Οικολογία και Βιομηχανική Παραγωγή – Η θεωρία του συνολικού κόστους παραγωγής ενέργειας

Πόσο είναι εφικτή και σε τι βάθος χρόνου, η σταδιακή πλήρης αντικατάσταση των συμβατικών ενεργειακών πηγών, με ΑΠΕ τις γνωστές ως τώρα αλλά και τις όποιες διαφαινόμενες, σε μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα, 20 χρόνια και μετά;

Αν είναι εφικτή, ποια είναι η στρατηγική που πρέπει να εφαρμοστεί από σήμερα, περίοδο συνύπαρξης ΑΠΕ και συμβατικών πηγών, στην κατεύθυνση της αντικατάστασης των δεύτερων από ΑΠΕ; Η πιθανή αντικατάσταση περιλαμβάνει τη διερεύνηση των τεχνικών προϋποθέσεων και από οικονομικής άποψης γίνεται χρήση (πλην του κόστους εγκατάστασης +παραγωγής =εσωτερικό κόστος) της έννοιας του εξωτερικού κόστους (διαχείρισης αποβλήτων, περιβαλλοντικής επίπτωσης & απορρύπανσης κλπ). Στο κόστος αυτό πρέπει να προστεθεί και το κοινωνικό κόστος (π.χ επίπτωση σε νησί από κάποιο ρυπαίνον εργοστάσιο, επιπτώσεις υγείας κλπ). Τα τρία μαζί συνθέτουν το συνολικό κόστος.

Παρ’ όλο που οι κυβερνήσεις δεν δέχονται το εξωτερικό κόστος ανοιχτά, αναγκάζονται από την πραγματικότητα να το κάνουν. Άλλωστε τι είναι το πρόστιμο CO2, που επιβάλεται στη ΔΕΗ ΑΕ και στη λιγνιτική ηλεκτροπαραγωγή, διεθνώς; Θεωρώ, ότι σαν κόμμα οι Ο-Π πρέπει να απαιτήσουν στο πρόγραμμα τους, τη νέα αυτή θεώρηση υπολογισμού κόστους, όταν συγκρίνουν ενεργειακές πηγές, που έχει οπαδούς όχι μόνο στους οικονομικούς κύκλους αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η επίπτωση μιας τέτοιας θεώρησης ευνοεί ευθέως τις ΑΠΕ, που σήμερα προβληματίζουν για το υψηλό αρχικό κόστος τους. Είναι όμως μόνο αυτό, αφού το κόστος παραγωγής, το εξωτερικό και το κοινωνικό κόστος είναι ελάχιστα. Έτσι π.χ μια KWh (κιλοβατώρα ΑΠΕ), γίνεται συγκρίσιμη με μια KWh από φυσικό αέριο, αν υπολογιστεί το εξωτερικό κόστος [μη ρύπανσης, ειδικά φίλτρα] κλπ και το κοινωνικό συμβολή σε αγωγούς, επικινδυνότητα κλπ.

Υποστηρίζοντας την άποψη ότι όλη η ενέργεια πρέπει σταδιακά να προέρχεται από ΑΠΕ και μόνο, άλλως συντηρούμε και αναπαράγουμε το σημερινό μολυσματικό μοντέλο, πρέπει να δεχτούμε ότι οι ΑΠΕ πρέπει να διαθέτουν και συμπληρωματικότητα, δηλ. αιολικά να καλύπτονται από Φωτοβολταϊκά, γεωθερμία κλπ. Αυτό επειδή οι ΑΠΕ δεν είναι σταθερής απόδοσης (δε φυσάει, δεν έχει ήλιο κλπ). Προφανές είναι λοιπόν, ότι τα τελικά συγκρινόμενα μεγέθη είναι:

Συμβατική Μορφή Ενέργειας (Πετρέλαιο, ΦΑ, Λιγνίτες) με κόστος = (Εσωτ Κόστος ή  Εγκατάστασης + Παραγωγής) + (Εξωτ ή Μη ρύπανσης) + Κοινωνικό

Κόστος ΑΠΕ = Εγκατάστασης + Παραγωγής + Μη ρύπανσης + Κοινωνικό [Ελάχιστα όλα] + Συμπληρωματικών ΑΠΕ για την ίδια τελικά ισχύ

Παρά τη φαινομενική ..χαοτικότητα υπολογισμοί και προσεγγίσεις υπάρχουν, μαθηματικά μοντέλλα αναπτύσσονται και δείχνουν να ευνοούν τις ΑΠΕ μεσομακροπρόθεσμα, όπως θα επανέλθουμε.

Νίκος Τακόλας, Ομάδα Ενεργειακού, ΟΑ

Comments are closed.