Δημοσκοπήσεις και δημοκρατία

του Οδυσσέα Χιλιτίδη (υποψ. βουλευτή Κιλκίς)

Ioannoy 1993

Οι εκλογές παρέχουν το ύψιστο δημοκρατικό δικαίωμα στον πολίτη να επιλέξει τους αντιπροσώπους του. Ποιοι όμως έχουν επιλέξει πριν από αυτόν γι’ αυτόν για να επιλέξει; Πως μπαίνει κάποιος σε αυτό που λέμε «πολιτική» ; Στο σημερινό πολίτευμα που ο Κορνήλιος Καστοριάδης αποκάλεσε «φιλελεύθερη ολιγαρχία» όπως έχει διαμορφωθεί, κυριαρχούν τα μεγάλα συμφέροντα, μονοπώλια και ολιγοπώλια. Φορείς αυτών των συμφερόντων κατέχουν σημαντικές θέσεις στα μέσα επικοινωνίας και κατευθύνουν την κοινή γνώμη σε κατεύθυνση που ευνοεί τις επιδιώξεις τους ή την παθητικοποιεί (στις ευρωεκλογές εκφράστηκε από αυτούς που λέγανε «ποιες εκλογές… πάμε για μπάνιο»). Πλημμελής πληροφόρηση ή υπερληροφόρηση πάνω σε εξειδικευμένες λεπτομέρειες που αποπροσανατολίζουν από την ουσία και συντελούν στο να αισθάνεται ο πολίτης «λίγος» ή «άσχετος» για να ασχοληθεί με τα θέματα που τον αφορούν και διαμορφώνουν κοινωνία, τη ζωή του και το μέλλον αυτού του κόσμου!

Οι δημοσκοπήσεις είναι μέρος αυτού του παιχνιδιού. Τα ΜΜΕ κατευθύνουν την κοινή γνώμη μέσω των δημοσκοπήσεων σε κόμματα ή πρόσωπα μέσα στα κόμματα που εκφράζουν καλύτερα τα συμφέροντα της ολιγαρχίας που εξυπηρετούν. Οι δημοσκόποι λοιπόν «εκτιμούν» ότι οι Οικολόγοι Πράσινοι θα μείνουν εκτός Βουλής και έντεχνα καλλιεργούν τη θεωρία της χαμένης ψήφους και κατευθύνουν τους (“ελεύθερα και δημοκρατικά” μην το ξεχνάμε) πολίτες να ψηφίσουν κάποιο άλλο κόμμα κατά προτίμηση αυτό που εξυπηρετεί περισσότερο ή βλάπτει λιγότερο τα συμφέροντα αυτών που το κάθε ένα από τα ΜΜΕ υποστηρίζουν.

Υπερπροβάλλεται τα τελευταία χρόνια το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη ένα κόμμα προσωποπαγές με αρχές που διαμορφώνει ο πατέρας-αρχηγός ο οποίος όπως ομολόγησε και στο ντημπέϊτ είναι περήφανος για τον τρόπο που το δημιούργησε και το διοικεί ως καλός επιχειρηματίας. Τύποις λειτουργούν οι δημοκρατικές διαδικασίες στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και τις επικαλούνται μόνο για να επικυρώσουν προειλημμένες αποφάσεις (ποιος ξεχνά το «δαχτυλίδι» του Γ. Παπανδρέου; Να μη μιλήσουμε για την συμμετοχή σε διαδικασίες στο κόμμα της ΝΔ). Αντίθετα «διαβάλλονται και συκοφαντούνται» τα κόμματα της Αριστεράς για τις δημοκρατικές τους διαδικασίες και το ίδιο γίνεται τον τελευταίο καιρό με τους Οικολόγους Πράσινους που «προέκυψαν από το πουθενά» όπως έντεχνα καλλιεργούν μην αναγνωρίζοντας την ανάγκη που δημιούργησε τον νέο αυτό πόλο που κατ΄ άλλους είναι κομμάτι της αριστεράς, κατ΄ άλλους βρίσκεται «μπροστά».

Ποιος ξεχνά το «στραπάστο» του ΣΥΡΙΖΑ που από τα ουράνια (17% σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις) βρέθηκε στα τάρταρα (4,7% στις Ευρωεκλογές). Όσο κι αν καταλαβαίνεις ότι το 17 % ποτέ δεν υπήρξε δημιουργεί εντυπώσεις και προσδοκίες και δυστυχώς για κάποιους τους κάνει να φέρονται και υπερφίαλα… Κάτι παρόμοιο αλλά σε μικρότερο βαθμό πήγε να γίνει με τους Οικολόγους Πράσινους πριν από τις Ευρωεκλογές. Όσο κάποιοι πίστευαν ότι το κόμμα μας απορροφά την δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων της ΝΔ που δεν πηγαίνει στο ΠΑΣΟΚ η στον ΛΑΟΣ το πρόβαλαν δημοσκοπικά. Αυτοί που ασχολήθηκαν με τα επικοινωνιακά του κόμματος γνωρίζουν τι αγώνας δώθηκε στις εκλογές του 2007 απλά και μόνο για να υπάρχουμε ξεχωριστά από τα «υπόλοιπα κόμματα» στις δημοσκοπήσεις. Απορούμε ακόμη που χωρίς να το περιμένουμε αποκτήσαμε υπόσταση και άρχισε να προβάλλεται κάθε εβδομάδα σε χιλιάδες μάτια το όνομα του κόμματός μας (γραμμένο άλλες φορές ορθά και άλλες λάθος μαζί με το έμβλημά μας) στις δημοσκοπήσεις, όταν το βράδυ των εκλογών του 2007 οικοδεσπότης μεγάλου καναλιού ήξερε (δήθεν) να το αναφέρει σωστά!

Αντίστοιχα όπως και με τον ΣΥΡΙΖΑ δημιουργήθηκαν προσδοκίες. Οι δημοσκόποι κατάφεραν αυτό το ρεύμα των πολιτών που εξέλεξε έναν ευρωβουλευτή να φαίνεται πολύ μικρό και φτωχό μπροστά στο δημοσκοπικό 7% και την επιτυχία που καθιέρωσε θεσμικά τους Οικολόγους Πράσινους να μοιάζει με αποτυχία. Κι όλα αυτά παρά τις κατηγορίες για αντεθνική στάση (αλήθεια θυμάται κανείς σε αυτή τη χώρα πότε άλλωστε έχουν κατηγορηθεί κάποιοι ως εθνοπροδότες και γιατί;) παρά τις κατηγορίες για στήριξη από το σιωνισμό (!), παρά την καλλιέργεια κλίματος αδιαφορίας, παρά την έλλειψη μέσων, την έλλειψη προβολής και κομματικών στελεχών που θα κυνηγήσουν και την τελευταία ψήφο!

Όταν λοιπόν αυτό το σύστημα της «φιλελεύθερης ολιγαρχίας» αντιλήφθηκε τον κίνδυνο που προέκυψε για αυτό, με τη θεσμική εμφάνιση των Οικολόγων Πράσινων στην πολιτική σκηνή προσπάθησε με κάθε τρόπο να «κοντύνει» και να μειώσει την επιτυχία μας. Αυτό βέβαια γίνεται διότι οι Οικολόγοι Πράσινοι που «ξεφύτρωσαν» δεν έχουν σχέση με τα συμφέροντα που εκφράζονται μέσα από την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων. Μάλιστα οι θέσεις που εκφράζει το Οικολογικό Κίνημα αντιστρατεύεται την καρδιά αυτού του συστήματος παγκόσμια. Οι ειρηνιστικές μας θέσεις αντιστρατεύονται τους εμπόρους όπλων, οι θέσεις μας για την ενέργεια αντιστρατεύονται το πυρηνικό λόμπυ και τα καρτέλ του πετρελαίου και των ορυκτών καυσίμων, οι θέσεις μας για τις μεταφορές τις αυτοκινητοβιομηχανίες, οι θέσεις μας για τη μετανάστευση τους εμπόρους ανθρώπινων ζωών, οι θέσεις μας για την υγεία τις φαρμακοπολυεθνικές, οι θέσεις μας για τη γεωργία την αγροχημική βιομηχανία που μολύνει ανεξέλεγκτα τον πλανήτη, το δίκαιο εμπόριο την ίδια την ύπαρξη του χρηματοτραπεζικού συστηματος κοκ

Το χειρότερο όμως για τους Οικολόγους Πράσινους είναι ότι η λειτουργία της εσωκομματικής μας διαδικασίας και η υποστήριξη αμεσοδημοκρατικών λειτουργιών που προωθούμε στην κοινωνία γκρεμίζει τα πρότυπα και τις σχέσεις εξάρτησης των πολιτών-πελατών που έντεχνα έχουν χτίσει τόσα χρόνια, καταφέρνοντας να εγκλωβίσουν σε αυτό το παιχνίδι και την παραδοσιακή αριστερά (και δεν εννοώ με αυτό τον όρο μόνο το ΚΚΕ και τις λοιπές σταλινικές δυνάμεις) η οποία πλέον δεν αποτελεί «κίνδυνο» αλλά μια φωνή διαμαρτυρίας που απορροφά τους κραδασμούς και ενσωματώνει στο σύστημα τις διαφορετικές φωνές.

Δεν χωρά στο μυαλό των ομιλούντων στα ΜΜΕ πώς μπορεί να υπάρξει ένα κόμμα χωρίς αρχηγό, πώς τα καταφέρνουν άνθρωποι από όλες τις μεριές της Ελλάδας να αυτοοργανωθούν χωρίς χρήματα και «γνωριμίες» και προσπαθούν να συκοφαντήσουν αυτή τη λειτουργία είτε με αναφορές σε ανύπαρκτους προέδρους είτε με απαξιωτικές εκφράσεις στα κομματικά μας όργανα (αυτοί έχουν 4-5 αρχηγούς…) είτε εκμεταλλευόμενοι προσωπικές φιλοδοξίες στελεχών των Οικολόγων Πράσινων να διαβάλουν αυτές τις διαδικασίες ακόμα και προβάλλοντας γραφικές φιγούρες ως Οικολόγους τόσο ώστε να θολώνουν τα νερά.

Είναι εξόφθαλμα εξωφρενικό αυτό που βλέπουμε να εκτυλίσσεται σε αυτή την προεκλογική περίοδο. Ένας πρωθυπουργός παραιτήθηκε την χειρότερη στιγμή για το κόμμα του και κάνει τα πάντα για να μην κερδίσει ξανά αλλά να ενισχυθεί όσο το δυνατό το αντίπαλο κόμμα ώστε να «καταφέρει» να κερδίσει την αυτοδυναμία! Ποιος αμφιβάλει για το αποτέλεσμα των εκλογών; Οι εκλογές καταντούν μια τυπική διαδικασία που γίνεται για το θεαθήναι! Ωθεί τους πολίτες να αποστρέφονται την πολιτική και κατά συνέπεια την ίδια τη δημοκρατία.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι «χαλάνε τη σούπα». Με την είσοδό τους στη Βουλή κατά πάσα πιθανότητα αποκλείουν την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ, καταστρέφουν αυτή την εναλλαγή ΠΑΣΟΚ – ΝΔ των μεταπολιτευτικών χρόνων και ανοίγουν μια διαφορετική προοπτική που με τη στάση της η Αριστερά δεν κατάφερε όλα αυτά τα χρόνια να ανατρέψει. Μια δημοκρατική προοπτική που απαιτεί αλλά και δημιουργεί πολίτες, που δεν διευκολύνει το σύστημα των πελατειακών σχέσεων ψηφοφόρων κομμάτων, το σύστημα της μίζας και της διαπλοκής. Τι χρεια έχει ο Χριστοφροράκος όταν οι θαμώνες και του τελευταίου καφενείου έχουν την ακράδαντη πεποίθηση ότι οι πολιτικοί «τα παίρνουν»; Οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι ένα κόμμα που δεν έχει υπόγειες, υποθαλάσιες και υπερπόντιες σχέσεις με τους εργολάβους και τους τραπεζίτες που κατευθύνουν την «ανάπτυξη» και υποβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής μας και ως τέτοιο δεν χωρά στο υπάρχον κοινοβουλευτικό σύστημα.

Γι αυτό και οι δημοσκοπήσεις μας κόλλησαν στο 2,5% Τόσο ώστε να είμαστε πια διακριτοί ως κοινωνικό ρεύμα, τόσο ώστε να υπάρχει ο φόβος των πολιτών ότι η ψήφος τους θα χαθεί…

Εδώ είμαστε λοιπόν για να δείξουμε ότι η μόνη χαμένη ψήφος είναι αυτή που μια πηγαίνει στο ΠΑΣΟΚ και μια στη ΝΔ. Εδώ είμαστε λοιπόν για να δείξουμε ότι μπορούμε ακόμη και να ανατρέψουμε τις δημοσκοπήσεις!!!

Καλό μας βόλι!

Ευχή που καθιέρωσαν οι δημοκρατικοί πολίτες μεταπολεμικά ξέροντας πάντα ότι η ψήφος τους πήγαινε χαμένη…

Comments are closed.