόνο μία φορά το επώνυμό του τον έφερε σε δύσκολη θέση. «Στη δουλειά πριν από χρόνια κάποιος άκουσε πώς με λένε και ρώτησε αν έχω κάποια σχέση με τον «πορτάκια», όπως είπε, του Πολυτεχνείου. «Ξάδελφός μου είναι, μακρινός. Σκοτώθηκε σε τροχαίο» απάντησα. Είμαι ένα άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρονών. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο! Οι φίλοι μου δεν ξέρουν ποιος είμαι ούτε κανείς στη γειτονιά. Μόνο η γυναίκα μου το ξέρει. Της το είπα ύστερα από χρόνια. Στα παιδιά μου δεν το είπα ακόμη».

Με μια αυτοκριτική διάθεση που σπανίζει, ο κ. Σκευοφύλαξ δεν θα διστάσει να πει: «Ντρέπομαι γι’ αυτό που ήμουν, γι’ αυτό που έκανα. Στη θέση μου θα μπορούσε να βρεθεί ο καθένας, έφεδρος στρατιώτης ήμουν άλλωστε. Δεν με απαλλάσσει όμως αυτό. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου».

Για τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στη χούντα, ο κ. Σκευοφύλαξ θα μιλήσει με κολακευτικά λόγια. «Είχαν μεγάλη ψυχή. Ηταν παλικάρια. Δεν ξέρω αν έχει νόημα, αλλά θα ήθελα να τους πω μια μεγάλη συγγνώμη». Ο οδηγός του τανκ που μπήκε στο Πολυτεχνείο δεν θα ξεχάσει τη νεαρή φοιτήτρια που τραυματίστηκε σοβαρά κατά την εισβολή του τανκ, την καθηγήτρια – σήμερα – του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Πέπη Ρηγοπούλου. «Πιστεύω ότι αν τη δω σήμερα, δεν θα ξέρω τι να της πω. Πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια πέρασε από το μυαλό μου να τη συναντήσω, αλλά σταματούσα. Θα ήθελα να τη δω, να της πω… Δεν τολμάω όμως. Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις».

Πηγές: diktiospartakos.blogspot.com, και εφημερίδα το Βήμα της 9ης/11/2001, σελ. Ι06

Ημέρα για την απόρριψη των πυρηνικών όπλων

odysseas — Fri, 24 Jun 2011 05:55:20 +0000

Παγκόσμια ημέρα δράσης: 25^η Ιουνίου

Τι είναι η Ημέρα Απόρριψης των Πυρηνικών Όπλων ;

Η ημέρα απόρριψης των πυρηνικών όπλων είναι μια ετήσια παγκόσμια μέρα δράσης για μια συνθήκη για την ολική απαγόρευση και την εξάλειψη όλων των πυρηνικών όπλων. Συντονίζεται από τον Διεθνή Εκστρατεία για την Κατάργηση των πυρηνικών όπλων. Η ημερομηνία αλλάζει από έτος σε έτος ανάλογα με τα σημαντικά γεγονότα. Η πρώτη παγκόσμια ημέρα δράσης πραγματοποιήθηκε στις 5 Ιουνίου 2010 ως απάντηση της (κατ’ όνομα μόνο) «Διάσκεψης για την αναθεώρηση Συνθήκης Μη Διάδοσης», η οποία μόλις είχε ολοκληρωθεί.

Γιατί είναι η ημέρα του τρέχοντος έτους της δράση 25 Ιουνίου;

Κατά περσινή «Διάσκεψη για την αναθεώρηση Συνθήκης Μη Διάδοσης», οι πέντε αρχικές πυρηνικές δυνάμεις του πλανήτη (οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Κίνα) συμφώνησαν να «επιταχύνουν απτή πρόοδο στο θέμα… τα βήματα θα οδηγήσουν στον πυρηνικό αφοπλισμό». Οι ηγέτες αυτών των πέντε εθνών θα συναντηθούν στο Παρίσι πάλι στις 29 και 30 Ιουνίου για να συζητήσουν την πυρηνική ασφάλεια, ως συνέχεια της διάσκεψης αναθεώρησης. Η 25^ηΙούνη είναι η ευκαιρία μας να τους στείλουμε, καθώς και σε όλες τις άλλες κυβερνήσεις, ένα ηχηρό και σαφές μήνυμα: είναι καιρός να αρχίσουν τις εργασίες για μια συνθήκη για την πραγματική απαγόρευση και την εξάλειψη όλων των πυρηνικών όπλων.

Τι είδους ενέργειες θα λάβουν χώρα;

Στην παγκόσμια ημέρα δράσης της περασμένης χρονιάς, περισσότερες από 80 δράσεις πραγματοποιήθηκαν σε 30 χώρες όπως διαδηλώσεις, συναυλίες, αντι-πυρηνικά πικ-νικ, αγρυπνίες, πορεί ες και εργαστήρια εκπαίδευσης. Ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να είναι όσο δημιουργικοί μπορούν και να αναδείξουν νέους τρόπους δράσης. Όλες οι δράσεις πρέπει να είναι μη βίαιες! Ο στόχος είναι να ευαισθητοποιηθεί το κοινό σχετικά με το πυρηνικό κίνδυνο και να οικοδομηθεί η πολιτική υποστήριξη για τις διαπραγματεύσεις για μια συνθήκη ολικής απαγόρευσης των πυρηνικών όπλων. Φέτος η δράση θα δώσει έμφαση και στις διαδικτικακές online ενέργειες για την προώθηση κατάργηση των πυρηνικών όπλων, όπως το tweeting.

Θέλετε να μάθετε περισσότερα σχετικά με την κατάργηση των πυρηνικών όπλων;

Η Διεθνής Εκστρατεία για την Κατάργηση των πυρηνικών όπλων έχει δημιουργήσει μια σειρά από μέσα για την ενίσχυση της δημόσιας ενημέρωσης των απειλών από τα πυρηνικά όπλα, ώστε να αναδείξουν τη σκοπιμότητα μιας συνολικής συνθήκης που απαγορεύει τη χρήση, παραγωγή και αποθήκευσή τους, και προβλέπει την κατάργησή τους εντός συμφωνημένου χρονοδιαγράμματος. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε www.icanw.org ή κατεβάστε αυτό το φυλλάδιο (δυστυχώς ακόμη μόνο στα αγγλικά) .

Ημέρα για την απόρριψη των πυρηνικών όπλων

odysseas — Mon, 13 Jun 2011 04:53:28 +0000

Παγκόσμια ημέρα δράσης: 25^η Ιουνίου

Τι είναι η Ημέρα Απόρριψης των Πυρηνικών Όπλων ;

Γιατί είναι η ημέρα του τρέχοντος έτους της δράση 25 Ιουνίου;

Τι είδους ενέργειες θα λάβουν χώρα;

Θέλετε να μάθετε περισσότερα σχετικά με την κατάργηση των πυρηνικών όπλων;

Όλοι είμαστε ένοχοι μέχρι αποδείξεως του ενάντιου

odysseas — Mon, 14 Feb 2011 11:19:39 +0000

Στη Θεσσαλονίκη, το Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011, γύρω στα 14 άτομα συμμετείχαν σε ένα ανοιχτό βιωματικό εργαστήριο για τη μη-βίαιη δράση στο πάρκο της Αριστοτέλους κοντά στην Αρχαία Ρωμαϊκή Αγορά.

Μάθαιναν ο ένας από τον άλλο παίζοντας ένα παιχνίδι ρόλων εμπνευσμένο από τις αξίες της μη βίας και της αυτο-οργάνωσης.

Δύο αστυνομικοί θεώρησαν πολύ ύποπτη την συνάθροιση αυτών των ανθρώπων και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα μαζεύτηκαν 16 αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ με 8 μηχανές και ένα περιπολικό, περικυκλώνοντας και αφήνοντας άναυδους τους συμμετέχοντες του σεμιναρίου, ανάμεσα τους και το Γάλλο εκπαιδευτή.

Μέσα σε κλίμα εκφοβισμού και πίεσης, οι αστυνομικοί όχι μόνο έκαναν εξακρίβωση προσωπικών στοιχείων αλλά απαίτησαν από όλους να καταθέσουν την διεύθυνση κατοικίας τους, υποβάλλοντας τους σε ένα φακέλωμα και σε μια διαδικασία που διήρκεσε περισσότερο από 45 λεπτά της ώρας και μάζεψε το ενδιαφέρον των περαστικών.

Ακολουθώντας διαδικασίες παρόμοιες με τις χθεσινές, το αστυνομικό σώμα, προκαλεί και επιτείνει αντιδράσεις τις οποίες υποτίθεται ότι θέλει να καταστείλει.

Ποιος ο λόγος να εμφανιστούν 16 αστυνομικοί με 8 μοτοσικλέτες και ένα περιπολικό για 14 άτομα που παίζουν στο πάρκο με το φως του ήλιου στις 16:30 το απόγευμα;

Ποιος ο λόγος να είναι καλυμμένο το πρόσωπο όλων των αστυνομικών;

Ποιος ο λόγος να ακολουθούν διαδικασίες που προκαλούν, ακόμα και όταν έχουν αντιληφθεί ότι έχουν βρεθεί σε χώρο όπου μία ομάδα συμμετέχει σε μία ειρηνική δραστηριότητα και συγκεκριμένα σε ένα σεμινάριο μη-βίας που δεν ενέχει κανένα κίνδυνο;

Είναι θλιβερό και δημιουργεί πολλά ερωτήματα το να ακολουθούνται διαδικασίες από ένστολους με καλυμμένα πρόσωπα, οι οποίες εκφοβίζουν και εξαγριώνουν τους πολίτες.

Aυτό που έγινε δεν ήταν έλεγχος “υπόπτων”. Ήταν μέρος μίας ευρύτερης “εκπαίδευσης” των πολιτών μέσω του φόβου ώστε να γίνουν υπάκουοι σε μια γενικότερη στρατηγική άγριας καταστολής (Κερατέα, απαγόρευση κυκλοφορίας και συνάθροισης στις Σέρρες, αμέτρητα «μεμονωμένα περιστατικά» αστυνομικής βίας, στρατιωτικές ασκήσεις για την καταστολή διαδηλώσεων στο Κιλκίς, άγρια μέτρα λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεων).

Είναι προφανές ότι η καταστολή με τέτοιο αυταρχικό τρόπο μιας μη-βίαιης, ειρηνικής πρωτοβουλίας όπως το βιωματικό εργαστήριο στη Θεσσαλονίκη, που στόχο είχε να λειτουργήσει ως κοινωνική βαλβίδα αποσυμπίεσης και δημιουργικής εκτόνωσης του άγχους που έχει δημιουργήσει η συνεχιζόμενη κοινωνική, οικονομική κρίση και η γενικότερη περιβαλλοντική υποβάθμιση, προκαλεί και οδηγεί σε κοινωνικές εντάσεις.

Εκτός αν τελικά, το πολιτικό ζητούμενο είναι η επιβολή βίαιων αντικοινωνικών μέτρων αντί βιώσιμων λύσεων προς όφελος των πολιτών.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ – Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη-Βία

ΗΛΙΟΣΠΟΡΟΙ – δίκτυο για την κοινωνική και πολιτική οικολογία

Μη-βίαιη πολιτική ανυπακοή και κοινωνική άμυνα

odysseas — Wed, 09 Feb 2011 03:58:48 +0000

Διήμερο βιωματικό εργαστήριο

Σάββατο 12 και Κυριακή 13 Φεβρουαρίου, (10:00 μέχρι 18:00)

Θεσσαλονίκη, Φιλίππου 51, 1,^ος όροφος

Με αφορμή την ελληνική έκδοση του Μικρού Εγχειριδίου Πολιτικής Ανυπακοής (2009, Xavier Renou, συλλογική μετάφραση: Ηλιόσποροι) διοργανώνουμε βιωματικό εργαστήριο στη Θεσσαλονίκη, για να εξετάσουμε τις θεωρητικές και πρακτικές διαστάσεις της μη-βίαιης πολιτικής ανυπακοής και δράσης, μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο της κοινωνικής άμυνας.

Η βία μόνο βία φέρνει. Σε μια εποχή όπου η συνεχιζόμενη περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική κρίση εντείνει τα φαινόμενα θεσμικής βίας και κοινωνικής αντι-βίας, πρέπει να αναζητήσουμε μεθόδους και εργαλεία μη-βίαιων δημιουργικών αντιστάσεων, νέων μορφών αγώνα που θα συμβάλλουν με θετικό τρόπο στη δημιουργία μιας άλλης κοινωνίας.

Σε καμία των περιπτώσεων δεν μιλάμε για παθητική αντίσταση αλλά για μη-βίαιη πολιτική δράση. Καταλήψεις, απεργίες, περιβαλλοντικός και αντικαταναλωτικός ακτιβισμός (π.χ. ενάντια στα μεταλλαγμένα, τα πυρηνικά ή μεγάλα κατασκευαστικά έργα), αυτοοργανωμένα στέκια, ενημερωτικές εκστρατείες, πολύχρωμες και πολύβουες πορείες συνθέτουν ένα πολύμορφο σκηνικό δημιουργικών αντιστάσεων που δεν χρειάζονται βίαιες μεθόδους και πρακτικές για να είναι αποτελεσματικές.

Η δομή των βιωματικών σεμιναρίων αντικατοπτρίζει τη δομή του Μικρού Εγχειριδίου Πολιτικής Ανυπακοής, συνδυάζοντας θεωρητική και πρακτική γνώση, και οι βασικές ενότητες αφορούν:

Τις βασικές αρχές της μη-βίαιης πολιτικής ανυπακοής και δράσης
Τα προσωπικά και κοινωνικά όρια
Τεχνικές διαχείρισης της βίας (της δικής μας και των άλλων)
Μεθοδολογίες προετοιμασίας και υλοποίησης δράσεων
Τεχνικές σωματικής αντίστασης και ανάλυσης ρίσκου
Τα δικαιώματα απέναντι στην καταστολή (στο δρόμο, στο τμήμα, κλπ)
Τεχνικές χρησιμοποίησης δημοσιογράφων και ΜΜΕ, καθώς και
Ένα βιωματικό παιχνίδι ρόλων για τη μετατροπή της θεωρίας και της αποκτηθείσας γνώσης σε πράξη.

Το βιωματικό σεμινάριο στη Θεσσαλονίκη θα παρουσιάσει και θα συντονίσει ο συγγραφέας του μικρού εγχειριδίου πολιτικής ανυπακοής, ο Xavier Renou, από την πολύ δραστήρια οργάνωση των Désobéissants (http://www.desobeir.net).

Τα σεμινάρια είναι δωρεάν με ανοιχτή οικονομική ενίσχυση για να καλυφθούν τα έξοδα (μεταφορικά και διαμονής) του εκπαιδευτή από τη Γαλλία. Διάρκεια σεμιναρίου από τις 10.00 το πρωί μέχρι τις 18.00 το απόγευμα.

Για να συμμετάσχετε στο σεμινάριο, παρακαλούμε στείλτε μας e- mail στο: info<παπάκι>antigone.gr
Για τυχόν ερωτήσεις, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την ΑΝΤΙΓΟΝΗ , στο τηλέφωνο 2310-285.688 , καθημερινά από τις 10:00 – 18:00

__________
διοργάνωση:

ΑΝΤΙΓΟΝΗ – Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη-Βία, www.antigone.gr
Ηλιόσποροι – δίκτυο για την κοινωνική και πολιτική οικολογία, www.iliosporoi.net

Διήμερο βιωματικό εργαστήριο

Σάββατο 12 και Κυριακή 13 Φεβρουαρίου, από τις 10:00 μέχρι 18:00

Θεσσαλονίκη, Φιλίππου 51, 1,^ος όροφος

www.ecology-salonika.org » Βία – Μη Βία

Μάνος Χατζιδάκις: «Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι»

Οι παρελάσεις των αγανακτισμένων

Τί να κάνω; Παρέλαση;

Ηλεκτρομαγνητικό όπλο των ΗΠΑ προκαλεί αφόρητο αίσθημα ζέστης

Μικρό εγχειρίδιο πολιτικής ανυπακοής

Το «μορφωμένο» τεθωρακισμένο του Πολυτεχνείου.

Ημέρα για την απόρριψη των πυρηνικών όπλων

Παγκόσμια ημέρα δράσης: 25η Ιουνίου

Τι είναι η Ημέρα Απόρριψης των Πυρηνικών Όπλων ;

Γιατί είναι η ημέρα του τρέχοντος έτους της δράση 25 Ιουνίου;

Τι είδους ενέργειες θα λάβουν χώρα;

Θέλετε να μάθετε περισσότερα σχετικά με την κατάργηση των πυρηνικών όπλων;

Ημέρα για την απόρριψη των πυρηνικών όπλων

Παγκόσμια ημέρα δράσης: 25η Ιουνίου

Τι είναι η Ημέρα Απόρριψης των Πυρηνικών Όπλων ;

Γιατί είναι η ημέρα του τρέχοντος έτους της δράση 25 Ιουνίου;

Τι είδους ενέργειες θα λάβουν χώρα;

Θέλετε να μάθετε περισσότερα σχετικά με την κατάργηση των πυρηνικών όπλων;

Όλοι είμαστε ένοχοι μέχρι αποδείξεως του ενάντιου

Μη-βίαιη πολιτική ανυπακοή και κοινωνική άμυνα

Παγκόσμια ημέρα δράσης: 25^η Ιουνίου

Παγκόσμια ημέρα δράσης: 25^η Ιουνίου