Skip to content

Ποιοί είμαστε

Η Οικολογική Κίνηση συμμετείχε και υποστήριξε όλες εκείνες τις προσπάθειες που:

  • αντιστάθηκαν έμπρακτα στις πολιτικές υποβάθμισης της πόλης, της χώρας και του πλανήτη
  • υπερασπίσθηκαν τη φύση και την ποιότητα ζωής στην ύπαιθρο
  • συμμετείχαν σε αγώνες ενάντια στον πόλεμο, τον εθνικισμό, το σεξισμό, το ρατσισμό, το μιλιταρισμό και υπέρ της ειρήνης και της φιλίας των λαών, της συμπαράστασης στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, για τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα
  • οραματίστηκαν μια άλλη κοινωνία, απελευθερωμένη από τα συμφέροντα, την κερδοσκοπία, την οικοκτονία, μια κοινωνία οικολογική και κοινωνικά αλληλέγγυα.

Υπάρχει όμως και ένα βασικό παλιό κείμενο, που αναπαράγεται σχεδόν αυτούσιο στο Οικολογικό Ημερολόγιο από το 1987:

Η δική μας οικολογία

Ήδη από το 1982 έχουμε πει ότι αντιλαμβανόμαστε την οικολογία ως το εργαλείο ανάλυσης, κριτικής και αλλαγής της κοινωνίας, που ξεκινάει από μια καινούργια οπτική γωνία, για να επανατοποθετήσει τον άνθρωπο μέσα στη φύση, αξιοποιώντας τα πορίσματα της επιστήμης και μετουσιώνοντάς τα σε κοινωνική πρακτική, με άξονες πλεύσης την αλληλεξάρτηση, τη φυσικότητα, την πολλαπλότητα και την πολυμορφία. Έτσι, γίνεται κατανοητό ότι η οικολογία, πέρα από τον εντοπισμό των φυσικών νόμων που διέπουν τα οικοσυστήματα, την καταγγελία της ανατροπής της οικολογικής ισορροπίας και τον αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος, επεκτείνεται αναπόφευκτα στην κριτική του τρόπου ζωής, παραγωγής και κατανάλωσης. Σε τελική ανάλυση και αντίθετα απ’ ότι πολλοί πιστεύουν, η κυριαρχία του ανθρώπου πάνω στη φύση δεν είναι παρά αντανάκλαση της κυριαρχίας ανθρώπου πάνω σε άνθρωπο. Αυτό πρεσβεύει η κοινωνική οικολογία, που δεν αρκείται να κολλάει τσιρότα στο πληγωμένο κορμί του πλανήτη.

Ίσως οι στόχοι μας να ‘ναι φιλόδοξοι. Αλλά θέλουμε να αλλάξουμε πολιτισμό. Να ξεπεράσουμε τη βιομηχανική, καπιταλιστική κοινωνία της κυριαρχίας και στη θέση της να οικοδομήσουμε μια οικολογική κοινωνία αυτόνομων κοινοτήτων και ανθρώπων. Μια κοινωνία που να αποτελεί μια “αρμονική σύνθεση πάθους, ορθολογικότητας και φαντασίας”. Και για να γίνουμε πιο σαφείς, ας δούμε που εστιάζεται η οικολογική κριτική και που στοχεύουν οι εναλλακτικές λύσεις που προτείνουν οι οικολόγοι.

Μετά την κατάρρευση του κρατικού και γραφειοκρατικού σοσιαλισμού (δηλαδή καπιταλισμού) της Ανατολής, το δυτικό καπιταλιστικό μοντέλο και μάλιστα με ορμή της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας, που επηρεάζει και τους σοσιαλιστές, “παγκοσμιοποιείται” και κυριαρχεί παντού, ακόμη και με τη δύναμη των όπλων.

Με ολοένα και μεγαλύτερη ένταση, η κοινωνία που ζούμε λατρεύει, με θρησκευτική σχεδόν ευλάβεια, την “εργασία”, την “παραγωγή”, την “πρόοδο” και την “ανάπτυξη”, που νοούνται μόνο ως πρόοδος και ανάπτυξη των “παραγωγικών δυνάμεων”, δηλαδή του κέρδους. Εργαλεία αυτής της “ανάπτυξης” αποτελούν η “ουδέτερη”, όπως θέλει να εμφανίζεται, επιστήμη και τεχνολογία.

Η κοινωνία της ανάπτυξης που ζούμε, δομείται καθ’ εικόνα και ομοίωση του τρόπου παραγωγής. Είναι συγκεντρωτική ως προς την κατανομή της εξουσίας, συγκεντρωτική όσον αφορά τη χωροταξία της και τις βασικές ανθρώπινες λειτουργίες, τυποποιημένη όσον αφορά τις συμπεριφορές της, μαζοποιημένη ως προς τις ανθρώπινες εκδηλώσεις, πληθωρική και γιγαντομανής ως προς τα μεγέθη.

Αυτός ο τρόπος δόμησης της κοινωνίας και της παραγωγής, που βασίζεται στην κυριαρχία και την αυστηρή ιεράρχηση των αρμοδιοτήτων και των προνομίων, που υποτιμά το «θηλυκό» και καταπνίγει τις ιδιαιτερότητες, είναι που έχει οδηγήσει την ανθρωπότητα στο χείλος της οικολογικής καταστροφής, που έχει καταδικάσει το μισό πληθυσμό της Γης σε θάνατο από πείνα και που θέτει τη ζωή σε συνεχή αμφισβήτηση με την απειλή ενός πυρηνικού ολέθρου.

Ε, λοιπόν αυτή η κοινωνία δεν μας κάνει. Οφείλουμε να την αλλάξουμε. Πρέπει να την αλλάξουμε. Και οι προτάσεις των οικολόγων γι’ αυτό είναι σαφείς.

Ήδη από το 1982 αντιπροτείνουμε «μια κοινωνία απελευθερωμένη από τη λογική της «προόδου», της ανεξέλεγκτης παραγωγής και της αυστηρής εξειδίκευσης, βασισμένη στην αυτοδιαχείριση και την αυτοοργάνωση, που ξανατοποθετεί τον άνθρωπο σε αρμονική σχέση με το περιβάλλον του». Αυτή η οικολογική κοινωνία των αυτόνομων κοινοτήτων, δομείται με βάση τις αρχές του συνομοσπονδισμού, την αυτοδιαχείριση της παραγωγής και την αυτορύθμιση, προκρίνει τα μικρά μεγέθη, την αποκέντρωση και τις ήπιες εναλλακτικές τεχνολογίες, σέβεται τους φυσικούς κύκλους και επαναπροσδιορίζει τις ανθρώπινες ανάγκες.

Σε κοινωνικό επίπεδο, η οικολογική σκέψη αρνείται την πατριαρχική δομή της κοινωνίας μας, προσπαθώντας να δώσει στις γυναίκες τη θέση που τις αξίζει και ενσωματώνοντας τις «γυναικείες αξίες» στην οικολογική κουλτούρα.

Αναγνωρίζει και σέβεται το δικαίωμα στη διαφορά, γιατί μια οικολογική κοινωνία δεν μπορεί παρά να είναι ταυτόσημη με την ποικιλότητα και την πολυμορφία των τρόπων έκφρασης, συμπεριφοράς, σκέψης, κουλτούρας και ζωής. Σε επίπεδο κοινωνικής οργάνωσης, η οικολογική σκέψη αρνείται την ιεραρχία και τις εξουσιαστικές σχέσεις και αντιπροτείνει την άμεση δημοκρατία, με όλα τα χαρακτηριστικά που της έχουν προσδώσει οι κοινωνικοί αγώνες και εμπειρίες, από την απαρχή της ανθρώπινης ιστορίας και ιδιαίτερα στην αρχαία αθηναϊκή πόλη. Δηλαδή αμεσότητα, συμμετοχή, εναλλαγή στα καθήκοντα και τα πόστα, άμεση ανάκληση, ισότιμη συμμετοχή ανδρών-γυναικών, σεβασμό και προβολή των απόψεων που μειοψηφούν κ.λ.π.

Για να μπορέσουν όλα αυτά να εφαρμοστούν στην πράξη, πιστεύουμε ότι πρέπει να αποφεύγουμε την κινούμενη άμμο της κεντρικής πολιτικής σκηνής, τον καριερισμό, τις ποικίλες εξαρτήσεις και τους επαγγελματίες του σταρ σύστεμ. Η τοπική δράση, η πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνία, η πολιτική με τα καθημερινά της ρούχα μας συγκινούν περισσότερο. Γι’ αυτό και εκτιμούμε ιδιαίτερα όσους και όσες δραστηριοποιούνται σε δημοτικό και νομαρχιακό επίπεδο.

Τέλος, επειδή «δε μπορούμε να βασιστούμε σε κάποια αδυσώπητη πορεία της ιστορίας που θα μας σώσει αν δεν πετύχει ο δικός μας ιστορικός αυτομετασχηματισμός», προτείνουμε δύο προϋποθέσεις για τον αγώνα μας.

Η πρώτη προϋπόθεση αφορά τον τρόπο δράσης. Συνοψίζεται στη φράση «σκέψου συνολικά, δράσε τοπικά». Γιατί χωρίς συνολική θεωρία και παγκόσμια αντίληψη ο αγώνας μπορεί να ’ναι αδιέξοδος. Και η δεύτερη λέει πως η οικολογική σκέψη δεν πρέπει να μείνει στο επίπεδο της ιδεολογίας, αλλά να γίνει άμεσα -από σήμερα όπου αυτό είναι δυνατό- πράξη, τρόπος ζωής.

Ξεκίνα λοιπόν από τις δικές σου ανάγκες και μην περιορίζεσαι στο ρόλο του ιεραπόστολου ούτε το ρόλο του κυνικού παρατηρητή. Στο κάτω- κάτω η χειραφέτησή μας ή θα είναι έργο δικά μας ή δε θα υπάρξει ποτέ.

(Σημείωση: Το διακηρυκτικό αυτό κείμενο επαναλαμβάνεται από το πρώτο Οικολογικό Ημερολόγιο του 1987 σχεδόν αυτούσιο -με προσθήκη την τέταρτη παράγραφο- για ιστορικούς λόγους).

Σύντομο Ιστορικό

Η Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης είναι από τις παλαιότερες οικολογικές οργανώσεις στην Ελλάδα και αποτέλεσε πρότυπο και αρωγό σε μια σειρά από άλλες οικολογικές κινήσεις και πρωτοβουλίες σε όλη τη χώρα. Ιδρύθηκε το 1982, με σκοπούς την ευρύτερη ανάπτυξη και καλλιέργεια της οικολογικής και περιβαλλοντικής συνείδησης και την ενεργή παρέμβαση στα προβλήματα ποιότητας ζωής και περιβάλλοντος, τόσο στα αστικά όσο και στα φυσικά οικοσυστήματα.

Οι ιδεολογικές της κατευθύνσεις ταυτίζονται με τους τέσσερις ιδεολογικούς πυλώνες του διεθνούς οικολογικού κινήματος:

  •   προστασία του περιβάλλοντος
  •   ειρήνη και μη-βία
  •   άμεση δημοκρατία
  •   ανθρώπινα δικαιώματα και κοινωνική αλληλεγγύη

Όμως θεωρεί πως έχει μια μεγαλύτερη συγγένεια προς το ρεύμα της Κοινωνικής Οικολογίας, όπως διαμορφώνεται κυρίως μέσα από το έργο του Murray Bookchin. Άλλες επιρροές κατά την περίοδο της ίδρυσής της ήταν ο Andre Gorz και ο Ivan Illich.

Η πρώτη μεγάλη καμπάνια που οργάνωσε, λίγους μόνο μήνες μετά την ίδρυσή της (1983), ήταν ενάντια στην κατασκευή της Περιφερειακής Οδού της Θεσσαλονίκης, που θα περνούσε μέσα από το περιαστικό δάσος της πόλης (Σέϊχ-Σου), προκαλώντας μια απώλεια αρκετών εκατοντάδων στρεμμάτων πολύτιμου πευκοδάσους. Πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις τόσο στο δάσος όσο και στην πόλη, ενώ μια πορεία που συνδυάστηκε με ποδηλατοπορεία κατάφερε και συγκέντρωσε πάνω από 2.000 άτομα.

Παρά το γεγονός ότι ο δρόμος τελικά κατασκευάστηκε, η Κίνηση κατάφερε να θέσει τα θεμέλια μιας διαφορετικής, οικολογικής αντιμετώπισης του κυκλοφοριακού ζητήματος και γενικά του σχεδιασμού των πόλεων, καταδεικνύοντας την αδιέξοδη και καταστροφική ιδεολογία της συνεχούς διευκόλυνσης και αύξησης των ΙΧ. Αντίθετα, δόθηκε έμφαση στην ποιότητα ζωής των πολιτών, μέσα από τη διευκόλυνση των πεζών, των ποδηλάτων και των μέσων μαζικής μεταφοράς.

Η δράση της συνεχίστηκε την υπόλοιπη δεκαετία, με πρωτοβουλίες για τις βιομηχανίες της πόλης (Jet Oil, ΕΘΥΛ, ΕΚΟ, Χημικές Βιομηχανίες Βορείου Ελλάδος, κλπ.), το κυκλοφοριακό, τη ρύπανση του Θερμαϊκού, το πράσινο και τα ρέματα της πόλης, τα οικοσυστήματα και την άγρια ζωή στο Νομό Θεσσαλονίκης, κ.ο.κ.

Έπαιξε κεφαλαιώδη ρόλο στην ίδρυση πανελλαδικών πρωτοβουλιών (Αντιπυρηνική Πρωτοβουλία, Ομοσπονδία Οικολογικών και Εναλλακτικών Οργανώσεων).

Στην ίδρυση του ελληνικού πράσινου κόμματος των Οικολόγων-Εναλλακτικών συναίνεσε διστακτικά. Όπως αποδεικνύεται από ντοκουμέντα της περιόδου εκείνης (1989), οι τρεις κυριότερες οικολογικές οργανώσεις της χώρας (Νέα Οικολογία, Εναλλακτική Κίνηση Οικολόγων, Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης), διέθεταν ισχυρές πλειοψηφίες μεταξύ των μελών τους που δεν ήθελαν τη μετατροπή της Ομοσπονδίας σε Κόμμα και θεωρούσαν τη συμμετοχή ενός οικολογικού κόμματος στην κεντρική πολιτική σκηνή τουλάχιστον ανώριμη. Στις συνεδριακές διαδικασίες όμως, επικράτησε μια πλειοψηφία από άτομα και ομάδες είτε με την ορμή του νεοφώτιστου είτε με τις φιλοδοξίες του προερχόμενου από άλλους πολιτικούς χώρους. Οι πρώτες εκλογικές επιτυχίες (που μεταφράστηκαν σε μια έδρα στη βουλή) έδειξαν και τις μεγάλες αδυναμίες του εγχειρήματος. Το νεφελώδες, ετερόκλητο και ταχύτατα συγκολλημένο αυτό μόρφωμα γρήγορα κατέρρευσε, παρασύροντας και τις δυναμικότερες οικολογικές οργανώσεις. Η δεκαετία του ‘90 θα χαρακτηριστεί από την υποχώρηση του οικολογικού κινήματος και την ανάπτυξη στη θέση του, του περιβαλλοντικού κινήματος (η διαφορά έγκειται στο ότι το δεύτερο δεν θέτει κοινωνικούς και πολιτικούς προβληματισμούς), κυρίως μέσα από οργανώσεις διεθνούς ή πανελλαδικής εμβέλειας.

Η Οικολογική Κίνηση ανέκαθεν θεωρούσε το δημοτικό επίπεδο ως πιο κατάλληλο για την ανάπτυξη της οικολογικής πολιτικής και της αμεσότερης, συμμετοχικής δημοκρατίας. Γι’ αυτό και έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στο τοπικό επίπεδο, συμμετέχοντας από το 1990 και μετά, μαζί με άλλες συγγενικές δυνάμεις, σε όλες τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές. Από το 1994 μέχρι σήμερα η Δημοτική και Νομαρχιακή Κίνηση «Οικολογία – Αλληλεγγύη» εκπροσωπείται το Νομαρχιακό Συμβούλιο αρχικά (μέχρι το 2010) και στο Περιφεριακό Συμβούλιο αργότερα, με Σύμβουλους  που ήταν δραστήρια μέλη της Κίνησης και αναπτύσσει αξιόλογες παρεμβάσεις στην πόλη και το νομό.

Μια από τις πιο παραγωγικές θεματικές ομάδες που λειτούργησαν στα πλαίσια της Κίνησης, ήταν η αντιμιλιταριστική. Πρωτοπόρος στην ανάδειξη του ζητήματος της πολιτικής-ειρηνιστικής (σε αντίθεση, αλλά όχι αντιπαράθεση, με αυτή της θρησκευτικής) αντίρρησης συνείδησης, στήριξε την έκδοση του περιοδικού ΑΡΝΟΥΜΑΙ και βέβαια όλους τους αντιρρησίες που εμφανίστηκαν μετά την ίδρυσή της. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πρώτος πολιτικός αντιρρησίας στην Ελλάδα, ο Μιχάλης Μαραγκάκης, αποφάσισε να αρνηθεί τη στράτευση (1986) εμπνεόμενος από το πλαίσιο προβληματισμού που έθεσε η ομάδα του ΑΡΝΟΥΜΑΙ.

Τόσο το ΑΡΝΟΥΜΑΙ, όσο και η Οικολογική Κίνηση, αντιτάχθηκαν στην αναζωπύρωση του εθνικισμού που χτύπησε τα Βαλκάνια και τη χώρα μας τη δεκαετία του ‘90. Διαφώνησαν με τα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό και την υποστήριξη της ελληνικής κοινωνίας στο καθεστώς και τις πρακτικές του Μιλόσεβιτς. Στην τελευταία επίθεση του ΝΑΤΟ στη Σερβία δε (1999), καταδίκασαν τόσο τους βομβαρδισμούς όσο και τις σερβικές πρακτικές μισαλλοδοξίας και εθνοκάθαρσης. Η Κίνηση δεν δίστασε να διαχωρίσει τη θέση της από εκείνες των μεγάλων Ευρωπαϊκών Πράσινων κομμάτων, που υποστήριξαν έναν «ανθρωπιστικό» πόλεμο. Καταδίκασε τη δήλωση του Πράσινου Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ («ποτέ δεν ήμουν στο ειρηνιστικό κίνημα – εγώ ανήκα στην επαναστατική αριστερά») και επέμεινε στις θέσεις που εναντιώνονται σε κάθε μορφή βίας, «επαναστατικής», «ανθρωπιστικής», ή οποιασδήποτε άλλης.

Με την ίδρυση του κόμματος των Οικολόγων Πράσινων το 2002  η Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκη συνέχισε να δρά στο χώρο της πολιτικής οικολογίας διατηρώντας την αυτοτέλειά της παρά το ότι αρκετά μέλη της (όχι όλα) ήταν ταυρόχρονα και μέλη των Οικολόγων Πράσινων και εξελίχθηκε σε μία «δεξαμενή σκέψης» (think tank) των οικολογικών ιδεών χωρίς όμως να χάσει τον κινηματικό της χαρακτήρα με τα μέλη της να πρωτοστατούν σε κινήματα που εμφανίστηκαν ή επαναδραστηριοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια όπως των ποδηλατών και της βιώσιμης κινητικότητας, των περιαστικών καλλιεργητών, σε πρωτοβουλίες  κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, διαχείρισης δημόσιων χώρων κ.ά.

Αυτός ήταν ο παλιότερος λογότυπος της Οικολογικής Κίνησης N. Θεσσαλονίκης που χρησιμοποιήθηκε από το 2002-2012

Η Οικολογική Κίνηση αποτελεί σήμερα θεσμό για την πόλη της Θεσσαλονίκης που έχει συμβάλλει σημαντικά στη διάδοση των οικολογικών ευαισθησιών και έχει να επιδείξει ένα πλούσιο έργο σε μια σειρά περιβαλλοντικά αλλά και κοινωνικά – πολιτικά θέματα. Δεν έμεινε στην επιστημονική προσέγγιση ή τη φιλολογική συζήτηση για τα περιβαλοντικά  θέματα, αλλά πέρα από πρακτικές και τεκμηριωμένες λύσεις που έχει προτείνει, έχει εφαρμόσει δίκτυο ανακύκλωσης από τη δεκαετία του ’80, έχει ασχοληθεί με περίθαλψη αγρίων ζώων αλλά και αδέσποτων του αστικού χώρου, προώθησε τη χρήση του ποδηλάτου και συμμετείχε  σε αγώνες ενάντια στον πόλεμο, τον εθνικισμό, το σεξισμό, το ρατσισμό, το μιλιταρισμό και υπέρ της ειρήνης και της φιλίας των λαών, της συμπαράστασης στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, για τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα.

Έχει διοργανώσει σεμινάρια για νέους, για εκπαιδευτικούς, για εθελοντές, για πρόσφυγες και μετανάστες και  διατηρεί εντευκτήριο και χώρο εκδηλώσεων από τότε που ιδρύθηκε. Έχει εκδόσει δεκάδες βιβλία, περιοδικά, μηνιαία εφημερίδα, φυλάδια και άλλο έντυπο υλικό με πιο σταθερή έκδοση το ετήσιο Οικολογικό Hμερολόγιο που εκδίδεται συνχώς τα τελαυταία 26 χρόνια (από το 1987) και διατηρεί έναν από τους παλιότερους δικτυακούς τόπους ενημέρωσης (από το 2002).

To 2012, οι άνθρωποι της Οικολογικής Κίνησης N. Θεσσαλονίκης, αποφασίσαμε ότι οι τέσσερις τοίχοι των τότε γραφείων στη Φιλίππου 51, ήταν πολύ στενοί πλέον για να χωρέσουν τις νέες ιδέες και ανάγκες που η κρίση γεννούσε και αποφασίσαμε να “ξανοιχτούμε” και να δημιουργήσουμε ένα κοινωνικό πολυχώρο, ο οποίος να αποτελέσει πόλο έλξης για πολλές, πολύχρωμες και ετερόκλητες κινηματικές συλλογικότητες και ομάδες.

Μέσα στην πολύπλευρη κρίση που βιώναμε, φιλοδοξούσαμε αυτός ο χώρος να προσφέρει το έδαφος πάνω στο οποίο θα μπορούσαν να γονιμοποιηθούν οι πράσινες ιδέες, να εκφραστεί έμπρακτα η κοινωνική αλληλεγγύη και να οργανωθεί η κινηματική δράση. Τελικά και μετά από επίπονη και επίμονη προσπάθεια βρέθηκε ο χώρος αυτός στον οποίο βρισκόμαστε σήμερα και τον οποίο μία ημέρα βαφτίσαμε Οικόπολις!

Ξεκινήσαμε από το μηδέν και με απίστευτη προσωπική εθελοντική δουλειά και κόπο τον διαμορφώσαμε (και ακόμη τον διαμορφώνουμε) προσπαθώντας να τον κάνουμε ζεστό και φιλόξενο με αίθουσα εκδηλώσεων, εντευκτήριο, αίθουσες εργαστηρίων, αποθηκευτικούς χώρους και γραφεία.

Mπορούμε να είμαστε περήφανοι και περήφανες γι΄αυτά που πετύχαμε τα οποία ανταποκρίνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό στις προσδοκίες μας καθώς καταφέραμε να μετατρέψουμε έναν πρώην βιοτεχνικό χώρο σε μία ζωντανή κινηματική νησίδα στο κέντρο της πολύπαθης πόλης μας αλλά και να αποτελέσουν οι άνθρωποι, ο ιδέες και οι ομάδες του Οικόπολις τη μαγιά για κοινωνικές δράσεις, ακτιβισμό αλλά και καλλιτεχνική έκφραση και δημιουργία.

Το Οικόπολις αποτελεί πια αναπόσπαστο μέρος όλων αυτών των κινημάτων που συναντιούνται σε κοινούς αγώνες για περισσότερη δημοκρατία, για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που αγωνίζονται για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών, για την προστασία του περιβάλλοντος, για όλα αυτά που αξίζει να σωθούν.

Η πρόθεση των ατόμων που συμμετείχαν στο εγχείρημα, ήταν να γίνει το ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ ένας αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος που θα στόχευε σε δύο βασικές κατευθύνσεις

α) τη διάδοση και εφαρμογή των οικολογικών ιδεών και αξιών και των εναλλακτικών λύσεων μέσα από την οργάνωση εκδηλώσεων, ομιλιών, συζητήσεων, σεμιναρίων, εργαστηρίων και άλλων δραστηριοτήτων.

β) την έκφραση έμπρακτης αλληλεγγύης σε άτομα και κοινωνικές ομάδες που την έχουν ανάγκη, καθώς και την πραγματοποίηση δράσεων ευαισθητοποίησης σε θέματα διακρίσεων, ρατσισμού, βίας αλλά και υποστήριξης στα άτομα που τις υφίστανται.
Στο πλαίσιο των παραπάνω πραγματοποιήθηκε πληθώρα δράσεων:
Εκδηλώσεις, προβολές, εκθέσεις, βιωματικά εργαστήρια, επιμορφωτικά σεμινάρια, βιβλιοπαρουσιάσεις για:

  • την πολιτική ανυπακοή
  • τη μη βία
  • τις καταστροφικές επιπτώσεις των εξορύξεων χρυσού
  • τις περιαστικές καλλιέργειες
  • την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία
  • τα δάση και τις καταστροφικές πολιτικές
  • την ηθική αντιμετώπιση των ζώων
  • τη χορτοφαγία και τον βιγκανισμό
  • την περιβαλλοντική εκπαίδευση
  • τα μεταλλαγμένα
  • τον εθνικισμό
  • το λαϊκισμό
  • την πολιτική οικολογία
  • το βασικό εισόδημα
  • τους ποδηλατόδρομους και την προσβασιμότητα
  • την κλιματική αλλαγή και την κλιματική δικαιοσύνη
  • τη βία κατά των γυναικών
  • το ρατσισμό, την ξενοφοβία
  • τη βία στα σχολεία

επίσης σεμινάρια αυτονομίας:

  • κατασκευής κάδου κοσμοστοποίησης
  • επισκευής ποδηλάτου
  • παρασκευής ψωμιού και γιαουρτιού
  • μεταποίησης ρούχων
  • κατασκευής και τοποθέτησης φωτοβολταϊκού
  • εγκατάστασης μικρής ανεμογεννήτριας
  • οργάνωσης και διαχείρισης προγραμμάτων από ΜΚΟ
  • κατασκευής ηλιακού φούρνου
  • Repair café

αλλά και καλλιτεχνικές συναντήσεις:

  • θεάτρου δρόμου
  • θεατρικό παιγνίδι
  • forum theater
  • μαθήματα κρουστών
  • flamenco

Στο πλαίσιο των δράσεων κοινωνικής αλληλεγγύης πραγματοποιούνται

  • Γεύματα αλληλεγγύης που απευθύνονται σε άστεγους και άπορους συμπολίτες μας
  • Μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας και γλώσσας σε μαθητές και μαθήτριες μετανάστες/τριες και μη
  • Συγκέντρωση τροφίμων που δίνονται σε οικογένειες και άτομα που έχουν ανάγκη
  • Διανομή ρούχων, παιδικών παιχνιδιών, βιβλίων και οικοσκευής που διατίθενται σε μεμονωμένα άτομα, οικογένειες ή σε άλλες δομές
  • Δημιουργία της COLORS-OPEN KITCHEN στην Ειδομένη που λειτουργεί εδώ και 4 μήνες ανελλιπώς προσφέροντας καθημερινά χιλιάδες μερίδες φρεσκομαγειρεμένου φαγητού στους/στις πρόσφυγες
  • Συμμετοχή στο στήσιμο και τη λειτουργία του διανεμητηρίου ειδών πρώτης ανάγκης στο χώρο φιλοξενίας των Διαβατών
  • Δωρεάν μαθήματα αραβικών σε εθελοντές/ντριες
  • Mαθήματα αγγλικών και ελληνικών σε παιδιά και ενήλικες πρόσφυγες

Κορωνίδα των δράσεών μας αποτελούν φυσικά τα 2 μεγάλα φεστιβάλ που διοργανώνουμε και τείνουν να γίνουν θεσμός στην πόλη μας: το Greenwave Festival και το Solidarity Festival

Από το 1987 η Οικολογική Κίνηση έχει επίσημο καταστατικό «σωματειακής» μορφής ενώ διατηρεί οργανωμένα γραφεία στο κέντρο της πόλης από το 1982, αρχικά στην οδό Παύλου Μελά 19, αργότερα (1986-2012) στην οδό Φιλίππου 51 και από το 2013 στο Οικόπολις-Πτολεμαίων 29Α. Οι οικονομικοί πόροι της οργάνωσης προέρχονται κύρια από εισφορές μελών και φίλων και την πώληση υλικού.  Η Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης είναι μελος του Δικτύου Εθελοντικών Οργανώσεων Θεσσαλονίκης, του Παρατηρητηρίου Κεντρικής Μακεδονίας των Οργανώσεων Κοινωνίας των Πολιτών, του Eλληνικού Δικτύου του Ιδρύματος Anna Lidh, του Δικτύου Ευρωπαϊκών Ποδητατικών Διαδρομών Eurovelo  και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ποδηλατών  και έχει συνεργαστεί με πολλές ευρωπαϊκές και βαλκανικές οργανώσεις.

 

General Information: 

Ecological Movement of Thessaloniki (Greek: Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης, Oikologiki Kinisi Thessalonikis), is the oldest living eco-political group of Greece. It was founded in 1982, by an initial core of people with ecological sensitivities who wanted to turn them into action. Among them was Michalis Tremopoulos (currently an elected councillor in the Thessaloniki Prefecture and an elected member of the Executive Secretariat of Ecologist Greens, the Greek Green Party) and Yiannis Tziolas, who are still active. Oikologiki Kinisi in fact means ecological move or action or movement. This shows an emphasis on action and social mobilization. The political agenda of the group consists of the main pillars of the green ideology: ecology, peace/non-violence, grassroots democracy, human rights, social solidarity, with a strong social context. A major influence was Murray Bookchin’s social ecology. André Gorz, Ivan Illich and Cornelius Castoriadis were also significant influences.

Mission and Objectives: Our ecology

Already in 1982 we said that we understand the ecology as a tool of analysis, critique and social change, starting from a new angle, as to reinstate man in nature, by utilizing the findings of science and translating them into social practice, with interdependence, naturalness, plurality and diversity as its guiding axes. Thus, it is clear that ecology, extends beyond the identification of the physical laws that govern ecosystems, the denouncement of the upset of ecological balance and the fight for the environment protection, and inevitably reaches to a criticism of  lifestyle, of production and consumption. Ultimately, and contrary to what many believe, the domination of man over nature is but a reflection of human domination over man. This is what social ecology advocates, not merely sticking plasters on the planet’s wounded body.

Main Projects / Activities: 

Organizing awareness activities, provides legal advice on environmental offenses matters. Also is claiming vindication through the legal battles for public issues.

Ecological Movement of Thessaloniki is the National Eurovelo Coordination Center for Greece and Membership of ECF (European Cyclists’ Federation)

Additional Information:

GREEN WAVE FESTIVAL

It is an alternative “green” celebration which is organized by the Ecological Movement of Thessaloniki every year since 2011, in cooperation to other organizations and networks. It is materialized thanks to the valuable contribution of citizens who give away their voluntary action, free time and energy towards planning, setting about and taking care of every single detail about all kind of issues during that event

GreenWave targets the meeting of people, the exchange of their opinions and the cooperation prospects among the ones who are interested in alternative ways of solving social problems in accordance to environmental protection and social solidarity as well as to entertain, to amuse and to develop the creativity of the participants. Those kind of people-every September- freely communicate and associate with each other, form cooperatives, think about solving local environmental, social or political problems and finally act accordingly

See more: http://greenwavefestival.com

https://www.facebook.com/GreenWaveThess

 

OIKOPOLIS – A PARALLEL CITY FOR ECOLOGY AND SOCIAL SOLIDARITY (since 2013)

The social area OIKOPOLIS was  created as an initiative of the Ecological Movement of Thessaloniki. OIKOPOLIS is located in 29A Ptolemaion Street on Thessalonliki and our objectives are:
a) the dissemination and application of green ideas and values and alternative solutions through organizing events, lectures, discussions, seminars, workshops and other activities on issues of ecological, political, social and cultural content
b) the practical solidarity to individuals and social groups in need, as well as the realization of raising-awareness actions on issues of discrimination, racism, violence , etc, but also support actions for those who suffer from them.

See more: http://oiko-polis.gr

https://www.facebook.com/oikopolis.social.center

Δημοσιεύτηκε από Οικόπολις – μια παράλληλη πόλη στις Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016

11 Σχόλια leave one →
  1. Μάιος 30, 2010

    Greatings from Germany! I have made an informationpage about an german recycling- and waste- management- idea for plastics and e- waste in german and english language (kryo- recycling). Pleace spread this infomation to all persons, you know, that many people get knowkedge about this idea and good alternatives to incineration.
    +1

  2. aleksis permalink
    Ιούλιος 20, 2011

    kalispera sas , legome aleksis,meno ksirokrini,,MANIKA 7» k den exume kado anaklosis,parakalume na mas topothetisete ena kado anakiklosis evxaristume poli

  3. odysseas permalink*
    Ιούλιος 20, 2011

    Αγαπητέ Αλέξη εμείς είμαστε μια φτωχή και μόνη Οικολογική Κίνηση… Για κάδους ανακύκλωσης θα πρέπει να τηλεφωνήσεις στον δήμο Θεσσαλονίκης στην υπηρεσία καθαριότητας στο πενταψήφιο 15192 και στο 2310 494500

  4. Βιβη permalink
    Μάιος 30, 2013

    Γεια σας παιδια,

    Μηπως ξερετε πως πρεπει να κινηθω για μια παρανομη κεραια διπλα στο σπιτι μας.
    Υπαρχει καποιος οργανισμος να κανω καταγγελεια ?

    Επισης για την μετρηση της ακτινοβολιας ποιος φορεας μπορει να κανει τετοιες μετρησεις?

    Ευχαριστω!

  5. admin permalink*
    Μάιος 31, 2013

    Αν πρόκειται για κεραία κινητής τηλεφωνίας την αδειοδότηση κάνει το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, αφού προηγηθεί σχετική μελέτη από την ενδιαφερόμενη εταιρεία και άδεια της Πολεοδομίας. Στο 99,99% των περιπτώσεων υπάρχει αυτή η άδεια, γιατί δεν συντρέχει κανένας λόγος (παρά μόνο αδιαφορία του ενδιαφερόμενου) για να μην εκδοθεί. Η διαδικασία έκδοσης της άδειας καθορίζεται από την :
    ΚΥΑ υπ.αριθμ. 53571/3839 ΦΕΚ Αρ. 1105, Τεύχος Δεύτερο, 06.09.2000.

    Μετρήσεις ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας διενεργεί η ΕΕΑΕ (Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας – Δημόκριτος) μετά από αίτημα κάποιου φορέα και με χρέωση σημαντικού ποσού για το κόστος των μετρήσεων. Σας λέω, όμως, ότι σχεδόν ποτέ δεν βρέθηκαν μετρήσεις εκτός ορίων, τα όρια είναι τέτοια ώστε να μην ξεπερνιούνται ακόμη και στην βάση της κεραίας (πληροφορία από φίλους που παραβράθηκαν σε τέτοιες μετρήσεις).

    Η κεραία μπορεί να φύγει μόνο αν η εταιρεία έχει χοντρά λάθη και πάλι θα φύγει για λόγους διαδικαστικούς-νομικούς και όχι ουσιαστικούς (ποτέ δεν θα γίνει δεκτή πιθανή βλάβη της υγείας). Το κυριώτερο όπλο είναι η δημοσιοποίηση του θέματος και η ύπαρξη κάποιας ομάδας ανθρώπων (γειτονιά, σχολική επιτροπή, περιβαλλοντικό, πολιτιστικό, αθλητικό σωματείο) που θα πιέσει για το θέμα.

  6. Χριστίνα permalink
    Οκτώβριος 20, 2014

    Μήπως μπορείτε να μου πείτε που μπορώ να βρω τις μελλοντικές δράσεις σας?

  7. seas permalink*
    Οκτώβριος 21, 2014

    Μα σε αυτό το site!!!
    Επίσης στη σελίδα μας στο facebook: https://www.facebook.com/ecological.movement
    Τα πλήρη στοιχεία για την επικοινωνία μαζί μας εδώ: http://ecology-salonika.org/2010/contact/

  8. ακ permalink
    Νοέμβριος 6, 2014

    Καλησπέρα, αναζητώ πληροφορίες. Μόλις έμαθα οτι η πολυκατοικία μου στη Νεάπολη αποφάσισε να κόψει ένα μεγάλο δένδρο της αυλής, μέσα στις επόμενες ημέρες, γιατί τα φύλλα βρωμίζουν την αυλή και θέλει καθαριότητα! Τί μπορώ να κάνω να αποτρέψω; Αγαπάω τη φύση και πονάει η καρδιά μου μόνο που το ακούω! ευχαριστώ!

  9. seas permalink*
    Νοέμβριος 7, 2014

    Διευκρίνησε σε παρακαλώ:
    1. Το δέντρο βρίσκεται στο οικόπεδο της πολυκατοικίας (άρα σε ιδιωτικό χώρο) ή στο πεζοδρόμιο (άρα σε δημόσιο χώρο);
    2. Υπάρχει καταγεγραμμένη απόφαση της πλειοψηφίας των κατοίκων της πολυκατοικίας σε συνέλευση ή η απόφαση είναι του διαχειριστή ή μιας ομάδας ενοίκων που κάνει του κεφαλιού της;

  10. DIMDAM permalink
    Νοέμβριος 7, 2014

    1. Ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός προβλέπει όπως φαίνεται παρακάτω ότι απαιτείται άδεια μικρής κλίμακας για κοπή δένδρου από την πολεοδομία ή τα γραφεία δόμησης των Δήμων, όπως ονομάζονται τώρα οι πολεοδομίες.
    NOMOΣ 4067/12 Νέος Οικοδομικός Κανονισμός.
    Άρθρο 4 Άδειες Δόμησης παρ. 2.η.:
    η. Κοπή δένδρων μέσα σε εγκεκριμένα ρυμοτομικά σχέδια ή τις Ζ.Ο.Ε. που δεν προστατεύονται από τις διατάξεις για την προστασία των δασών και των δασικών γενικά εκτάσεων ή από διατάξεις της αρχαιολογικής νομοθεσίας ή της νομοθεσίας για τις προστατευόμενες περιοχές ή άλλης συναφούς νομοθεσίας. Για την κοπή δένδρων, στο περίγραμμα της εκσκαφής δεν απαιτείται οποιαδήποτε άδεια κατά τις διατάξεις του παρόντος, με την εξαίρεση των αδειών και εγκρίσεων που απαιτούνται από τις ειδικές διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου.

  11. Ακ permalink
    Νοέμβριος 7, 2014

    Το δενδρο ανήκει στην αυλή της πολυκατοικίας νομίζω, καθότι μετακόμισα μόλις πριν 2 μήνες εδω. Δεν υπάρχει γραπτή απόφαση συνέλευσης πολυκατοικίας, η διαχειρίστρια που ανέλαβε και αυτή προ 2 μηνων, κανει του κεφαλιού της. Μίλησα σημερα με την Ιδιοκτητρια και μου είπε πως αυτή η γυναίκα που ανέλαβε τη διαχείρηση ήθελε να το κόψει απο καιρό και τωρα που έλαβε «εξουσία» στα χέρια της έχει συνάντηση με τον αντιδήμαρχο νεαπολης για να καταφέρει το σκοπό της, με το πρόσχημα οτι το δενδρο μπορεί να γίνει επικίνδυνο με τον αέρα κ να σκοτώσει κόσμο. Το δενδρο ειναι εκεί πολλα χρονια, ειναι μεγάλο κ μονο ένα μεγάλο κλαδί ειναι στο πεζοδρόμιο. Το υπόλοιπο δεν ενοχλεί κανένα, παρα μονο αυτήν που δε θέλει να σκουπίζει τα φύλλα!!! Επαναλαμβάνω δεν υπάρχει απόφαση συνέλευσης!
    Επίσης, επειδή δεν καταλαβαίνω πολλα νομικά, αυτός ο κανονισμός που βάλατε, τί εννοεί τελικα; Οτι μπορεί να κοπεί το δενρο με μια μικρή άδεια απο το δήμο; Αλίμονο!
    Περιμένω γνώμες και τί δράση μπορώ να κανω!

Leave a Reply

Note: You can use basic XHTML in your comments. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS