Iδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ

ΕΥΑΘΗ κυβερνητική απόφαση για την προκήρυξη διαγωνισμού για πώληση 23,02% του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΥΑΘ ΑΕ (Εταιρίας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης), μέσω δημόσιου διεθνούς διαγωνισμού εγείρει σημαντικά ζητήματα, που εντέχνως αποκρύπτει η κυβέρνηση:

1) Ο νέος μέτοχος αποκτά σημαντικό λόγο στην Διοίκηση της εταιρίας και είναι απλώς ζήτημα χρόνου η συνολική απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών, είτε μέσω αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου είτε μέσω «νέων διαγωνισμών». Πώς θα αποτραπεί αυτό;

2) Η αξία της μετοχής της ΕΥΑΘ δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική αξία που έχει το νερό για την ζωή των ανθρώπων στη Θεσσαλονίκη, ούτε με την αξία της ακίνητης περιουσίας της εταιρίας. Πώς θα διασφαλιστεί η κοινωνικότητα των αγαθών αυτών;

3) Η αξία της ΕΥΑΘ έγκειται στη διαχείριση του ποσίμου νερού (αγαθό που προσποριζόμαστε δωρεάν από την φύση) και στην διαχείριση των αποβλήτων – λυμάτων και της λάσπης που προκύπτει και η οποία τώρα «μπαζώνεται» επί τόπου. Είναι αποδεκτή αυτή η πρακτική;

4) Το νερό θα συνεχίσει να χρησιμοποιείται προς όφελος των κατοίκων ή θα εξάγεται σε τρίτα κράτη με την μορφή εμφιάλωσης ή με δεξαμενόπλοια;

5) Τα μονοπώλια δεν ιδιωτικοποιούνται. Βασική αρχή της ελεύθερης οικονομίας, που διατυμπανίζει η κυβέρνηση, είναι η διασφάλιση της ποιότητας των προσφερόμενων αγαθών και υπηρεσιών μέσω του ελεύθερου ανταγωνισμού. Πώς θα υπάρξει ανταγωνισμός μεταξύ «ιδιωτών» όταν ιδρύεται ιδιωτικό μονοπώλιο;

6) Πώς θα διασφαλιστεί η ποιότητα του νερού, η κοινωνική τιμολογιακή πολιτική, ο έλεγχος του βιολογικού καθαρισμού, την στιγμή όπου ο ιδιώτης ενδιαφέρεται μόνο για το κέρδος;

7) Οι εργαζόμενοι τι τύχη θα έχουν με το νέο καθεστώς; Θα γίνουν απολύσεις; Ποιες πολιτικές ευθύνες θα υπάρξουν σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο και ποιος θα πρέπει να τις αναλάβει;

Με την ευκαιρία θα θέλαμε να ρωτήσουμε ακόμη:

8) Ποια είναι η σημερινή κατάσταση των εγκαταστάσεων της ΕΥΑΘ ΑΕ (οικονομικά στοιχεία, στοιχεία συντήρησης); Γιατί δέχεται πρόστιμα για τις ίδιες εγκαταστάσεις;

Το «αντίτιμο» που παίρνει το ελληνικό δημόσιο –εν μέσω οικονομικής κρίσης- γι αυτή την πώληση είναι σαφώς δυσανάλογο με όσα υποθηκεύει: ουσιαστικά αντιστοιχεί σε 60 € για κάθε κάτοικο της Θεσσαλονίκης! Δεν είναι ακόμη αργά για διάλογο της κυβέρνησης με την κοινωνία. Η εξεύρεση οικονομικών πόρων δεν είναι δυνατόν να αποτελεί σήμερα άλλοθι για την διασπάθιση των φυσικών πόρων: «πρέπει να προσέχουμε, για να έχουμε»!»

Πληροφορίες: Ελεάνα Ιωαννίδου, 6932705289

Comments are closed.