Η εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων δίνει λύσεις και θέσεις εργασίας.

Σε ένα δυνατό και ενωτικό ΟΧΙ απηύθυναν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης στη Νομαρχία την πολιτική της διοίκησης Ψωμιάδη.

Το όχι αυτό αφορά και στην αποδοχή της καύσης των αποβλήτων στο ΤΙΤΑΝ που ενέκρινε η διοίκηση του Π. Ψωμιάδη και αναγκάστηκε να το ανακαλέσει μετά την λαϊκή κατακραυγή αλλά και συνολικά την πολιτική του νομάρχη Π. Ψωμιάδη που φιλοδοξεί να γίνει και περιφερειάρχης.

Στη συνέντευξη τύπου στους κήπους της νομαρχίας λίγο πριν τη συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου, που οργάνωσε η Αυτοδιοικητική Κίνηση Οικολογία–Αλληλεγγύη παραβρέθηκαν και μίλησαν ο επικεφαλής της Αυτοδιοικητικής Κίνησης Οικολογία–Αλληλεγγύη στις εκλογές του 2006, ευρωβουλευτής Μιχάλης Τρεμόπουλος, ο επικεφαλής της νομαρχιακής παράταξης «Μαζί για τη Θεσσαλονίκη» ο κ. Νίκος Γιαννόπουλος, οι νομαρχιακοί σύμβουλοι Γιάννης Μπίκος, Νίκος Κουκουλεκλιδης,  Δήμητρα Γωγάκου, Ελεονώρα Ζώτου και ο Γραμματέας της Περιφερειακής Οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ κ. Κ. Γεράκης

«Η άτακτη φυγή του Παναγιώτη Ψωμιάδη από την απόφαση για καύση απορριμμάτων του ΤΙΤΑΝ, μετά από τις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών, αποδεικνύει ότι ο σημερινός νομάρχης Θεσσαλονίκης είναι επικίνδυνος γιατί άγεται και φέρεται μονάχα από το άγχος της ψήφου. Δεν κατάφερε να το περάσει στα κρυφά, και υποχώρησε στα φανερά», δήλωσε ο επικεφαλής της παράταξης στις εκλογές του 2006, ευρωβουλευτής Μιχάλης Τρεμόπουλος, υπογραμμίζοντας ότι «αυτή η πολιτική θέλει μία συνολική απάντηση στην επόμενη αυτοδιοικητική μάχη για να τελειώνουμε με τα επικίνδυνα για τη σωματική μας πλέον υγεία ‘‘τηλεοπτικά φαινόμενα’’».

Γι’ αυτό απαιτείται ευρύτερη συσπείρωση και κοινός βηματισμός των δημιουργικών και δημοκρατικών δυνάμεων της περιφέρειας για να βάλουν οριστικά στο περιθώριο την πολιτική του καθεστώτος Ψωμιάδη.

O επικεφαλής της νομαρχιακής παράταξης «Μαζί για τη Θεσσαλονίκη» ο κ. Νίκος Γιαννόπουλος δήλωσε ότι «Σταθήκαμε αντίθετοι με την αντιδραστική πολιτική μεθόδευση του Ψωμιάδη και η πραξικοπηματική απόφαση της πλειοψηφίας, δεν πρέπει να περάσει»

Ο Γιάννης Μπίκος τονισε ότι «ακυρώθηκε  προηγούμενη απόφαση μετά από πίεση που δέχτηκε η διοίκηση της νομαρχίας από τις τοπικές κοινωνίες όπου απέτυχε να δώσει, μετά από δύο τετραετίες πνοή και ανάπτυξη. Πρέπει να δημιουργηθεί μέτωπο απέναντι στον Ψωμιοάδη για το καλό των πολιτών της Περιφέρειας και του τόπου».

Ο νομαρχιακός σύμβουλος και γραμματέας της Ν.Ε. Β΄Θεσσαλονίκης του ΠΑΣΟΚ Νίκος Κουκουλεκίδης εστίασε στο γεγονός ότι «η συζήτηση στο Νομαρχιακό Συμβούλιο για την καύση, γίνεται μετά από αίτημα της αντιπολίτευσης γι’ αυτό και εισηγητής θα είναι ο Ν. Γιαννόπουλος και όχι ο Π. Ψωμιάδης που βιάστηκε να αντιδράσει ‘’παγώνοντας’’ και όχι ‘’καταργώντας’’ την προηγούμενη απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου για την καύση»

Ο Κώστας Γεράκης δήλωσε ότι «η περιφερειακή οργάνωση του ΠΑΣΟΚ ανεξάρτητα από τις κεντρικές επιλογές είναι κατά της καύσης των απορριμμάτων»

Κατά τη διάρκεια του Νομαρχιακού Συμβουλίου ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, τόνισε τα παρακάτω: «η χώρα δεν έχει το περιθώριο πειραματισμών και δήθεν εύκολων λύσεων των αυτοσχέδιων χωματερών γιατί το έχει πληρώσει με βαθιά περιβαλλοντική υποβάθμιση και τώρα το πληρώνει και με πρόστιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Χαίρομαι που 30 χρόνια μετά, οι παρατάξεις ακολουθούν τη θέση μας εναντίον της καύσης. Ακόμη και το 2000, όταν πέρασε από το Νομαρχιακό Συμβούλιο η πιθανότητα της καύσης στο ΤΙΤΑΝ, είμασταν οι μόνοι που αντιδράσαμε».

Η εκπρόσωπος της παράταξης στο Νομαρχιακό Συμβούλιο, Δήμητρα Γωγάκου ζήτησε την άμεση εκπόνηση από την κυβέρνηση ενός σχεδίου δράσης σε εθνική και τοπική κλίμακα το οποίο θα δημιουργεί προϋποθέσεις, μηχανισμούς και υποδομές  ώστε να αρχίσει η χώρα να εφαρμόζει στα σοβαρά την ελαχιστοποίηση, την επαναχρησιμοποίηση, την κομποστοποίηση, την ανακύκλωση, την επεξεργασία, την αξιοποίηση και την ασφαλή διάθεση των αποβλήτων. «Η καύση των απορριμμάτων δεν είναι η καλύτερη πρακτική, δεν είναι καν μία ασφαλής πρακτική», είπε η κυρία Γωγάκου, καλώντας τον νομάρχη Θεσσαλονίκης να απαντήσει στο κατά πόσο γνωρίζει ότι στη συγκεκριμένη μονάδα έχουν επιβληθεί πρόστιμα για τη λειτουργία των υψικαμίνων.

Από την πλευρά της, η νομαρχιακή σύμβουλος της παράταξης, Ελεονόρα Ζώτου, έδωσε συγκεκριμένα παραδείγματα, όπως αυτό της πρόβλεψης για καύση 40.000 τόνων ελαστικών τον χρόνο στη μονάδα του ΤΙΤΑΝ, την οποία χαρακτήρισε μεγάλη ποσότητα.

«Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες το τρίμα / η πούδρα από τα χρησιμοποιημένα ελαστικά θα μπορούσε να αναμειγνύεται με άσφαλτο και να χρησιμοποιείται στα δεκάδες οδικά έργα που πραγματοποιούνται, στην αποκατάσταση του ασφαλτοτάπητα δρόμων και σε πολλά άλλα έργα, με πολλαπλό όφελος, αφού έτσι βελτιώνεται η ποιότητα του οδοστρώματος και μειώνεται το κόστος κατασκευής. Επίσης, στα έργα που γίνονται στο σιδηρόδρομο, θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται κομμάτια από ελαστικά, ενώ σήμερα έχει γίνει μια πολύ πιο δαπανηρή επιλογή (τσιμέντο). Παλιά ελαστικά με την κατάλληλη επεξεργασία θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται ως ηχοπετάσματα στην Εγνατία Οδό, στην Εθνική Οδό και σε πολλά άλλα έργα, μια λύση που εφαρμόζεται σε διάφορες χώρες.», είπε η κ. Ζώτου τονίζοντας ότι η δημιουργία μονάδων ανακύκλωσης, και το πρόβλημα θα είχε λύσει και θέσεις εργασίας θα δημιουργήσει.

Ακολουθεί το αναλυτικό κείμενο της Οικολογίας Αλληλεγγύης

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΥΣΗ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΣΤΟ ‘ΤΙΤΑΝ’

Εναλλακτική διαχείριση και ανακύκλωση ΤΩΡΑ!

Η πρόσφατη αναδίπλωση νομάρχη Π. Ψωμιάδη για την καύση απορριμμάτων στο εργοστάσιο του ΤΙΤΑΝ στην Ν. Ευκαρπία Θεσσαλονίκης είναι μια νίκη για τους πολίτες. Είναι όμως προσωρινή. Γι’ αυτό και απαιτείται η οριστική ανατροπή της απόφασης του Νομαρχιακού Συμβουλίου. Και, βέβαια, αυτό που χρειάζεται είναι να καεί η παλαιοκομματική νοοτροπία και όχι τα σκουπίδια ακριβώς επωδή η εναλλακτική διαχείριση και ανακύκλωση των σκουπιδιών δίνει λύσεις και θέσεις εργασίας.

Για άλλη μια φορά αναδεικνύεται το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων στη χώρα μας, είτε πρόκειται για αστικά, νοσοκομειακά, επικίνδυνα ή στερεά απόβλητα, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση.   Αναδεικνύεται η αμέλεια, η αναβλητικότητα και η αποφυγή ευθύνης από τους αρμόδιους φορείς, είτε πρόκειται για το Υπουργείο Περιβάλλοντος, το υπουργείο Εσωτερικών ή την Τοπική αυτοδιοίκηση.

Όπως τονίσαμε πολλές φορές, η χώρα μας νομοθετικά έχει δεχτεί βάσει του Ν. 2939/2001 και της αναθεωρημένης οδηγίας 98/2008 τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων στη βάση της ιεράρχησης των μεθόδων με συγκεκριμένους ποσοτικούς στόχους και χρονοδιαγράμματα. Παρόλα αυτά και παρά τις επανειλημμένες ανακοινώσεις η σημερινή κυβέρνηση  στην πράξη δεν έχει καταρτίσει ένα σχέδιο δράσης σε εθνική και τοπική κλίμακα στο οποίο θα είναι ξεκάθαρο ότι αποδέχεται και δημιουργεί εκείνες τις προϋποθέσεις, τους μηχανισμούς και τις υποδομές  ώστε να αρχίσει η χώρα να εφαρμόζει στα σοβαρά την   ελαχιστοποίηση, την επαναχρησιμοποίηση, την κομποστοποίηση, την ανακύκλωση, την επεξεργασία, την αξιοποίηση και την ασφαλή διάθεση των αποβλήτων.

Μ όλες αυτές τις καθυστερήσεις κινδυνεύει η χώρα μέσα σ’ αυτή την οικονομική κρίση, αντί να έχει οικονομικά οφέλη από τη διαχείριση των απορριμμάτων, να πληρώνει υπέρογκα πρόστιμα και να χάνει ευρωπαϊκούς πόρους που τόσο ανάγκη τους έχουμε. Εκτός των άλλων, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να παγιωθεί μια απαράδεκτη περιβαλλοντικά και κοινωνικά διαχείριση των απορριμμάτων στη λογική του να προλάβουμε, στη λογική ότι εδώ που φτάσαμε δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο. Ελάτε εσείς οι μεγάλες πολυεθνικές, που έχετε τις λύσεις, να μας σώσετε!.

Δεν υπάρχουν ευθύνες  απλώς στο ΤΙΤΑΝ. Υπεύθυνες είναι οι κυβερνήσεις που άφησαν και αφήνουν τα περιθώρια ώστε να εμφανίζεται η καύση των αποβλήτων ως η καλύτερη πρακτική. Υποστηρίζουμε ότι η κοινωνία μας είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητη και μπορεί να είναι σύμμαχος και όχι εχθρός, τότε μόνο όταν θα είναι σίγουρη ότι δεν την κοροϊδεύουν, ότι δε λένε άλλα και άλλα κάνουν, ότι δεν παίρνονται οι αποφάσεις με πλάγιους και αδιαφανείς τρόπους, χωρίς τη δική τους συμμετοχή και ενημέρωση. Οι σχέσεις εμπιστοσύνης χτίζονται και κατακτώνται μέσα από υπευθυνότητα και συμμετοχή χωρίς δαιμονοποιήσεις, αγιοποιήσεις, αποκλεισμούς ή μονοσήμαντους προσανατολισμούς.

Τι βλέπουμε όμως να γίνεται αντί γι αυτό; Μελέτες χωροθέτησης εργοστασίων επεξεργασίας και καύσης, που κατατίθενται στο υπουργείο χωρίς να έχει προηγηθεί η ενημέρωση και η κοινωνική διαβούλευση, κρυφά δηλαδή, Προμελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και άλλα που γίνονται κατόπιν παραγγελίας και χωρίς την έγκριση των αρμοδίων φορέων. (πχ εργοστάσιο στη Μαυροράχη).

Στη συγκεκριμένη απόφαση τα συναρμόδια υπουργεία και η διοίκηση της Νομαρχίας αποφάσισαν τα ελαστικά αυτοκινήτων, τα νάιλον των θερμοκηπίων, τα χάρτινα, πλαστικά και ξύλινα υλικά συσκευασίας, το χαρτί το χαρτόνι, τα υλικά κατεδαφίσεων, την λυματολάσπη κ.α να τα ονομάσουν εναλλακτικά καύσιμα, ανανεώσιμη ενέργεια!!! και να επιτρέψουν  στο εργοστάσιο ΤΙΤΑΝ να τα καίει.

Ο κίνδυνος από την καύση των στερεών αποβλήτων είναι μεγάλος. Αυτό που ακούστηκε κατά τη συζήτηση του θέματος είναι ότι η καύση τους στην τσιμεντοβιομηχανία είναι η πλέον ακίνδυνη και ότι βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα. Υπάρχουν όμως και οι αντίθετες επιστημονικές έρευνες.

Για παράδειγμα στη μελέτη αναφέρεται ότι θα καίγονται στο ΤΙΤΑΝ 40.000 τόνοι ελαστικά αυτοκινήτων το χρόνο. Είναι πολύ μεγάλη ποσότητα.(!!!) Αντί να δημιουργηθούν μονάδες ανακύκλωσης τους,  να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και να λυθεί το πρόβλημα – όπως συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες- το τρίμα/η πούδρα από τα χρησιμοποιημένα ελαστικά θα μπορούσε να αναμειγνύεται με άσφαλτο και να χρησιμοποιείται στα δεκάδες οδικά έργα που πραγματοποιούνται, στην αποκατάσταση του ασφαλτοτάπητα δρόμων και σε πολλά άλλα έργα, με πολλαπλό όφελος, αφού έτσι βελτιώνεται η ποιότητα του οδοστρώματος και μειώνεται το κόστος κατασκευής. Επίσης, στα έργα που γίνονται στο σιδηρόδρομο, θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται κομμάτια από ελαστικά, ενώ σήμερα έχει γίνει μια πολύ πιο δαπανηρή επιλογή (τσιμέντο). Παλιά ελαστικά με την κατάλληλη επεξεργασία θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται ως ηχοπετάσματα στην Εγνατία Οδό, στην Εθνική Οδό και σε πολλά άλλα έργα, μια λύση που εφαρμόζεται σε διάφορες χώρες.

Αντί γι αυτό το ΥΠΕΚΑ οδηγείται και επιτρέπει την καύση τους στην τσιμεντοβιομηχανία αν και σύμφωνα με έρευνα της Αμερικάνικης Υπηρεσίας Περιβάλλοντος (Ε.P.A) η ανεξέλεγκτη καύση ελαστικών ακόμα και σε ειδικούς κλιβάνους της τσιμεντοβιομηχανίας είναι δυνατό να οδηγήσει σε εκπομπές διοξινών και μάλιστα σε ποσοστά πολλαπλάσια από τις ποσότητες που εκλύονται από την καύση κάρβουνου μια και τα ελαστικά περιέχουν χλώριο που ευθύνεται για το σχηματισμό διοξίνης κατά την καύση. Για να γίνει κατανοητή η σύγκριση, το χλώριο στο κάρβουνο (δύσης) είναι το 0.04% κ.β, ενώ αντιστοίχως στα ελαστικά είναι το 0,07 έως 2% κ.β, με μια μέση τιμή περίπου στο 1,2% κ.β. σύμφωνα με το California Integrated Waste Management Board. Επιστήμονες διατυπώνουν την άποψη ότι «Η προώθηση της καύσης ελαστικών αποβλήτων σε κλιβάνους της τσιμεντοβιομηχανίας δεν μπορεί να υποστηριχθεί από επιστημονικές ενδείξεις ότι είναι ασφαλής ως πρακτική. Είναι πιθανόν ότι η αύξηση της χρήσης των ελαστικών αποβλήτων ως καύσιμο θα είναι επιβλαβής για την υγεία του κοινού και την ευημερία»¹.

Γιατί εφόσον υπάρχουν αντικρουόμενες επιστημονικές μελέτες επιλέγεται η καύση ως η βέλτιστή λύση;

Αν μετά από κάποια χρόνια αποδειχτεί ότι όντως επέφερε βλάβες στην υγεία των ανθρώπων τότε ποιος θα αναλάβει τις επιπτώσεις; Ποιος θα τιμωρηθεί;

Γιατί ενώ έχει γίνει ένα θετικό βήμα με την δημιουργία του Συλλογικού Συστήματος Εναλλακτικής Διαχείρισης Ελαστικών Ecoelastika που έχει την ευθύνη επίτευξης των στόχων της νομοθεσίας, δεν συνεχίζεται και μένει μισό;  Γνωρίζουμε ότι 80.000 τόνοι το χρόνο μένουν στοιβαγμένες, συχνά πρόχειρα, μέσα σε οικόπεδα βιομηχανιών και βιοτεχνιών συλλογής και ανακύκλωσης των ελαστικών. (πυρκαγιά στη ΔΡΑΜΑ) Γιατί αντί να τα οδηγούνται στην καύση δεν αξιοποιείται η δευτερογενής αγορά τους;

Άλλο παράδειγμα: 40.000 τόνοι το χρόνο αποξηραμένης λυματολάσπης από τους βιολογικούς θα οδηγούνται στην καύση.  Γνωρίζουμε όμως ότι λυματολάσπη θα μπορούσε με αναερόβια επεξεργασία να μας εφοδιάζει με βιοαέριο. Να παράγεται ενέργεια χωρίς κανένα κίνδυνο για το περιβάλλον. Χρόνια περιμένουμε στη Θεσσαλονίκη τη δημιουργία αυτής της μονάδας. Υπάρχει όμως μονάδα στη Βέροια η οποία ενώ στοίχισε 100.000.000.δρχ το 1992, δε λειτούργησε ποτέ επειδή δεν είχε την κατάλληλη ποσότητα. Άκουσον άκουσον. Πεταμένα λεφτά. Κανένας συντονισμός. Ούτε η λυματολάσπη της Βέροιας ούτε της Θεσσαλονίκης αξιοποιείται παραγωγικά και αναπτυξιακά και για να γλιτώσουμε απ την παρουσία της την καίμε.

Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε στην κακοδιαχείριση για κάθε μια κατηγορία ξεχωριστά αλλά για την οικονομία του χρόνου θα σταθούμε και στο πόσο θα μπορούσαμε να είμαστε σίγουροι ότι όλοι οι Περιβαλλοντικοί όροι θα τηρούνται, θα γίνονται οι έλεγχοι και άρα δεν θα πρέπει να ανησυχούμε.

Γνωρίζουμε ότι οι έλεγχοι είναι ανεπαρκείς και μόνο σαν σύντομο ανέκδοτο ακούγεται ότι θα εξασφαλίζουν την σωστή λειτουργία του εργοστασίου. Απ το 2007 ακόμη αναφέραμε εδώ στην ίδια αίθουσα ότι  το ΤΙΤΑΝ είναι ένα μεγάλο πρόβλημα στην περιοχή, έχουν γίνει κάποια βήματα, αλλά υπάρχει μια μελέτη του Πανεπιστημίου, 60 σελίδες, που αναφέρει ότι τα μικροσωματίδια  που είναι υπεύθυνα για τοξικές επιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό αλλά και το οξείδιο του Αζώτου, και άλλοι δολοφονικοί ρύποι, ξεπερνούν και 3 φορές πάνω τα όρια, στη συγκεκριμένη περιοχή, της Ευκαρπίας, που είναι δίπλα. Τον Μάρτιο του 2010, πρόσφατα οι Ελεγκτές Περιβάλλοντος επέβαλαν πρόστιμα στο ΤΙΤΑΝ για πλημμελή τήρηση των περιβαλλοντικών όρων –σύμφωνα με το Δήμαρχο.

Δε θα πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι από το 2008 που συζητούσαμε τη χωροθέτηση του ΣΜΑ και του ΚΔΑΥ στην περιοχή, είχε αναφερθεί ότι υπήρχε η πρόταση από την προηγούμενη ακόμη διοίκηση της Νομαρχίας να μπορέσει ο ΤΙΤΑΝ να δεχτεί για καύση τα σκουπίδια της  Θεσσαλονίκης.

Από πολύ παλιά λοιπόν είχαν αρχίσει να διαφαίνονται οι προθέσεις των κυβερνώντων. Το πρόβλημα είναι διαχρονικό. Οι Διοικήσεις, και της Νομαρχίας αλλά και του κεντρικού κράτους, αφήνουν τα πράγματα να εξελιχθούν προς όφελος των επενδυτών, των επιχειρηματιών, της λεγόμενης ανάπτυξης, μέχρι να ξεσηκωθούν οι τοπικές κοινωνίες, μέχρι να υπάρξουν πρόστιμα από ευρωπαϊκό επίπεδο και τότε να κοιτάξουν τι μπορούν να σώσουν. Κι αυτό γίνεται και σήμερα στο όνομα της δήθεν πράσινης ανάπτυξης. Η υπουργός περιβάλλοντος εκδήλωσε στη Βουλή την πρόθεση της να επιδοτήσει την καύση, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι η καύση από μόνη της –χωρίς επιδοτήσεις – δεν είναι βιώσιμη και η προκλητική αυτή απόφαση ικανοποιεί το αίτημα των επιχειρηματιών που επί χρόνια προσπαθούν να εισαγάγουν την καύση στην Ελλάδα, βαφτίζοντας την μάλιστα ανανεώσιμη πηγή ενέργειας.

Πάγια θέση μας είναι ότι μια κοινωνία χωρίς σκουπίδια είναι εφικτή. Ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης απορριμμάτων (πρόληψη, ανάκτηση, ανακύκλωση, εναλλακτική διαχείριση κομποστοποίηση) έχει το μικρότερο κόστος, προσφέρει χιλιάδες θέσεις εργασίας, αλλά και προστατεύει την υγεία και το περιβάλλον από επικίνδυνα τοξικά. Καταδικάζουμε τις προσπάθειες επιβολής της  καύσης  από την πίσω πόρτα , όπως επιχειρείται με την συγκεκριμένη αδειοδότηση στο ΤΙΤΑΝ αφού εκτός των όσων αναφέραμε επιχειρείται και η αύξηση της παραγωγής σκουπιδιών μετατρέποντας τα σε κερδοφόρο εμπορικό προϊόν.

—————————————————-

¹Dr. Seymour I. Schwartz, Professor, Environmental Science and Policy, University of California, Davis, in a letter to the California Integrated Waste Management Board, 1/21/1998

Διευκρινήσεις για τη νομιμότητα της λειτουργίας στρατιωτικού ραντάρ σε προστατευόμενη περιοχή NATURA 2000, ζητά από την Κομισιόν με ερώτησή του ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος.

Το συγκεκριμένο ραντάρ εγκαταστάθηκε από τη δικτατορία το 1970 για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και βρίσκεται στην προστατευόμενη περιοχή του Προφήτη Ηλία στη Σαντορίνη, ενταγμένη στο δίκτυο NATURA 2000 (GR4220003). Βρίσκεται μάλιστα σε απόσταση αναπνοής (μόλις 20μ) από το ιστορικό μοναστήρι του Προφήτη Ηλία, επιβαρύνοντας με ακτινοβολία τους μοναχούς και τους επισκέπτες.

Οι μοναχοί έχουν ζητήσει την απομάκρυνση του ραντάρ και επικαλούνται, μάλιστα, επιστολή της Πρεσβείας των ΗΠΑ, σύμφωνα με την οποία το ραντάρ δεν ενδιαφέρει πλέον το ΝΑΤΟ και είναι θέμα του Υπουργείου Άμυνας να το καταργήσει.

Ο Μιχάλης Τρεμόπουλος δήλωσε σχετικά: «Έχουμε ένα σημαντικό θρησκευτικό και ιστορικό μνημείο, μια ευαίσθητη και προστατευόμενη φυσική περιοχή και μια μάλλον άχρηστη στρατιωτική εγκατάσταση που εξακολουθεί να επιβαρύνει όλο τον περίγυρό της με ισχυρή ακτινοβολία. Δεν μπορούμε πια να δεχόμαστε ότι ο στρατός αρχίζει εκεί που σταματά η λογική. Είναι καιρός να απαιτήσουμε οι στρατιωτικές λειτουργίες να οριοθετούνται και αυτές από την κοινή λογική και το πλαίσιο προστασίας για την ανθρώπινη υγεία, το περιβάλλον, καθώς και την πολιτιστική και θρησκευτική κληρονομιά».

(ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης)

Θέμα: Στρατιωτική εγκατάσταση σε περιοχή NATURA στη Σαντορίνη

Η περιοχή του Προφήτη Ηλία στην Σαντορίνη έχει κηρυχθεί Τόπος Κοινοτικής Σημασίας Natura 2000 (GR4220003).

Μέσα στη ζώνη προστασίας λειτουργεί για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ στρατιωτική εγκατάσταση ραντάρ, εγκατεστημένη από το 1970 (υπό το τότε καθεστώς δικτατορίας), η οποία αποτελεί έκδηλη παραφωνία τόσο με το υπό προστασία οικοσύστημα, όσο και με το ορθόδοξο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία, πολιτιστικό και θρησκευτικό μνημείο κτισμένο το 1711, από το οποίο απέχει μόλις 20 μέτρα (!). Το 1998 η μονή χαρακτηρίστηκε από το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού ιστορικό διατηρητέο μνημείο με ακτίνα προστασίας 500 μέτρα γύρω από αυτό.

H λειτουργία του ραντάρ επιβαρύνει με ακτινοβολία τους μοναχούς και τους επισκέπτες του μοναστηριού. Με ενέργειές τους οι μοναχοί ζητούν την απομάκρυνση του ραντάρ. Άλλες κεραίες τηλεφωνίας, ραδιοφωνίας και τηλεόρασης, ήδη έχουν απομακρυνθεί από την περιοχή, ενώ για τη συγκεκριμένη στρατιωτική εγκατάσταση οι μοναχοί της μονής παρουσιάζουν στοιχεία ότι δεν ενδιαφέρει πλέον το ΝΑΤΟ .

Ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:

• Θεωρεί συμβατή τη διατήρηση μιας τέτοιας εγκατάστασης εντός ενός Τόπου Κοινοτικής Σημασίας;
• Αν όχι, σε ποιες ενέργειες θα προβεί ώστε η Ελλάδα να απομακρύνει τη συγκεκριμένη εγκατάσταση;

]]> http://ecology-salonika.org/2010/07/05/is-it-proper-place-for-nato-radar-to-be-in-a-protected-area/feed/ 0 http://ecology-salonika.org/2010/06/24/ecological-disaster-in-drama/ http://ecology-salonika.org/2010/06/24/ecological-disaster-in-drama/#comments Thu, 24 Jun 2010 19:43:04 +0000 odysseas http://ecology-salonika.org/2010/?p=2263 Αγωνία, αγανάκτηση και οργή των κατοίκων της Δράμας για την οικολογική καταστροφή που συντελείται από τα ξημερώματα της Κυριακής στην Βιομηχανική Περιοχή. Η πυρκαγιά που ξέσπασε σε χώρο συγκέντρωσης ελαστικών ειδών προς ανακύκλωση δεν έχει ακόμη κατασβησθεί και εξακολουθεί να δηλητηριάζει γη, αέρα και υδροφόρο ορίζοντα. Οι κάτοικοι παρακολουθούν ανήσυχοι, αλλά όχι παθητικά, τις εξελίξεις. Καταγγέλλουν τις αρμόδιες αρχές για αδράνεια και ζητούν άμεση απόδοση ευθυνών στους υπευθύνους.

Το μαύρος νέφος, που έχει φτάσει μέχρι τη Βουλγαρία, έχει σημάνει συναγερμό στους επιστήμονες και τις αρχές, οι οποίες καλούν τους κτηνοτρόφους να μην βγάλουν τα ζώα τους για βοσκή, και τους πολίτες να αποφύγουν την πόση του νερού και να κρατήσουν ερμητικά κλειστά τα παράθυρα των σπιτιών τους. Δυστυχώς οι καιρικές συνθήκες δεν αποδείχθηκαν καλός σύμμαχος. Οι πολλές και διαφορετικές κατευθύνσεις των ανέμων ήταν η αιτία να διασκορπισθούν στην ατμόσφαιρα διοξείδιο του άνθρακα, αιθάλη και άλλες καρκινογόνες χημικές ουσίες. Σαν να μην έφτανε αυτό, τις τελευταίες δυο μέρες σημειώθηκαν βροχοπτώσεις στην περιοχή, εντείνοντας τους φόβους για ρύπανση του νερού και της σοδειάς.

Οι ευθύνες

Με αγωνία αναμένονται, πλέον, τα πορίσματα του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου, αλλά και των επιθεωρητών του Υπουργείου Περιβάλλοντος για τους κινδύνους και το μέγεθος της οικολογικής καταστροφής. Ωστόσο, υπεύθυνος για όλα αυτά δεν είναι μόνο ο ιδιοκτήτης της μάντρας των ελαστικών, λένε οι κάτοικοι:

«Αυτή η καταστροφή έχει πολλούς πατέρες» δήλωσε ο Σταύρος Δαγκλής, μέλος της Οικολογικής Κίνησης Δράμας. Ο κ. Δαγκλής κατήγγειλε στο tvxs την αδιαφορία της νομαρχίας και της πρώην διοίκησης της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Δράμας σε σχέση με την τήρηση των κανόνων πυρασφάλειας από την εταιρία. Όπως καταγγέλλει η Οικολογική Κίνηση Δράμας, η εν λόγω εταιρία είχε προσωρινή άδεια πυρασφάλειας το 2007, την οποία έκτοτε δεν ανανέωσε.

Καταγγελτικός και ο Ζήσης Σολάκης, πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Ξηροποτάμου, που απέχει τρία μόλις χιλιόμετρα από το σημείο της πυρκαγιάς. Όπως αποκάλυψε ο κ. Σολάκης, όταν είχε καταθέσει εγγράφως τον προβληματισμό του για την ασταμάτητη συσσώρευση ελαστικών στο χώρο της εταιρίας, αλλά και για την καταπάτηση έκτασης σαράντα στρεμμάτων (αντί των δέκα που προέβλεπε η άδεια της νομαρχίας), έλαβε ως απάντηση μια επιστολή του αντιπροσώπου της εταιρίας που τον διαβεβαίωνε πως τηρούνται τα κατάλληλα μέτρα προστασίας και πως δεν υπήρχε κίνδυνος ανάφλεξης των υλικών! Τη Δευτέρα, αγανακτισμένοι κάτοικοι του Ξηροποτάμου αποφάσισαν να «πληρώσουν» με το ίδιο νόμισμα τον αντιπρόσωπο της εταιρίας καίγοντας ελαστικά έξω από το σπίτι του. Έξι εξ αυτών συνελήφθησαν από την αστυνομία. Είχε προηγηθεί η εισβολή κατοίκων του Ξηροποτάμου(οι οποίοι φορούσαν αντιασφυξιογόνες μάσκες) στην αίθουσα συνεδρίασης του νομαρχιακού συμβουλίου, εξαναγκάζοντας τη νομαρχία να δεσμευθεί ότι θα προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες. Ο νομάρχης Δράμας, Κώστας Ευμοιρίδης, προσπάθησε να γυρίσει…το κλίμα καταθέτοντας μήνυση εναντίον της εταιρίας αλλά και κατά παντός υπευθύνου.

Από την άλλη, η νομαρχία εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία ζητά από τους κατοίκους να κλείνουν πόρτες , παράθυρα και συστήματα εξαερισμού σε σπίτια και αυτοκίνητα. Να μην κυκλοφορούν και να μην εκτίθενται άσκοπα σε περιβάλλον επιβαρυμένο από καπνούς ή στάχτες, ενώ σε περίπτωση έντονου αναπνευστικού προβλήματος, να απευθύνονται σε υγειονομικές μονάδες και γιατρούς. Σήμερα αναμένεται να φτάσει στην Δράμα και η επιστημονική ομάδα του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, η οποία θα διενεργήσει μετρήσεις σε αέρα έδαφος αλλά και στον υδροφόρο ορίζοντα, προκειμένου να εκτιμήσει το μέγεθος της ρύπανσης. (ρεπορτάζ από το tvxs.gr)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ

Με ευθύνη της κεντρικής εξουσίας αυξάνονται οι κίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον

Η πυρκαγιά που ξέσπασε την Κυριακή 13/6/2010 σε αποθήκη χρησιμοποιημένων ελαστικών στη Δράμα έθεσε σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον της περιοχής. Αναδεικνύει τις ευθύνες των ιδιοκτητών της αποθήκης όσο και των αυτοδιοικητικών μηχανισμών σε σχέση με τις αδειοδοτήσεις, τον έλεγχο τήρησης των περιβαλλοντικών όρων και την πιστή εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας για τη διαχείριση των ελαστικών.

Συγκεκριμένα, αν τηρούντο τα προβλεπόμενα από την άδεια πυρασφάλειας (η οποία είχε λήξει τον Οκτώβριο του 2008) η πυρκαγιά θα είχε πολύ μικρότερη έκταση, θα αντιμετωπιζόταν σε λίγες ώρες και δεν θα διαρκούσε τρείς μέρες με ότι αυτό συνεπάγεται για:

• Εκλυση επικίνδυνων αερίων σε τεράσια έκταση.
• Κινητοποίηση μεγάλου αριθμού ανθρώπινου δυναμικού αλλά και  μηχανημάτων αντιμετώπισης της κατάστασης.
• Πλήγμα στην οικονομία της περιοχής (κυρίως κτηνοτροφική) σε περιόδους ιδιαίτερης οικονομικής δυσπραγίας.

Να σημειωθεί ότι δεν υπήρξε απόφαση ώστε να διακόψουν την λειτουργία τους οι παρακείμενες βιομηχανικές, βιοτεχνικές μονάδες και σχολές μαθητείας του ΟΑΕΔ (παρά μόνο τους έγινε σύσταση να δουλεύουν με κλειστά παράθυρα και χωρίς κλιματισμό) με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να είναι εκτεθειμένοι στα αέρια. Το κόστος αντιμετώπισης της δημιουργηθείσας κατάστασης είναι πολλαπλάσιο του κόστους της επάνδρωσης των προληπτικών ελεγκτικών μηχανισμών.

Κλιμάκιο των ΟΠ αποτελούμενο από τους Γιώργο Γενημάκη, υποψήφιο βουλευτή των Οικολόγων Πράσινων στην Δράμα, Γιώργο Πασχαλίδη, Συντονιστή της Περιφερειακής Γραμματείας των ΟΠ της Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης και Θανάση Μακρή, Οργανωτικού Υπεύθυνου Βορείου Ελλάδας,  επισκέφθηκε σήμερα την περιοχή  και είχε συναντήσεις με το Εργατικό Κέντρο Δράμας,  τον Νομάρχη Δράμας και άλλους φορείς, προκειμένου να λάβει πλήρη γνώση της κατάστασης, αλλά και να εκθέσει τις θέσεις των ΟΠ σχετικά με τη διαχείριση των απορριμμάτων και την ανάδειξη του ρόλου των τοπικών κοινωνιών στην έξοδο από την οικονομική κρίση. Παράλληλα, κατατέθηκε σχετική μυνητήρια αναφορά στον Εισαγγελέα Δράμας κατά παντός υπευθύνου για την διεξοδική διερεύνηση των ευθυνών.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε από το Υπουργείο ΠΕΚΑ καθώς και τις αρμόδιες αρχές της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης να πραγματοποιήσουν μετρήσεις άμεσα αλλά και μεσοπρόθεσμα  για να διαπιστωθεί ακριβώς η έκταση της ρύπανσης της ατμόσφαιρας, των νερών και εδαφών, που έχει προκληθεί από την καύση της μεγάλης ποσότητας ελαστικών στην  Δράμα.

Η πυρκαγιά αυτή όμως αναδεικνύει και την ευρύτερη διάσταση του προβλήματος που πρέπει επιτέλους η κεντρική εξουσία να αρχίσει να αντιμετωπίζει για να αποφύγουμε στο μέλλον κι άλλες τέτοιες καταστροφές. Ενώ συλλέγονται κάθε χρόνο πάνω από 46.000 τόνοι χρησιμοποιημένων ελαστικών, σημαντικές ποσότητες ολόκληρων ή τεμαχισμένων ελαστικών – ορισμένοι τις υπολογίζουν σε 80.000 τόνους – μένουν στοιβαγμένες, συχνά πρόχειρα, μέσα σε οικόπεδα βιομηχανιών και βιοτεχνιών συλλογής και ανακύκλωσης των ελαστικών, αφού δεν έχει διευρυνθεί η δευτερογενής αγορά για τα προϊόντα ανακύκλωσης ελαστικών. Έτσι αφήνεται η ανακύκλωση μισή με ευθύνη των Υπουργείων αφού με βάση την υπάρχουσα νομοθεσία (άρθρο 8 του ΠΔ 109/ ΦΕΚ 75^Α/5-3-2004) θα έπρεπε – ήδη από το 2004 – να έχουν προωθηθεί «διοικητικά και νομοθετικά μέτρα για την ενθάρρυνση της επαναχρησιμοποίησης, χρήσης υλικών που περιέχουν ανακυκλωμένο ελαστικό και της ενεργειακής αξιοποίησης»

Τέλος, με δεδομένο ότι το 14% των χρησιμοποιημένων ελαστικών που συλλέγονται οδηγούνται για καύση στην τσιμεντοβιομηχανία – κάτι που επιτρέπει η ελληνική νομοθεσία- οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε από το ΥΠΕΚΑ να εξετάσει το κατά πόσο κάτι τέτοιο είναι πιθανόν να οδηγεί σε σημαντικές εκπομπές διοξινών, όπως φαίνεται να συμπεραίνουν έρευνες σε άλλες χώρες.

Αναλυτικά για τη διαχείριση των ελαστικών

Η ανεξέλεγκτη απόρριψη των λάστιχων στο περιβάλλον για πολλά χρόνια μετέτρεψε πολλές περιοχές της χώρας μας σε σκουπιδότοπους αλλά και ευθύνεται για έναν αριθμό πυρκαγιών και τη δημιουργία εστιών μόλυνσης με την ανοχή κυβερνήσεων, φορέων της αυτοδιοίκησης και δικαστικών αρχών. Όμως, ούτε η προσωρινή αποθήκευση σε ακατάλληλους χώρους για πολλούς μήνες είναι λύση, γιατί είναι εύφλεκτα και μπορεί να προκληθεί πυρκαγιά –ιδιαίτερα αν οι καιρικές συνθήκες είναι ευνοϊκές για κάτι τέτοιο -, εκπέμπουν ρύπους και αποτελούν εστίες μόλυνσης (η υγρασία και άλλες συνθήκες που επικρατούν στα επί μακρόν αποθηκευμένα ελαστικά δημιουργούν ευνοϊκό κλίμα για την αναπαραγωγή κουνουπιών) και συμβάλλουν στην αισθητική ρύπανση.

Με βάση τον νόμο 2939/2001 εκδόθηκε τον Μάρτιο 2004 το Προεδρικό Διάταγμα Υπ’ Αριθ. 109, «Μέτρα και όροι για την εναλλακτική διαχείριση των μεταχειρισμένων ελαστικών των οχημάτων. Πρόγραμμα για την εναλλακτική διαχείρισή τους« για να προωθηθεί η επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και ενεργειακή αξιοποίηση των χρησιμοποιημένων ελαστικών (λάστιχα οχημάτων).  Έχει μάλιστα δημιουργηθεί και  εγκριθεί η λειτουργία του Συλλογικού Συστήματος Εναλλακτικής Διαχείρισης Ελαστικών Ecoelastika που έχει την ευθύνη επίτευξης των στόχων της νομοθεσίας.

Η νομοθεσία αυτή  –αίτημα και αποτέλεσμα της πίεσης των περιβαλλοντικών οργανώσεων και φορέων της κοινωνίας των πολιτών– συνετέλεσε σε μια σημαντική πρόοδο στα θέματα διαχείρισης αυτής της κατηγορίας αποβλήτων, αφού μεγάλο ποσοστό των χρησιμοποιημένων ελαστικών δεν πετάγεται πλέον στο περιβάλλον, δεν θάβεται σε χωματερές ή δεν καίγεται σε σκουπιδότοπους, όπως γίνονταν επί δεκαετίες στη χώρας μας. Επιπλέον συνέβαλε στη δημιουργία μονάδων ανακύκλωσης ελαστικών και νέων θέσεων εργασίας.

Όμως, το βήμα είναι μισό. Όπως είναι γνωστό η ανακύκλωση δεν ολοκληρώνεται αν τα υλικά που συλλέγονται και επιστρέφουν στην παραγωγική διαδικασία δεν βρίσκουν τον προορισμό τους σε νέες χρήσεις και νέα προϊόντα (δευτερογενείς αγορές). Έτσι, ενώ μαζεύονται τα χρησιμοποιημένα ελαστικά, δεν δημιουργήθηκαν οι αγορές που θα απορροφούσαν τα προϊόντα ανακύκλωσης,

Η υποχρέωση ενίσχυσης των δευτερογενών αγορών και ολοκλήρωσης της περιβαλλοντικής πολιτικής ανήκει, με βάση και την υπάρχουσα νομοθεσία (άρθρο 8 του ΠΔ 109/ ΦΕΚ 75^Α/5-3-2004) στα υπουργεία. Έπρεπε ήδη από το 2004 να έχουν προωθήσει «διοικητικά και νομοθετικά μέτρα για την ενθάρρυνση της επαναχρησιμοποίησης, χρήσης υλικών που περιέχουν ανακυκλωμένο ελαστικό και της ενεργειακής αξιοποίησης». Η ανικανότητα και η αδιαφορία έχουν αυξήσει το περιβαλλοντικό χρέος και σε αυτή την περίπτωση και θέτουν σε κίνδυνο και τις επενδύσεις που έχουν γίνει αλλά και απαξιώνουν τις δαπάνες συλλογής και επεξεργασίας των ελαστικών. Έτσι, συλλέγονται μεν κάθε χρόνο πάνω από 46.000 τόνοι χρησιμοποιημένων ελαστικών, μια ποσότητα ανακυκλωμένων ελαστικών διατίθεται στην ελληνική αγορά και μια ποσότητα εξάγεται, αλλά σημαντικές ποσότητες ολόκληρων ή τεμαχισμένων ελαστικών – ορισμένοι τις υπολογίζουν σε 80.000 τόνους – μένουν στοιβαγμένες, συχνά πρόχειρα, μέσα σε οικόπεδα βιομηχανιών και βιοτεχνιών συλλογής και ανακύκλωσης των ελαστικών. Κι όλα αυτά γιατί δεν έχει διευρυνθεί η δευτερογενής αγορά για τα προϊόντα ανακύκλωσης ελαστικών.

Παρά το γεγονός ότι περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι ίδιοι οι φορείς ανακύκλωσης και οικονομικοί παράγοντες έχουν θέσει επανειλημμένα το θέμα, τόσο το Υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ παλιότερα, όσο και τα Υπουργεία ΠΕΚΑ και Μεταφορών – Υποδομών δεν έχουν αναλάβει τις ευθύνες τους. Και θα ήταν πολύ εύκολο να λυθεί το πρόβλημα αφού – όπως συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες- το τρίμα/η πούδρα από τα χρησιμοποιημένα ελαστικά θα μπορούσε να αναμειγνύεται με άσφαλτο και να χρησιμοποιείται στα δεκάδες οδικά έργα που πραγματοποιούνται, στην αποκατάσταση του ασφαλτοτάπητα δρόμων και σε πολλά άλλα έργα, με πολλαπλό όφελος, αφού έτσι βελτιώνεται η ποιότητα του οδοστρώματος και μειώνεται το κόστος κατασκευής. Επίσης, στα έργα που γίνονται στον ΗΣΑΠ ή στο σιδηρόδρομο, θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται κομμάτια από ελαστικά, ενώ σήμερα έχει γίνει μια πολύ πιο δαπανηρή επιλογή (τσιμέντο). Παλιά ελαστικά με την κατάλληλη επεξεργασία θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται ως ηχοπετάσματα στην Αττική Οδό, στην Εθνική Οδό και σε πολλά άλλα έργα, μια λύση που εφαρμόζεται σε διάφορες χώρες.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι θέτουμε δημόσια το ερώτημα προς το Υπουργείο ΠΕΚΑ καθώς και τις αρμόδιες αρχές της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης αν έχουν πραγματοποιήσει μετρήσεις για να διαπιστωθεί ακριβώς η ρύπανση που έχει προκληθεί από την καύση της μεγάλης ποσότητας ελαστικών στην μονάδα της Δράμας με δεδομένο ότι εκλύονται ρύποι που μπορεί να περιλαμβάνουν βαρέα μέταλλα καθώς και τις εξαιρετικά τοξικές διοξίνες. Οι τελευταίες μπορούν να περάσουν από το περιβάλλον, στην τροφική αλυσίδα και τελικά στον ανθρώπινο οργανισμό και μάλιστα σε συγκεντρώσεις πολλαπλάσιες της αρχικής.

Επίσης, με δεδομένο ότι το 14% των χρησιμοποιημένων ελαστικών που συλλέγονται οδηγούνται για καύση στην τσιμεντοβιομηχανία – κάτι που επιτρέπει η ελληνική νομοθεσία – οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε από το ΥΠΕΚΑ να εξετάσει το κατά πόσο κάτι τέτοιο είναι πιθανόν να οδηγεί σε σημαντικές εκπομπές διοξινών. Σύμφωνα με έρευνα της Αμερικάνικης Υπηρεσίας Περιβάλλοντος (Ε.P.A) η ανεξέλεγκτη καύση ελαστικών ακόμα και σε ειδικούς κλιβάνους της τσιμεντοβιομηχανίας είναι δυνατό να οδηγήσει σε εκπομπές διοξινών και μάλιστα σε ποσοστά πολλαπλάσια από τις ποσότητες που εκλύονται από την καύση κάρβουνου μια και τα ελαστικά περιέχουν χλώριο που ευθύνεται για το σχηματισμό διοξίνης κατά την καύση. Για να γίνει κατανοητή η σύγκριση, το χλώριο στο κάρβουνο (δύσης) είναι το 0.04% κ.β, ενώ αντιστοίχως στα ελαστικά είναι το 0,07 έως 2% κ.β, με μια μέση τιμή περίπου στο 1,2% κ.β. σύμφωνα με το California Integrated Waste Management Board. Επιστήμονες διατυπώνουν την άποψη ότι «Η προώθηση της καύσης ελαστικών αποβλήτων σε κλιβάνους της τσιμεντοβιομηχανίας δεν μπορεί να υποστηριχθεί από επιστημονικές ενδείξεις ότι είναι ασφαλής ως πρακτική. Είναι πιθανόν ότι η αύξηση της χρήσης των ελαστικών αποβλήτων ως καύσιμο θα είναι επιβλαβής για την υγεία του κοινού και την ευημερία»¹.

______________

¹ Dr. Seymour I. Schwartz, Professor, Environmental Science and Policy, University of California, Davis, in a letter to the California Integrated Waste Management Board, 1/21/1998

Ονειρα γεμάτα ενέργεια κάτω από πράσινες στέγες.

Τον Σεπτέμβριο του 2009 η δημοσίευση των αποτελεσμάτων της έρευνας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου για την πράσινη στέγη του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών στην πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα έκανε μεγάλη αίσθηση στο ελληνικό κοινό. Η εξοικονόμηση 5.630 ευρώ από τη μείωση της κατανάλωσης σε ηλεκτρισμό και πετρέλαιο για τον κλιματισμό της Υπηρεσίας μόλις μέσα στον πρώτο χρόνο από την τοποθέτηση της πράσινης στέγης της, ως εύρημα θεωρήθηκε κάτι παραπάνω από εντυπωσιακό. Η έρευνα του ΕΜΠ είχε επικεφαλής τον καθηγητή Εμμανουήλ Ρογδάκη, ο οποίος σε συνεργασία με την ομάδα του μελέτησε το φυτεμένο δώμα (όπως εναλλακτικά ονομάζεται μια πράσινη στέγη) του Υπουργείου, το οποίο ανήκει στον εξειδικευμένο τύπο «οικοστέγη» και καταλαμβάνει μόνο το 52% της οροφής του κτηρίου, συμπεραίνοντας ότι η εγκατάσταση απέφερε:

• 50% οικονομία για τον τελευταίο όροφο
• 10% οικονομία στην συνολική ψύξη και
• 5% οικονομία στη συνολική θέρμανση του κτηρίου

Το πόρισμα του καθηγητή Ρογδάκη κατέγραψε μείωση 18οC στη θερμοκρασία του κτηρίου, που σε μια σχετικά δροσερή καλοκαιρινή μέρα κατέβηκε από τους 55 στους 37 βαθμούς. Και επισήμανε κατακηκτικά: «Αποτελούν λοιπόν, τα φυτεμένα δώματα έναν παράγοντα που δύναται να βελτιώσει το μικροκλίμα των περιοχών όπου εγκαθίστανται πολλαπλά και μια οικονομική σχετικά λύση στην προσπάθεια μείωσης της κατανάλωσης ενεργειακών πόρων».

Όπως εύκολα είναι αντιληπτό στους έχοντες στοιχειώδεις γνώσεις θερμοδυναμικής, τα αποτελέσματα αυτά θα ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακά αν η εν λόγω πράσινη στέγη καταλάμβανε το σύνολο της επιφάνειας. Σ’ αυτή την περίπτωση θα είχαμε κατάργηση του φαινομένου της θερμογέφυρας, που επιτρέπει τη μεταφορά της θερμοκρασίας από τα εκτεθειμένα σημεία του κτηρίου στα θωρακισμένα τμήματα του, με αποτέλεσμα σημαντικές απώλειες στον κλιματισμό.

ΟΙ (ΚΡΥΦΕΣ) ΧΑΡΕΣ – ΟΦΕΛΗ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΣΤΕΓΗΣ
Εμπεριστατωμένη μελέτη του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών του Καναδά (National Research Council Canada – NRC) απέδειξε ότι σε μια καλοκαιρινή μέρα με 35 βαθμούς Κελσίου ατμοσφαιρική θερμοκρασία, η θερμοκρασία στην επιφάνεια της στέγης ενός συμβατικού κτηρίου φτάνει στους 75 βαθμούς, ενώ εκείνη ενός κτηρίου με πράσινη στέγη δεν ανεβαίνει περισσότερο από 25-30 βαθμούς. Η ίδια έρευνα διαπίστωσε ότι το εύρος της διακύμανσης της θερμοκρασίας στη στέγη ενός συμβατικού κτηρίου φτάνει στους 45 βαθμούς, ενώ σε ένα κτήριο με φυτεμένη στέγη μόλις τους 6 βαθμούς.
Πέρα από την ολοφάνερη ωφέλεια μιας πράσινης στέγης από οικονομική άποψη, τα παραπάνω ευρήματα σημαίνουν σημαντικό περιορισμό στην καταπόνηση των δομικών στοιχείων της κατασκευής με αποτέλεσμα τη μείωση των εξόδων συντήρησης (ιδιαίτερα για βάψιμο) και παράταση της διάρκειας ζωής της.

ΠΡΑΣΙΝΗ ΣΤΕΓΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ (ΚΑΙ) ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ
Τα τελευταία χρόνια η εφαρμογή της συγκεκριμένης τεχνολογίας εξαπλώνεται με ραγδαίους ρυθμούς στους μεγάλους οργανισμούς και επιχειρήσεις ως έμπρακτη απόδειξη της αναγνώρισης της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης τους. Η αυξημένη περιβαλλοντική ευαισθησία που αναδεικνύεουν οι οργανισμοί αυτοί αποτελεί και σημαντικό πόλο έλξης για το κοινό που μοιράζεται τους ίδιους προβληματισμούς.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του ξενοδοχείου Fairmount Waterfront στο Βανκούβερ, που από το 1994 καλλιεργεί όλα τα λαχανικά που καταναλώνονται στα εστιατόρια του στη στέγη του, προσφέροντας έναν ακόμη χώρο αναψυχής στους ενοίκους του και εξοικονομώντας παράλληλα 30.000 δολάρια ετησίως σε προμήθειες. Ένα μικρό δείγμα άλλων εταιρειών που έχουν εφαρμόσει πράσινες στέγες στα κτήρια τους είναι η ισπανική τράπεζα Banco di Santander στη Μαδρίτη (2005), το διεθνές αεροδρόμιο Schiphol του Άμστερνταμ (1994), το εργοστάσιο της αυτοκινητοβιομηχανίας Ford στο Ντίαρμπορν του Μίσιγκαν (2003), αλλά και το κτήριο του δημαρχείου του Σικάγο (2001), το οποίο έκτοτε έχει καταργήσει τη χρήση κλιματιστικών χάρη σ’ αυτή την τεχνολογία.
Αντίστοιχες εφαρμογές καταγράφονται πλέον σε καθημερινή βάση σε όλες τις προηγμένες χώρες του κόσμου, από την Ιαπωνία και την Αυστραλία, μέχρι τη Βραζιλία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

ΟΙ ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΣΤΕΓΕΣ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ (ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ) ΙΣΤΟΡΙΑ…
Η σύγχρονη τάση στον τομέα της θερμομόνωσης δεν είναι μια καινούργια ιδέα. Οι πράσινες στέγες χρησιμοποιούνταν ευρέως στις κατοικίες από την αυγή του ανθρώπινου πολιτισμού, τόσο στα βόρεια κλίματα όσο και στην ευρύτερη μεσογειακή λεκάνη.

Οι πιο ξακουστές ανάμεσά τους είναι οι Κρεμαστοί Κήποι της Βαβυλώνας, που έχουν μείνει στην Ιστορία ως ένα από τα επτά θαύματα της αρχαιότητας, κυρίως ως τεχνολογικό επίτευγμα αλλά και ως εντυπωσιακό αισθητικό αποτέλεσμα. Λιγότερο γνωστά είναι τα φυτεμένα δώματα στις κατοικίες των Βίκινγκς, από τα οποία σώζονται κάποια δείγματα μέχρι τις μέρες μας, ενώ την ίδια λογική εξυπηρετούν και οι στέγες με το πατημένο χώμα, που χρησιμοποιούνταν στα νησιώτικα παραδοσιακά κτίσματα σε όλη την περιφέρεια της Μεσογείου.

… ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Με την πάροδο του χρόνου, η εκβιομηχάνιση και η αστικοποίηση που τη συνόδευσε, μαζί με την εμφάνιση νέων υλικών και μεθόδων δόμησης οδήγησε στη σταδιακή εγκατάλειψη των παραδοσιακών κατοικιών και στην επικράτηση της σύγχρονης οικιστικής αντίληψης. Παρότι η αλλαγή αυτή ανταποκρίθηκε επιτυχώς στις ανάγκες στέγασης μεγάλων ομάδων πληθυσμού σε μικρό χρονικό διάστημα, οδήγησε ταυτόχρονα στη δημιουργία νέων προβλημάτων τα οποία προέκυψαν από τη σύγκρουση του βιομηχανοποιημένου τρόπου ζωής με τις σύνθετες ανάγκες της περιβαλλοντικής ισορροπίας.

Έτσι, τις τελευταίες δεκαετίες, με τον κάθετο περιορισμό των ενεργειακών αποθεμάτων και την απειλητική αύξηση της μόλυνσης και της μέσης θερμοκρασίας της Γης, το σύνολο των επαγγελματιών που ασχολούνται με τις οικοδομές βρίσκεται σε μια αγωνιώδη αναζήτηση βιώσιμων λύσεων, οι οποίες μεταξύ άλλων θα ανακουφίσουν τον σύγχρονο άνθρωπο από το οικονομικό βάρος που συσσωρεύεται εξαιτίας των αυξημένων ενεργειακών αναγκών για κλιματισμό και ταυτόχρονα θα δώσουν στο περιβάλλον μια ευκαιρία να ανακάμψει.
Αιχμή του δόρατος αυτού του αγώνα διεκδικεί να είναι η βιοκλιματική αρχιτεκτονική, η οποία συνδυάζει τη χρήση της τελευταίας λέξης της τεχνολογίας, με την επαναφορά των παραδοσιακών πρακτικών, τόσο στον τομέα των υλικών όσο και στον τομέα της δόμησης. Έτσι, οι πράσινες στέγες έχουν επανέλθει στο προσκήνιο ως μια αποτελεσματική και δοκιμασμένη λύση θερμομόνωσης, την οποία αγκαλιάζει πλέον με θέρμη η πρωτοπορία των κατασκευαστών παγκοσμίως.
Η διεθνής μεταστροφή προς την λύση της πράσινης στέγης δεν ήταν μιά απλή υπόθεση. Αρχικώς, υπήρξαν πολλές επιφυλάξεις που είχαν να κάνουν κυρίως με την επιβάρυνση της στατικότητας των οικοδομών, αλλά και τα προβλήματα στεγανότητας που προέκυπταν από τον συνδυασμό των σύγχρονων οικοδομικών υλικών με τα φυτεμένα δώματα. Όμως τα εμπόδια αυτά ξεπεράστηκαν ολοκληρωτικά όταν μετά από αρκετή μελέτη και πειραματισμούς δημιουργήθηκαν διαφορετικά είδη πράσινων στεγών τα οποία ανταποκρίνονται στις διαφορετικές ανάγκες του κλίματος και των κτηρίων κάθε γεωγραφικής περιοχής, καθένα από τα οποία μπορεί να ικανοποιήσει ταυτόχρονα διαφορετικές αισθητικές απαιτήσεις. Κοινό σημείο αλλά και ακρογωνιαίος λίθος της επιτυχίας κάθε είδους αποδείχθηκε και παραμένει η σωστή στεγανοποίηση, η οποία οφείλει να είναι ενισχυμένη και προσαρμοσμένη στις ειδικές ανάγκες ενός φυτεμένου δώματος.

ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΣΤΕΓΩΝ

Τα είδη των φυτεμένων δωμάτων κατατάσσονται σε τρεις τύπους με κριτήριο κυρίως τις απαιτήσεις τους σε χώμα, άρδευση και συντήρηση. Έτσι διακρίνουμε τον εντατικό, ημιεντατικό και τον εκτατικό τύπο πράσινης στέγης.
Στον εντατικό τύπο ανήκουν όσα φυτεμένα δώματα έχουν μεγάλο βάθος χώματος, φυτά μεγάλου μεγέθους με σημαντικές απαιτήσεις σε νερό, λίπανση και ζιζανιοκτόνα, ενώ το βάρος τους ανά τετραγωνικό μέτρο είναι ιδιαίτερα αυξημένο γι’ αυτό και απαιτούν εξειδικευμένη στατική μελέτη για την εφαρμογή τους σε κάθε κτήριο. Επίσης, ο εντατικός τύπος, που συνήθως έχει τη μορφή του ταρατσόκηπου (roof garden) που βλέπουμε στα μεγάλα ξενοδοχεία, παρά τα αισθητικά οφέλη του θεωρείται κοστοβόρος και ασύμφορος τόσο από οικονομική όσο και από οικολογική άποψη.

Στον εκτατικό τύπο ανήκουν οι πράσινες στέγες με χαμηλό βάρος ανά τετραγωνικό μέτρο, σχετικά ρηχό βάθος χώματος, φυτά χαμηλά σε ύψος με μικρές απαιτήσεις σε νερό και χημικά πρόσθετα, ενώ δεν απαιτούν εξειδικευμένη στατική μελέτη γιατί δεν επιβαρύνουν τον σκελετό του κτηρίου. Ο εκτατικός τύπος θεωρείται ο πλέον προσοδοφόρος τόσο από οικονομική, όσο και από περιβαλλοντολογική άποψη.

Ο ημιεντατικός τύπος φυτεμένου δώματος συνδυάζει επιμέρους χαρακτηριστικά των δύο βασικών τύπων και μπορεί να είναι ωφέλιμος ή όχι αναλόγως προς τα πού κλίνει περισσότερο.
Γι’ αυτούς τους λόγους ο προτιμούμενος τύπος πράσινης στέγης για όσους έχουν οικονομικά ή και οικολογικά κίνητρα είναι ο εκτατικός, ή ο ημιεντατικός που τείνει προς τον εκτατικό τύπο.
Για να αντιληφθούμε τη βαρύτητα που έχει αυτή η διάκριση από οικολογική άποψη πρέπει να λάβουμε υπόψη μας δύο βασικούς παράγοντες. Ο ένας είναι η συμβολή των λιπασμάτων και των ζιζανιοκτόνων στην μόλυνση του περιβάλλοντος, αφού αυτά τα χημικά διεισδύουν στον κύκλο του νερού, μέσω της αποστράγγισης των όμβριων υδάτων καταλήγοντας τελικά στο νερό που πίνουμε και επιβαρύνοντας τον οργανισμό μας. Ο άλλος παράγοντας είναι η κατανάλωση νερού, το οποίο ως γνωστόν βρίσκεται σε στενότητα ιδιαίτερα στις περιοχές της ανατολικής Μεσογείου, ενώ είναι και το μοναδικό πραγματικά αναντικατάστατο αγαθό, πολυτιμότερο ακόμα κι από το πετρέλαιο, αφού χωρίς αυτό δεν μπορεί να συντηρηθεί καμιά μορφή ζωής στον Πλανήτη.

ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΖΩΗΣ
Αξίζει ιδιαίτερη μνεία στην ανεκτίμητη συνεισφορά που έχουν οι πράσινες στέγες εκτατικού τύπου, ιδιαίτερα στο αστικό περιβάλλον. Μαζί με την αισθητική αναβάθμιση, την ηχομόνωση και την προστασία από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εξασφαλίζουν στους ιδιοκτήτες τους, τα φυτεμένα δώματα (ή και «ζωντανές» στέγες, όπως αποκαλούνται στο εξωτερικό) δίνουν άμεση λύση στο πρόβλημα των θερμικών νησίδων που δημιουργούνται από την εκτεταμένη χρήση κλιματιστικών, κάνοντας αφόρητη την κυκλοφορία στην πόλη τους καλοκαιρινούς μήνες.

Επιπλέον, όπως απέδειξε πρόσφατα δημοσιευθείσα έρευνα του Κρατικού Πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν (Michigan State University),οι πράσινες στέγες συμβάλλουν σημαντικά στην βελτίωση της ποιότητας του αέρα, ενώ ενδεχόμενη ευρεία χρήση τους θα μπορούσε να συμβάλλει αποφασιστικά στην καταπολέμηση του φαινόμενου του θερμοκηπίου. Η ομάδα των επιστημόνων με επικεφαλής τη βοταναλόγο Κριστίν Γκέτερ (Kristin Getter) και τον καθηγητή Μπραντ Ρόουε (Brad Rowe), ανακάλυψε ότι η φύτευση των στεγών μιας αστικής περιοχής με πληθυσμό ενός εκατομμυρίου ισοδυναμεί με τον περιορισμό του διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπεται από 10.000 μεσαία αυτοκίνητα τύπου SUV. Επιπλέον, η ίδια έρευνα, η οποία διήρκεσε δύο χρόνια εξετάζοντας 13 φυτεμένα δώματα, διαπίστωσε ότι οι πράσινες στέγες του παραπάνω παραδείγματος μπορούν να κατακρατήσουν περισσότερους από 55.000 τόνους άνθρακα, καθώς τα φυτά λειτουργούν σαν φίλτρο εναντίον της μόλυνσης, αξιοποιώντας τα αιωρούμενα σωματίδια για την ανάπτυξη τους.

ΟΙ ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΣΤΕΓΕΣ ΣΤΑ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΑ ΚΛΙΜΑΤΑ
Μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα, η εφαρμογή των πράσινων στεγών στις μεσογειακές χώρες ήταν πρακτικά ανέφικτη. Οι καλοκαιρινοί καύσωνες, οι δυνατοί άνεμοι και οι περιορισμένες βροχοπτώσεις, που σε κάποιες περιοχές συνδυάζονται με τσουχτερό κρύο και παγετούς τον χειμώνα, ήταν ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο για τα φυτά που δεν μπορούσαν να επιβιώσουν κάτω από αυτές τις συνθήκες. Η μεγάλη κατανάλωση νερού για πότισμα και η συντήρηση ή συχνή η αντικατάσταση των φυτών, τα οποία χρειάζονταν σημαντικές ενισχύσεις σε λιπάσματα και ζιζανιοκτόνα, έκανε τις πράσινες στέγες απαγορευτικές από οικονομική άποψη. Επιπλέον, η έντονη σεισμική δραστηριότητα της περιοχής έκανε επικίνδυνη τη χρήση των γνωστών ευρωπαϊκών συστημάτων φύτευσης, τα οποία συνήθως χαρακτηρίζονται από μεγάλο ειδικό βάρος και προσθέτουν στις κατασκευές σημαντικό στατικό φορτίο.

Τα εμπόδια αυτά ξεπεράστηκαν στην Ελλάδα το 2006, όταν ο Ουαλός οικονομολόγος και μόνιμος κάτοικος Ελλάδας Άντριου Μάικλ Κλέμεντς σε συνεργασία με μια ομάδα μηχανικών, αρχιτεκτόνων και βοτανολόγων δημιούργησαν το σύστημα «οικοστέγες», το οποίο ανήκει στον εντατικό τύπο και είναι ειδικά διαμορφωμένο για να αντιμετωπίσει τις “μεσογειακές” προκλήσεις. Το βάρος του ανά τετραγωνικό μέτρο είναι το χαμηλότερο που υπάρχει (μικρότερο των 50 κιλών/τ.μ.) καθιστώντας το σύστημα ιδανικό για όλα τα είδη κατασκευών, ενώ το χαμηλό συνολικό ύψος του (70-80 εκατ.) το καθιστούν απόλυτα ασφαλές ακόμα και σε συνθήκες ισχυρών ανέμων. Παράλληλα οι μελετημένοι συνδυασμοί των φυτών, τα οποία προέρχονται αποκλειστικά από τον μεσογειακό χώρο, δημιουργούν ένα πλήρες αυτόνομο οικοσύστημα χωρίς καμιά ανάγκη συντήρησης, ικανό να ανταπεξέλθει σε όλες τις μεσογειακές καιρικές συνθήκες. Επιπλέον, οι οικοστέγες συνδυάζονται ιδανικά με τη χρήση φωτοβολταϊκών για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ μπορούν να εφαρμοστούν σε όλους τους τύπους στέγης με κλίση μέχρι και 45ο.

Ο συνδυασμός όλων αυτών των μοναδικών χαρακτηριστικών, άλλωστε, ήταν αυτός που οδήγησε τους υπεύθυνους του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας να προτιμήσουν τις οικοστέγες για να θωρακίσουν το κτήριο τους στην πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα, κατακτώντας μια παγκόσμια πρωτιά ως Υπουργείο Οικονομικών. Με αργά αλλά και σταθερά επιταχυνόμενα έκτοτε βήματα  έχουν ακολουθήσει δεκάδες ελληνικές επιχειρήσεις και ιδιώτες. Ζήτημα χρόνου μοιάζει να είναι η εξοικείωση και της άκρως αναπτυξιακής Κυπριακής οικονομίας με τις οικοστέγες, πόσο μάλλον όταν η γκάμα των αναπτυξιακών πλεονεκτημάτων τους είναι πολυεπίπεδη και πολύπλευρη. Ξεκινώντας από την ανακούφιση των κατοίκων από τη ζέστη, συνεχίζοντας με την προστασία του περιβάλλοντος και την βελτίωση της αισθητικής των κτιριακών κατασκευών,αλλά και προσφέροντας/προσθέτοντας ένα ακόμα συγκριτικό πλεονέκτημα στην Κύπρο ως τόπο τουριστικού προορισμού.

Της Μαριλένας Φραγκιάδη*
*Η Μαριλένα Φραγκιάδη είναι ανεξάρτητη δημοσιογράφος. Εδώ και  είκοσι χρόνια συνεργάζεται με τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οργανισμούς, την κρατική και την ιδιωτική τηλεόραση, ενώ παράλληλα δραστηριοποιείται ως σύμβουλος επικοινωνίας σε περιβαλλοντικά θέματα.

Πηγές:
Εφημερίδα «Καθημερινή» (1/9/2009)
Οικοστέγες www.oikosteges.gr
Living Roofs www.livingroofs.org
Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο – Σχολή Μηχανολόγων-Μηχανικών – Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Θερμοδυναμικής
Εθνικό Συμβούλιο Ερευνών του Καναδά
Michigan State University

Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από τη σούδα έξω από γνωστό εργοστάσιο στην περιοχή του Δ.Δ Αυλακίου Στυλίδας “επεξεργασίας και τυποποίησης βρώσιμων ελαιών”. Είναι λίγο μετά τη χθεσινή μπόρα που έπεσε στις 6 το απόγευμα. Η ανώνυμη τηλεφωνική καταγγελία έλεγε ότι, κατά τη διάρκεια της μπόρας, είχε μαυρίσει και το οδόστρωμα!.

Σε ό,τι αφορά στην διαχείριση των λυμάτων στην εταιρεία έχει εγκριθεί άδεια διάθεσης υγρών αποβλήτων “μετά από επεξεργασία με βιολογικό καθαρισμό σε υπεδάφια τάφρο” (ΑΠ 7446/19.09.2008 απόφαση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Φθιώτιδας) και όχι “διάθεση στον Μαλιακό κόλπο μέσω της Τ3 σούδας, όταν βρέχει”. Η Τ3 σούδα περνάει μέσα από τα κτήματα της περιοχής και με το νερό της οι αγρότες ποτίζουν τα χωράφια τους.

Να θυμίσουμε ότι πρόσφατα ο κ Νομάρχης διέγραψε το πρόστιμο των 59.500 ευρώ, που είχαν εισηγηθεί οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος να επιβληθεί στην εταιρεία, για μη εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Οι εικόνες που βλέπετε είναι το αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής του κ Νομάρχη και των αποφάσεών του. Η ασυδοσία και η μη εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας κάπου έχουν τις αιτίες τους. Ας ψαχτούμε όλοι, για να μην αναγκαζόμαστε κάποιοι να παίζουμε το ρόλο του “κακού” και του “ρουφιάνου”. Δεν είναι μόνο οι κακοί επιχειρηματίες λοιπόν… Αν θέλετε, αυτοί είναι οι τελευταίοι που φταίνε. Κοιτάξτε γύρω σας το σύστημα…

Η απορία μας είναι γιατί παίρνουν εμάς τηλέφωνο για ανώνυμες καταγγελίες και δεν παίρνουν το κ Νομάρχη ή τον αρμόδιο αντινομάρχη ή την αρμόδια υπηρεσία τους ή ακόμα το 100. Μήπως τους θεωρούν αναξιόπιστους; Αν πράγματι ισχύει αυτό, τότε είναι επικίνδυνο…και κάτι πρέπει να κάνουμε όλοι.

Πηγή: http://maliakos-sos.blogspot.com/

Υπεύθυνη για το ατύχημα η εκμετάλλευση χρυσού, με τη χρήση κυανίου, στην περιοχή αυτή!

Πριν από 20 χρόνια η βουλγάρικη κυβέρνηση πήρε την απόφαση να παραχωρήσει σε Καναδική εταιρεία τα δικαιώματα εξόρυξης κοιτάσματος χαλκού και τον επιτόπιο εμπλουτισμό του, με τη μέθοδο της κυάνωσης, με σκοπό την παραγωγή χρυσού. Μια μέθοδο που φαίνεται να είναι ιδιαίτερα φιλική από τεχνικο-οικονομικής άποψης, πολύ λιγότερο «φιλική» όμως για το περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής!

Χαρακτηριστικά είναι τα αποσπάσματα από συνέντευξη του Daniel Popov στη frog.news, του συντονιστή της ΜΚΟ «Συνασπισμός Ενάντια στο Κυάνιο», ο οποίος μας προειδοποιεί από τον Μάιο του 2008:

«Τεχνολογία  κυανίου θέλει να εφαρμόσει για την εκχύλιση χρυσού η καναδική εταιρεία Dundee Precious Metals στα μεταλλεία Chelopech και Ada Tepe της νότιας Βουλγαρίας. Η μέθοδος αυτή  έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, ενώ παράλληλα παρουσιάζει μεγάλη επικινδυνότητα, τόσο κατά την παραγωγική διαδικασία, όσο και κατά την αποθήκευση – μεταφορά των κυανιούχων ενώσεων.

Αν συμβεί κάποιο ατύχημα, το  οποίο είναι πολύ πιθανό, ο Μαρίτσα (είναι ο Έβρος), ο οποίος προμηθεύει το σύνολο της περιοχής με πόσιμο νερό, θα δηλητηριαστεί μέσα λίγα λεπτά.

Μήπως το «κακό» συμβαίνει από προχθές, Τετάρτη 16 Ιούνη; Γιατί την ημέρα εκείνη, κατά τις πρωινές ώρες, συνέβη σημαντική βλάβη ή βιομηχανικό ατύχημα  στις διεργασίες εξόρυξης και εμπλουτισμού του συγκροτήματος  Assarel Medet.

Αποτέλεσμα αυτού η απόρριψη ανυπολόγιστων ποσοτήτων από έντονα τοξικές – δηλητηριώδεις ουσίες και βαρέα μέταλλα στον ποταμό Luda Giana, ο ποταμός δηλαδή που εκβάλει στον Μαρίτσα-Έβρο. Σχεδόν αμέσως τέθηκαν σε συναγερμό οι  πολίτες.

Πρώτη – σημαντική επίπτωση για το περιβάλλον: τα χιλιάδες νεκρά ψάρια! Τέλος η ζωή στο ποτάμι! Το πρόβλημα φαίνεται να επιδεινώθηκε σοβαρά από τις καταρρακτώδεις βροχές, που έπεφταν στην περιοχή από την προηγούμενη μέρα, που φέρανε υπερχείλιση και μεγαλύτερη ροή του ποταμού !

Σύμφωνα με τις κινήσεις πολιτών, η εταιρία «δηλητηριάζει» σταθερά την περιοχή, όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς να έχει επιβάλει η κυβέρνηση της Βουλγαρίας τις σχετικές κυρώσεις, παρά τις διαμαρτυρίες των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, που πλήττονται άμεσα.

Η εταιρία, από τη μια φαίνεται να προχωρεί σε ενέργειες για την αποκατάσταση του προβλήματος, αν και  η ανυπολόγιστη όμως ζημιά έχει ήδη συμβεί! Από την άλλη, ωστόσο, η διοίκηση της Assarel «σφυρίζει αδιάφορα», ισχυριζόμενη ότι δεν είχε καμία σχέση με το περιστατικό των «χιλιάδων νεκρών ψαριών», υποστηρίζοντας ότι κατά το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα η μονάδα επίπλευσης ήταν «εκτός λειτουργίας» για τεχνικούς λόγους.

Μάλλον οι άνθρωποι της εταιρίας θεωρούν πιθανότερο το ενδεχόμενο «τα ψάρια να έπασχαν από ψυχωτικά συμπλέγματα και να αυτοκτόνησαν»!

Δείτε σχετικά  http://portal.environment.gr/news.php?item.2580.4

Κατεδάφιση του πολύ μεγάλου συμπλέγματος παράνομων κεραιών κινητής τηλεφωνίας.

Η αποτελεσματική κατεδάφιση των παράνομων και επικίνδυνων κεραιών κινητής τηλεφωνίας στην οδό Ζαβιτσιάνου 3 ήταν το αποτέλεσμα μιας αρμονικότατης συνεργασίας των δημοσίων υπηρεσιών, φορέων και πολιτών της Κέρκυρας.

Συγχαίρουμε και ευχαριστούμε πολύ για την άψογη συνεργασία και την συμβολή τους:

Την εισαγγελέα πρωτοδικών κ Νταϊρούση

Την διεύθυνση πολεοδομίας Δήμου Κερκυραίων (Κ Κορωνάκη)

Τον Αντιδήμαρχο κ Κουρή

Την αστυνομική διεύθυνση Κέρκυρας

Τις αρχαιολογικές υπηρεσίες

Τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων του 5^ου δημοτικού σχολείου και νηπιαγωγείου

Τους δασκάλους και μαθητές τους 5^ου δημοτικού σχολείου και νηπιαγωγείου

Τους κατοίκους και καταστηματάρχες της ευρύτερης περιοχής γύρω από την σπηλιά.

Τα ΜΜΕ της Κέρκυρας για την δημοσιοποίηση και συμπαράσταση σε όλη την διάρκεια του αγώνα.

Σε λιγότερο από 3 εβδομάδες επετεύχθη η κατεδάφιση των εν λόγων κεραιών χωρίς να εμπλακούμε σε ατελείωτες δικαστικές αντιπαραθέσεις.

Η συμβολή όλων ανεξαιρέτως όσων συμμετείχαν για την αφαίρεση του μεγαλύτερου συμπλέγματος κεραιών κινητής τηλεφωνίας που τοποθετήθηκε μέχρι σήμερα σε κατοικημένη περιοχή, ήταν καταλυτική και πάρα πολύ αποτελεσματική.

Σαν οικολογική οργάνωση οφείλουμε να τονίσουμε ότι ο αγώνας για την προστασία της δημόσιας υγείας από την ηλεκτρομαγνητική ρύπανση δεν τελειώνει με την κατεδάφιση των κεραιών στην Ζαβιτσιάνου 3, αλλά μόλις ξεκινάει.

Και αυτό διότι, όταν αφαιρούνται κάποιες κεραίες, αυτομάτως οι υπόλοιπες που υπάρχουν μεταδίδουν με μεγαλύτερη ένταση σήματος για να καλύψουν το κενό αυτών που αφαιρέθηκαν. Επομένως, όσοι βρίσκονται κοντά σε αυτές εκτίθενται σε μεγαλύτερης έντασης ακτινοβολία.

Για τον σκοπό αυτό, κρίνεται απαραίτητο το να γίνει εκ νέου η τοποθέτηση όλων των κεραιών της πόλης, αλλά και όλου του νομού, με τρόπο που να εξασφαλίζει την προστασία της υγείας όλων των κατοίκων

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε την εισαγγελέα πρωτοδικών κ Νταϊρούση και τον προϊστάμενο της διεύθυνσης πολεοδομίας Δήμου Κερκυραίων κ Κορωνάκη για το ενδιαφέρον που επίσης έδειξαν ώστε από εδώ καις στο εξής να εξευρεθεί επιτέλους η λύση και με τις υπόλοιπες κεραίες κινητής τηλεφωνίας που βρίσκονται τοποθετημένες σε επικίνδυνα για την δημόσια υγεία σημεία της πόλης αλλά και όλου του νομού.

Η οργάνωσή μας δεσμεύεται να προσκομίσει όλα τα στοιχεία που έχει συλλέξει τα τελευταία χρόνια για όλες τις κεραίες στο νησί μας (που είναι παράνομες σε ποσοστό πάνω από 95%) καθώς και τις προτάσεις για την σωστότερη δυνατή χωροθέτησή τους έτσι ώστε να μην εκτίθεται κανείς συμπολίτης μας σε επικίνδυνη ηλεκτρομαγνητική ρύπανση και να έχουν συγχρόνως σήμα τα κινητά μας τηλέφωνα.

Για μια ακόμη φορά θέλουμε να συγχαρούμε όλους όσους συνέβαλαν στο να ξεκινήσει η εξεύρεση της λύσης και δεσμευόμαστε να συνεργαστούμε με τις αρχές και τις δημόσιες υπηρεσίες με σκοπό την ακίνδυνη τοποθέτηση των κεραιών κινητής τηλεφωνίας στο νησί μας.

Για το ΟικοΚέρκυρα (Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Κέρκυρας)

Ο πρόεδρος του Δ.Σ.

Δημήτρης Φαναριώτης

Η ανάπλαση συνεχίζεται από ακούραστα παιδιά εν δράσει λίγο μετά το διάλειμμα για πικ νικ

Περισσότερες φωτογραφίες στο http://www.facebook.com/album.php?aid=170934&id=719708480&l=a180209af0

Το βράδυ έχουμε προβολές ταινιών στην πλατεία Ναυαρίνου και πάρτυ πίσω από τη Ροτόντα.

Σας περιμένουμε

Ανάπλαση χώρου πίσω από τη Ροτόντα. Σάββατο πρωί με τη δροσούλα… ώρα 7.30 τα παιδιά εν δράσει

Περισσότερες φωτογραφίες στο http://www.facebook.com/album.php?aid=170934&id=719708480&l=a180209af0

Στον ίδιο χώρο το απόγευμα θα γίνει η δράση «Μάθε για την Κομποστοποίηση – Φτιάξε το δικό σου Κομπόστ» από την Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης.

Σε λίγο στην ίδια περιοχή θα στηθεί στις 11.οο  το χαριστικό παζάρι.  Φέρετε στην Πλατεία της Ροτόντα ό,τι έχετε στο σπίτι σας σε καλή κατάσταση και δεν χρειάζεστε: ρούχα, παπούτσια, βιβλία, παιχνίδια, μπιμπελό, ηλεκτρονικά ή ηλεκτρικά σκεύη… Φυσικά μπορείτε να πάρετε και εσείς οτιδήποτε χρειάζεστε από το παζάρι ή να αφήσετε κάτι χωρίς ανταλλαγή.

Νωρίς το απομεσήμερο (3-6μμ) θα στρώσουμε τις κουρελούδες, τα sleeping bags, τα καρό μας τραπεζομάντιλα και θα κάνουμε πικ-νικ στο γρασίδι της Ροτόντα, όπως παληά, απαντώντας στην οικονομική κρίση με φαντασία και δημιουργικότητα. Το βράδυ, πανευτυχείς θα χορέψουμε μέχρις τελικής πτώσεως.

Σας καλούμε όλες και όλους να παρευρεθείτε.